Gênesis 19

gel (GEL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 A-to̱m u-Ru̱ ne̱ yu̱r e̱ haan u̱ So̱do̱m m-rim, tu̱msu̱ Ro̱t o̱ u̱ shu̱'u̱t u̱ is-yu̱ cwadu̱ u-bo̱. Da-u̱ wa hyane̱ u̱n, wa yu̱ne, wa bit u̱n, wa kwu̱ku̱t u̱t-jwu̱n u-dak wa kaku̱s shu̱-u wa u-dak.
1 À tarde chegaram os dois anjos a Sodoma. Ló estava sentado à porta de Sodoma e, vendo-os, levantou-se para os receber; prostrou-se com o rosto em terra,
2 Wa zu̱ u̱n, <<Haanu̱n u̱ bu-u̱ to̱k-u̱ no̱, u̱ no̱ jaas naas no̱ tu̱msu̱ no̱ roog u̱ ane̱ a is-u̱ gase̱ u̱r-wu̱n te̱p te̱p se̱ no̱ aru̱k m-mu̱.>>
2 e disse: Eis agora, meus senhores, entrai, peço-vos em casa de vosso servo, e passai nela a noite, e lavai os pés; de madrugada vos levantareis e ireis vosso caminho. Responderam eles: Não; antes na praça passaremos a noite.
3 Se̱ Ro̱t e̱kse̱ u̱n, da tase̱ u̱n aru̱k m-mu̱ u̱nu̱ e̱ ne̱ u̱ bu-u wa. Ro̱t zo̱nge̱ u̱n mo̱ro̱g-du̱ re̱-du̱ no̱m u̱t-re̱, wa no̱mu̱ u̱n u̱r-be̱re̱di du̱ za m-yis, se̱ u̱n re.
3 Entretanto, Ló insistiu muito com eles, pelo que foram com ele e entraram em sua casa; e ele lhes deu um banquete, assando-lhes pães ázimos, e eles comeram.
4 Kandi u̱n toot m-roog, campa-ne̱ i o̱o̱ge̱ bo̱-u̱ So̱do̱m u-be̱e̱t, u̱ yaag-u̱ be̱b-ne̱ u̱t-ne̱nge̱n ne̱ gu̱nu̱s bu-u̱ u̱n o̱tte̱.
4 Mas antes que se deitassem, cercaram a casa os homens da cidade, isto é, os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados;
5 Se̱ u̱n fog Ro̱t, u̱n zu̱, <<¿Ne̱t-u̱t to̱ yu̱ tu̱ haane̱ u̱du̱ ró m-gyu̱p? Rwu̱tu̱n u̱n u̱ ane̱ u̱du̱ it, it roog u̱ e̱ ne̱!>>
5 e, chamando a Ló, perguntaram-lhe: Onde estão os homens que entraram esta noite em tua casa? Traze-os cá fora a nós, para que os conheçamos.
6 Se̱ Ro̱t aru̱k m-rwu̱ u̱-do̱ wa tage̱ u-is u̱ dim-u̱ wa, wa do̱'e̱ u̱nu̱ e̱ ne̱ no̱m u̱s-rem.
6 Então Ló saiu-lhes à porta, fechando-a atrás de si,
7 Wa zu̱ u̱n, <<Gagu̱n jab, o̱r-u̱t ri, a no̱ jaru̱n no̱ no̱m go̱ no̱m-u yo̱-o̱ uno̱ da.
7 e disse: Meus irmãos, rogo-vos que não procedais tão perversamente;
8 Gwatu̱n, u̱m o̱ yaat u̱t-gwu̱p-ne̱ yu̱r i tame̱ nap-du̱ campa da. Yagu̱n u̱m rwu̱tu̱n no̱ e̱ u̱du̱ no̱, u̱ no̱ nom no̱m-u̱ citu̱ no̱ u̱ e̱ ne̱. Se̱di a no̱ no̱mu̱ ne̱t-u̱t tun-to̱ oko̱n da, ham-tu̱ u̱t-ri to̱ u̱ bu-u ri.>>
8 eis aqui, tenho duas filhas que ainda não conheceram varão; eu vo-las trarei para fora, e lhes fareis como bem vos parecer: somente nada façais a estes homens, porquanto entraram debaixo da sombra do meu telhado.
9 Se̱di u̱n zu̱ wa, <<Ya it u̱r-be!>> Tu̱msu̱ u̱n zu̱ hi-u̱r u̱n, <<Unwa ne̱t wa ham-u̱t wa, se̱di wa o̱ u̱ssa wa shu̱'u̱t wa kwu̱pu̱ in u̱s-rem. U̱ da-o̱ it u̱ no̱mu̱ bo̱ m-ze̱g no̱mu̱ it o̱o̱ge̱ u̱ssa u̱ u̱n ne̱.>> Se̱ u̱n hu̱ e̱kse̱ Ro̱t so̱k. U̱n o̱ u̱t-sa u̱n vu̱ku̱s is-yu̱ u-bu.
9 Eles, porém, disseram: Sai daí. Disseram mais: Esse indivíduo, como estrangeiro veio aqui habitar, e quer se arvorar em juiz! Agora te faremos mais mal a ti do que a eles. E arremessaram-se sobre o homem, isto é, sobre Ló, e aproximavam-se para arrombar a porta.
10 Se̱di hamu̱t-u̱t to̱ nabu̱n u-kom e̱ nu̱k Ro̱t m-cwa u-bu. Se̱ e̱ tage̱ is-yu̱ u-bu.
10 Aqueles homens, porém, estendendo as mãos, fizeram Ló entrar para dentro da casa, e fecharam a porta;
11 Se̱ u̱n muut ne̱t-u̱t to̱ po̱-ne̱ be̱e̱t, u̱ ya'ag-u̱ campa-ne̱, u̱t-ne̱nge̱n ne̱, i o̱o̱ge̱ u̱ ees u̱ is-yu̱ u-bu, taas e̱ hyan is-yu̱ cwadu̱ u-bu da.
11 e feriram de cegueira os que estavam do lado de fora, tanto pequenos como grandes, de maneira que cansaram de procurar a porta.
12 Se̱ ne̱t-ne̱ yu̱r-u̱ e̱ zu̱ Ro̱t, <<¿Ko̱ bo̱ o̱tte̱ waku̱n u̱ ane̱, ko̱ maan-u̱t ró, ya'ag-u̱ campa-ne̱ ko̱ yaat u̱t-gwu̱p, ko̱ waku̱n u̱-me̱ bo̱-u uno̱ wu̱ o̱o̱ge̱ wu̱ ró? Rwu̱tu̱n e̱ du̱gu̱ ane̱,
12 Então disseram os homens a Ló: Tens mais alguém aqui? Teu genro, e teus filhos, e tuas filhas, e todos quantos tens na cidade, tira-os para fora deste lugar;
13 remu̱ u̱zu̱ it do̱'e̱ u̱ ho̱ru̱ssu̱ bo̱-u uno̱ u-be̱e̱t. Yawe ho̱k u̱zu̱ no̱m-u̱t yo̱-to̱ ne̱t-u̱t tunto̱ no̱ng u-tát o̱ wa'e̱ wa to̱mto̱n it ho̱ru̱sse̱ bo̱-u uno̱.>>
13 porque nós vamos destruir este lugar, porquanto o seu clamor se tem avolumado diante do Senhor, e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Se̱ Ro̱t aru̱k m-rwu̱ wa do̱'e̱ wa no̱m u̱s-rem u̱ maan-u̱t wa ne̱, e̱ sa'e̱ gu̱tu̱ ya-u̱t-gwu̱p-u̱ wa. Wa zu̱ e̱, <<Zo̱ngu̱n no̱ aru̱k m-rwu̱ du̱gu̱ ane̱, remu̱ zu̱ Yawe o̱ mo̱ttu̱ ho̱ru̱ssu̱ bo̱-u uno̱!>> Se̱di maan-u̱t wa ku̱b u̱zu̱ ho̱ro̱ wa o̱tte̱.
14 Tendo saído Ló, falou com seus genros, que haviam de casar com suas filhas, e disse-lhes: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Mas ele pareceu aos seus genros como quem estava zombando.
15 Da-u̱ is u̱t-sa u̱t-gas, se̱ a-to̱m u-Ru̱ ne̱ waru̱ Ro̱t u̱zu̱, <<No̱m m-ho̱r, bo̱ kab ne̱ta ró u̱ ya-u̱t-gwu̱p-u̱ ró ne̱ yu̱r i o̱o̱ge̱ ane̱, taas na haan na ho̱ru̱ssu̱ bo̱-u uno̱ u̱r-kot u̱ no̱ ne̱ remu̱ ba'as-u̱t u̱n da.>>
15 E ao amanhecer os anjos apertavam com Ló, dizendo: levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas que aqui estão, para que não pereças no castigo da cidade.
16 Da-u̱ Ro̱t gu̱gme̱ no̱m-du̱ m-ho̱r, se̱ ne̱t-u̱t to̱ shipu̱s wa u-kom, u̱ ne̱ta wa ne̱, u̱ yaat u̱t-gwu̱pu̱ wa ne̱ yu̱r, e̱ ruut u̱n m-yar du̱gu̱ bo̱-u o̱, remu̱ zu̱ Yawe o̱ ho̱g-du̱ o̱n-u̱r u̱n.
16 Ele, porém, se demorava; pelo que os homens pegaram-lhe pela mão a ele, à sua mulher, e às suas filhas, sendo-lhe misericordioso o Senhor. Assim o tiraram e o puseram fora da cidade.
17 Da-u̱ na ruute̱ u̱n m-yar du̱gu̱ bo̱-u o̱, wa-to̱m u-Ru̱ wa-gan zu̱ u̱n, <<Somtu̱n fat-u̱t no̱! A no̱ gwat u-dim da ko̱ no̱ ees u̱ be̱du̱ o̱ nu̱ru̱gse̱ da. Du̱su̱n u̱ do̱m-u̱ u̱r-ro̱r, taas na ho̱ru̱ssu̱ no̱ da.>>
17 Quando os tinham tirado para fora, disse um deles: Escapa-te, salva tua vida; não olhes para trás de ti, nem te detenhas em toda esta planície; escapa-te lá para o monte, para que não pereças.
18 Se̱di Ro̱t zu̱ u̱n, <<O'o, U̱so-tu̱ u-bu ri.
18 Respondeu-lhe Ló: Ah, assim não, meu Senhor!
19 U̱m kwu̱mu̱g hyu̱-m pusmo̱ du̱gu̱-du̱ no̱, no̱ gu fat-u̱r ri u̱ no̱mu so̱-o̱ u̱ no̱ no̱mu̱ me̱. U̱m zaar u̱ kerru̱ te-du̱ do̱m-u̱ u̱r-ro̱r kanda bo̱ ho̱ru̱sse̱ So̱do̱m da. U̱no̱ no̱m-u yo̱-o̱ u̱ masu̱ me̱, tu̱msu̱ me̱ u̱t-mar.
19 Eis que agora o teu servo tem achado graça aos teus olhos, e tens engrandecido a tua misericórdia que a mim me fizeste, salvando-me a vida; mas eu não posso escapar-me para o monte; não seja caso me apanhe antes este mal, e eu morra.
20 Gwat, o̱ko̱n bo̱-u re̱k-o̱ o̱ro u̱ kit-u̱ ku̱n. Yage̱ u̱m do̱'e̱ u̱ku̱n, no̱ hyang o̱ re̱k-o̱, u̱ da-u o̱ fat-u̱r ri u̱t-ku̱su̱m.>>
20 Eis ali perto aquela cidade, para a qual eu posso fugir, e é pequena. Permite que eu me escape para lá {porventura não é pequena?}, e viverá a minha alma.
21 Wa-to̱m u-Ru̱ shu̱s wa zu̱ wu̱n, <<U̱m ho̱k ko̱n-u̱s ró, u̱m zaar u̱ ho̱-du̱ bo̱-u re̱k-o̱ o̱ da.
21 Disse-lhe: Quanto a isso também te hei atendido, para não subverter a cidade de que acabas de falar.
22 Zo̱nge̱ m-ho̱r-m-ho̱r bo̱ so̱m m-ha u̱ku̱n, u̱m zaar u̱ no̱m-du̱ o̱ko̱n da se̱ bo̱ teeg ku̱n.>> (O̱ wa-e̱ na fog-u̱t bo̱-u o̱ Zo̱war, wata be-u̱r re̱k-de̱).
22 Apressa-te, escapa-te para lá; porque nada poderei fazer enquanto não tiveres ali chegado. Por isso se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Da-u̱ ho̱-du̱ o̱o̱ge̱ u̱ rwu̱u̱n, Ro̱t u̱ bu-u wa ne̱ te u-bo̱ u̱ na foge̱ Zo̱war.
23 Tinha saído o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Se̱ Yawe hu̱ u̱ dasu̱n eng-tu̱ u-ra du̱gu̱ do̱m u-ru̱ u̱ bo̱-tu̱ So̱do̱m u̱ Gomora ne̱.
24 Então o Senhor, da sua parte, fez chover do céu enxofre e fogo sobre Sodoma e Gomorra.
25 Wa ho̱ru̱sse̱te bo̱-u̱t to̱ u̱ ne̱t-tu̱ o̱o̱ge̱ u̱r-yu̱ ne̱ u̱-me̱ to̱, u̱ bo̱-tu̱ o̱ nu̱ru̱gse̱ ne̱ u̱t-be̱e̱t, u̱t-ran ne̱ u̱t-be̱e̱t.
25 E subverteu aquelas cidades e toda a planície, e todos os moradores das cidades, e o que nascia da terra.
26 Se̱di ne̱ta Ro̱t bir u-dim da-u̱ wa o̱o̱ge̱ u̱ do̱rru̱ dim-u̱ wa, se̱ wa baru̱m kirru̱ u̱t-ma.
26 Mas a mulher de Ló olhou para trás e ficou convertida em uma estátua de sal.
27 Da-u̱ is gase̱ u̱r-wu̱n te̱p te̱p, Ibrahi baru̱m m-mu̱ u-dim u̱ be-du̱ wa tamte̱ u̱r-ees u̱-shu̱ Yawe.
27 E Abraão levantou-se de madrugada, e foi ao lugar onde estivera em pé diante do Senhor;
28 Se̱ wa gwatu̱n u-dak u̱ gas-u̱ So̱do̱m u̱ Gomora ne̱, u̱ be-du̱ o̱ nu̱ru̱gse̱ ne̱ u̱r-be̱e̱t, wa hyu̱n fu̱'u̱t-u yat-o̱ u̱ rwu̱u̱n du̱gu̱ me̱ bo̱-u̱t to̱ sha-mu̱ m-fu̱'u̱t du̱gu̱ ra-u yat-o̱.
28 e, contemplando Sodoma e Gomorra e toda a terra da planície, viu que subia da terra fumaça como a de uma fornalha.
29 Se̱di Ru̱-u̱ ho̱k ko̱n-u̱s Ibrahi, wa yage̱ Ro̱t u̱r-fat. Wa ruut Ro̱t du̱gu̱ swadu̱ u̱r-ko̱b du̱ he̱e̱ne̱ bo̱-u̱t to̱.
29 Ora, aconteceu que, destruindo Deus as cidades da planície, lembrou-se de Abraão, e tirou Ló do meio da destruição, ao subverter aquelas cidades em que Ló habitara.
30 Da-u̱ tase̱ Ro̱t yage̱ bo̱-u̱ Zo̱war remu̱ zu̱ wa o̱ gye̱r-u̱ ne̱t-tu̱ o̱o̱ge̱ u̱ku̱n. Wa do̱'e̱ wa shu̱'u̱t u̱ do̱m-u̱ u̱r-ro̱r u-so' u̱ ya-u̱t-gwu̱p-u̱ wa ne̱ yu̱r.
30 E subiu Ló de Zoar, e habitou no monte, e as suas duas filhas com ele; porque temia habitar em Zoar; e habitou numa caverna, ele e as suas duas filhas.
31 De̱ku̱n ho̱-de̱ yu̱-wu̱ya zu̱ hu̱no-u wa, <<Campa-ne̱ zamu̱n u̱ gas-u̱ uno̱ da. In zaar u̱ kwu̱m-du̱ campa wu̱ do̱'e̱ ga-du̱ in u̱ka na nomte̱ da. Za m-tumb u̱so in do̱'e̱ no̱m-du̱ u̱r-wu̱' za yaag.
31 Então a primogênita disse à menor: Nosso pai é já velho, e não há varão na terra que entre a nós, segundo o costume de toda a terra;
32 Haane̱, yage̱ yu̱-u ya' wu̱n ke̱ wu̱n swa, se̱ yu̱-u roog u̱ wu̱n ne̱, ko̱ in u̱ cinu̱ go̱ du̱gu̱-du̱ u̱so-u in.>>
32 vem, demos a nosso pai vinho a beber, e deitemo-nos com ele, para que conservemos a descendência de nosso pai.
33 Da-u̱ gye̱p-mu̱ no̱me̱, u̱n yu̱' wa ke̱ e̱ ho wa, se̱ yu̱-wu̱ya to wa roog u̱ wu̱n ne̱. Wu̱n nak da-u̱ gwu̱p-u̱ wu̱n ru̱te̱ da ko̱ da-u̱ wa yu̱ne̱ da.
33 Deram, pois, a seu pai vinho a beber naquela noite; e, entrando a primogênita, deitou-se com seu pai; e não percebeu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Da-u̱ is gase̱ yu̱-wu̱ya zu̱ hu̱no-u wa, <<Gyu̱p-ne̱, u̱m roogte̱ u̱ u̱so ri ne̱, yage̱ u̱ in sur m-ya wu̱n ke̱ u̱ da-o̱ m-gye̱p. Se̱ bo̱ cwa u̱ no̱ wa ne̱ roog u̱ wu̱n ne̱ ko̱ in u̱ cinu̱ yaag du̱gu̱-du̱ u̱so-u in.>>
34 No dia seguinte disse a primogênita à menor: Eis que eu ontem à noite me deitei com meu pai; demos-lhe vinho a beber também esta noite; e então, entrando tu, deita-te com ele, para que conservemos a descendência de nosso pai.
35 Se̱ u̱n wu̱' u̱so-u u̱n wa swa ke̱ e̱ ho wa u̱ gyu̱p-m mo̱. Se̱ du̱-dim to wa roog u̱ wa ne̱. Wu̱n nak da-u̱ gwu̱p-u̱ wu̱n ru̱te̱ da ko̱ da-u̱ wa yu̱ne̱ da.
35 Tornaram, pois, a dar a seu pai vinho a beber também naquela noite; e, levantando-se a menor, deitou-se com ele; e não percebeu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 U̱ remu̱ iyane̱, ya-u̱t-gwu̱p-u̱ Ro̱t be̱e̱t u̱n no̱m me̱n-tu̱ uub du̱gu̱-du̱ u̱so-u u̱n.
36 Assim as duas filhas de Ló conceberam de seu pai.
37 Yu̱-wu̱ya mu̱t ya-du̱ u̱r-campa, wa te̱'e̱ de̱ u̱r-dim Mowab, ya'ag-u̱ Mowab e̱ na fu̱ge̱ da-o̱ Mowab-ne̱.
37 A primogênita deu a luz a um filho, e chamou-lhe Moabe; este é o pai dos moabitas de hoje.
38 Du̱-dim sur m-mat ya-du̱ u̱r-campa, wa te̱'e̱ wa u̱r-dim Amona. Wa na foge̱ ya-du̱ ne̱t-u̱t ri, ya'ag-u̱ Amona e̱ na fu̱ge̱ Amona-ne̱ u̱ haan da-u uno̱.
38 A menor também deu à luz um filho, e chamou-lhe Ben-Ami; este é o pai dos amonitas de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.