Mateus 21

No Tahut na Hininaawas (GFKS) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 — ausente —
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 — ausente —
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Ma be nesi tikenong na tange ta linge ta mur, mur na tange, ‘No Watong i sip ter dur,’ ma kakarek baling iat mon na bala leise ter dur.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 Ikin ga ngan hobi ura hatutuno no nianga tano tangetus iga tange horek:
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 “Tange ta di tuma Ierusalem tano uladih Saion horek:
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 Ma ira iruo bulu na harausur dur ga hana leh, dur gom gil hoke Jisas ga tange ter ta dur.
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Dur ga sel hawat no donki ma no natine, dur gom pulus ira tihi dur ira iruo donki ma ari ta ira nudur mol. Io, Jisas ga kawas hut, igom kis nalu ine.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 Ma a haleng tano tamat na matanabar di ga kap leise ari ta ira sigasige ta di, di gom palase mur no ngas me. Ari di ga palase ira singara dahe ing di gate kato.
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Ma ira tamat na matanabar ing di ga lilie hanana ma dong ing di ga murmur hanana, di bakut, di ga kakongane hanane be,
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Ma be Jisas ga hana lala tuma Ierusalem, io, a tamat na haraba ga hanawat ma dong ra matanabar bakut kaia, di ga karup, ma di gom ngangao. Di gom tiri be, “Nesi ikin?”
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 Ma ira matanabar di ga balu di be, “Ne Jisas ikin, no tangetus metuma Nasaret ruma Galili.”
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 Ma be Jisas ga hana lala tano tamat na hala na lotu, iga bat hasur dong ing di ga suusuhur ma dong ing di ga kuukul kaia. Iga pulukane ira hator ta dong ra turadi ing di ga kikios ira barbarat, ma iga pulukane bileng ira kinkinis ta dong ra turadi ing di ga suhsuhurana mon.
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Ma iga tange ta di be, “No nianga tane God di ga pakat ie i tange horek: ‘No nugu hala na lotu, da kilam ie be a hala na sinsaring.’ Sene be mu gilgil balik ie hoke tike munmun ta di ra holmatau.”
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 Ma ira pulo ma ira pengpeng di ga hanawat ter tana naramon tano tamat na hala na lotu. Ma iga halangalanga di kaia.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Ma dong ra tamat na pris ma ira tena harausur ta ira harkurai tane Moses di ga nes ira bilai na linge ing iga gil. Ma di ga hadade bileng ira not no bulu naramon tano tamat na hala na lotu di ga kakongane hanane be, “Pirlet no Hintubu ne Dawit!” Io kaie, dong ra tamat tano lotu di ga ngalngaluan ter tana.
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Di gom tange tana, “U hadade ter at mon kike ra not no bulu di tangtange! Hohaam be paule tigel di?”
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Ma ne Jisas ga hana talur di mekaia ra taman utuso Betani, igom noh bung leh kaia.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Be Jisas ga taptapukus ra malane utuma tano taman, iga taburungan.
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 Ma be iga nes tike ina papus tano gagena ngas, iga hana ter tana. Iesene iga nes ie be a papana sene. Io, iga tange tana be, “No num hunuei ite pataam katiak! Pa nule huei baling!” Ma kaie at muk no dahe ga maranga.
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Ma be dong ra bulu na harausur di ga nes hobi, di ga karup. Ma di ga tiri be, “I ngan tutuno iat hohaam be ikin ra ina papus i maranga haiah?”
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 Ma ne Jisas ga balu di horek: “Mu hadado baak! Be mu nurnur ma paile iruo ira numu lilik, io, i tale mu be mu na gil hokakarek iou te gil tano ina papus. Ma i tale bileng mu ta ira dades na linge sakit. Hokike i tale mu be mu na tange ta ikino uladih horek, ‘Taman tut, ma nu tamaragat sur utuma ra tingan tes.’ Ma ina ngan hobi.
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 Be mu nurnur, io, mu na hatur kawase aso ira linge ing mu sasaring urie.”
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 Jisas ga lala tano tamat na hala na lotu. Ma be iga harausur kaia, ari ta dong ira tamat na pris ma ari ta ira tena harausur ta ira harkurai tane Moses di ga hanawat ter tana. Ma di gom tiri ie horek, “U te kap ra tamat na dades na harkurai meha kaie uge gil kike ra linge, ma nesi i bul hatamat ugo?”
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 Ma ne Jisas ga balu di, igom tange horek: “Aiou bileng, iou ni tiri mu tike tiniri ma be mu na balu iou, io, aiou ni hinawase mu be nesi i ter ra dades tagu karek iou ge ngan horek.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Mu lik be Jon ga kap no nuno pinapalim na baptais metuma ra mawe be mekaia ta dong ra turadi mon?”
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Ma pa dait nale tange bileng be Jon ga kap no nuno dades mekaia ra turadi mon kinong dait burte ira matanabar, urah di bakut di nurnur be Jon aie tike tangetus.”
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 Io, di ga balu Jisas horek, “Mem paile nunure.”
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Ma ne Jisas ga tange horek, “Mu lik hohaam? Tike tunana airuo natine. Iga hana tupas no luaina ma iga tange tana be, ‘Natigu, nu hana bas. Nu papalim tuma ra lalong katiak.’
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 “Iga balu ie, igom tange horek, ‘Pata. Aiou malok.’ Iesene namur iga pukusane no nuno lilik, igom hana balik ura pinapalim.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 “Namur, no tama dur ga hana tupas no mes na natine, igom tange bileng hobi tana. Iga balu ie, igom tange be, ‘Pata ta linge. Aiou ni hana, mama.’ Iesene pai gale hana balik um.”
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 Ma ne Jisas ga tiri dong ra tamat tano lotu be, “Nesi ta dur ga gil ing no nudur mama ga sip?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Io, Jon no ut na baptais ga hanawat ura hamanis mu tano takadoswana ngas. Ma pa mu gale nurnur tana. Iesene dong ra isomo ma ira ut na hilawa di balik, di ga nurnur tana. Ma a tutuno be mu ga nes bileng kakarek, iesene pa mu gale lilik pukus be mu nage nurnur tana.”
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 Ma ne Jisas ga tange ta di horek: “Mu hadade tike mes na nianga harharuat bileng. Tike tunana a nuno tike katano pu. Iga so tike lalong na huna wain. Igom tumat luhutane ie ma ra busahaat, ma iga kil tike mata ing i tale ura papaas gisiane no puspusna wain. Iga tumat bileng tike hunghung na hot utuma nalu ura nesnes mur no lalong na huna wain. Be iga gil ter kike iga waak ter no lalong ta dong ing di ga kukule ie be di na balaure ie, ma igom hana leh baak tano nuno hinana.
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 Be iga mader ira puspusna wain, iga tule ira nuno tultule utusu ho di ira ut na balaura lalong be di na kap leh a nuno tari ta ira puspusno.
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 “Ira ut na balaura lalong di ga palim kawase ira nuno tultule. Di ga hadakdak tikenong, di gom ubu bing tike mes, ma di gom gulum bing tikenong bileng ma ra hot.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Namur iga tule habaling ari tultule, di ga haleng ta dong ing di ga lie. Ma di ga gil bileng hobi ta di.
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 Ma menamur ta di bakut, iga tule no natine ukaia ho di kinong iga tange be, ‘Di na ru no natigu.’
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 “Iesene be ira ut na balaura lalong di ga nes no natine, di ga tange harbasiane ta di, ‘Ikino turadi te hanawat nong na rumahal. Kaia, dait ge ubu bing ie waing dait nage tinane ikin ra lalong.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Io, di ga palim kawase ie, di gom ise hasur ie metuma naramon tano lalong na huna wain, ma di gom ubu bing ie.”
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Ma ne Jisas ga tiri di horek, “Io kaie, be no tunana a nuno no lalong na hanawat, na gil bibihane ira ut na balaura lalong?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Di ga balu ie be, “Na ubu bing hagae kike ra ut na haragawai. Ma ina nanaas leh tari mes na ut na balaura lalong ing di na haut be di na terter tari puspusno ukaia ho ie tano pana bung be ira puspusna wain na mader. Ma ina ter no lalong na huna wain ta di be di na kuukule ie.”
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Ma ne Jisas ga tange ta di be, “I tahut be mu na lik leh no nianga tane God di ga pakat ie i tange horek,
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 “Io kaie, iou hinawase mu be no kingdom tane God, da kap leise ie ta mu ma da ter ie ta di ra mes ing di na papalim haruat ma no sinisip tane God.
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 [Ma nesi i puko ter ta ikino hot na tarigis hansiksik. Ma be no hot na puko ter ta tikenong, na bisang hasiksik ie.]”
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Ma be ira tamat na pris ma ira Parisi di ga hadade ira nianga harharuat tane Jisas, di ga nunure be iga iangianga mon uta di.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 Ma di gom walar be di na palim kawase ie, iesene di ga burte ira haleng na matanabar kinong ira matanabar di ga nurnur be a tangetus ie.
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.