Mateus 14
Kura Aləkawalə ŋga Əntaŋfə (GDE) vs NTLH
1 Ma ka saa'ita, kə fii *Hirudusə, ŋwaŋwə anə hanyinə ŋga Galili, habara ŋga Yeesu.
1 Naquele tempo Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar a respeito de Jesus.
2 Ca ba ka ənji slənaakii, “Ci nə Yoohana əndə ɗa bapətisəma. Kə ma'i ci agi maməətə ənja. Ci nee unə upaa ci baawəɗa ŋga ɗaaɗa sə ŋga hurəshishinə ha'ə.”
2 Então ele disse aos seus funcionários: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado. Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
3 Ma bii ci ha'ə, acii kə shi ca bii ka ənjə a kəsə tə Yoohana, ənjə a anəgi, ənjə a pa'əgi a furəshina. Ma ɗii ci ha'ə, putə ŋga Hiroodiya, minə ŋga ndzəkəŋuci, waatoo Filibusə. Ma miita, kə ŋgərəma Hirudusə tə ki kaa kya ndzaa ka minaakii.
3 Pois Herodes tinha mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, esposa do seu irmão Filipe.
4 Amma kə bii Yoohana ka ci oo'i, “Madəɓeemə ha ŋgərə tə Hiroodiya ka minaaku shaŋə.”
4 Pois João Batista tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com Herodias!”
5 Kə mwayi Hirudusə ɓələginə tə Yoohana, amma ŋgwaliikii acii daɓaala, acii kə ŋgirə tii tə Yoohana ka anabi.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo do povo, pois eles achavam que João era profeta .
6 Makə zhi'wa kumənə ŋga uusəratə pwayi ənji tə Hirudusə, kə uji uuzənə ŋga Hiroodiya uncitə minəkii akəŋwacii ənja. Ha'ə, kə kaɗeesəkə ka Hirudusə.
6 No dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos, e ele gostou tanto,
7 Ca ɗa ka ki aləkawalə də jiɗə oo'i, taa mi patə bii ki, ka viinə nə ci ka ki.
7 que prometeu à moça: — Juro que darei tudo o que você me pedir!
8 Məci a ba ka ki, wa kya kədii nə ŋga Yoohana. Wata uncitə miitə a ba ka Hirudusə, “Ŋga'ə ka nyi ha vii ka nyi nə ŋga Yoohana əndə ɗa bapətisəma əndzə'i asəkə kəŋwa.”
8 Seguindo o conselho da sua mãe, ela pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
9 Makə fii ŋwaŋwə ha'ə, kə zhimə tə ci asəkəkii. Amma putə ŋga jiɗəətə ji'i ci da putə ŋga madiigərə ənjitə 'waa'wa ci, kə bii ci, wa ənjə a vii ka ki sətə mwayi ki.
9 O rei Herodes ficou triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, ordenou que o pedido da moça fosse atendido.
10 Wata ca sləkee ka ənjə a dzə ka lyagi nə ŋga Yoohana a furəshina.
10 E mandou que cortassem a cabeça de João Batista, na cadeia.
11 Makə lyagi ənji, wata ənjə a kira asəkə kəŋwa, ənjə a vii ka uncitə miitə, kya luu, kya kərə ka məci.
11 Aí trouxeram a cabeça num prato, entregaram para a moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Wata lyawarənə ŋga Yoohana a shi, təya ŋgərə waakii, təya dzə ka ŋgəɗəginə. Ma daba'əkii, təya dzə ka banə ka Yeesu tə sətə ɗii.
12 Então os discípulos de João vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram. Depois foram contar isso a Jesus.
13 Makə fii Yeesu habara agyanə Yoohana, ca ndərəvə saakii aasəkə kumbawalə, kaa ca dzə ka ndzaanə daanəkii ka hatə pooshi ənji davə. Amma, makə fii daɓaala ha'ə, təya bwasee ka vəranatii, təya nə'u tə ci də səɗətii.
13 Ao saber o que havia acontecido, Jesus saiu dali num barco e foi sozinho para um lugar deserto. Mas as multidões souberam onde ele estava, vieram dos seus povoados e o seguiram por terra.
14 Yeesu a jimagərə asəkə kumbawalə aanə ndəra. Makə nee ci ka daɓaala laŋə, kə nyihə ci təgunuunatii. Wata ca mbəɗəpaa də ənji bwaneatii.
14 Quando Jesus saiu do barco e viu aquela grande multidão, ficou com muita pena deles e curou os doentes que estavam ali.
15 Ma ətsə kaa uusəra a kula, lyawarənaakii a shi aaɓiikii, əŋki tii, “Kə ɗii kədəwanə; wiinə agi bilinə naamə ganə. Acii ha'ə, bawə ka ənji, wa təya dzə aasəkə vəranyinə ka ɗərə zəmə ka natii na.”
15 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto. Mande essa gente embora, a fim de que vão aos povoados e comprem alguma coisa para comer.
16 Wata Yeesu a ba ka tii, “Pooshi bwatya ŋga dzənatii. Unə nə vii ka tii zəma.”
16 Mas Jesus respondeu:
17 Təya ba ka ci, “Pooshi zəmə acii inə bahə viinə ka tii. Wata buroodi tufə ba'ə hərəfinə bəra'i nəndə acii inə.”
17 Eles disseram: — Só temos aqui cinco pães e dois peixes.
18 Wata ca ba ka tii, “Kiramə ka nyi.”
18 — Pois tragam para mim! — disse Jesus.
19 Ca ba ka daɓaala, wa təya ndzaanə agyanə kuzəna, ca ŋgərə burooditə tufə da hərəfiitə bəra'i, ca maɗee ka ginəkii aadəgyə, ca kuyirii tə Əntaŋfə, ca ɓaatsəpaa buroodita, ca vii ka lyawarənaakii, təya vii ka daɓaala.
19 Então mandou o povo sentar-se na grama. Depois pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Partiu os pães, entregou-os aos discípulos, e estes distribuíram ao povo.
20 Ənji patə a zəmə, təya əburə. Ma daba'əkii, lyawarənaakii a tsəəkətə tə ətə mbəɗaanə, ɗəvə pu'u aji bəra'i.
20 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Ma ənjitə agi zəməta, kə mbu'i tii bahə dəbu'u tufə, tsaŋə nə makinə da manjeevənə.
21 Os que comeram foram mais ou menos cinco mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
22 Wata Yeesu a ba ka lyawarənaakii, wa təya ndərəvə aasəkə kumbawala, təya takəŋwa ka ci aa taŋəgi uunəva, kaa ca ba ka daɓaala a palə satii.
22 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o lado oeste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
23 Ma ənji agi palənə satii, ma ci naakii, wata ca ndərə aa giŋwə, ci daanəkii, kaa ca ɗa də'wa. Kə uugi vəɗə ɗanə, ci daanəkii nə əndə davə,
23 Depois de mandar o povo embora, Jesus subiu um monte a fim de orar sozinho. Quando chegou a noite, ele estava ali, sozinho.
24 dzaɗə ahada uunəvə nə kumbawalə əsə. Dzawə ka kumbawaləkii nə dzənə aakəŋwə ma'ə, acii laŋə dərəva nə məɗə agi əgyanə dakəŋwacii, ma'inə a dzə də dəgənə ashi kumbawala.
24 Naquele momento o barco já estava no meio do lago. E as ondas batiam com força no barco porque o vento soprava contra ele.
25 Ma ətsə ha wurə wurə kaa ca pukə, wata Yeesu a dzə aaɓii lyawarənaakii də wiinə anə ma'inə.
25 Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água.
26 Makə nee lyawarənaakii ka ci ka wiinə anə ma'inə, kə ŋgwaləgi tii ka shaŋə, əŋki tii, “Wiitsə ɓərəhinə!” təya kaala vurənə.
26 Quando os discípulos viram Jesus andando em cima da água, ficaram apavorados e exclamaram: — É um fantasma! E gritaram de medo.
27 Amma pii Yeesu a waɓə ka tii, əŋki ci, “Baneemə ka mooɗəfuunə. Nyi əna, goona ŋgwalə!”
27 Nesse instante Jesus disse:
28 Wata Piita a ba ka ci, əŋki ci, “Slandana, maɗa hə ətsə tanyi, bawə ka nyi, kaa nya dzə aaɓiiku anə ma'inə.”
28 Então Pedro disse: — Se é o senhor mesmo, mande que eu vá andando em cima da água até onde o senhor está.
29 Yeesu a ba ka ci, “Shiwa!” Wata Piita a jiməgərə asəkə kumbawala, ca wii anə ma'inə, ca dzə aaɓii Yeesu.
29 — Venha! — respondeu Jesus. Pedro saiu do barco e começou a andar em cima da água, em direção a Jesus.
30 Amma, makə nee ci ka məɗə anə ma'inə, ca ŋgwaləgi. Wata ndzaŋə lipənə nə ci aagi ma'inə, ca ka vurənə, “Slandana, luupaa tə nya!”
30 Porém, quando sentiu a força do vento, ficou com medo e começou a afundar. Então gritou: — Socorro, Senhor!
31 Pii wata Yeesu a vii ciinəkii ka ci, ca kəsətə tə ci ka ciinə, ca ba ka ci, “Kə əki gi'inaaku tə nyi. Ma nə hə ka nəhənə, paa nyi ka kavənə tə hə ka wiinə anə ma'inə kwa?”
31 Imediatamente Jesus estendeu a mão, segurou Pedro e disse:
32 Təya ndərəvə aasəkə kumbawala, wata məɗə a dədəkə.
32 Então os dois subiram no barco, e o vento se acalmou.
33 Lyawarənaakii a gərə'waanə asəkə kumbawala, təya paslə tə Yeesu, təya ba, “Tantanyinə, *Uuzənə ŋga Əntaŋfə nə hə.”
33 E os discípulos adoraram Jesus, dizendo: — De fato, o senhor é o Filho de Deus!
34 Makə taŋəgi tii uunəva, təya mbu'u aanə hanyinə ŋga Ginazarətə.
34 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré.
35 Ma ənji davə, kə puləgi tii oo'i, Yeesu ətsə shi. Wata təya sləkee taa dama patə anə hanyinəkii, ənjə a kyaara ka ci ənji bwanea patə.
35 Ali o povo reconheceu Jesus e avisou todos os doentes das regiões vizinhas. Então muitas pessoas levaram doentes a ele,
36 Təya kədii aciikii, taa wata kəjeerənaakii, wa ənji bwanea a təɓətə. Patənə ŋga ənjitə təɓətə, kə mbə'i tii.
36 pedindo que deixasse que os doentes pelo menos tocassem na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.