Romanos 4

PORO TONGO USAQE (GHS) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Qate Abarahamui Dzuta abi napaho eebobo nohoke napai ikaqi hiibaqu?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Baura nohoho quba noke hee, Abi pobipobi ooniqi hiiremi noi oho quba sama qusubaitemi abi qesahota bamu obera naataquhe, noi Ohongaho pengata baura nomeho quba sama qusubaitemi bamu isanataqu.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Oi Sinabidzai hee, Abarahamui Ohonga ai tataumami ai tatauma nohoke Ohongai moohimi pobipobiho isaki naateta.
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Oi erake eete oorai. Ttokata teei baura teeke eetemi oho ipi ma ari noke moitaridzoni.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Qate teei bauraho isakiama naatemi noke ipi ma habara moitaquho tete bamu. Oonihe abi mina teei ohonga naateqi abi habana teeke rikerikenomaitaquho tete oorai. Oi abi habana noi abi minake ai tataumami ai tatauma nohoi abi minahota bagenoma, rike ma pobiho isaki naatakoi.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Oi abi teei bauraho isakiama naatemi Ohongai noke rikerikenomaitemi bagenoma naataquhoke Tabiti noomae hiireta.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Noi hee, Apeneho tete qangake dzamutoqa kahosa nokohoke Ohongai teetaqu abi nokoho isaki bagenomani.
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Oi Ohongai abi teeho kahosa dzamutoqa ruume naataqu abi oho isakio bagenomani. Oiqi Tabiti hiireta.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Oonihe napai hee, Abarahamuho ai tataumake Ohonga moohimi rikerikeho isaki naatetanita oke napa qupadzomami isaki bagenoma oi paha raaba abiho naate oorai mae Dzuta abiho kekeni?
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Bamu, oi raaba abi ma minaraho pobi. Totoho oi bodza apeta biranateta? Abarahamui raaba abiho isakita ooqi sama geebanoma naataamake oomi oho noo totoho qidza biranateta.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Oonita khooba apeho quba sama geeba oi noho irita biranateta bahe Abarahamui ai tataumaqi aoke Ohongaho rikerike saridze ootaho quba geeba oi biranateta. Oke eetemi raaba abi ape ma ape ipita Ohongake ai tataumaqi noho rikerike saridzarota Abarahamu noi napaho mai ma qaamodzamodza naateta.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Ma paha oke eeteqi noi geebanomaho totaqita qooroqi raaba abi ma Dzuta abi apene ma apene noho ehequ iihaqi ai tataumarota noi nokoho mai ma basoqabaqoba naatetanita qupadzomare.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Oonita moomi Abarahamui ttoka abi minarake mai eetarotaho naru Ohongai hiiremi oota. Oonihe Abarahamu mae biidza ma suuna noho nokoi naruho mee oke teqaha hu nooho teteta saridzara. Noi ai tataumaqi oho pobipobi aimaqi tete ooqata keke naruho mee saridzeta.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Nooka. Hu nooho teteta abi naru oho mee saridzaquho isaki oorapuko ai tataumanomai oho dzore naatarota.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Oonihe baamu, hu nooi too paserenomani. Qate hu nooho teteta qeemaama naatemi kahosaho noo totoho teqaha ota biranatoraidzara.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Oonita ai tataumaho teteta baruna heenai oho mee qidza moitorai. Oke eetemi eema ma khatai Abarahamuho ehequ iso keke iihaqi ai tataumata naru oho mee saridzakoi, oi raaba abi ooni mae hu nooho repa nena.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Oi erake qeetemi oorai: Anai Abarahamu niike uhutomi nii nagapa noo maina painaho eebobo naatakoi. Oiqi Ohongai hiiremi Abarahamu nookami quba naane ma naane bamu naatemi oke mee hiibaquho isaki, ma abi baatetake tukutaquho isaki, oi Ohongaho torota ooraiqi hiireta.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Oke hiireqi noi teqaha peperatara, baamu. Noho torota noo biranateta oi hee, Eema ma khata niihoi gairai biranatakoi. Oke hiiremi noi nagapa maina painaho eebobo naatare hiireqi nooka hisi eeteta.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Oonita ata nohoi khata dzoomaquho bodza ao riite oomi sama noomaeho beedzae oho qesa bamu naateta oi noho tii ao 100 oi oota.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Oonihe noi teqaha oho qupa muunara bamu. Noo qidza noke moiteta oke keke qupadzomaqi noi te naru oke gaubidzaranihe ai tataumata beedzae aimaqi Ohongaho hasa hiire qaata.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Noi hee, Ohongai naru hiiretanita noi oho mee paanaitakoi.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Oke hiiremi Ohongai noke hee, Abi pobipobiho isaki ooniqi hiireta.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Oonihe hiireta noi teqaha oke Abarahamuqaho quba hiibaranihe noi
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Dzesuke baata neta tukutomi noi napaho Soopara mina naate ooraimi apenema napa nooka hisi eetorai Ohongai Abarahamu ma napa gamaqa pobipobiho isakiniqi hiiremi oorai.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Oi napaho kahosake teeta qubake Ohongai Dzesuke baatata moototanita noi paha noke tukutomi napai oho quba noho rikerike saridzemi oorai, dzoobe.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.