Romanos 4
Ga'dang (GDG) vs NTLH
1 Dandammantammaddi Abraham a gagginafutama Judyu. Sanneno gafuna a nebilang si naggaddang?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Nannud ino nalawara inangwaneno nibilangani Dios sikwana si naggaddang, wara nad passangeleꞌna. Udde ino kakuruwanna, ammena dama a isangeletino inangwana, se bakkan inayino nibilangani Dios sikwana si naggaddang,
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 nu ammena lud kunnino neturakka sapiti Dios si, “Kinuruwi Abrahamino sinapiti Dios sikwana, e antuweno nibilangani Dios sikwana si naggaddangnga tolay.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Ino tolaya mattarabafu, matandanan, e nu appanneno tandanna, ammetam nganan si rigalu, nu ammena lud talyaꞌneno ayangnga.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Udde bakkanna tandanino pibilangani Dios sikwatam si naggaddang, nu ammena lud allaꞌnga pelang. Ino gafuna a ibilandetam si naggaddang, bakkanna gafu se inangwatamino nepakwana, nu ammena lud gafu sino nanguruwantam sikwana a damana a mappakoma sino malliwatira.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Antuwenayino anggammi David a sapitan siꞌin sin netulduneno langgaꞌnga tolaya nebilangi Dios si naggaddang, a bakkanna gafu sino nalawara inangwana, nu ammena lud gafu sino angngurungnga.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Ino neturakki David, kunna si,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Maanggammingkeno tolaya ibilangi Dios si awaninna liwaꞌna.”
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Inaya langgaka sapitanni David, ino kabbelang Judyuwera a nakugitino mallawum? Bakkan, se mesapakkappayino bakkannira a Judyu, massiki ammera nakugit. Se kakunnaneno sinapikkun, ino nibilangani Dios ki Abraham si naggaddangnga tolay, gafu pelang sino nanguruwanna.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Nakugitingkaddi Abraham liyeya nebilangi Dios si naggaddang? Awan, se sin liyena a nakugit, nebilanginni Dios si naggaddang.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Ino gafuneno nappakugitanna, takesi antuweno markana a mamakurug si nebilanginni Dios si naggaddangnga tolay gafu sino nanguruwanna liyena a nappakugit. Antu gafuna, i Abrahamino pannakaameno ammina tolaya ibilangi Dios si naggaddang gafu sino nanguruwanda, massiki ammera nakugit.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Antu kappayino pannakaameno Judyuwera a ammera pelang nakugit, nu ammera kappelud tuntulannino angngurungnga sin ammena kepay nappakugit.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Siꞌin, nekariyi Dios ki Abraham anda sino gakagakanera si ireno millalupat sito lubag. Udde ino gafuneno nikariyani Dios sinoy, bakkannino nanuntulani Abraham sino lintig, nu ammena lurino nibilangani Dios sikwana si naggaddang gafu sino nanguruwanna.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Se nannud ino pelang tolayira a manuntul sino lintig ino makaappa sino nekariyi Dios, awaningke nad serbiyeno angngurudda, e awangkappenad ketupakkanneno nekariyi Dios, se awaningke a makaappa.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Se ino lintig, bakkannino pangappantam sino nekariyi Dios, nu ammena lurino kakastiguwantam, se ammetam matuntul. Udde nu awan nadda lintig, awan nadda palliwatantam.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Ino gafuneno pappanino tolayira sino nekariyi Dios, ino nanguruwanda sikwana, takesi maita si naggabwat sino allaꞌnga sikwara. Se nu ino allakki Dios ino naggabwatanna, natalanggadda appantam amminino nekarina sikwatama nebilang si gakagaka i Abraham, a bakkampelangino Judyuwera a manuntul sino lintig, nu ammena lud amminetama mangurug ki Dios a kakunneno angnguruwi Abraham. Se i Abrahamino pannakaamatam ammina mangurug.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Kunna kappayino neturakka sinapiti Dios ki Abraham siꞌina kunna si, “Pabbalintaka si ameno odduwera a tolay si palulubbun.” Nakweno sinapiti Dios ki Abraham se i Abrahamino pannakaamatam ammina mangurug. Se i Dios a kinurungnga, antuweno mannakadama a mappaangngangoli sino natayira anna mappakawara si awan.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 I Abraham, massiki mallanga ammena dama a makweno nekariyi Dios sikwana, kinurungnga kepayino sinapiti Dios. Antuweno neyakkuruwino nekariyi Dios sikwana a mabbali si ameno oodduwa tolay si palulubbun, a kakunneno sinapiti Dios sikwana si, “Ino gakagakamira, kunnangke kaodduweno bitunira.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Sin nikariyani Dios sinay, ammuwi Abraham si ammenan dama a mabbing, se maggi tatutinnino runna e ammena makaanaki Sara a atawana, se lupat. Udde massiki nu kunnenoy, ammena nakkafuyino angngurungnga sino sinapiti Dios sikwana.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Ammena nangkakweno angngurungnga ki Dios e awaningke daladudwana sino nekariyi Dios sikwana, nu ammena lud nattuyaggino angngurungnga e dinayona i Dios.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Se natalanggaddingke si dama i Dios a akwanino nekarina.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 E inaya angngurungnga, antuweno nibilangani Dios sikwana si naggaddangnga tolay.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Inaya neturakka sapiti Dios a kunna si nebilangi Dios si naggaddang sikwana, bakkampelangi Abrahamino sapitanna,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 nu ammetangkappelud nesapat. Se massiki ikkanetam, ibilandetami Dios si naggaddang sikwana, nu manguruwetam sikwana a nappaangngangoli ki Jesus a Afutam sino natayanna.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 I Jesusino dinundunna a matay gafu sino liwattam e nepangngangolina sino natayanna takesi mebilangetam si naggaddang sikwana.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.