Atos 23
No Tahut na Hininaawas (GFKS) vs NAA
1 Pol ga nes dit ira kaunsil ma iga tange, “Kaba tasigu, no nugu lilik i hatutuno be ira nugu tintalen i tahut tano matmataan tane God tuk katiak.”
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Io, be ing Ananias no tamat ta ira pris ga hadade hobi, iga tule dong ing di ga tur ter kaia be di na paser no hone Pol.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Ma ne Pol ga tange tana, “God na paser ugo, a ut na harababo. Augo hoke ra melmel na balo na hala iesene tuma naramon i bukas ma ra bilinge. U kis ter kaia ura gil harkurai tagu haruat ma ing ira harkurai tane Moses i tange, ma iesene be augo iat, u te lake ira harkurai ing u hartule be da paser iou!”
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Ma dong ing di ga tur hutate ter Pol di ga tange, “Nesi ugo kaie uge tange hagae no tamat ta ira pris tane God?”
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Io, Pol ga babalu be, “Kaba tasigu, iou paile palai be aie no tamat ta ira pris. Ing be iou nige palai ter be aie nesi, iou pai gorle ianga hobi kinong ira nianga tane God di ga pakat i tange be, ‘Waak mu tangtange hagae no lilie ta ira numu matanabar.’”
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Be Pol ga palai be ari ta di a Sadiusi ma ari Parisi, iga tange nalu tuma tano kis hulungai be, “Kaba tasigu, iou tike Parisi, a natine tike Parisi. Iou tur ter ra harkurai kira kinong iou kis na balaraan ter utano tuntunut hut baling ta ira minat.”
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Be ing iga tange hokakarek tike but na hargor ga tahuat nalamin ta ira Parisi ma ira Sadiusi. Ma ira kaunsil di ga harpaleng.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 (Ma no burwana horek. Ira Sadiusi di tange be pata ta tuntunut hut baling ta ira minat, ma pata bileng ta angelo be ta tanuo. Iesene be ira Parisi di tange be kike bakut i mon.)
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Io, ma no purpuruan ga hanawat tamat ma ari tena harausur ta ira harkurai tane Moses ing a Parisi di, di ga tur ma di ga ianga hargor ma ra dades be, “Mem paile nes leh ta sasana ta ikin ra turadi. Tike tanuo be tike angelo dak ite haianga ie.”
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 No hargor ga manga tamat sakit kaie no lilie ta ira umri gom burut be di nahula sapek hasiksik Pol. Iga ter ra dades na nianga ta ira umri be di na hanasur ma di na lamus leh Pol sukun di ma ra dades ma di na lamus ie utuma tano nudi baang.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Io, ra bung um, no Watong ga tur hutate Pol ma iga tange be, “Nu balaraan! Nu hinawas iat bileng utagu rasi Rom hoke u te hinawas ter tagu kira Ierusalem.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Io, ra malane tano mes na bung ira Iudeia di ga harpingit ma di ga kukubus be pa di nale ian ma be pa di nale mamo tuk be di te ubu bing ter Pol.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Ma iga sakit ra ihet sangahul na turadi ing di ga lala ta ikin ra kunubus.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Io, di ga hana utuma ta ira tamat na pris ma ira tamat ta ira huntunana ma di ga tange, “Mem te kukubus be mem pai nale ian tuk be mem te ubu bing ter Pol.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Io kaie, kakarek mu ma ira kaunsil mu na tula nianga tupas no lilie ta ira umri be di na lamus hawat Pol ukira ho mu. Ma mu na ngan hoke be mu sip be mu na silihe timaan leh ta tutuno na nianga mekaia ho ie ura gilgil no nuno harkurai. Ma mem, mem te taguro ter be mem na ubu bing ise ie katika na ngas ing na hananawat ukira.”
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Ma iesene be ing no lawane Pol ga hadade ikin ra nudi harpingit iga hana utuma tano baang ta di ira umri ma iga hinawase Pol.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Io, Pol ga tato leh tikenong ta ira tamat na umri ma iga tange, “Lamus kin ra marawan utuma tano numu lilie. A nuno mon nianga kanaia be na hinawase ie.”
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Io, no tamat na umri ga lamus leh ie utuma tano lilie. No tamat na umri ga tange, “Pol nong di te hiis kawase ie i hartule utagu ma i saring iou be ni lamus ikin ra marawan ukira ho ugo kinong be a nuno mon nianga be na hinawase ugo ine.”
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Io, no lilie ga palim leh no lumana no marawan ma iga lamus hasisingen leh ie gom tiri ie be, “Aso ing u ura hininawase iou ine?”
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 No marawan ga tange, “Ira Iudeia di te haut tikai ura sarsaring ugo be nu lamus Pol ter ta ira kaunsil maraan ma di na ngan hoke be di sip ie ura tirtiri mur ie ura ta tutuno na nianga utana.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Iesene, waak u tartaram di kinong i sakit ra ihet sangahul na turadi ing di na mun kahe ter ie. Ma di te kukubus ter be pa di nale ian ma pa di nale mamo tuk ter be di te ubu bing ter ie. Di taguro ter kakarek ma di kiskis kawase ugo be nu haut leh no nudi sinsaring.”
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Io, no lilie ga hakatom no marawan be, “Waak u tangtange ta tikenong be u te hinawase ter iou ta ikin ra linge.” Ma igom tule leise ie.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Io, iga tato leh airuo ta ira nuno tamat na umri ma iga tange, “Tagure karek ra matana ubane: ta iruo maar na ut na palim sele, ta liman ma iruo na sangahul na ut na kisi hos, ma ta iruo maar na ut na palim rumus. Tagure di ura hinana u Kaisaria ra liman ma ihet na pana bung katiak ra bung.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Ma tagure ta hos tane Pol waing da lamus timaan ter ie tano tamat na lilie ne Pelik.”
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Io, iga pakat tike pakpakat horek:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Iou Kolodias Lisias, ukatika hone Pelik no bilai na tamat na lilie:
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Ira Iudeia di ga palim kawase ikin ra turadi ma di ga ura ububu bing ie iesene be iou ga hanawat ma ira nugu matana ubane ma iou ga halon ie kinong be iou gate nunure leh be aie tike Rom.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Ma iou sip be ni nunure be di ga tung ie urah, kaie iou ge lamus ter ie ta ira nudi kaunsil.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Iou nes horek be ira nudi nianga na hartutung i iangianga utano nudi harkurai mon. Iesene pata tike hartung i tirih haruat be na hiruo pane ie. Ma pata tari bileng i haruat be dage bul ie ra hala na harpadano urie.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Io, be ing iou ser leh nudi tike harpingit ura hagae ikin ra tunana, iou tule ie ukatika ho ugo kakarek iat. Ma iou ter ra dades na nianga bileng ta ira ut na hartutung be di na ter ira nudi nianga ter tana katika ho ugo.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Io, ira matana ubane di ga mur nianga ma di ga lamus leh Pol tikai ma di ra bung u Antipatiris.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Ma tano mes na bung ira matana ubane menapu di ga waak leise ter Pol ta ira ut na kisi hos be di na hana tikai ma ie. Ma di um, di ga tapukus utuma tano nudi baang.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Be ing ira ut na kisi hos di ga hanawat Kaisaria, di ga ter no pakpakat tano tamat na lilie ma di ga ter leise Pol ukatika ra lumana.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 — ausente —
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 — ausente —
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.