Mateus 27
Kura Aləkawalə ŋga Əntaŋfə (GDE) vs NVT
1 Ma ətsə tsəɗakə, wata patənə ŋga madiigərə limanyinə da *gayinə ŋga Yahudiinə a ɗa *mətərəkinə ŋga ɓələginə tə Yeesu.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Təya anəgi tə ci, təya palə da ci, təya dzə ka viinə tə ci ka Pilaatu ŋgwaməna.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Makə nee Yahuda əndətə vii tə Yeesu aacii ənji oo'i, ka ɓələginə nə ənji tə Yeesu, wata ca ɗa wakaɗakinə, ca ənəpaagi də kwaɓa tibisətə makkə pu'unə ka madiigərə limanyinə da gayinə,
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 əŋki ci ka tii, “Kə ɗii nyi 'waslyakəənə ŋga vii tə əndətə yadə bwaya uushi ashikii.” Wata əŋki tii ka ci, “Mi dee nə neenə dava? Shoonaakwa.”
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Wata Yahuda a wa'agi kwaɓatə asəkə *yi ŋga Əntaŋfə, ca palə saakii, ca dzə ka əgəvə zə'wa a uurakii, ca əntəgi.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Wata madiigərə limanyinə a ɗəmətə kwaɓata, əŋki tii, “Ma kwaɓana, madəɓəmə ənjə a əjigərə aasəkə mbuurə shiga ŋga yi ŋga Əntaŋfə, makə ɗii ci kwaɓa ŋga əpinə ŋga ənda.”
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Wata təya ɗa mətərəkinə agyanə kwaɓakii, təya ŋgərə, təya ɗərəgi də babara acii maghənə uuda, kaa ənjə a ŋgəəɗə mu'uminə davə.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Ci 'wii ənji babarakii “babara ŋga idəna”. Ca'ə ənshinə, ha'ə nə ləmə ŋga babarakii.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Də ha'ə ɗii waɓənə ŋga anabi Irimiya ka tantanyinə ətə bii ci: “Wata ənjə a ŋgərə kwaɓa tibisə makkə pu'unə, waatoo, kwaɓatə luuvə hara ənji *Isərayiila ɗərəginə də ci,
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 təya ŋgərə kwaɓakii, təya ɗərəgi də babara acii maghənə uuda, makə sətə bii Slandanə ka nyi ɗanə.”
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Makə kirə ənji tə Yeesu aakəŋwacii ŋgwaməna, ŋgwaməna a ləgwa ka ci, əŋki ci, “Hə nə ŋwaŋwə ŋga *Yahudiinə kwa?” Əŋki Yeesu ka ci, “Hə bagi ha'ə.”
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Amma, makə rii madiigərə limanyinə da gayinə tsaa səɗəkii, majikəmə ci taa rəŋwə.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Wata əŋki Pilaatu ka ci, “Paa hə agi fa uushi'iitsə ci təya baaba agyanəku kwa?”
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Amma majikəmə Yeesu ka ci taa rəŋwə. Wata ca ɗagi ka ŋgwaməna ka sə ŋga hurəshishinə ka shaŋə.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Taa agi ŋgutə kumənə ŋga *Pasəka patə, kə sənaavə ka ŋgwaməna nə kapaa əndə furəshinə rəŋwə ətə ci ənjə a moo ənjə a kapaa tə ci ka tii.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Ma ka saa'ikii, tə'i əndə furəshina ətə ɗii ləməkii Yeesu Barabasə. Taa wu patə, kə shii ci tə ci.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Makə dzii ənji də na, wata əŋki Pilaatu ka tii, “Tə wu cuuna moo nya kapaa koona? Barabasə nii, anii Yeesu ətə ci ənjə a 'wa Aləmasiihu?”
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Acii kə shii ci ndilə ndilə oo'i, ma vii *gayinə ŋga Yahudiinə tə Yeesu ka ci, acii putə ŋga sərəha.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Wata Pilaatu a ndzaanə dasə asəkə dəgələ ŋga la də gəŋwanaakii, minaakii a sləkee ka ci ka waɓənə də banə oo'i, “Ma əndə gooŋgatsa, ga ha ɗa taa mi də ci, acii kə sənii nyi bwaya səniinə agyanəkii ənshinə davəɗə.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Wata madiigərə limanyinə da gayinə a gwaŋə ka tsəkutə ənji kaa təya kədii tə ci, kaa ca kyapaa ka tii tə Barabasə, ənjə a ɓələgi tə Yeesu.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Wata ŋgwaməna a ənə ka ləgwanə ama ənja, əŋki ci, “Tə wu agi ənjinə bəra'i cuuna moo nya kapaa koonə kwa?” Wata əŋki tii, “Kyapaa keenə tə Barabasə!”
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Əŋki Pilaatu ka tii, “Aa mi ɗii cuuna moo nya ɗa də Yeesu ətə ci ənjə a 'wa Aləmasiihu?” Əŋki tii patə, “Wa ənjə a gwa'avə tə ci aashi ənfwa!”
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Amma əŋki Pilaatu, “Mi nə bwaya uushi ɗii ci kwa?” Wata təya tsakə ŋgəree ka uuratii də ŋgeerənə, əŋki tii, “Wa ənjə a gwa'avə tə ci aashi ənfwa.”
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Makə nee Pilaatu oo'i, pooshi uushi mbeenəkii ka ɗanə ma'ə, amma see panə ca moo maɗənə, wata ca ŋgərə ma'inə, ca yiɓəgi ciinəkii akəŋwacii ənji patə, əŋki ci, “Pooshi waɓənaaki agi əntənə ŋga əndətsa, shoonə goonə ma'ə.”
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Wata əŋki ənji patə, “Wa hakya ŋga əntənaakii a ndzaanə ooreenə da manjeevənə geenə.”
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Wata Pilaatu a kapaa ka tii tə Barabasə. Ca kavə kaa ənjə a fəslə tə Yeesu, ca vii tə ci əsə kaa ənjə a dzə ka gwa'avənə tə ci aashi ənfwa.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Ma daba'əkii, wata soojiinə ŋga Pilaatu a ŋgərə tə Yeesu, təya kərəgərə tə ci aasəkə yi ŋga ŋgwaməna. Soojiinə patə, təya dzaanə ka ci də na,
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 təya səɗəgi tə ci, təya əgəvə ka ci əndə'i madizə gwada,
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 təya ŋgərə dəha, təya fuuɗə makə madiŋəna, təya ŋgavə ka ci aanəkii, təya kavə ka ci zala aa ciizəmakii, təya gərə'waanə ka ha'unə də ci, əŋki tii, “Wa əpinaaku a gərə aakəŋwa, ŋwaŋwə ŋga Yahudiina!”
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Təya tiifə giirənə aagikii, təya luugi zalatə aciikii, təya dəgə də ci anəkii.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Makə uudəpaa tii ha'unə də ci, təya ŋgərəgi gwadata, təya ŋgavə ka ci naakii kəjeerənə, təya kərə tə ci ka gwa'avənə tə ci aashi ənfwa.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Ma təya palə a rəgwa, wata təya lapaa əndə'i əndə Sirina ətə ɗii ləməkii Simoonə. Soojiinə a ŋgərəvə ka ci ənfwə ŋga gwa'avə tə Yeesu aashikii.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Təya mbu'u ka əndə'i ha ətə ci ənjə a 'wa Gwaləgoota, makə bana “Kəŋwə na.”
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Təya vii ka Yeesu ma'i inaba gwazə da maŋgərəkiki kuzəka, kaa ca sa. Makə təɓətə ci, wata ca kaaree.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Təya gwa'avə tə ci aashi ənfwa, təya təəkəpaa kəjeerənaakii ahadatii də kwaaranə.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Wata təya ndzaa davə ka nəhənə tə ci,
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 təya tsa'avə manaahə uushi dagyanəkii, waatoo, 'waslyakəətə lii ənji ashikii. Ma sətə nyaahə ənji dagyanəkii, “Ma əndəna, ci nə Yeesu, ŋwaŋwə ŋga Yahudiinə.”
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Təya gwa'avə əsə ənji maabə bəra'i aashi hara ənfuginə ataŋgalakii, rəŋwə da ciizəmakii, əndə'i da madzənakii.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Ma ənji piitinə dadavə əsə, təya ha'u də ci, təya dzə də udzə də nətii,
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 təya ba, “Hə ətsə bii ka uulaginə nə hə yi ŋga Əntaŋfə, ha ənə ka ghənətənə agi baanə makkə, maɗa *Uuzənə ŋga Əntaŋfə nə hə, luupaa naaku na, ha jimagərə ashi ənfutsa!”
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Ha'ə makə ətsə əsə ha'u madiigərə limanyinə da maliminə da gayinə də ci, əŋki tii:
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 “Kə mbee ci ka luupaa hara ənji, amma kə təkuree ci ka luupaa naakii na. Əntaa kə bii ci, ŋwaŋwə ŋga *Isərayiila nə ca? Wa ca jimagərə gadəvə ashi ənfutsa, kaama vii ka ci gooŋga!
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Kə kii ci nəkii oo'i, ka luupaanə nə Əntaŋfə tə ci. Əŋki ci əsə, Uuzənə ŋga Əntaŋfə nə ci. Taku kaama nee maɗa kə uu'i Əntaŋfə tə ci, ca luupaa tə ci əndzə'i!”
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Ənji maabətə gwa'avə ənji tə tii ataŋgalakii maa, ha'ə dzaanii tii tə ci əsə.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Ma ətsə uusəra takərə, kə ɗii təkunə anə hanyinəkii patə dəgwamə dəŋə ka tibisə makkə ŋga kədəwanə.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Ma ətsə bahə tibisə makkə, wata Yeesu a ŋgəree ka uurakii, ca ka vurənə, əŋki ci, “Eeli, Eeli, lyama sabakətani?”, makə bana, “'Ya'ə Əntaŋfwaakya, 'ya'ə Əntaŋfwaakya, ka mi bwasee hə ka nyi kwa?”
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Wata hara ənjitə kəŋə kəŋə davə ca fa tə ci, əŋki tii, “Waatsə əndətsə ka 'wanə tə *Iliya.”
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Əndə'i əndə agitii a huyipaa pii pii, ca dzə ka ŋgərə soosa, ca shimwatə agi mahwarəkinə, ca tsa'avə aama magərə kada, ca vii aadəgyə aama Yeesu kaa ca shiɓə.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Amma hara ənjə a ba, “Taku zəku'i kaama nee maɗa ka shinə nə Iliya ka luupaanə tə ci.”
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Yeesu a ənə ka ŋgəree ka uurakii, ca ka vurənə, wata əpinə a dzəgi amakii.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Tə'i gwada wahə ama hatə palee də laaɓanə asəkə yi ŋga Əntaŋfə. Əntəginaakii ha'ə, wata pyaahu! gwadatə a təkəgi bəra'i, kəshanə dagyə kura'ə aa dəgərə. Hanyinə a udzə, taalanə nə faariinə.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Gu'u ənji a wuunəgi əsə, ənji ŋga Əntaŋfə laŋə ətə sha məətəgi, kə ma'i tii da i əpinə.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Daba'ə makə ma'i Yeesu agi maməətə ənja, təya shiishigi asəkə gu'unyinatii, təya dəməgərə aasəkə malaaɓa vəranə. Ma dava, kə nee laŋənə ŋga ənji ka tii.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Makə nee gawə ŋga soojiinə da ənjaakii ətə ca nəhə tə Yeesu ka gaŋgəzənə ŋga hanyinə da sətə slənyi, kə ŋgwaləgi tii ka shaŋə, təya ba: “Tantanyinə, ma əndətsa, Uuzənə ŋga Əntaŋfə nə ci.”
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Tə'i makinə laŋə davə ca tsaama dzaɗə. Ma təya, atsaa Yeesu shi tii daga anə hanyinə ŋga Galili, təya tsakə tə ci.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Ahadatii nə Mariyaama Magədalina, da Mariyaama məci i Yakubu da Yusufu. Ahadatii əsə nə məci manjeevənə ŋga Zabadiya.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Makə ɗii kədəwanə, kə shi əndə'i əndə gəna ətə ɗii ləməkii Yusufu, əndə Aramatiya. Ci maa, lawarə ŋga Yeesu nə ci.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 Kə gi ci aaɓii Pilaatu, ca kədii rəgwa kaa ca dzə ka ŋgiragərə wə ŋga Yeesu. Wata Pilaatu a ba, wa ənjə a vii ka ci.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Wata Yusufu a dzə, ca jimagərəgi də wə ŋga Yeesu, ca haɗətə asəkə kura marəma,
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 ca dzə ka baneenə asəkə kura gu'u ətə tələpaa ənji ka ci ka naakii na ashi pasla, ca dəlavə maɗuunə faara aama gu'ukii, ca palə saakii.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Ma Mariyaama Magədalina da əndə'i Mariyaama, davə nə tii dasə dasə akəŋwacii gu'ukii.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Pukyatə hakii, waatoo, *uusəra ŋga əpisəka, wata madiigərə limanyinə da Farisanyinə a dzə aa ha Pilaatu ka ciinə rəŋwə,
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 təya ba ka ci, “'Ya'ə maɗuunə ənda, kə buurətiinə uushi: ma saa'itə majirakətə ma'ə da i əpinə, kə bii ci oo'i, ma daba'ə baanə makkə, ka ənənə nə ci ka maɗənə agi maməətə ənja.
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Acii ha'ə, bawə ka ənjə a nəhə gu'waakii ŋga'ə, see maɗa dzəgi baatsə makkə, acii ga lyawarənaakii a dzə ka hərətə waakii, təya ba ka ənja, kə ma'i ci agi maməətə ənja. Maa kə ɗii ha'ə, ma jirakəətsa, ka ɗanə laŋə palee ka ŋga ŋukə.”
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Əŋki Pilaatu ka tii, “Fəɗəmə soojiinə, una kərə aa dəvə. Wa təya nəhətə ŋga'ə makə sətə kaɗeesəkə koonə.”
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Wata təya palə, təya dzə ka ɗavə sagida ama gu'ukii, acii ga ənjə a wunəgi, təya kavə ənji nəhə gu'ukii.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.