Lucas 7
Wipi Yɨt God ma Yɨna Sisɨl Yɨna Peba (GDR) vs VC
1 Ɨ re Yesu Tina komkesa opurena undwasinonj utkunda rɨga wa pɨlwa, onggɨt kak ke Ton Kaparnaum taun wa yikonj.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Ɨ ademb de yɨpa wan andred (100) Roma geja rɨga mopyam yɨbnonj. Ɨ yɨpa tina nony ɨjai wɨko rɨga re kopa na yɨbnonj momta uj.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Sɨ re ket ton Yesum gatab yɨdɨr yɨt utkundonj, ton ket nɨnda Ju rɨga waina elda rɨga etmɨkisinonj Yesum pɨlwa odede erkena kɨma da, “Rɨngma ngai Man metket, ɨ koina wɨko rɨga kopa ke ɨsakenjɨt.”
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 — ausente —
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 — ausente —
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Sɨ Yesu ket ton kɨma yikonj onggɨt geja rɨga
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Sɨ onggɨt paemb kon kolenggyam b'angwasɨn da kon re ma rɨrɨrjog rɨga en menonɨm mor pɨlwa. Ajɨ man yɨt nena yopulite, ɨ ɨdenat koina wɨko rɨga b'ɨtɨsakenj.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Mop nokɨp koda re yɨpa juwai kɨma rɨga wɨra nate nɨbnyɨn dɨde kwa daka kor wɨrand opima geja rɨga nɨbnainy. Sɨ ra kon yɨpa geja rɨgand ingaen da ‘Meke,’ sɨ ton ɨta yik, ɨ ra kon kwa yɨpa rɨgand ingaen da ‘Metkɨm,’ sɨ ton ɨta ik. Ɨ kwa ra kon yɨpa koina wɨko rɨgand ingaen da ‘Man ɨtemb gasa yomnɨke,’ sɨ ton ɨta omnɨk.”
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Ɨ re Yesu onggɨtyam yɨt utkundonj, Ton kɨd kesa awonj ti gatab. Ɨ ket wɨp engendonj ukoi rɨga bobo wa pɨlwa yepiya re Tin yɨmta yundoko dɨde ket amninonj da, “Kon wen tamninyɨn da Kon maike ya pɨlnat odede ɨmɨnjog gar ke utkunda rɨga yodarond Israel rɨga wa wɨngɨrɨnd.”
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Ɨ re onggɨt geja rɨga mopyamɨmna ɨtmɨkiti rɨga ɨtekto de met wa, ton ket onggɨt kopa kɨma wɨko rɨgand yodaro re kea kwa tina pɨpmet wa ɨtendonj.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Ɨ onggɨt kak ke re Yesu yikonj de yɨpa taun wa ogenaya da Nain, sɨ Tina b'auyaena rɨga dɨde ukoi rɨga bobo re kea Ton kɨma yɨpand wuwonj.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Ɨ re Ton ket onggɨt taun mora wuswus wa awonj, rɨgap yɨpa uj b'ɨga tɨtɨnd iyo ɨ taun mora ke yopendo. Ɨtemb uj b'ɨga re ti mogɨm lesmɨta b'ɨga na, ɨ ti mog re mik kongga na. Ɨ onggɨt taun ke ukoi rɨga bobo kea dɨkɨnd ton kɨma ikonj.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Ɨ re Yonggyam Yesu tin yɨr wongonj, Ton ma sobijog na tin kear womnonj. Ɨ ket tin womnonj da, “Goro yii tainɨm!”
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Seg Ton ket wus wa yikonj, ɨ ket ɨtemb uj rɨga iyenapu tɨt yesopayonj, sɨ tɨt iyena rɨgap owɨnkɨto ngɨrpu Ton uj b'ɨgand yomnonj da, “Kewar b'ɨga! Kon men motɨnyɨn da Utnyite!”
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Ɨ uj b'ɨga ket omitonj, dɨde ket yɨt opurena b'atomonj. Seg Yesu ket b'ɨga ti mogɨm wokawonj.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Sɨ komkesa rɨgap moga na yokato, ɨ Godɨnd yesoureno odede yɨt kɨma da, “Ukoi bageyam kea pɨta ainy mera wɨngɨrɨnd.” Dɨde kwa endento da, “God kea Tina rɨga yɨr engendam tatupiny.”
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Ɨ ɨtemb Yesum gatab yɨdɨr yɨt re kea warabag auka yikenonj kupka Yuda eriya wɨngɨrɨnd dɨde komkesa wuswus eriya nata.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Sɨ re Yoanɨmna b'auyaena rɨgap Yoanɨnd wumɨr yomno komkesa onggɨtyam mɨle gatab, Yoan ket nɨmog rɨga ara emokonj tina b'auyaena rɨga wɨngɨrɨnd.
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 Ɨ ton ket ten etmɨkitonj Yonggyam Yesum pɨlwa odede ɨgekitam da, “Yesu! Ma man Kerisotet yet ra Godɨm pɨlke ik? O mɨnda sɨn yɨpa b'enga rɨga na yɨr ungauku?”
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Sɨ onggɨt nɨmog rɨgap ekonda Yesum pɨlwa, ɨ ket Tin yomnonda da, “Baptiso Yoante sɨn nɨtmɨkis mor pɨlwa men ɨgekitam da, ‘Yesu! Ma man Kerisotet yet ra Godɨm pɨlke ik? O mɨnda sɨn yɨpa b'enga rɨga na yɨr ungauku?’”
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Ɨ onggɨt wɨnɨnd re ton Yesund yɨt yomnonda, odedend Ton ket jogjog rɨga esakenjinonj b'engabenga wɨp kopa ke, ɨ jogjog negɨr wɨngawɨnga eaukeninonj negɨr wɨngawɨnga ke okati rɨga wa pɨlke, ɨ dɨde Ton ket yɨrdɨdɨ rɨga yɨr epangkinonj.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Ɨ Yesu ket ten mɨra amninonj da, “Wɨn eka Yoanɨm pɨlwa! Ɨ tin wumɨr omnenya nangga na re wɨn yɨr anginya dɨde utkundenya, odede opi re da yɨrdɨdɨ rɨga yɨr epangkanj, ɨ gomgom rɨga menon akatenanj, ɨ leprosi kopa rɨga kɨlkɨp kesa aukanj, ɨ yɨpya dumdum rɨga utkundenanj, ɨ uj rɨga utnɨkanj, ɨ dɨde God ma b'ogɨl yɨrkokar bage yɨt pɨtapɨta auka yikeny gasa kesa rɨga wa pɨlwa.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Sɨ God ma b'ogɨl ɨta ton kɨma yet ra onggɨtyam Koina mɨle gatab yɨt tutkunj ɨ ɨngkaemb ket ton maka sap totenj gar ke utkunda kesa mɨle wa.”
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Ɨ re Yoanɨmna bageyam rɨgap yiwatonda, Yesu ket Yoanɨm gatab yɨt b'atomonj rɨga bobo wa pɨlwa da, “Wɨn nanggamog gasa na yɨr ongongɨm yoponda wul kesa tungg wa? Rɨka rɨb ma ɨtegreni bus na?
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Ɨ rada maka, sɨ wɨn nanggamog gasa na yɨr ongongɨm yoponda? Rɨka otomanti b'ogɨl kobɨrgɨm b'ikoki rɨga na? Nayɨ, ma opima de. Ajɨ odede b'ogɨl ngɨndngɨnd kobɨrgɨm b'ikoki rɨga dɨde ukoi wulkɨp kɨma b'ogɨl gasa ingaena rɨga wekeny re king waina met nasim.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Ɨ rada maka, sɨ wɨn nanggamog gasa na yɨr ongongɨm yoponda? Rɨka bageyam na? Owɨ ɨmɨnjog e, Kon wen tamninyɨn da ton re ukoijog bageyam e, ma odede e ɨt re naskanyam bageyam re dɨde.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Sɨ ton re ɨntemb jɨ rɨga ya gatab e odede yɨna peband ɨrɨki yɨbɨm da,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Ɨ Kon wen tamninyɨn, makwa ɨta yɨpa ukoijog nyɨ rɨga odede Yoan re dɨde komkesa rɨga wɨngɨrɨnd yena re konggap ukka eyenanj. Ajɨ yete re sobijogjog nyɨ rɨga yɨbɨm God ma pumb tunggɨnd, ton re ukoijog nyɨ rɨga e ajɨ Yoan re ma ukoi nyɨ rɨga e.”
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Ɨ re rɨgap Tina yɨt utkundo, komkesa rɨga dɨde teks imdayam rɨgap baptiso yokateno Yoanɨm pɨlke, dɨde ket endento da God re negɨr kesa dɨmdɨmjog e.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Ajɨ Parisai rɨga dɨde gog yɨt wumɨrjog rɨga maka Yoanɨm pɨlke baptiso yokateno, sɨ ɨngkenaemb ton towalenggyam Godɨmna ɨsamki singi b'ɨsayo.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Ɨ Yesu kwa yindenonj da, “Sɨ nanggamog gasa kae Kon yɨpa rɨrɨrkɨp tamninyɨn rɨga yepim re yu wekeny onggɨt gowukoyɨnd? Sɨ ton nanggamog gasa kɨma im yɨpa rɨrɨr?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Ton re yɨpa rɨrɨrkɨp rɨga im odede rɨngmim ra b'ɨga sobijog omnɨki tekeny nɨmog bobond tungg aband, ɨ yɨpa bobo b'ɨgawarɨp kwa yɨpa bobo b'ɨgawar yɨt tugwatenanj odede opurena kɨma da,
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Mop nokɨp re Baptiso Yoan ikonj ɨ ton maka owoujog aweneninonj nɨnda rɨga re dɨde, ɨ maka ɨk anaikeneninonj, sɨ wɨn ti gatab endenenindam da, ‘Ton re negɨr wɨngawɨnga ke okati rɨga e.’
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Ɨ re Rɨgamna B'ɨga ikonj, ɨ owou aweneninonj dɨde ɨk anaikeneninonj, sɨ wɨn endenenindam da, ‘Yɨr, Ton re oba owou dɨde oba ɨk onaika rɨga e, ɨ dɨde Ton re teks imdayam dɨde negɨr mɨleyam towa rɨga e.’
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Ajɨ komkesa rɨga yena re God Tina multekɨp ke angenkeneniny, tontemb ɨmɨnjogɨm yomnenyi da Godɨmna multekɨp re negɨr kesa dɨmdɨmjog e.”
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Ɨ Parisai rɨga wɨngɨrɨnd yɨpa rɨgat Yesund yɨgekitonj Ton kɨma diyam awowɨm. Sɨ Yesu ket onggɨt Parisai rɨga ma met wa yikonj ɨ omitonj owoupund.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Ɨ omanda onggɨt taunɨnd yɨpa negɨr mɨleyam kongga wɨbnonj. Sɨ re ton wumɨr awonj da Yesu ama diyam ainy onggɨt Parisai rɨga ma metɨnd, ton kea ngɨrangngɨrang gaya yiyonj yɨpa otomanti alabasta gɨmo botolɨnd.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Seg ton ket Yesum kak ke onyitonj Tina pɨs wusɨnd, dɨde yii windonj ngɨrpu ket yɨrekɨp ke Tina pɨspam esankonj, ɨ ket tinajog mopngɨi ke esurenonj. Seg ton ket Tina pɨspam amongnenonj, ɨ dɨde ket ngɨrangngɨrang gaya ke esnɨkonj.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Ajɨ re onggɨt Parisai rɨgat yet re Yesund yɨngaukonj yɨr yongonj onggɨtyam mɨle, ton ti nony mana yindonj da, “Rada ɨtemb Rɨga bageyam e, Ton kako wumɨr ainy da yeto ton, dɨde rɨdede konggato Tin yesopai, ɨ ɨtomb re negɨr mɨleyam kongga o.”
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Sɨ Yesu tin mɨra yomnonj da, “Simon! Kor ɨta yɨpa yɨt mor usekam.” Ɨ todaka yindonj da, “Ouyaena Rɨga! Nusekae!”
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Sɨ Yesu yindonj da, “Rada ke yɨpa rɨgat nɨmog rɨga wa wulkɨp agoninonj mɨra ɨtendam, yɨpa rɨgam pɨlwa re ukoi wulkɨp tri tausɨn (3,000) Kina na, ɨ daka kwa yɨpa rɨgam pɨlwa re ma ukoi wulkɨp na tri andred (300) Kina na,
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 ajɨ ton onggɨt nɨmog rɨgaina abitoro wulkɨp awɨr amnawonj ongandam, mop nokɨp ton ma rɨrɨr na awonda onggɨtyam abitoro ongandam. Sɨ rɨngma, onggɨt nɨmog rɨga wɨngɨrɨnd yete onggɨt wulkɨp yonggyamɨnd ukoi kana singi yiyeny?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Simon mɨra yomnonj da, “Kon ɨja e nony aeny da ɨnte rɨga yamana re ukoijog abitoro wulkɨp awɨr yomnawonj ongandam.” Sɨ Yesu ket tin yomnonj da, “Sɨ man re kea dɨmdɨm na mindenyɨt.”
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Ɨ Ton ket onggɨt konggam pɨlwa wɨp ɨtaingitonj, ɨ ket Simonɨm pɨlwa yindonj da, “Man ɨta jɨ onggɨt konggand yɨr wonget? Re Kon moina met wɨngɨr wa b'ɨgaren, man maka Kor nyɨ nokaet pɨspam b'ɨsekam. Ajɨ ton onggɨt konggat Koina pɨspamɨnd yɨrekɨp ke nɨsanɨk, dɨde ton ket tinajog mopngɨi ke nusureny.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Man makwa ngai nomongnenyɨt simesime omnam, ajɨ re Kon moina met wa b'ɨgaren, ɨdenata ton ɨtomb b'atom Koina pɨspam omongnena, ɨ ton makaya seg ainy.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Man maka olib gaya ke Koina mop yeauket, ajɨ ton ɨtomb kea ngɨrangngɨrang gaya ke Koina pɨspam eawɨk.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Sɨ onggɨt paemb Kon men wumɨr motɨnyɨn da God kea tina jogjog negɨr mɨle awɨr womnainy, mop nokɨp ton kea ukoi kana singi niyeny. Ajɨ ya mana ra God sobijog kana negɨr mɨle awɨr omnainy, ton sobijog kana e Ken singi niyeny.”
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Ɨ Yesu tin womnonj da, “Moina negɨr mɨle kemb awɨr auranj.”
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Ɨ rɨga yepiya re Ton kɨma omnɨkto diyampund, endento towa wɨngɨrɨnd da, “Yete jɨ onggɨtyam rɨga, ɨte re ton kwa negɨr mɨle awɨr amnɨkiny?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Ɨ Yesu ket onggɨt konggand womnonj da, “Moina gar ke utkundat kea mor yɨrkokar mokau, sɨ man ngɨmbland meke!”
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.