João 6
Kire NT (GEB_PBT) vs NAA
1 Zisas zumgum vov Gariri mbɨ khiŋgiap muen hɨgi. Mba ŋaneŋ zɨ mbe khare, Taiberias mbɨ.
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Ana mirikori vhɨrve ga mbuav rɨɨi gumgi vhɨrve, ana mben kurkurigim, mben rɨmrɨɨ vhɨzgim, gumgi vhɨrve ana gangi. Maaŋ muuŋgiap, ana vov hɨgim, gumgi gu mbigi vhɨrve ana zɨn zergi.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Zisas nda vov mbɨkshɨman ndav, wo phorga rui gumgi phorga perav ki.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Mba tugen Zudain Pasova tuga bakɨme hɨr za mbui.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Zisas ragia garav, ana gumgi gu mbigi vhɨrve garim, mbe ana han zi. Mbe zim, ana kha nzambararen Firip ga muuŋgi. “Nza maam vikntuu ga vhezgip mbu gumgi gu mbigir kurmbegɨrie?”
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 Ana Firipan mparav mba kameŋ suaŋgi. Ana nduara wo muunga bigeŋ, ana ne kaŋgi.
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Firip ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Nza maaŋ muuŋgip K900.00 tuktɨgi vikntuu ga vhezgirga, kha gumgi gu mbigi, mbe bevbevira, mbe za fɨgi bisaŋri guarira mbegɨrga.”
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 Zisas phorga rui guma mbe Andru, Saimonan fek, ana khaŋ Zisas ga nzuai,
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 “Tara mbe khaŋ ki, ana meeŋthɨgi vikntuuveŋ ki. Mbe barin ntaveŋ ga muuŋgi. Ana vhɨra mbɨgama mpuani ki. Mba ki gumgi gu mbigi, mbe guigira vhɨrkɨvgi. Mba meeŋthɨgi vikntuuveŋ gum mba mbɨgama mpuani ram muuŋgip nzan tuktɨgɨrie?”
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 Mba ŋanen vhazɨgi vhɨrkɨvgi. Zisas khaŋ nzuai, “Mba gumgi gu mbigi ga suaŋrim, mbe pigiri.” Mba mben vhɨrve khaŋ muuŋgi, 5,000.
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Mbe piigim, Zisas mbaram mba meeŋthɨgi vikntuuveŋ ndigap, Fhe Bakɨme ndikndigap ana phorga suaŋgiap, ntaveŋ phɨrav, nta shama mbuav, mba gumgi gu mbigi ga ndɨɨi. Ana vhɨra mba tɨvara mba mbɨgama mpuani ga muuŋgi. Ana maaŋ ni ga muuŋgiap, niin mbe nɨɨŋgim, mbe za wari wo vuzvuga vhɨzgi.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Mbe za mbega thugim, Zisas khaŋ wo phorga rui gumgi ga nzuai, “Nde mbe mbegap ndavi givav thagi, mban tɨvi ndi. Nza fhura mban farfarga fhuvara.”
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 Mbe mbara mba bari muuŋgi meeŋthɨgi vikntuur fɨgiveŋ ndiav 12 thɨgi kɨra ga vhuigim, nta za givigi. Mba gumgi gu mbigi za mbegap ndavi givav thagi ntɨɨri ma.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Mba gumgi gu mbigi ana muuŋgi mirikor gangiap khaŋ nzuai, “Guigi guarara, khe Fhe Bakɨme kha nuianan zirɨr zav suaŋgiap sarigi kamthooŋ gumara khare.”
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Zisas mbe ndɨkndɨgi kaŋgi, mbe zɨv ana suirav, ana ndiv farim, ana mben ŋgui vhɨrve gari guman pan kegɨrga. Ana maaŋ muuŋgiap mba ŋaneŋ thav taagia nduara mbɨkshɨman ndagi.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 Mba raar ra verav vhɨzgim, ŋkotuguraagen Zisas phorga rui gumgi, mbe taagia Gariri mbɨn vergi.
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 Mbe vergap fov keman mben maaŋgiap, Gariri mbɨ thugap muen hi. Mbe muen Kaperneaman hi. Mbe vuim, maaŋ gɨngi, Zisas mben han zɨgi fhuvara.
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Mbe vuim, bɨɨŋbɨɨŋ kɨvgim, mbɨ phuri raa shogap kɨvgi.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 Mbe mba kema toga vov meeŋ o mporathɨgi kiromitar vugap, mbe Zisas garim, ana mbɨn tɨn thivav, mben han keman zi. Mbe ana gangiap guigira rɨrɨva mbatɨga muuŋgi.
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Zisas thav khaŋ mbe nzuai, “Gura, nde rɨvɨ thari.”
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Mbe ana mbararagiap, ndikndigap, ana nzuaim, ana mben han keman vergi. Ana mben han keman veravra thagim, mbe mba vui ŋaneŋ phorgi.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Mba mɨtimanera, mba gumgi gu mbigi, mbe mba Gariri mbɨ gaara kav, mbe kaŋgi, gurum harigi kema the kegi fhuvara. Mba kema bavira kegim, Zisas phorga rui gumgi, mbe mbe kema regap wari vuim, Zisas mbe phorga vugi fhuvara. Ana phorga rui gumgi, mbe nduarira ana regap wari vegi.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 Mba tugen Taiberiasan ŋkee mbari zav, mba Zisas Fhe Bakɨmen ndikndigap, ana phorga suaŋgiap mba gumgi gu mbigi mba meeŋthɨgi vikntuuveŋ mbegi ŋaneŋ han phogi.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 Mba gumgi gu mbigi garim, Zisas wo phorga rui gumgir kov mbe ki fhu. Maaŋ muuŋgiap, mbe fov mba ŋkee mbarir maaŋgiap, Zisas ndi garav Kaperneaman vegi.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Mba gumgi gu mbigi vov Gariri mbɨ gaar muen Zisasan hɨgap khaŋ ana nzuai, “Guman Rum, ndu rasɨn khaŋ zɨgi?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Gu guigira nde nzuai, nde mba gu muuŋgi mirikori, nde nta gangi, nde nta ndɨkndɨgap, gu mba nde khɨvigi bigi, nde nta ndɨɨriveŋ kaŋgiap na ndi gari fhuvara. Zakɨra fhuvara! Nde gu mba meeŋthɨgi vikntuuven nde nɨɨŋgim, nde nta mbegav, ndavi givav, nde nera nzuav na ndi gari.
26 Jesus respondeu:
27 Nde mba mbarɨgi mba suaŋv ganɨ thari. Fhuvara. Nde mba zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndi ndɨɨi mba, nde ana suaŋv ganɨri. Mba mba, Fhe Bakɨme Guma Guara mba mban nde ndɨɨi. Fhe Bakɨme maaŋ muun zav zɨ bakɨmen ana nɨɨŋgi.”
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Mbe mbara khaŋ ana nzuai, “Nza ram mbui tɨvar muuŋgip nza Fhe Bakɨme muungen nza vuzvugi ŋaarir muuŋgirie?”
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Fhe Bakɨme muungen nde vuzvugi ŋaar khaŋ muuŋgi, nde mba Fhe Bakɨme sarigi zɨgi guma, nde ana khothɨgɨri.”
29 Jesus respondeu:
30 Mbe mba kameŋ mbararagiap, kha nzambarar ana muuŋgi, “Ndu ram muuŋgi khesharigi mirikor o bigen muuŋgirim, nza ndun kameŋ khothɨgɨrie? Nzan nzɨgi gumgi ki fhuv ŋanen mana mbegi. Mba kameŋ Fhe Bakɨmen buni vhuuiŋ ki gavar ki, ‘Ana Hevenan kega zergi vikntuur mba gumgi gu mbigi ga ndɨɨim, mbe nta mbegi. Ndu ram mbui khesharigi mirikorar muuŋgirie?”
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 — ausente —
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 Zisas mbara khaŋ mbe nzuai, “Gu guigira khar nde nzuai, khe Moses mba Hevenan kega zeri viktuman nde nɨɨŋgi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Nan Ndia, ana guigira Hevenan kega zeri viktuman nde ndɨɨi.
32 Jesus lhes disse:
33 Mba Hevenan kegap zeri viktum Fhe Bakɨme anan kha nuianan ki gumgi gu mbigi ga ndɨɨim, ana zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndi ndɨɨi guma ma.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Mbe mbara khaŋ ana nzuai, “Guman Rum, ndu zazera mba viktuman nzan nɨɨŋri.”
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 Zisas khaŋ mbe nzuai, “Gu nduara mba zazera mbara muuŋgia ki bɨɨŋbɨɨŋ ndi ndɨɨi viktum ma. Guma nan han zɨrga, ana wom thɨhegi fara muuŋgirga fhu. Guma na khothɨgi, ana wom mbɨ suaŋv fhɨr khigi fara muuŋgirga fhuvara.
35 Jesus respondeu:
36 “Gu nde suaŋgi, nde na gangi, nde na khothɨgi fhu.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Na Ndia na nɨɨŋgi gumgi gu mbigi, mbe za nan han zɨrga. Nan han zi gumgi, gu guigira mbe tharga tuktɨgi fhuvara.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Gu wo vuzvuga zɨn ŋgɨr zav Heven thav zergi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Gu na sarigim gu zergi Dara, gu ana vuzvuga zɨn vui.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Na sarigim, gu zergi Dara, ana vuzvuk khaŋ muuŋgi. Gu ana na nɨɨŋgi guma o mbiga the, gu ana tharga tuktɨgi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Gu kha nuian gu bigi vhɨzi tugar, gu taagi mbe khavgirga.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Nan Ndia vuzvuk khaŋ muuŋgi. Mba ana Kama gangiap ana khothɨgi gumgi gu mbigi, mbe zam zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndigirga. Gu kha nuian gu bigi vhɨzi tugar, gu taagi mbe khavgirga.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Mbe Zudaiŋ, mbe Zisas mbararagim, ana khaŋ nzuai, “Gu nduara mba Hevenan kegap zergi viktum ma.” Mbe ne mbararagiap, ana vhegap, buni vhɨrver ana nzuai.
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Mbe khaŋ nzuai, “Kha guma Zisas, ana Zozevan kam ma. Nza ana ndia gu niamuuŋ, nza mani kaŋgi. Ana ram muuŋgiap ntigem khaŋ nzuai, ‘Gu Hevenan kegap zergi’ ? ”
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Nde warira phorgɨp buni vhɨrve suaŋ thari.
43 Jesus respondeu:
44 Gu Dara na sarigim, gu zergi. Guma the, ana won vuzvugara nan han zɨgɨrga tuktɨgi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Dara, ana mba guma ndɨkndɨga khavgip, ana kuv nan han zɨrga. Gu kha nuian gu bigi vhɨzi tugar, gu mba rimgi guma gu taagip ana khavgirga.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Fhe Bakɨmen kamthooŋ gumgi suaŋgi buni ki gavar ki buni khaŋ nzuai, ‘Fhe Bakɨme za kha gumgi gu mbigi khɨvɨv mbe suanga.’ Mba Dara buni mbararav, ana bigi kaŋgi gumgi gu mbigi, mbe nan han zi.
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 “Guma the Dara gangi fhu. Zakɨra fhuvara! Mba Fhe Bakɨme han kegap zergi guma, ana nduara ana gangi.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 Gu guigira nde nzuai, guma, ana guigira na khothɨgi, ana zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ki.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Gu nduara zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndi ndɨɨi viktum ma.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Nden nzɨgi mbe gumgi ki fhuv ŋanen mana mbegap, mbe za vhɨzgi.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 Khe Hevenan kegap zergi viktum ma. Mba ana mbegɨrga gumgi gu mbigi, mbe vhɨzɨrga fhu.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Gu mba zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndi ndɨɨi viktum ma, gu Hevenan kegap zergi. Guma the mba viktuman mbegɨrga, ana zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndigip kɨrga. Gu anan nɨɨnga viktum, ana nan fhavar sɨk ma. Gu ana ndi nɨɨŋgirga, kha nuianan ki gumgi gu mbigi, mbe zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndirgip kɨrga.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Mbe Zudaiŋ ne mbararagiap, mbe vhegap, mbe nduarira warir rɨgar ne nzuav wari daai. Mbe khaŋ wari ga nzuai, “Mbu guma, ana ram muuŋgip won fhavar nzan nɨɨŋgirim, nza ana mbegɨrie?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 Zisas mbara khaŋ mbe nzuai, “Gu guigira nde nzuai, nde maaŋ muuŋgip, Fhe Bakɨme Guma Guarar fhavar mbegɨrga fhu, nde vhɨra ana vɨzɨnan mbegɨrga fhu, nde zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ nden kegɨrga fhu.
53 Jesus respondeu:
54 Guma, ana na fhava sɨk gu vɨzɨna pi, ana zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ki. Gu zumgum, kha nuian gu bigi vhɨzi tugar, gu taagi ana khavgirga.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ne khaŋ muuŋgi, nan fhava sɨk, ana guigira mba guar ma. Nan vɨzɨn, ana vhɨra, guigira pi bigɨna guar ma.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Guma nan fhava sɨga pav, nan vɨzɨna pi, mba guma na phorgap kim, gu ana phorgap ki.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 “Na Dara, ana zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ nɨɨŋge ma. Ana na sarigim, gu zergi. Na Dara zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨn na nɨɨŋgim, gu zergap, gu wo Darar ŋkasŋkar panan khar ki. Mba tɨvara guma nan mbegɨrga, ana nan ŋkasŋkar panan, ana zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndigip kɨrga.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 Khera, ana Hevenan kegap zergi viktum ma. Ana mba nden nzɨgi fhum mbegap vhɨzgi viktuma fara muuŋgi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Guma, ana kha viktuman mbegɨrga, ana zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndigip kɨrga.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Mba tugen Zisas Kaperneaman Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ mbararagi phenan kav, Fhe Bakɨme buni vhuuin mbe khɨvav mbe nzuav, kha bunin mbe suaŋgi.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Mba Zisas phorga rui gumgi mba kameŋ mbararagiap, mbe vhɨrvera khaŋ nzuai, “Kha kameŋ guigira nzan simgi, the ne mbarararie?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Zisas won ndava vhera, ana khueŋ kaŋgi, ana phorga rui gumgi ana suaŋgi buneŋ ga nzuav buni vhɨrve nzuai. Ana maaŋ muuŋgiap mben nzarigi, “Kha buneŋ nde na khothɨgi ndɨkndɨgar farfagi thi?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 Nde maaŋ muuŋgip Fhe Bakɨme Guma Guar ganɨrim, ana taagip fhum kegi ŋgun naanga, nde ram muuŋgirie?
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar nduara zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨn gumgi gu mbigi ga ndɨɨi. Guman ŋkasŋka nduara thaneŋ anan kurarga tuktɨgi fhuvara. Gu khar nde nzuai kameŋ, ne Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaarar kameŋ ma. Ne zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndi ndɨɨi.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Nden rɨgar ki gumgi mbari ne khothɨgi fhu.” Zisas fhumra mba ana khothɨgi fhuv gumgi, ana mbe kaŋgi. Ana vhɨra ana ndim, anan pana gumgi farve ga surga guma, ana ana kaŋgi.
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 Ana maaŋ muuŋgiap khaŋ nzuai, “Mbe na khothɨgi fhu, gu mba bigɨna nɨɨeŋra nzuav, nde nzuai, ‘Dara ŋkasŋkan guma then nɨɨŋgirga fhu, mba guma nan han zɨgɨrga fhu.’ ”
65 E prosseguiu:
66 Zisas mba kameŋ suaŋgim, ana phorga rui gumgir vhɨrve ana thav vegi. Mbe ana thav vegap wom ana phorga rui fhu.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Maaŋ muuŋgiap, Zisas mba 12 thɨgi gumgir nzav, khaŋ mbe nzuai, “Nde, nde vhɨra na tha ŋgɨrgeŋ vuzvugi thi?”
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 Saimon Pita ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Guma Bakɨme, nza ndu thav, nza then han ŋgɨrie? Ndun bunira, nta zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndi ndɨɨi.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 Nza vhɨra khueŋ khothɨgav, nza tuituigiap khueŋ kaŋgi, ndu Fhe Bakɨme Wora Mbuigi Guman Ŋaar ma.”
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 Zisas mbara mben ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Ram muuŋgi? Gu nduara nde 12 thɨgi gumgi, gu nden farasegi. Nden rɨgar ki guma mbe, ana ŋiniŋgi mbatɨgir guman pan ma.”
70 Então Jesus lhes disse:
71 Ana Saimon Iskariot kama Zudas ga nzuai. Ana mba 12 thɨgi ŋaara gumgi rɨgar, ana zumgum Zisas ndim, ana shogirim, ana rimgirga gumgir farve khɨngirga.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.