João 11
PORO TONGO USAQE (GHS) vs BKJ
1 Qate abi teeho dzapa Dzasaro noi khetedza aimata. Noho nagapa Bettania. Qate noho sase Matta ma dzaba nohoio Maria.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Oonihe oi Maria teeho bahe, atapa oba ura moromoronoma aimaqi ooma Dzesuho oko suraiteqi qiba gee nomema noho oko dzamutota Oonita noho nane Dzasaro noi heme aimata.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Heme aimami sase ma dzaba nopoi Dzesuho quba noo dzoobireqi hee, Mai nakame, qeseba temu niihoi batabata eete ooraita nookare.
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Oonita Dzesu oho noo nookaqi erake hiireta, Noi batabata eete ooraihe baatanipamu eetaquho isaki bamu. Oi Ohongaho dzapake hasa hiibaqu ma khata nohoho dzapake hasa hiibaquho isaki naate oorai.
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Oiqi hiireta. Oonihe oho tete oi era. Dzesui Dzasaro ma Matta ma dzaba Maria ma nokoho dza mina eete qaata.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Oonita noi oho noo nookaqi naane quba ooqata keke qupi eserike oota?
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Oonihe qupi eseri bamu naatemi noi tumakhameto nomeke hee, Napa isanate poiqa Dzutea habata paha tuumareiqi hiireta.
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Hiiremi tumakhameto nokoi hee, Banaita naname bosata Dzutea abi nokoi niike omama teetare hiireta. Oho quba nii ikaqi hiireqi ota paha tuumareiqi hiire?
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 — ausente —
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 — ausente —
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Oiqi hiiretanihe noi temu nomehoke hee, Dzaira napaho Dzasaro noi meerake eete oorai. Oonita ana poiqa tuuma noke tukutakoi.
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 — ausente —
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 — ausente —
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Oho quba Dzesui paata hiireta. Baamu, Dzasaro ago baate.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Oonita anama napai ota oorapuko dzasai nikeke suqobidzarorihe napai kharata ooraimi noi baatemi ana nookami quba oi nikeho ai tatauma tukutakoi.
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Oho totaqita bagemona naatakoita napa tuuma Dzasaroke saridzare.
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Oho quba Dzusu ma nokoi tuumoramuti nagapa gattiqa Bettania ota biranatare boohiqi nookami Dzasaroke ao qurabiremi qupi eserisa eseri naateta.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Qate Bettania nagapa ma Dzerusaremuho takura oi dzamoqa, hapu haubaho isaki.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Oonita Dzuta abi samane Dzerusaremuna qaata nokoi Bettania nagapata biranate Matta ma Mariama noko Dzasaroho utu oota.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Qate Dzesu biranatare eetemi Matta nookaqi noke saridzare tuumatahe, Maria nagata habeseqi te qoridzara.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Oonita Mattai Dzesuke tete kosoramuta saridzeqi hee, O Soopara name, nii erata baa oorapuko noma nahoi bamu baatarota.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Oonihe ana qupadzomami nii quba tee ma teeho quba Ohonga pupu hiiremi ango nii moitakoi.
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Hiiremi Dzesu noke hee, Oore, noma niihoi qoridzakoi.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Hiiremi Mattai hee, Ipita tukutuku bodzata noi qoridzaqu oke ana gesina.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Hiimi Dzesu noke hee, Ana naamae tukutuku ma qaraqaraho khooba. Oho quba teei anake ai tataumaqu noi baatareiqa baatakoihe bamu qaraqaraho dzore naataqu.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Oi ape ma apei ooraiqi anake ai tataumorai nokoi bamu baataho pobi naataqu, baamunipamu. Oke nii qupadzome?
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Hiiremi noi hee, Soopara name, oi mee. Kiristu Ohongaho Khatai ttokata baabakoiqi hiire qaabi ana moomi nii oioni!
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Oke hiireqi Mattai tuumaqi seiqake dzabake pobi hiireqi hee, Banaita noi baaqi niiho quba hiire.
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Hiiremi Maria ao qori Mattama nopoi Dzesuho toro qeemata,
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 oi Dzesu te nagapanipamuta peitaranihe Matta noke bosata kosoramuta saridzeta ooqata oota.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Oonita Dzuta abi ma paimane gama nagata ooqi Maria ttapuitare eesuqi moomi noi hairiamake qoridze paata tuusumi nokoi hee, Oo noi qura tuputa tuumaqa tti hiibakoiqi hiireqi noke iihata.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Qate Maria tete kosoramuta Dzesuho toro biranate oke toro nohota subate tti hiireta, O Soopara, nii erata oorapuko nane gottai bamu baatarota.
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Hiiremi Dzesui moomi Maria noi Dzuta abi samanema noko Dzasaroho tti ma ttaka hiiremi Dzesuho qupa qanganatemi noi hekhettidzaiqi hiireta, Noke nike ikata mootomi oorai?
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Hiiremi nokoi hee, Oo Soopara nii baaqa tekake moorare.
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Hiiremi noi ttiroba eeteta.
35 Jesus chorou.
36 Ttiroba eetemi Dzuta abi qesai hee, Dzasa. Noho qupai Dzasaroho quba gimubata heme eete.
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Hiiremi qesai hee, Oonihe abi oi nese khabanoma qidzaitorainoma oonita noi hiibapuko Dzasaro baataama naatarota kaqa.
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Hiiremi Dzesu paha hekhettidzaiqi qura tuputa biranate moomi oma naga oke oma sararama pui siiremi oota.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Oomi Dzesu hee, Omake ai papatare.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Hiiremi Dzesu noke hee, Nii ai tataumaquko Ohongaho dzapa pobi moorakoi oke ana bosata nii pobi hiire mae bamu?
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Hiiremi noko oma oke ai papatemi Dzesui qusuke mooqi hiireta, Mai name, ana pupu hiiremi nii nookorai, oho dzoobeke ana hiire.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Ma nii qupi samane naho noo nookorai oke ana gesina. Oonihe nii ana dzoobiretake abi tupu mina qooro oorai nokoi poiqake moo nooka qupadzoma quba ana paata hiire.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Hiireqi noi dzaubama sokateqi hee, Dzasaro, Nii ao biranatare.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Hiiremi abi baateta noi ao biranateta. Oonihe noho oko ma boto ttobama qegoromi oota oho qesa too ma koko noho gama sengibete oomi Dzesui hiireta, Noke saqoromi noomae tuumare.
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Hiiremi Dzuta abi Mariaho toro oota nokohota samanei Dzesuho baura mooqi noke ai tataumata.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Qate qesai noke papateqi Dzesu baura oke eeteho isere Pariseoho toro mootota.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Mootomi Pariseo nokoi dzube abi mimima gama ttutturateqi hiireta. Abirai baura samane eetemi Ohongaho mumure naatoraita napa ikanomake eetaqu?
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Napai noke qaanataama naatemi abi gama susupu noke nooka hisi eetemi Romaho gamamani baaqi biiri ma haba ma abi gama rubengaitakoi ooiqi hiireta.
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Oonihe Kaipa noi tii oho bodzata dzube abi minai qaatanita noi too abiho isakita noko pobi hiireta, Nike ruume baurake eetorai.
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Abi minarai dzaetainoho quba abi teenaqai baatemi nike qupadzomami bamu isanataqu mae?
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Qate noi te noomae qupadzomaqi hiibaranihe noi Ohongaho dzube abi mina oomi Sumasai noho irita baura eesumi noi too abiho isakita hee, Dzesui Dzuta abi minaraho habara naate baatakoiqi hiireta.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Oonihe oi Dzuta abi keke bahe Ohongaho khameto haba samaneta ooqi tupu teena naatarotaho quba hiireta.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Oke hiiremi nokoi ao Dzesuho suu ma pai mootomi qaata.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Oho qubake Dzesui Dzuta haba paata tuumarotaho isakiama naatemi Eparamu nagapa oi haba habanaho patisigita oomi noi ota tuumaqi tumakhameto nomema gama oota.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Qate Dzuta abiho Ingona dzuma dzamoihimi abi qeba nena nokoi kiridza qere qaataho tuputa qeemaqa kahosa nokome kuibidzare hiireqi Dzerusaremuta peiteta.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 — ausente —
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 — ausente —
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.