Atos 10
Wipi Yɨt God ma Yɨna Sisɨl Yɨna Peba (GDR) vs NTLH
1 Ɨ yɨpa Roma rɨga yɨbnonj Kaisareya taun wa nyɨ da Korneliyo. Ton re andred (100) Roma geja rɨga mopyam na, ɨ rɨgap onggɨtyam geja rɨga bobo nyɨ yogenayo da, “Italiya Geja Rɨga Bobo”.
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 Ɨ ton Godɨnd yewangaenenonj, dɨde Godɨnd ewangaya Ju rɨga waina mɨle amnɨkeneninonj yɨpand komkesa ti rɨgawar kɨma yepiya re wekenonj ti metɨnd. Ɨ ton kea ita wɨnɨnd kear amnɨkeneninonj ingaena gasa kesa rɨga, dɨde kwa ton ita wɨnɨnd Godɨm pɨlwa yɨr opmitenenonj.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Ɨ yɨpa bibɨrɨnd sɨmana tri (3) kɨlokɨnd, ton pɨtakɨpɨnd liyalliyal yɨr yongonj Godɨmna aneru. Ɨ ket onggɨt anerut ikonj ti pɨlwa, ɨ yomnonj da, “Korneliyo!”
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Ɨ re ton yɨr pɨnpɨn yomnɨkonj anerund, ton moga na awonj. Sɨ yerkitonj da, “Yonggyam! Nangga e?” Ɨ aneru mɨra yomnonj da, “God opima moina yɨr opmita utkundeneniny, ɨ kwa opima moina kear b'amnena mɨle yɨr ongong eyeniny. Sɨ God opima nonyɨnd owama eyeniny onggɨtyam moina mɨle.
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Sɨ man otade rɨga tetmɨkisinyɨt de Yopa wa ɨngaukam Simonɨnd, yena re kwa nyɨ yogenai da Petro.
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 Ɨtemb rɨga re obayam e yɨbɨm de b'angga gɨm ke gasa omnɨka rɨga Simonɨm met wa. Ɨ tina met re sɨpa yuru nate yɨbɨm.”
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Ɨ re ket aneru yet re tin yɨt yomnenonj, Korneliyond ket yɨraronj, ton ket ara emokinonj nɨmog ti met wɨko rɨga dɨde yɨpa geja rɨga. Ɨ ɨtemb geja rɨga re God ma obagendi kesa rɨga na ajɨ yɨpa b'ogɨl Godɨnd ewangaya rɨga na yɨbnonj Korneliyomna nony ɨjai rɨga wɨngɨrɨnd yepiya re ton kɨma wuswus wekenenonj.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Ɨ re ket ton tuwonj Korneliyom pɨlwa, ton ten b'obogɨl wumɨr amneninonj onggɨtyam komkesa yɨt rɨna re ti pɨlɨnd aukonj. Seg ket ton etmɨkisinonj de Yopa taun wa.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 Sɨ onggɨt nowa rɨgap menon yokato Yopa taun wa. Ɨ ɨspari ke ket, re ton Yopa wus wa aukɨto, Petro ket yikonj tou kesa met papkak kumb wa yɨr opmitam lomtɨk gatabɨnd.
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 Ɨ re Petro yɨr opmitenonj, ton ket ma sobijog na owoupa awonj. Ɨ re Petro owou yɨr ungawand yɨbnonj, ti nonony kesand yɨpa liyalliyal gasa aukonj ti wɨpɨnd.
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 Ɨ re ton yɨr yongonj wub kumb ɨpangendand, ton kwa kea yɨr yongonj yɨpa ukoi kobɨrgɨm pɨla gasa rɨna re powa (4) wugɨnd ɨjobɨki gou wa inka ikonj.
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Ɨ komkesa powa (4) pɨskak kɨma b'angga, ɨ mukak ke gowɨnd menamena b'angga, ɨ dɨde wub kumbɨnd ngena kea wekenonj de onggɨt gasa kumbɨnd. Komkesa re kɨlkɨl gasa na rɨna re God maka Ju rɨga enjɨkeninonj ongongɨm gog yɨt rɨrɨrɨnd.
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 Ɨ ti pɨlwa ara ikonj da, “Petro! Utnyite! Epoine dɨde angine!”
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 Ajɨ Petro daka yomnonj da, “Yonggyam! Makwa rɨrɨr e! Kon maka angeneninond odede b'angga rɨna re God gog amninonj da yɨna omni kesa im dɨde kɨlkɨl im.”
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Ɨ ket nɨmogɨm ara ikonj ti pɨlwa da, “God kea onggɨtyam b'angga komkesa kɨlkɨp kesa amninonj. Sɨ man goro tapureninɨm da yɨna omni kesa im dɨde kɨlkɨl im!”
15 A voz falou de novo com ele:
16 Ɨ re odede nowapyam pɨtapɨta aenonj, odenja ket onggɨtyam gasa wub kumb wa ɨtendonj.
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Ɨ Petro ti garɨnd nonyɨk b'amdenonj onggɨtyam liyalliyal gasa gatab rɨna re ton yɨr yongonj, ajɨ nonysɨpsɨp na aukonj da, “Nangga ma jɨ gasa awɨk?” Ɨ onggɨt wɨnɨnd daka Korneliyomna ɨtmɨkiti rɨgap rɨga erkena eyento da, “Rokate Simonɨmna met?” ngɨrpu ton ket yodaro tina met, ɨ ket owɨnkɨto tina met kara morand.
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 Ɨ ton ket ara wuwenonj, ɨ arkitto da, “Wɨi, rɨka ɨta dɨkɨnd Simon are yena re nyɨ yogenai da Petro?”
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Onggɨt wɨnɨnd Petro omanda nony menamena omnɨkand yɨbnonj onggɨtyam tina liyalliyal yɨr ongi gasa gatab. Ɨ odedend daka ket Yɨnayɨna Wɨngawɨngat tin yomnonj da, “Yɨr de, nowa rɨgap mena oraka miyenyi.
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Sɨ man utnyite, dɨde gou wa meke! Ɨ dɨde meket dor ton kɨma! Goro nonysɨpsɨp taukɨm dor, mop nokɨp Konɨt ten etmɨkisinyɨmɨn!”
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Ɨ re Petro gou wa yikonj de onggɨt rɨga wa pɨlwa, ton ket amninonj da, “Wɨi, kon ɨtemb jɨ rɨga yena re wɨn oraka yiyenya. Sɨ wɨn nangga mop paim tuyɨt?”
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 Ɨ todaka ket mɨra yomno da, “Wan andred (100) Roma geja rɨga mopyam Korneliyot nɨtmɨkisinyɨm mor pɨlwa. Ton re dɨmdɨmjog rɨga e dɨde Godɨnd ewangaya God ma obagendi kesa rɨga e, sɨ komkesa Ju rɨga wumɨrjog im tina mɨle. Sɨ onggɨt paemb tin ket yɨsnaenenyi. Ɨ kwa daka yɨpa yɨna anerut tin yingawonj men ɨngaukam ti met wa, dɨde yɨtkak utkundam nangga im ra man tapureninyɨt. Sɨ sɨn opimemb ket tuyɨn.”
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Sɨ onggɨt penaemb Petro ten engaukinonj wɨngɨr wa menonɨm, dɨde obai amninonj.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Ɨ ɨspari ke ket Petro Kaisareya taun kara wa b'ɨgaronj. Ɨ onggɨt wɨnɨnd Korneliyo daka kea tina gu rɨga dɨde tina wuswus rɨga ara emokinonj, ɨ yɨpand b'eomto ti metɨnd. Ɨ ton ket Petro dɨde ton kɨma rɨga yɨr ungaukɨto.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Ɨ re Petro Korneliyomna met wa b'ɨgaronj, Korneliyo ket tin wɨpwɨp yomnonj, ɨ ket b'ɨsnawa kɨma egomendonj ti pɨs wɨpɨnd, dɨde ket kumsos b'amkonj.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Ajɨ Petro tin yutnyitonj dɨde yomnonj da, “Utnyite! Koda re yɨpa rɨga en odede man re dɨde.”
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 Ɨ Petro ket yɨt b'usenena kɨma b'ɨgaronj ton kɨma, dɨde ket ukoi rɨga bobo adarinonj.
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 Sɨ ton ten amninonj da, “Wɨda wumɨrjog im sowaina gog. Sɨ ɨja imemb jɨ sowaina gog mɨle da Ju rɨga ma opima wɨn, God ma obagɨki kesa rɨga kɨma b'eteomkenanj, ɨ b'atɨdarenanj yɨt b'usenenam o diyam awowɨm o wɨmenam. Ajɨ God kea ken nouyawonj da, ‘Goro yena rɨga ogenayɨm da ton re yɨna omni kesa e o kɨlkɨl e.’
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 Sɨ onggɨt paemb re wɨn ken nɨngaukonda, kon makwa nangga yɨt na apureninond, ajɨ kon menon nena na awond. Sɨ onggɨt paemb kon kwa tarkisinyɨn da wɨn nangga mop pena nɨngaukonda?”
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Ɨ Korneliyo ket mɨra yomnonj da, “Re yɨto nowa bibɨr teteautondam seg ket onggɨtyam bibɨrɨnd odede tri (3) kɨlok sɨmana gatabɨnd, kon yɨr opmitenond kor metɨnd. Odedend ket yɨpa bɨlbɨljog kobɨrgɨm b'ikoki rɨgat onyitonj kor wɨpɨnd.
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 Ɨ ton ket nomnonj da, ‘Korneliyo! God opima moina yɨr opmitena utkundeneniny, ɨ kwa opima moina kear b'amnena mɨle nonyɨnd owama eyeniny.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Sɨ onggɨt paemb man rɨga tetmɨkisinyɨt Yopa wa Simonɨnd ɨngaukam yena re kwa nyɨ yogenai da Petro. Ton re obayam e yɨbɨm b'angga gɨm ke gasa omnɨka rɨga ti nyɨmad Simonɨmna metɨnd, ɨ ɨtemb re met sɨpa yuru nate yɨbɨm.’
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 Sɨ onggɨt penaemb kon odenja rɨga etmɨkisinond men orontam. Sɨ otomantijog e rɨna re man metket. Sɨ sɨn komkesa dɨkɨnd b'eomkisindam Godɨm wɨp nasim. Ɨ sɨn singi im utkundenam komkesa yɨtkak rɨna re Yonggyam men mingau sɨn wumɨr omnenam.”
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 Ɨ ket Petro b'atomonj yɨt opurena da, “Kon otade ɨmɨnjog ke wumɨr yokasɨn da God ma ɨta bu b'iyena mɨle yomnɨkeneny odede ɨt re da Ton yɨpa tab Ju rɨga nena yɨrkokar agoniny.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 Ajɨ God yɨrkokar agoniny re komkesa b'engabenga yɨtam rɨga wa mim yepim re Tin ewangaya yiyenyi dɨde Ti pɨlwa negɨr kesa dɨmdɨmjog mɨle amnɨkenenanj.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 Wɨn wumɨr im jɨ da God Tina b'ogɨl yɨrkokar bage yɨt yɨtmɨkitonj Israel rɨga wa pɨlwa na. Sɨ ɨja naemb jɨ onggɨtyam yɨtkak opurenam yotomonj da Yesu Keriso ngɨmbla yoramitonj God dɨde rɨga wa ganggand, ɨ ɨngkaemb onggɨt ngɨmbla kɨma God ma b'ogɨl yɨrkokar bage yɨt pɨtapɨta aena yikeny komkesa rɨga wa pɨlwa. Sɨ ɨtemb re Yesu, ma Ju rɨga wa nena ma Yonggyam e, ajɨ komkesa rɨga wa Yonggyam e.
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 Ɨ kwa wɨn kea wumɨr im da re Yoan engenda baptiso gatab yɨt pɨtapɨta yomnenonj, Yesu ket onggɨtyam bage yɨt iyena wɨko yotomonj Galili eriya wɨngɨrɨnd, ɨ ɨngkek ket kupka Yuda eriya nata opurena yiyenonj.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 God kea Najaret tunggam Yesund Yɨnayɨna Wɨngawɨnga ke dɨde danda ke yɨndangɨr yomnɨkonj. Sɨ Yesu ket yikenonj komkesa gatab wa, ɨ b'ogɨl wɨko omnɨka eyeninonj, ɨ dɨde komkesa rɨga b'ogɨl amnɨkeninonj yepiya re Satanamna danda wɨrand wekenonj. Mop nokɨp God re kea omanda yɨbnenenonj Yesu kɨma.
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 Ɨ sɨn re yɨr ungatayam rɨga im komkesa mɨle gatab rɨna re ton amnɨkinonj Yuda eriyand dɨde Yerusalemɨnd. Rɨgap tin ket yɨdrɨko wul b'agbagɨnd dɨde yongando.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Ɨ re ket nowam bibɨr yokatonj, God tin yutnyitonj uj ke. Dɨde ket God Tin yɨr ongongɨm pɨtapɨta yomnenonj rɨga wa pɨlwa.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 Ɨ God tin pɨtapɨta yomnenonj re ma komkesa rɨga wa pɨlwa na, ajɨ sowa pɨlwa nena na yena re God sɨn nobagɨkinonj yɨr ungatayamɨm. Sɨ re ton utnyitonj uj ke, sɨn kea Ton kɨma yɨpand diyam aukenentondam dɨde nyɨ anaikenentondam.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Ɨ Tonɨt ket sɨn ningainonj pɨtapɨta omnenam rɨga wa pɨlwa dɨde usenenam yɨr ungata yɨt da, ‘Ɨtemb re Yesu b'ɨsagɨkayam e yena re God yobagendonj ɨsagɨkam yilo rɨga dɨde uj rɨga.’
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ɨ komkesa bageyamɨp toda kwa kea onggɨtyam Yesum gatab yɨr ungata yɨt usenena eyento da, ‘Komkesa rɨgap yepiya ra Tin gar ke utkunda ke okasi, God opima towaina negɨr mɨle awɨr tamnɨkainy Tina danda nyɨ ke.’”
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Ɨ re Petro onggɨtyam yɨtkak usenenainonj, Yɨnayɨna Wɨngawɨnga kea ket igurkonj komkesa rɨga wa pɨlɨnd yepiya re utkundento onggɨtyam yɨtkak.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 — ausente —
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 — ausente —
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 “Onggɨt rɨgap kemb Yɨnayɨna Wɨngawɨnga yokasi men re dɨde, sɨ yete rɨrɨr e men ogoka nitiyeniny towanɨm nyɨ ke baptiso okawam?”
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 Sɨ Petro ket ton kɨma meni rɨga engainonj ten baptiso omnɨkam Yesu Kerisomna nyɨ kɨma. Ɨ re baptiso omnɨka seg awonj, rɨgap Petrond yɨgekito ton kɨma wɨmenam nɨnda bibɨr kɨma.
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.