Lucas 16

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mba tugen Zisas mba bunin mbe nzua vov khaŋ wo phorga rui ŋaara gumgi ga nzuai, “Shɨk ki guma mbe, ana won shɨga zɨtɨgi zav guma mbe ndi fagim, ana ana shɨga garav ana zɨtɨgi. Mba guma, ana mba guma shɨga zɨtɨgap ana gari mpiiŋsɨk ma. Mba mpiiŋsɨk kav kim, gumgi mbari mbe zav mba shɨga mbui guma bakɨme han zegap khaŋ ana nzuai, ‘Guma rum, ndu wo shɨga ganɨv, ana zɨtɨgɨ zav fagi mpiiŋsɨk, ana ndu shɨga garav fhura ndun bigi ndi ndɨɨim, nta vhɨzi.’
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 Mbe maaŋ mba shɨga namkama suaŋgim, ana mbaram won mpiiŋsɨgar kamgim, ana ana han vhen zerim, ana ana nzarigi, ‘Ndu thaŋ nzuav kha khesharigi tɨva muuŋgim, mbe ne bun nzuaim, gu ne mbararagi? Ndu ntige taagi ŋgɨv, ndu mba fhura na bigi ndiv nɨɨŋgi, ndu za ntan ntuu khergiri. Ndu ntigem wom na shɨga zɨtɨgɨp, ana ganɨnga mpiiŋsɨk kegɨrga tuktɨgi fhuvara.’
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 “Mba shɨga namkam maaŋ mba shɨga zɨtɨgap ana gari mpiiŋsɨga suaŋgim, mba mpiiŋsɨk thav khaŋ wo nzuai, ‘Gu ntige ram muuŋrie? Kha shɨga namkam, ana ntige na vhɨzi. Gu vhɨra, gu harigi guman ŋaara guma kɨv, ana mɨna khorga ŋkasŋka ki fhu. Gu vhɨra ŋkɨɨa suaŋv harigi gumgir nzangen mbergi.’
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 Ana maaŋ wo suaŋgiap khaŋ nzuai, ‘Gu ntige muunga bigeŋ kaŋgi. Gu khaŋ muuŋgirga, mba na gari guma bakɨme kha mpiiŋsɨga ŋaarar na vhɨzgirga, kha gumgi nan kov wari wo phenin ŋgɨv, tɨvar vhuun nan muunga.’
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 Ana ne suaŋgiap, mbaram mba fhum ana ŋgari guma bakɨme han ŋgarɨga muuŋgi gumgi, ana za mben kamgim, mbe bevbevira ana han zi. Ana mben kamgim, mbevi fharav ana han zim, mba mpiiŋsɨk ana nzarigi, ‘Ndu fhum na gari guma bakɨme han thegi bigira ŋgarɨga muuŋgi.’
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 Mba guma ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, ‘Gu ana han 100 mba tui mporiin dara ŋgarɨga muuŋgi.’ Ana maaŋ nzuaim, mba mpiiŋsɨk mbaram khaŋ ana nzuai, ‘Ndu ntige vhemkora khaŋ perav, ndu mba ŋgarɨga muuŋgi bigi ga nzuav ndu ndi khergi gaveŋ khare. Ndu ntige khaŋ muuŋgip ne khergiri, gu 50 mba tui mporiiŋ darara ŋgarɨga muuŋgi.’
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 Mba fharigi guma zim, ana maaŋ ana suaŋgim, ana vuim, harigi ne zi. Ana zim, mba mpiiŋsɨk ana nzarigi, ‘Ndu rarara bigi ŋgarɨga muuŋgi?’ Ana khaŋ ana nzuai, ‘Gu 100 parawa kira ŋgarɨga muuŋgi.’ Ana maaŋ nzuaim, mba mpiiŋsɨk mbaram khaŋ ana nzuai, ‘Ndu ŋgarɨga muuŋgi bigi, mbe nta nzuav khergi gaveŋ khare. Ndu ntigem, khaŋ muuŋgip ne khergiri, gu 80 parawa kirara ŋgarɨga muuŋgi.’
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 “Mba mpiiŋsɨk mba tɨva muuŋgim, mba ana gari guma bakɨme mba kameŋ mbararagiap, ana mbaram mba mpiiŋsɨk mbatɨga zɨ ndi vun kuagi. Ana khaŋ mbui tɨva muuŋgi ne nzuav, ana ndɨkndɨga vhuuŋ ki mpiiŋsɨga muunga tɨva muuŋgi. Kha nuianan ki tɨvi zɨn vui gumgi, mbe guigira mba tɨvir muunga tuavi vhɨrve kaŋgiap, mbe won tɨvi ga mbui. Mbe mba tɨvi ga mbuav, mbe mba Fhe Bakɨme zɨn vui gumgi kambarigi.
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 “Gu nde nzuai, nde kha nuianan ki bigi gum ŋkɨɨa, nde tuituigira ntan guigira harigi gumgir kurkurav, mben kɨvntogir muuŋv kɨri. Nde maaŋ muuŋv kɨrim, mba nuiana ŋkɨɨa gum bigi vhɨzɨrga tuk hɨgɨrga, nta vhɨzɨrga, mba tugar nde Fhe Bakɨme gum ana enseri nden kamgirim, nde mbe han mba zazera mbara muuŋgiap ki phenin ŋgirgɨp zazera mbara muuŋgip kɨrga.
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 “Guma bigɨna bisaneŋ ndigap tuituigira ne gari fhu, ana vhɨra bigɨna bakɨme ndigirga, ana vhɨra tuituigira ana gangirga fhu. Nde maaŋ muuŋgiap ntige guma the bigɨna bisaneŋ ndigap, ana tuituigira ne gari, ana vhɨra bigɨna bakɨme ndigirga, ana vhɨra tuituigira ana ganɨnga.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Nde kha nuianan ŋkɨɨa, nde nta ndiav tuituigia nta garav, ntan ŋgari fhu. Maaŋgim, Fhe Bakɨme bigɨna guara then nden nɨɨŋgirim, nde ana gangirie?
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Nde vhɨra harigi gumgi bigi garav, nde tuituigira nta gari fhu, harigi guma the bigɨna then nden nɨɨŋgirim, nde ana vuavi mbuiav ana gangirga tuktɨgi fhu.
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 “Guma the fhum mpiiŋsɨga phuninin ŋaara guma kegi fhuvara. Ana maaŋ muunga, ana the vuzvugirga, ana the vuzvugirga fhu. Ana vhɨra the nzuai buni mbararav, ana kɨr the segɨrga. Nde vhɨra kha bigɨna phuni, nde vhɨra nin ŋgargirga tuktɨgi fhuvara. Nde Fhe Bakɨmen ŋgarɨv vhɨra ŋkɨɨa gum bigɨn ŋgargirga tuktɨgi fhuvara.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 Zisas mba buni nzuaim, mba Fherasiŋ, mbe guigira ŋkɨɨa nzuav thagine mbui ndɨɨri ma. Mbe mba Zisas nzuai buni mbararagiap, ana nzuav ndav shigap, tari ndɨɨri wari thivgiap ana gari.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 Mbe Zisas garim, ana khaŋ mbe nzuai, “Nde kha ndɨkndɨgi ga mbui ntɨɨri ma. Nde khueŋ vuzvugi, kha gumgi gu mbigi za kha ndɨkndɨgar nden muunga, nde tɨvi vhuuiŋ ga mbui ntɨɨri ma. Nde mba ndɨkndɨgar wari ga mbuim, Fhe Bakɨme, ana nde ndavi vherir zorga ki ndɨkndɨgi, ana nta kaŋgi. Mba ndɨkndɨgi, kha gumgi gu mbigi kha ndɨkndɨgar nta mbui, nta ndɨkndɨgi vhuuiŋ ma. Mbe mba ndɨkndɨgar nta mbuim, Fhe Bakɨme nta gari, nta guigira ndɨkndɨgi mbatɨgi ma.
15 Mas Jesus lhes disse:
16 “Fhum Fhe Bakɨme Moses ga nɨɨŋgi tɨvi gum mba Fhe Bakɨme kamthooŋ gumgi suaŋgi buni, mba buni zav Zon Gumgi Ruai Gumara thɨgi. Ntigem, Zon Gumgi Ruai Guma kegi tugen, Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi ganɨrim, mbe ana piin kɨrga buni vhuuiŋ hɨgi. Mba buni vhuuiŋ hɨgim, gumgi gu mbigi vhɨrve, mbe Fhe Bakɨme piin kɨrim, ana mbe ganɨngane nzuav ŋaara mbatɨga mbui.
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 “Nde kha nuian gum buiva gari mani vhɨzɨ saŋv mani vhɨzgirga. Kha Fhe Bakɨme Moses ga nɨɨŋgi tɨvi, nta thaneŋ vhɨzgirga tuktɨgi fhuvara.”
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Zisas mba bunin nzua vov khaŋ nzuai, “Guma the won muuŋ thav ŋgɨp harigi mbiga then tɨgɨrga, mba guma, ana ruan harigi mbiga mbe ndiga kegi tɨva muuŋgi. Guma the vhɨra mbiga the, ana man fhum ana thagim, ana kim, mba guma anan tɨgi, mba guma vhɨra, ana ruan harigi mbiga mbe ndiga kegi tɨva muuŋgi.”
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Zisas mba bunin mbe nzua vov wom khaŋ nzuai, “Fhum ŋkɨɨa kɨvgi guma mbe kegi. Mba ŋkɨɨa kɨvgi guma kav, ana zazera shagi vhuuiŋra sharav, shagi hɨvi vhuuiŋra ki. Ana maaŋ mbuav rari tugɨra tɨgap zazera mban vhuuiŋra pi.
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 Ana mba tugen kim, ana phena bɨna thɨmkamanin, mbe mbevi shiav zɨgzɨgi mbui guma mbatɨga mbe, mbe ana ndi maaŋ tɨgim, ana ki. Ana zɨ khare, Rasarus.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 Ana maaŋ kav mba ŋkɨɨa kɨvgi guma won mba pim, mba phɨra nɨɨeŋri mban tɨvi, ana ntan mbɨr za mbui. Ana ntan mbɨr zav maaŋ kim, ana nzuu phara gum vɨzi zerim, mba feiŋ zav nta rega pi.
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 “Mba guma mbatɨk maaŋ mbuav kim, ana rɨmɨnga tuk hɨgim, ana rimgim, Fhe Bakɨme enseri, mbe zav ana ndiga vov, Abraham han ŋgun vhuun fagim, ana ana han perav kav, ana phorga pi. Ana rimgim, zumgum mba ŋkɨɨa kɨvgi guma, ana rimgi. Ana rimgim, mbe ana ndi mboga tɨgi.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Ana vov mba za vhɨzgi gumgi ki ŋgun vugap zaa mbatɨga guarara ndiav ki. Ana kav khoga garav, Abraham garim, ana kha ŋgun vhuun shama guarara kim, Rasarus ana han ki.
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 Mba ŋkɨɨa kɨvgi guma Abraham gangiap, mbaram ana kaav khaŋ ana nzuai, ‘Fhe Abraham, ndu nan korar muuŋv nan kurkura saŋv Rasarus ga suaŋrim, ana won farafe ndi mbɨn rugɨp, zɨv na ze darim, na ze thaneŋ raŋgirga. Gu kha vhava bakɨmen kav guigira zaa mbatɨga ndi.’
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 “Ana maaŋ nzuaim, Abraham mbaram khaŋ ana nzuai, ‘Ndu nan kam ma, ndu bigɨn thueŋ ndɨrgɨri. Ndu fhum ŋam kav, ndu kha bigi vhuuiŋve, ndu zam nta ndigi. Ndu Rasarus garim, ana bigi mbatɨgi ndigi. Ndu ntigem ana garim, ana kha ŋgun ana mpirmpirɨga vhuuaŋ muuŋgiap, ndav mbɨrav kim, ndu ntigem zaa mbatɨga ndi.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 Ndu vhɨra khueŋ kaŋgiri, ndu mbar ki ŋaneŋ gum nza khar ki ŋaneŋ, ni kɨtɨgar Fhe Bakɨme thumuuŋ bakɨme thugi. Maaŋ muuŋgiap, khaŋ ki gumgi maaŋ ŋgɨr zav mbui, mbe ram muuŋgip mbar ŋgegɨrie? Maaŋ muuŋgiap, maaŋ ki gumgi mbe ram muuŋgip khar zegɨrie?’
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 “Ana maaŋ nzuaim, mba ŋkɨɨa kɨvgi guma thav khaŋ ana nzuai, ‘Maaŋgi, ndu Rasarus ga sararim, ana taagi ŋgɨp na ntɨɨri han ŋgirɨri.
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 Na meeŋthɨgi ŋgugi, mbe na ndia phenan mbar ki. Gu vuzvugi, Rasarus ŋgɨp kama havharara mbe suaŋrim, mbe mba mbui tɨvi mbatɨgi, mbe nta thari. Mbe muuŋv kɨv, mbe vhɨra zɨv kha ŋgun zɨgɨp, zaa bakɨme ndigɨ rivgi.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 Ana maaŋ nzuaim, Abraham khaŋ ana nzuai, ‘Ndu kaŋgi, Moses khergi buni gum Fhe Bakɨme kamthooŋ gumgi khergi buni, nta mbur ki. Mbe mba buni mbararav khuaran ntan tɨgɨri.’
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 Abraham maaŋ nzuaim, mba ŋkɨɨa kɨvgi guma thav khaŋ ana nzuai, ‘O fhe Abraham, fhuvara. Mba buni tuktɨgi fhu. Maaŋ muuŋgip rimgi guma the taagi khavgip ŋgɨp, mbe suaŋrim, mbe ana khothɨgɨp ndavi domdorgirga.’
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 “Ana maaŋ nzuaim, Abraham thav khaŋ ana nzuai, ‘Mbe maaŋ muuŋgip mba Moses gum mba Fhe Bakɨme kamthooŋ gumgi suaŋgi buni, mbe nta mbarara thagi. Mbarkɨ! Mbe nta mbarara thagim, mbe ram muuŋgip fhum rimgia kegap taagia khavgi guma ŋgɨp mbe suaŋrim, mbe ana khothɨgɨrie?’ ”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.