2 Coríntios 2
No Tahut na Hinhinawas (GFKH) vs BKJ
1 Hokaiken, iau ga bul no nugu lilik bia pa iau na tapukus balin ukaia ta muat ma ena ma gil hatapunuk muat.
1 Mas eu determinei isto comigo mesmo: que não irei outra vez a vós com tristeza.
2 Ma iau ga lilik hua kanong ing bia iau gaar gil hatapunuk muat, siga um gaar kis taar wara haguama iau? Taia tari. Muat sen mon ing iau gaar ta gil hatapunuk muat.
2 Porque se eu vos entristeço, quem é que me alegrará, senão o mesmo que foi entristecido por mim?
3 Ma iau ga pakat no mangana nianga hua ing iau ga tulei ukaia ta muat kanong bia ena haan tupas muat, pa iau nem bia ira tunatuna ing i tale bia diet na me haguama iau, diet na me gil hatapunuk balik iau. Ma iau manga palai ta ira numuat tintalen bia muat na guama mah ing bia iau guama.
3 E eu escrevi isto mesmo a vós, para que, ao chegar, não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; tendo confiança em todos vós, que a minha alegria é a alegria de todos vós.
4 Hokaiken, iau ga pakpakat tupas muat nalamin ta ra tamat na harmanang ma ra tamat na tinirih narako tano balagu. Ma iau ga pakat ia ma ra haleng na palona matagu. Pa iau ga pakpakat hua bia enaga gil hatapunuk muat, senbia wara hapalainei muat bia iau manga sip muat.
4 Porque em muita aflição e angústia do coração eu vos escrevi, com muitas lágrimas; não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que eu tenho mais abundantemente por vós.
5 Bia tikai i ta gil hahuat ra tapunuk, pai manga gil hatapunuk iau. Taia. I ta gil hatapunuk muat, senbia pai manga tamat mon. Pa ni tangai bia i ta manga gil hatapunuk muat.
5 Mas, se alguém causou tristeza, não causou tristeza a mim, senão em parte, para eu não sobrecarregar a todos vós.
6 I haruat mon iakan ra harpidinau ing ira haleng ta muat, muat ta hapupusak tar ia tana.
6 Suficiente para tal homem é esta punição, a qual foi infligida por muitos.
7 Senbia kaiken balik i tahut bia muat na lik luban sei ira nuna ronga ma muat na hamaraam ia, kanong no tamat na tapunuk kaba gi hagawai ia.
7 Assim que, ao contrário, vós deveis antes perdoar-lhe e confortá-lo, para que talvez o tal não seja consumido por excessiva tristeza.
8 Io hua, iau haragat muat bia muat na haminis habalin bia i tutuna bia muat nem ia.
8 Por isso vos rogo que confirmeis o vosso amor para com ele.
9 Ma no burena bia iau ga pakpakat ukaia hoing muat, bia enaga nas ing bia muat na tur dadas tano harwalaam ma bia muat naga taram nianga ta ira kaba linga bakut.
9 E para esse fim também vos escrevi, para saber de vós por esta prova, se sois obedientes em todas as coisas.
10 Ma bia muat lik luban sei ira ronga nuna tikai, iau bilang, iau lik luban sei mah ira nuna ronga. Ma a mangana ronga hoeh iau ta lik luban sei, iau ta lik luban sei ia ra matmataan ta Karisito wara gaia muat. Senbia i tale sen mon bia ena gil hua ing bia i tutuna bia a mon ronga kana wara liklik luban sei.
10 E a quem perdoardes alguma coisa, eu também perdoo; porque se eu perdoei alguma coisa, a quem perdoei, por causa de vós o perdoei na presença de Cristo;
11 Ma iau ta gil hua bia Satan kaba gi lam habisbis hagawai dahat. Dahat palai um ta ira nuna keskes na lilik ing i la gilgil.
11 para que Satanás não obtenha vantagem sobre nós, porque não ignoramos os seus objetivos.
12 Io, ma bia iau ga haan uras Troas wara warawai tano tahut na hinhinawas ta Karisito, iau ga nas bia no Watong gata tar mahua tagu bia ena papalim kaia.
12 Além disso, quando eu cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e uma porta foi aberta para mim pelo Senhor,
13 Senbia iau ga manga ngarngarau kanong pa iau ga tale bia ena silhei no tasigu Taitus kaia, hua iau gaam haan talur diet kaia, iau gaam haan um uras Masedonia.
13 eu não tive descanso no meu espírito, porque eu não encontrei Tito, meu irmão; mas ausentando-me deles, parti dali para a Macedônia.
14 Senbia mehet tanga tahut ta Kalou nong i la lamlam mehet wara haminis bia Karisito i ta luai tano nuna hinarubu hoing tiga tamat na umri na hasalsal hani ira nuna hirua hua. Ma hoing no dadaip na puh harbasianei tiga sangsangina i sangina timaan, io, Kalou i ta tulei harbasianei mehet bia ira tunatuna ta ira sibaan bakut diet naga nunurei ia.
14 Agora, graças a Deus, que sempre nos faz triunfar em Cristo, e faz manifesto o cheiro de seu conhecimento por meio de nós em todo o lugar.
15 Hokaiken, mehet hoing no bilai na sangsangina makaia ta Karisito tupas Kalou ing i hanahaan harbasiai nalamin ta diet ing Kalou i halhalon diet ma ing diet kana diet hirhirua.
15 Porque somos para Deus uma doce fragrância de Cristo, nos que são salvos e nos que perecem;
16 Tano ninaas ta ari, mehet hoing a sangsangina na minaat. Ma ta diet ira mesa, mehet a sangsangina na nilon. Ma i manga dadas sakit bia siga tikai na pusak tiga mangana pinapalim hua.
16 para um, nós somos o cheiro da morte para morte, e para o outro, o cheiro da vida para vida. E quem é suficiente para estas coisas?
17 Senbia pa mehet ngan hoing diet ira haleng ing diet kios hagawai no nianga gar ta Kalou ma diet papalim ma ia wara kapkap kinewa. Taia. Tano numehet kinkinis narako ta Karisito ma ra matmataan ta Kalou ma hoing ira tunatuna Kalou i ta tulei, mehet la tangtangai ira linga ing mehet nunurei tar bia i tutuna.
17 Porque nós não somos como muitos, os quais corrompem a palavra de Deus, mas com sinceridade, como de Deus, à vista de Deus, nós falamos de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.