João 11
Hinsaal NT (GFK_HWB) vs NAA
1 Io, tiga tunatuna a hinsana ne Lasarus ga maset. Ia ma Betani no taman ta ningaar sahin, Mata ma Maria.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Iakan ra Maria nong ga hurarai bus no Watong ma no waiwai, gaam salaap hamamasa ira kakina ma no hina. Ma ne Lasarus mon, no hininina, nong ga sua taar ma ra minaset.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Io, dir sahin ga tula nianga ukaia ta Iesu hoken: “No Watong, nong u la sipsip ia i maset.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Iasen bia Iesu ga ser iakan, ga tangai, “Iakan ra minaset pa na bing ia. Taia. Senbia i ta hanuat hokaiken bia ira mataniabar diet na raun no hinsa Kalou ing no minarina no Nati Kalou na hanuat puasa.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Ma Iesu ga nem Mata dir ma no sahina, ma ne Lasarus.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Ma ing Iesu ga ser bia Lasarus ga maset, io, Iesu ga kisi lah a baa ra airua bung baal kaia tano taman ga kiskis kaia.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Namur um ga tangai ta ira nuna bulu na hausur bia, “Dahat gi haan baal u Iudeia.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Senbia ira bulu na hausur diet ga tangai bia, “Tena hausur, nawaris a mon baa ira Iudeia diet ga wara tutut uga. Ma u na haan baal ukaia wara biha?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Iesu ga balu diet hoken: “Dahat nunurei bia a sangahul ma irua ira pakana bung narako tiga bung na kasakesa. Io, siga tikai i hanahaan ra kasakesa pa na puka kanong i nanaas taar ma no lulunga ta iakan ra ula hanua.
9 Jesus respondeu:
10 Senbia, nong i la hanahaan ra bung na puka, kanong pataia ta lulunga tana.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Bia gata tangai tar hua Iesu ga hasasei diet bia, “Lasarus no nudahat harhis i ta sua. Senbia iau wara hinahaan ukaia waing ena hangun ia.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Io, ira nuna bulu na hausur diet gaam tangai, “No Watong, bia kana i sua mon, na langalanga balin.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Iesu ga haianga diet tano minaat ta Lasarus, senbia ira nuna bulu na hausur diet ga lik bia ga tangtangai bia Lasarus ga sua taar mon.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Io, Iesu ga hasasei hapalainei um diet bia, “Lasarus i ta maat.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Senbia iau guama wara uta muat bia pa iau ga kis tikai ma ia. Ma pa iau ga haan waing muat naga nurnur. Senbia dahat um uram tana.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Hua Tomas (nong di la kilkilam mah ia bia no Kasang) ga tangai ta ira bulu na hausur bia, “Dahat gi haan mah, dahat naga maat tikai ma ia.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Bia Iesu ga hanuat, ga ser lah bia di gata hasua Lasarus ra midi aihat na bung naluai.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Ma Betani i tapaka haruat ma ra aitul a kilomita mon maram Ierusalem,
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 ma a haleng na Iudeia diet gata hanuat wara hamaraam Mata dir sahin ma Maria tano minaat tano hinini dir.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Bia Mata ga ser um bia Iesu ia kek ga hananhuat, ga haan laah bia na harusa lah ia. Ma Maria ga kis taar at kaia ra hala.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mata ga tangai um ta Iesu, “Watong, bia u naga kis taar kai no hininigu pa gaar maat.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Senbia iau nunurei tar ing bia u na saring Kalou uta sa kaiken, Kalou na tar taam.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Iesu ga tangai tana, “No hininim na tut hut baal.”
23 Jesus disse a ela:
24 Mata ga tangai tana, “Iau nunurei tar bia na tut hut mah tano bung na tuntunut hut balin ta ira minaat tano haphapataam ta iakan ra nilon.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Iesu ga tangai tana, “Iau at, iau no burena no tuntunut hut balin ma no nilon. Siga nong i maat, ma i ta nurnur tagu, na lon.
25 Então Jesus declarou:
26 Ma siga nong i lon ma i nurnur tagu taia tutun at pa na maat hatikai. U nurnur ta iakan?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Mata ga haut gaam tangai tana bia, “Watong, iau ta nurnur bia uga no Mesaia,no Nati Kalou nong di ga tangai bia na hanuat ukai tano ula hanua.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Namur ta ing gata tangai taar kaiken, ga haan tapukus gaam a tau hasisingen lah Maria, no sahina, gaam tangai tana bia, “No tena hausur i ta hanuat ma i tirtiri taam.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Bia Maria ga hadadei hokek, ga tut suur gasien gaam haan uras ta Iesu.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Ma Iesu pa ga me hanuat baa kaia tano taman. Senbia ga kis taar at tano sibaan Mata ga haan tupas ia kaia.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Ira Iudeia ing diet ga kis tikai taar ma Maria wara hamaraam ia kaia ra hala, diet ga nas ia ma gata tut suur gasien, io, diet ga mur ia. Diet ga lik bia ga hanahaan wara sunsunuah aras tano midi.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Ma Maria ga hanuat taar tano sibaan Iesu ga kis taar kaia. Ing ga nas ia ga satudu napu ta ira airua kaki Iesu gaam suah taar tana hoken: “Watong, bia u naga kis taar kai no hininigu pa gaar maat.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Ing Iesu ga nas Maria ma ga susuah tikai ma ira Iudeia ing diet gata sakatei hahuat ia, ga purpuruan ma ga manga tirih no balana.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Iesu ga tiri diet, “Muat hasua ia aha?” Diet ga balu ia, “Watong, mai, u naga nas!”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 A palona mata Iesu ga saal.
35 Jesus chorou.
36 Io, ing diet ga nas iakan, ira Iudeia diet ga tangai harbasianei ta diet bia, “Nas baa! Ga manga sip tar at ne Lasarus.”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Senbia aring diet ga tangai bia, “Iakan ra tunatuna mon nong ga hananaas ira irua matana no pula. Hua i tale bia gaar halangalanga mah Lasarus ma Lasarus pa gaar maat.”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 No bala Iesu balin ga manga tirih gaam haan ukaia tano midi. A matana haat ia ma di ga bul bat tar no matana ma tiga haat.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Iesu ga tangai, “Muat kap sei no haat!” Mata, no hininina no minaat, ga tangai bia, “Watong, i ta mapus um kaiken, kanong aihat na bung naluai ga maat.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Iesu ga tangai tana, “Hoeh, pa iau gata hasasei tar baa uga bia u na nas no dadas ta Kalou ing bia u na nurnur? Masa! Io, i tahut bia u na lik lah ia!”
40 Jesus respondeu:
41 Io, diet ga kap sei no haat. Ma Iesu ga tadeng ma gaam tangai, “Iau tanga tahut taam, Mama, kanong u ta hadadei iau.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Iau nunurei tar bia u la tartaram iau, senbia iau tangai kaiken wara uta diet kaiken ra mataniabar, bia diet naga nurnur bia u ga tulei iau.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Namur ta ing gata tangai tar kaiken, Iesu ga tatau naliu hoken: “Lasarus, hansur!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 No minaat ga hansur. Ma di ga his tar ira irua limana ma ira irua kakina ma ra sibana maal, ma no matmataan tana di ga sei burung tar ia ma tiga maal mah. Ma Iesu ga tangai ta diet, “Muat palas sei kaikek ra maal na minaat naga haan.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Io hua, a haleng ta ira Iudeia ing diet ga hanuat ukaia tane Maria diet ga me nas ing ne Iesu ga gil, diet gaam nurnur tana.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Senbia aring ta diet, diet ga haan laah uras ta ira Parasi, diet gaam hasasei diet uta ing Iesu gata gil.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Io, ira Parasi ma ira tamat na pris, diet ga gil tiga kinkinis hulungai diet gaam tangai, “Ai! Hoeh, pai tale tutun at bia dahat na gil tiga linga? Iakan ra tunatuna i gilgil ra haleng dadas na hakilang.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Ing bia dahat na hok tar a mon ia hua, ira mataniabar bakut diet na nurnur tana. Ma ira Rom diet na hanuat ma diet na haliarei no nudahat tamat na hala na lotu ma no nudahat huntunaan.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Io, tikai ta diet ira Parasi a hinsana Kepas nong ga lualua ta ira pris ta iakano pakana bung ga tangai bia, “Pa muat nunurei ta linga!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Pa muat palai bia, utano numuat tahtahut i bilai bia ta tiga tunatuna mon na maat uta ira mataniabar ma waak um bia no huntunaan bakut na hirua.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Pa ga tangai hua tano nuna lilik mon. Taia. Senbia, ia no lualua ta ira pris ta iakano pakana bung, hua Kalou gaam kurei no nuna nianga bia na ianga na poropet uta Iesu bia na maat utano huntunaan Israel.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Ma taia bia uta diet sen mon no huntunaan Israel, senbia na maat mah uta diet ira nati Kalou kana diet kis harbasiai taar waing na lam tikanei diet ma diet na tikai mon.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Io, tur lah um ta iakano bung diet ga wor kumaan wara bubu bing Iesu.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Hua Iesu pa gaam hanahaan palai um kaia ta ira Iudeia, senbia ga haan laah balik uras tiga sibaan huteta ra hanua bia, gaam haan taar tiga taman a hinsana Epraem. Ma ia ma ira nuna bulu na hausur diet ga kis kaia.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Io, no pakana bung utano Nian na Hinahaan Sakit gata huteta um ma haleng mataniabar ta ira tamtaman helik diet ga hanuat uram Ierusalem wara gilgil haruatanei ira warkurai tane Moses bia diet naga gamgamatien panei iakano nian.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Diet ga naanaas haan ta Iesu, ma bia diet ga tur hulungai taar kaia ra tamat na hala na lotu diet ga hartiritiri ta diet bia, “Muat lik hoeh? I nanaas bia pa na hanuat at um ukai tano nian, naka?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Ma ira tamat na pris ma ira Parasi diet gata tar nianga taar ing bia siga tikai na nunurei lah bia Iesu i kana ha na hinawas ing diet naga palim kahai ia.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.