Romanos 9
PORO TONGO USAQE (GHS) vs NAA
1 Oonihe ana bamu nike ikobetaqu, ana noo hiibaqui meenipamu, oke Qaheuba Sumasaho pengata hiire.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, e a minha consciência confirma isso por meio do Espírito Santo:
2 — ausente —
2 sinto grande tristeza e tenho incessante dor no coração.
3 — ausente —
3 Porque eu mesmo desejaria ser amaldiçoado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas segundo a carne.
4 Moorare, nikeho pobi erani: Sinabidzaho uimane neimane, ma oho naru noo, ma Ohongama qesa hongasidzaquho noo, ma noho oko ma boto tupuho ttaiqa, ma hu nooho khooba, ma qaheuba biiriho tuhotuho, ma oho dzapa pobi minanipamu oi gama Isirae abi nikeho pobi naate baaqorai.
4 São israelitas. A eles pertence a adoção, assim como a glória, as alianças, a promulgação da Lei, o culto e as promessas.
5 Ma paha ttari ooqata Kiristu biranateta teena noi Ohonga dzakapa oorai qaarakoi. Oi mee.
5 Deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém!
6 Oonihe nike etoqa hee, Ohongaho noo tatanga agoba oi porei quba sepe naatorai oiqi hiibaino. Bamu.
6 E não pensemos que a palavra de Deus falhou. Porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas,
7 Meeke Isiraeho ttarita qesai oho isakiama naatorai. Oi qesai Abarahamuho dzuu qetta kekenihe, sinabidza teei nokoke hee, Isimaere bamuhe Isakai niiho biidza ma suunaniqi hiibakoi oke hiiremi ooraita qesai Isiraenipamuho pobi oonidzara.
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos filhos. Pelo contrário: “Por meio de Isaque será chamada a sua descendência.”
8 Oi teeho quba bahe, sasanai te Ohongaho khameto oonidzaranihe naru hiiretahoi noho biidza ma suunaniqi hiirorai.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são contados como descendência.
9 Naru noo Ohongai Abrahamu moiteta oho totoho erake eete hiirorai, Khata dzoomaquho bodza biranatemake ana baaqa oke mee hiiremi Sarahai nipemaeho khatanipamu dzoomakoi. Oiqi Ohonga hiireta.
9 Porque a palavra da promessa é esta: “Por esse tempo voltarei, e Sara terá um filho.”
10 Qate ipita napaho uumi Isakaho atai Isakaho torota tete teena oke saridzeta.
10 E isto não aconteceu somente com ela, mas também com Rebeca, ao conceber de um só, de Isaque, nosso pai.
11 Rebeka ma nopoho khameto eserike asi teenata dzoomaamake oomi tete qidzani mae tete qangake khameto nopoi saridzaamake oota.
11 E os gêmeos ainda não eram nascidos, nem tinham feito o bem ou o mal — para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama —,
12 Ooni Ohongai Rebekake hee, Ipinaio bosabosake ee peeota ao dzootakoiqi hiireta.
12 quando foi dito a Rebeca: “O mais velho será servo do mais moço.”
13 Oi Ohonga paha erake hiireta, Dzakopoho dzake ana eetoraihe Esauho goottae ooniqi ao sauqata hiireta.
13 Como está escrito: “Amei Jacó, porém desprezei Esaú.”
14 Oonita oke napai ikaqi hiibaqu? Oke hee, Ohongai sepeke qesaho dzake eete qesaho goottae eetemi nohota tete rasakinomai ooraiqi napa hiibaquni mae? Oi bamu!
14 Que diremos, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Oonihe nookare. Ohongai Moseke hee, Anai abi teeho dzasa eetareiqa eetakoi ma anai teeho qupa kokora eetareiqa eetakoi.
15 Pois ele diz a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia e terei compaixão de quem eu tiver compaixão.”
16 Oiqi hiireta oonita moomi abi bamu dza nometa mae etaeta nomeqata isaki saridzaquhe Ohongai baruna heena nomeho quba eetemi saridzakoi.
16 Assim, pois, isto não depende de quem quer ou de quem corre, mas de Deus, que tem misericórdia.
17 Oi qetaqetata Ohongai Paraoke hee, Anai niiqake uhutota oi teeho bahe beedzae nahoke paanaitemi oi souba sakabami abi mina ttokana oorai oho pobi nookami attinoma naata qubake ana niike uhutota. Oiqi hiireta.
17 Porque a Escritura diz a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu o levantei, para mostrar em você o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.”
18 Oonita mooro. Abi teei oho basesanoma naata qubake Ohongai oonomake hiibareiqa hiibakoi ma noi teeho dzasa eetareiqa dzasa eetakoi, oi noomaeho pobi ooni.
18 Logo, Deus tem misericórdia de quem quer e também endurece a quem ele quer.
19 Oho quba teei hee, Napai gama Ohongaho botota ooraita naane qubake Ohongai paha abiho iiga hiirorai?
19 Mas você vai me dizer: “Por que Deus ainda se queixa? Pois quem pode resistir à sua vontade?”
20 Oiqi abi ruumei hiibaqu kaqa. Abiqa nii! Oho totohota nii Ohongaho noo ipi hiibaqu mae? Maikhatai boto kinisa teeke korabetemi oi burisi eeteqa hee, Naane quba nii anake eraho isakita korabeteo? Ooiqi hiiremi isanataqu mae?
20 Mas quem é você, caro amigo, para discutir com Deus? Será que o objeto pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Oi bamu. Qahura erake qupadzomare. Qapu tesutesu abi noi ttoka akiakihota isaki teeke aimaqi qapu too bau memenoma, neseho isaki korabeteqa paha akiakihota paha isaki teeke aimaqa susu qapu korabetemi ikata obera naataqu? Oi bamu.
21 Será que o oleiro não tem direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Oho qesa Ohongai pokeba sama kebata susu qapu, oi Paraoho qahura, oke aimami basesa eete qaami Ohonga beedzae nome noho irita paanaitareiqi oho poti koko qeete banaitemi noi isanate rubengaho pobi naateta, oho qanga baamu.
22 Que diremos, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos de ira, preparados para a destruição,
23 Qate Ohongai baruna heena nometa abi too bau memenomake neseho pobi quba korabeteqi dzapa pobi minanipamu nomeke qesa banaitareiqi noke baiburomi noi paha nee ma bau ooqaho isaki naatorakoi, oi paha qidza.
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para glória?
24 Oonihe abi oi ape bahe Ohongai abi kira hiirorai oi napa, oi Dzuta abi ma raaba abi napa gamaqa.
24 Estes vasos somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios,
25 Oi Ohongai too abi Hoseaho geeta erake hiireta, Abi qeena ma baana qesake anai te hee, Nokoi naho oko ma botoniqi hiire qaarara oonihe nokoke ana poiqa robedza biire qaarakoi, ana nokoke potti biire qaatahe poiqa dzasaho quba aimorakoi.
25 como também diz em Oseias: “Chamarei de ‘meu povo’ ao que não era meu povo; e de ‘amada’ à que não era amada.
26 Ma haba qesata oorai nokohoke hee, Oo nokoi naho abi oonidzaraniqi hiire qaata ota paha nokoke hee, Oo, Ohonga qaraqaranomaho khametoniqi hiibakoi (oi raaba abi ma napa).
26 E no lugar em que lhes foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali mesmo serão chamados ‘filhos do Deus vivo’.”
27 Oonihe Isirae abiho qubake Dzesea noi areare hiireqi eraiqi hiireta, Isirae abi nokoho dzarei igasaho isaki naataridzonihe basesa nokohoho quba nokohota ipi susuqake ingonaitakoi.
27 Mas Isaías clama a respeito de Israel: “Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Ma Ohongai oho isere hoteitaama naatapuko ttokata Dzuta abiho dzapa ao gono naatorota.
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, de forma plena e em breve.”
29 Oiqi hiiretanihe paha bosata erake hiireta, Ohonga qaa tupuho mai noi napaho quba biidza ma suuna teeqake ingonaitama naatapuko napame Sotomu ma Gomoraho isakima gama teetemi ao bamu naatarotaiqi hiireta.
29 Como Isaías já disse: “Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, nós nos teríamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.”
30 Oi oonita oke napa bamu tee ma teeke hiibaquhe, moohimi raaba abi haba qesaqesa nokoi Ohongaho rikerike qiri eetaama naate qaatahe ao nooka hiisi eeteqi saridzorai, dzoobe.
30 Que diremos, então? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, a saber, a justificação que decorre da fé,
31 Qate Isirae abi paha rikerikeho qiri eetoraihe hu nooke tuhoroqi ota saridzaama naatorai.
31 e que Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 Oi teeho quba bahe, noko baura nokomeke qupadzomaqi nooka hiisi eetaama naateqi oho omata dzogetomorai.
32 Por quê? Porque não a buscou pela fé, mas como que por obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Oi qetaqeta eraho isaki naate oorai. Ohongai hee, Anai gamamaniho nagapa qiba (Dzio) ota oma bamenoma mootomi dzogetomaquho isaki naatorai. Oonihe teei oma (oi Kiristu) oke qaupuitaquko bamu rubenga naataqu. Oiqi hiireta.
33 como está escrito: “Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de ofensa, e aquele que nela crê não será envergonhado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.