Apocalipse 16
Neue Evangelistische Übersetzung (GERNEUE) vs AAI
1 Dann hörte ich aus dem Inneren des Tempels eine laute Stimme, die den sieben Engeln zurief: "Geht jetzt und gießt die sieben Schalen mit dem Glutfluss von Gottes Zorn über die Erde!"
1 Imaibo ayu Tafaror Barene fanan gagamin ta tounamatar nah etei seven isah eo anowar. “Kwan God ana yaso’ar tew seven wanawanah tema’am tafaram tafanamaim kwaisuwa’en tera’iy”.
2 Der erste Engel trat vor und goss seine Schale über dem Festland aus. Da brach an allen Menschen, die das Malzeichen des Tieres trugen und sein Standbild anbeteten, ein schlimmes bösartiges Geschwür aus.
2 Tounamatar wan batabat tit ana tew isuwai me yan ra’iy. Feher yumatah kakafih naatu babanih kakafih anababatun, sabuw iyabowat sawaidab ana ewow hibai hima’am naatu sawaidab ana yumatabe hikwakwafir biyahimaim matar.
3 Der zweite Engel trat vor und goss seine Schale über das Meer. Da wurde das Wasser im Meer zu Blut, das wie das geronnene Blut einer Leiche aussah; und alle Lebewesen dort gingen zugrunde.
3 Imaibo tounamatar bairou’abin ana tew e’abar suwai riy yan ra’iy, matan botabir orot babin murubin ana rara’abe matar, naatu riy wanawanan siy yawayawasih etei himumurub.
4 Der dritte Engel goss seine Schale über die Flüsse und Quellen aus. Da wurde alles Wasser zu Blut,
4 Ibanak maiye tounamatar baitounin ana tew harew gagamih yahimaim isuwai ra’iy naatu harew sosoh yahimaim auman isuwai ra’iy, harew etei matah botabir rara himatar.
5 und ich hörte den Engel, dem die Gewässer unterstellt waren, sagen: "Gerecht bist du, heiliger Gott, der da ist und schon immer war! Dein Gericht ist gerecht!
5 Naatu tounamatar harew ana ukwarin eo anowar,
6 Denn Blut hast du denen zu trinken gegeben, die das Blut deiner Heiligen und Propheten vergossen haben. Sie haben es nicht anders verdient!"
6 Anayabin a sabuw kakafiyih naatu a dinab oro’orot rara hitih,
7 Dann hörte ich eine Stimme vom Altar her sagen: "Ja, Herr, du allmächtiger Gott! Wahr und gerecht sind die Urteile deines Gerichts."
7 Imaibo ayu fanan ta sibor ana gemane titit anowar,
8 Der vierte Engel goss seine Schale über der Sonne aus und die Menschen wurden von ihrer Glut versengt.
8 Naatu tounamatar baikwafe’enin ana tew bai veya matanamaim isuwai re, sabuw a’arahih isan ana fair bai ana fora’abin ra’at.
9 Die Hitze war so schlimm, dass ihnen die Haut am Körper verbrannte. Da lästerten sie Gott, der für diese Plagen verantwortlich war, und verfluchten seinen Namen. Doch ihre Einstellung änderten sie nicht und verweigerten Gott die Ehre, die ihm gebührt.
9 Veya wabuburin eafun tututurih biyah hikakoumih, naatu God iti feher kakafih ana fair bai ma sisinaf isan tur kakafih hio wabin hi’a’afiy. Naatu men hikokok boro dogor baikitabir hitab, God ana gagamin isan hitabora’ara’ah.
10 Der fünfte Engel goss seine Schale über den Thron des Tieres aus. Da wurde sein ganzes Reich in Finsternis gestürzt und die Menschen zerbissen sich die Zunge vor Qual.
10 Tounamatar bai five ana tew eabar suwai sawaidab ana urama’ama tafan ra’iy. Gugumin kakafin sawaidab ana aiwob etei tarsumih naatu sabuw menah hiboyobayob anayabin biyababan gagamin maiyow hibai.
11 Sie verfluchten Gott im Himmel wegen ihrer Schmerzen und ihrer Geschwüre. Doch ihre Taten bereuten sie nicht.
11 Tur kakafih mar ana God isan hio, anayabin biyah hai babanih naatu feher hai babanih i hira’at kwanekwan. Baise sinaf kakafih i men hihamiyen.
12 Der sechste Engel goss seine Schale über den großen Strom aus, den Euphrat. Da trocknete dieser völlig aus, sodass ein Weg für die Könige gebahnt wurde, die vom Osten her kommen würden.
12 Iban maiye tounamatar bai six ana tew eabar suwai Euphrates harew gagamin yan ra’iy, harew eosasa ef imatar aiwob veya yeninane isah.
13 Dann sah ich aus dem Rachen des Drachen, aus dem Maul des Tieres und aus dem Mund des falschen Propheten drei böse Geister hervorkommen, die wie Frösche aussahen.
13 Imaibo afiy katokato’iy tounu takwey hai itininabe, farubarubar awanane, sawaidab awanane naatu dinab baifufuwenayan awahine hititit aitan.
14 Es waren Dämonen, die Aufsehen erregende Wunder taten. Sie brachten alle Könige der Erde dazu, ihre Truppen zu dem Krieg aufmarschieren zu lassen, der an jenem großen Tag des allmächtigen Gottes beginnt.
14 Iti i demon ana afiy ina’inan sinafuyah, iti afiy tounu i titit ten tafaram tutufin wanawanan aiwob etei tiru’ayuwih God fairin maiyow ana veya gagaminamaim baiyow isan.
15 - "Passt auf! Ich komme so unerwartet wie ein Dieb. Wie glücklich wird dann der sein, der wach geblieben ist und seine Kleider bei sich hat. Dann wird er nicht nackt dastehen und sich schämen müssen, wenn ich komme." -
15 “Kwananowar ayu i bainowanabe anan. Orot yait matan to iwa’an ana waifuw ius ema’am i boro niyasisir, naatu boro men segar sabuw nahimaim erebiya’ohow nabat naremoramih.”
16 Jene Geistesmacht führte die Könige an einen Ort, der auf Hebräisch Harmagedon, Berg von Megiddo, heißt.
16 Imaibo wagabur kakafih aiwob etei hiru’ayuwih hina efan wabin Armageddon, Hebrew turamaim hibiwab Armageddon imaim hitit.
17 Der siebente Engel goss seine Schale in die Luft aus. Da verkündete eine mächtige Stimme, die vom Thron aus dem Tempel herkam: "Jetzt ist alles geschehen!"
17 Imaibo tounamatar bai seven ana tew waruw wanawananamaim isuwai ra’iy, fanan gagamin Tafaror Bar wanawanan urama’ama’ane tit eo, “Iti i i’asa’ub sawar.”
18 Blitze zuckten über dem Himmel auf, der Donner krachte und dröhnte und ein schreckliches Beben erschütterte die Erde. Seit Menschen auf der Erde leben, hat es noch nie ein so schweres Erdbeben gegeben.
18 Nati’imaim namanamar bokiyakiyat, farafarar kakafin rab bitenkwarikwarir naatu iriyoy i men matar orot babin hi’itin na’atube mataramih, iriyoy iti i kakafin anababatun.
19 Die große Stadt zerriss in drei Teile und die Städte aller Völker wurden zerstört. Jetzt wurde mit dem großen Babylon abgerechnet. Gott ließ es den Kelch austrinken, der mit dem Wein seines unerbittlichen Zorns gefüllt war.
19 Bar merar gagamin i tarasib tounu himatar, naatu bar merar etei tafaram wanawananamaim hima’am etei gurusih. God Babilon gagamin isan not, naatu ana kerowasamaim wine Babilon itin tom, iti wine i God ana yaso’ar.
20 Alle Inseln versanken im Meer und auch die Berge verschwanden spurlos.
20 Nuw etei’imak hikasiy naatu oyaw etei na’am hin sawar.
21 Ein furchtbarer Hagel ging über die Erde nieder; zentnerschwer fielen die Eisbrocken vom Himmel auf die Menschen. Und die Menschen verfluchten Gott wegen des Hagels, der eine außerordentlich schreckliche Plage für sie war.
21 Taun kabay gagamih hai bit anafofonin 50 kilos na’atube, marane tounabe ihururuw orot babin tafahimaim hira’iy, naatu sabuw God hio bayubayuw, anayabin kabay gagamih tounabe yar re, iti gurugurusen i kakafin anababatun.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.