Atos 4

gel (GEL) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 A-to̱o̱g u̱ yu̱-shu̱ a e'-du̱ be-du̱ u̱r-shu̱'u̱t du̱ Wa-ko̱-uyan ne̱ u̱ Saduki-ne̱ e̱ haan u̱du̱ Biturus u̱ Yohanna da-u̱ e̱ o̱o̱ge̱ u̱s-rem u̱t-ne̱t ne̱.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 E̱ hog u̱s-ryab remu̱ zu̱ a-To̱mu̱ Ye̱so̱ o̱ iis-u̱ u̱t-ne̱t u̱zu̱, remu̱ shin-m Ye̱so̱ i mare̱ e̱ de̱ u̱r-yu̱ne̱ u̱r-fat u̱ka Ye̱so̱ yu̱nte̱.
2 Doendo-se muito de que ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos.
3 U̱n maste̱ Biturus e̱ Yohanna, u̱n tage̱ e̱ m-ha gas-du̱ is remu̱ zu̱ rim-mu̱ torog u̱ da-u o̱.
3 E lançaram mão deles, e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Tu̱msu̱ u̱t-ne̱t u-tát e̱ hog re̱m-su̱ Biturus ne̱ ware̱ e̱ ku̱b tu̱msu̱ ne̱t-tu̱ kabe̱ e̱ teeg campa-ne̱ u̱t-zo̱ngu u̱t-tan [5,000].
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Da-u̱ is gase̱, a-shu̱ ne̱, u̱t-ne̱nge̱n ne̱, u̱ a-ko̱se̱-tu̱ u-bo̱r ne̱, e̱ mo̱ro̱g u̱ Urusharima.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Anas yu̱ yat-ya a-to̱o̱g, wa o̱ u̱ku̱n, u̱ Kayafa, u̱ Yohanna, u̱ Are̱kzanda, u̱ to̱ko̱n ne̱t-to̱ ne̱ tu̱ o̱ bu-u̱ yu̱ yat-ya a-to̱o̱g-ne̱.
6 E Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 U̱n wu̱ na haatu̱n Biturus e̱ Yohanna. U̱n no̱mu̱ u̱n u̱r-shu̱t u̱zu̱, <<¿Be̱b-u̱r wande̱ tu̱msu̱ dim-u̱r wande̱ no̱ o̱tte̱ no̱m-du̱ no̱m-u̱t tun-to̱?>>
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Yar-u u-Ru̱ dor-u̱t Biturus, wa zu̱ u̱n, <<No̱ a-shu̱ u̱t-ne̱t ne̱, u̱ ne̱nge̱n-tu̱ Isra-ne̱,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo, e vós, anciãos de Israel,
9 ¿u̱ ya-o̱ no̱ o̱ u̱r-shu̱t remu̱ se̱ge̱-du̱ rya-mu̱ wa kume̱? ¿Tu̱msu̱ no̱ u̱t-sa na nap wu̱ ya' wu̱n m-yar?
9 Visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo, e do modo como foi curado,
10 It u̱t-sa no̱ be̱e̱t u̱ ne̱t-tu̱ Isra-ne̱ u̱t-be̱e̱t no̱ nap u̱zu̱, u̱ te̱k-u̱ dim-u̱r Ye̱so̱ Kiristi wa-Nazara. Wu̱ no̱ tare̱ u-kan, Ru̱-u̱ yu̱ns wa du̱gu̱ m-mar. Ye̱so̱ yaag wu̱n m-yar u̱ da-o̱ hen no̱ hyanu̱g se̱.
10 Seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Ye̱so̱ wa na nomte̱ u̱s-rem u̱-me̱ rem-su̱ u-Ru̱ u̱zu̱,
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Ru̱-u̱ to̱mgu̱n in ne̱t gan kyak wu̱ de̱ u̱kru̱ in du̱gu̱ ba'as-u̱t in, tu̱msu̱ dim-du̱ zaar u̱-me̱ dak-u uno̱ du̱ ko̱re̱ kwu̱m-du̱ u-u̱ku̱r da se̱ dim-u̱r Ye̱so̱.>>
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Tu̱-shu̱ hu̱ mu̱rimmo̱ remu̱ hyan-du̱ be̱b-du̱ jab-u̱ Biturus e̱ Yohanna. E̱ haan e̱ nu̱p u̱zu̱ Biturus u̱ Yohanna e̱ za te̱k-u̱ ne̱t-u̱t yat-to̱ da tu̱msu̱ e̱ no̱ng m-karu̱nte̱ da. Du̱gu̱ da-u̱ o̱ u̱n nu̱p u̱zu̱ u̱n o̱o̱g u̱r-kot u̱ Ye̱so̱ ne̱.
13 Então eles, vendo a ousadia de Pedro e João, e informados de que eram homens sem letras e indoutos, maravilharam-se e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Da-u̱ tu̱-shu̱ hyane̱ wu̱ kume̱ m-yar u̱ ees u̱du̱ Biturus u̱ Yohanna ne̱, e̱ kerge̱ zu̱-du̱ o̱ko̱n da.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 E̱ nom u-shaura u̱ te̱k-u̱ me̱ u̱n u̱zu̱, Biturus ne̱ u̱ Yohanna e̱ yage̱ Mo̱ro̱g-du̱ u̱t-Ne̱nge̱n.
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 E̱ zu̱, <<¿Yan-o̱ in do̱'e̱ u̱t-no̱m u̱ ne̱t-u̱t tun-to̱ ne̱? Remu̱ zu̱ kowan u̱ Urusharima nak u̱zu̱ ne̱t-tu̱ hyanu̱g no̱m-tu̱ m-shin u̱du̱ ne̱t-u̱t tun-to̱, fu̱n zaar u̱ na do̱te̱ u̱t-zu̱, <Bise̱ da.>
16 Dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Se̱di it o̱ gye̱r-u̱ rem-u̱s sin-se̱ cwa ko he̱ne̱, se̱ na nak u̱n u̱t-to̱, a u̱n no̱mu̱ waku̱n u̱s-rem da, ko u̱n no̱m u̱t-ko̱se̱ u̱ dim-u̱r Ye̱so̱ da.>>
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Se̱ u̱n fagu̱n a-To̱m ne̱, u̱n nu̱k u̱n u̱t-to̱ u̱zu̱, a u̱n waru̱ waku̱n u̱s-rem, ko u̱n no̱m u̱t-ko̱se̱ u̱ dim-u̱r Ye̱so̱ da.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Biturus e̱ Yohanna shu̱s e̱ zu̱ u̱n, <<¿No̱ o̱ m-hyan u̱zu̱ Ru̱-u̱ u̱t-sa it ho̱g rem-u̱s no̱ m-ze̱g su̱ wa?
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Remu̱ zu̱ it, it za keru̱ ho̱-du̱ u̱s-ram u̱ warru̱ no̱m-u̱ it ho̱ge̱ tu̱msu̱ it hyen da.>>
20 Porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Tu̱-shu̱ u̱t-ne̱nge̱n sur m-nak u̱n u̱t-to̱ sok, da tase̱ u̱n rest u̱n. U̱n taag u̱ka u̱n do̱te̱ yadu̱ u̱n u̱r-ko̱b, remu̱ zu̱ u̱t-ne̱t u̱t-be̱e̱t to̱ o̱ no̱mu̱ u-Ru̱ m-sek remu̱ no̱mu̱ u̱ no̱me̱.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Ne̱t-u̱ wa wu̱ kume̱ m-yar mu̱ m-shin wa ze̱k u̱s-hak u̱t-shik u̱t-yu̱r [40].
22 Pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Da-u̱ na reste̱ Biturus e̱ Yohanna, se̱ e̱ do̱'e̱ u̱du̱ o̱r-u̱t u̱n, u̱n waru̱ u̱n no̱m-u̱ i-yate̱ a-To̱o̱g u̱ u̱t-ne̱nge̱n ne̱ waru̱ u̱n.
23 E, soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 U̱n hen da-u̱ u̱n ho̱ge̱ iya, u̱n jaku̱s cwar-u̱s u̱n u̱du̱ u-Ru̱ jab gan u̱n zu̱, <<Wa Ko-uyan, Wu̱ no̱me̱ do̱m u-ru̱ u-dak ne̱, m-sa ne̱, u̱ no̱m-tu̱ o̱ me̱ to̱.
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus, e disseram: Senhor, tu és o Deus que fizeste o céu, e a terra, e o mar e tudo o que neles há;
25 Bo̱ no̱mu̱g u̱s-rem m-tumb ne̱ u̱ be̱b-du̱ Yar-u u-Ru̱ tu̱msu̱ remu̱ to̱k-u̱ ro, wato wu̱ mate̱ u̱so-u it Dawuda:
25 Que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram os gentios, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Farkina-ne̱ i u-dak
26 Levantaram-se os reis da terra,E os príncipes se ajuntaram à uma,Contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Remu̱ u̱zu̱ nip-to̱, Here̱ Antipas u̱ Biratus samge̱ u̱t-hi u̱-me̱ bo̱-u uno̱ u̱ i za-yahuda-ne̱ da u̱ ne̱t-tu̱ Isra-ne̱. U̱n no̱ng zo̱ngu̱sse̱ remu̱ u̱n ho-u̱t Ye̱so̱, wu̱ bo̱ dage̱ u wa shu̱'u̱t to̱k-u u-he̱n ró.
27 Porque verdadeiramente contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel;
28 Remu̱ zu̱ bo̱ o̱ m-shin ne̱, ne̱t-u̱t to̱ no̱mu̱g no̱mu̱ bo̱ zu̱ e̱ no̱m. No̱mu̱ bo̱ zo̱nge̱ u̱t-no̱m m-tumb ne̱ o̱ de̱ u̱t-shu̱'u̱t.
28 Para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Wa-ko-uyan, ho̱g u̱ka u̱n o̱tte̱ rem-su̱ mo̱t-tu̱ yadu̱ it u̱r-ko̱b. Ya to̱k-ne̱ ro be̱b-du̱ jab du̱ warru̱ rem-u̱s ro za u-gye̱r.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra;
30 Nabne̱ kom-u ró bo̱ hatu̱n m-yar u̱ no̱m-tu̱ wadu̱ ne̱t u̱ mu̱rimmo̱ u̱ no̱m-tu̱ m-shin ne̱, u̱ remu̱ dim-du̱ to̱k-u̱ ro Ye̱so̱, Wa-u-He̱n.>>
30 Enquanto estendes a tua mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Filho Jesus.
31 Da-u̱ e̱ no̱me̱ u̱s-to̱o̱g, be-du̱ e̱ mo̱ro̱gte̱ ru̱mu̱s. Se̱ Yar-u u-Ru̱ dor-u̱t u̱n be̱e̱t u̱, u̱n hu̱ warru̱ rem-su̱ u-Ru̱ za u-gye̱r.
31 E, tendo orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Mo̱ro̱g-du̱ a-dor e̱ o̱ jab gan, waku̱n zaar wu̱ de̱ u̱t-zu̱, <<No̱m-u ri ya>> da, se̱di u̱n mot no̱m-u̱ u̱n o̱tte̱.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 U̱r-be̱b ne̱ so̱k, a-To̱mu̱ Ye̱so̱ wu̱r u̱ka yu̱ne̱-du̱ Wa-ko-uyan Ye̱so̱ du̱gu̱ marimari-ne̱. Kowan u̱ te̱k-u̱ me̱ u̱n kum kom-u̱ u-Ru̱,
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Tu̱msu̱ waku̱n zaar wu̱ tage̱ u̱ o̱ko̱n no̱m-o̱ u̱ te̱k-u̱ me̱ u̱n da. E̱ke̱n a-dor-ne̱ i o̱tte̱ u̱t-tak ko̱ u̱t-bu, o̱ko̱n da-o̱ e̱ bu̱b to̱ko̱n no̱m-to̱. Tu̱msu̱ e̱ hatu̱n shik-u̱ no̱m-tu̱ e̱ babe̱.
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido, e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 U̱n haatu̱n shik u̱-shu̱ a-To̱mu̱ Ye̱so̱ ne̱, na ye' kowan u̱ka wa o̱tte̱ u̱ssa.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Waku̱n o̱ro wu̱na zu̱ye̱ Yusuhu, wu̱ a-To̱mu̱ Ye̱so̱ te̱'e̱ u̱r-dim Baraba (wato, Wa'-u̱ wa shiriktin-mu̱ jab). Wa o̱ u̱ te̱k-u̱ me̱ ko̱-u̱r Re̱wi ne̱, tu̱msu̱ wa hagu̱n du̱gu̱ Gas-u̱ Sayifurus.
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé(que, traduzido, é Filho da consolação), levita, natural de Chipre,
37 Baraba bu̱b o̱ko̱n tak-o̱ u̱ wa, wa haatu̱n shik-u̱ ke̱nu̱ a-To̱mu̱ Ye̱so̱.
37 Possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.