Marcos 15
Kura Aləkawalə ŋga Əntaŋfə (GDE) vs NVT
1 Pukəpaanə ŋga ha, wata madiigərə limanyinə da gayinə da maliminə da patənə ŋga *mətərəkinə a dza də nə ka ɗa mətərəkinə. Təya ŋgərə tə Yeesu, təya anəgi tə ci, təya palə da ci, təya dzə ka viinə tə ci ka Pilaatu.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Wata Pilaatu a ləgwa ama Yeesu, əŋki ci, “Hə nə ŋwaŋwə ŋga Yahudiinə kwa?” Əŋki Yeesu ka ci, “Hə bagi ha'ə.”
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Madiigərə limanyinə a gwaŋə ka ra tsaa səɗəkii də baaba bwayi waɓənyinə laŋə ashikii.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Wata Pilaatu a ənə ka ləgwanə amakii, “Pooshi hə ka jikəvənə kwa? Fawu ɓəzə waɓəətsə ci təya baaba aashiku.”
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Amma ma Yeesu, pooshi ci ənyi ka jikənə ka ci ma'ə. Wata ca ɗagi ka Pilaatu ka sə ŋga hurəshishinə.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Zhi'wanə ŋga kumənə ŋga *Pasəka patə, agi kapaanə nə Pilaatu əndə furəshinə rəŋwə ətə ci ənjə a moo kaa ənjə a kapaa tə ci ka tii.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Ma ka saa'ita, tə'i purətə haŋkala ŋga əndə asəkə furəshina tii da hara ənja. Ma ləməkii Barabasə. Waatoo, kə shi təya maɗee ka nə ŋga ənji ka panə asəkə vəranə, təya ɓəələgi ənja.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Wata daɓaala a shi, təya kədii acii Pilaatu kaa ca ɗa ka tii sətə sənaavə ci ka ɗanə.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Pilaatu a ləgwa amatii, əŋki ci, “Ka uuɗənə nuunə kaa nya kyapaa koonə tə ŋwaŋwə ŋga Yahudiinə kwa?”
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Patə kə shii Pilaatu oo'i, ma vii madiigərə limanyinə tə Yeesu ka ci, acii putə ŋga sərəha.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Amma madiigərə limanyinə a tsəkutə ənji ka banə, wa ca kyapaa ka tii tə Barabasə.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Əŋki Pilaatu ka tii, “Aa mi ɗii cuuna moo nya ɗa də əndənə cuuna 'wa ŋwaŋwə ŋga Yahudiina?”
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Təya jikəvə ka ci də ŋgeerənə, əŋki tii, “Wa ənjə a gwa'avə tə ci aashi ənfwa.”
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Əŋki Pilaatu, “Mi nə bwaya uushi ɗii ci kwa?” Wata təya tsakə ŋgəree ka uuratii də ŋgeerənə, əŋki tii, “Wa ənjə a gwa'avə tə ci aashi ənfwa.”
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Makə ɗii ci ŋga'ə ka Pilaatu nə uuɗagi səkə ŋga ənja, wata ca kapaa ka tii tə Barabasə, ca kavə ənji ka fəslənə tə Yeesu, ca vii tə ci əsə kaa ənjə a dzə ka gwa'avənə tə ci aashi ənfwa.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Wata soojiinə a ŋgərə tə Yeesu, təya kərəgərə tə ci aasəkə yi ŋga ŋgwaməna, təya 'waanə tə hara soojiinə patə,
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 təya ŋgərə madizə gwada, təya əgəvə ka ci aashikii makə ŋga ŋwaŋwa. Təya ŋgərə dəha, təya fuuɗə makə madiŋəna, təya ŋgavə ka ci aanəkii.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Təya gwaŋə ka nəhəpaanə tə ci, əŋki tii, “Wa əpinaaku a gərə aakəŋwa, ŋwaŋwə ŋga Yahudiinə!”
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Təya dəgə tə ci anəkii də zala, təya tiifə giirənə aashikii, təya gərə'waanə akəŋwaciikii makə ka haŋətənə tə ci.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Makə uudəpaa tii ha'unə də ci, təya ŋgərəgi madizə gwadata, təya ŋgavə ka ci naakii kəjeerənə, təya kərə tə ci ka gwa'avənə tə ci aashi ənfwa.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Ma təya palə a rəgwa, wata təya guŋugərə da əndə'i əndə ɗii ləməkii Simoonə, əndə Sirina, dii i Aləkəsandəra da Rufusə, ca ənya də bilə. Guŋugərənatii, wata soojiinə a ŋgərəvə ka ci ənfwə ŋga gwa'avə tə Yeesu aashikii.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Təya kərə tə Yeesu ka hatə ci ənjə a 'wa Gwaləgoota, makə bana, “Kəŋwə na.”
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Təya vii ka ci ma'i inabi gwazə da maŋgərəkiki kuzəka. Amma ca kaaree.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Wata təya gwa'avə tə ci aashi ənfwa. Təya təəkəpaa kəjeerənaakii ahadatii də kwaaranə, kaa təya tagi ətə ci əndə a upaa.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Ma saa'itə gwa'avə ənji tə Yeesu aashi ənfwa, tibisə əliŋə deerənə.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Təya naahəvə tə sətə ɗii ɓəli ənji tə ci, waatoo: ‘Ŋwaŋwə ŋga Yahudiinə’, təya tsa'avə danəkii.
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Təya gwa'avə əsə ənji maabə bəra'i aashi hara ənfuginə ataŋgala Yeesu, rəŋwə da ciizəmakii, rəŋwə da madzənakii. [
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Ma ətsa, ma sətə nyaahə ənji asəkə malaaɓa ləkaləkatə oo'i, kə ləɓətəgi ənji də ci da ma'waslyakə ənja, kə ɗii ka tantanyinə.]
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Ma ənji piitinə dadavə əsə, təya ha'u də ci, təya dzə də udzə də nətii, təya ba, “Yawaa, hə ətsə bii ka uulaginə nə hə *yi ŋga Əntaŋfə, ha ənə ka ghənətənə agi baanə makkə,
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 jimagərə ashi ənfutsa, ha luupaa naaku na.”
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Ha'ə makə ətsə əsə ha'u madiigərə limanyinə da maliminə də ci ahadatii, əŋki tii, “Kə mbee ci ka luupaa hara ənja, amma kə təkuree ci ka luupaa naakii na.
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Əntaa kə bii ci, ci nə Aləmasiihu, ŋwaŋwə ŋga *Isərayiila? Wa ca jimagərə gadəvə ashi ənfutsa, kaama nee, ama vii ka ci gooŋga.” Ənjitə gwa'avə ənji ataŋgalakii maa, kə dzaanii tii tə ci əsə.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Ma ətsə uusəra ahada na, kə ɗii təkunə anə hanyinəkii patə dəgwamə, dəŋə ka tibisə makkə ŋga kədəwanə.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Ma ətsə tibisə makkə, wata Yeesu a ŋgəree ka uurakii, ca ka vurənə, əŋki ci, “Eelooyi, Eelooyi, lyama sabakətani?” makə bana, “'Ya'ə Əntaŋfwaakya, 'ya'ə Əntaŋfwaakya, ka mi bwasee hə ka nyi kwa?”
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Wata hara ənjitə kəŋə kəŋə davə ca fa tə ci, əŋki tii, “Waatsə ka 'wanə tə *Iliya.”
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Əndə'i əndə agitii a huyipaa, ca ŋgərə soosa, ca shimwatə agi mahwarəkinə, ca tsa'avə aama magərə kada. Wata ca vii aa dəgyə aama Yeesu kaa ca shiɓə, əŋki ci, “Gəraamə, kaama nee maɗa ka shinə nə Iliya ka jimagərənə də ci ashi ənfutsa.”
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Amma də ŋgeerənə kii Yeesu vurənə, ca əntəgi.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Tə'i gwada wahə ama hatə palee də laaɓanə asəkə yi ŋga Əntaŋfə. Əntəginaakii ha'ə, wata pyaahu! gwadatə a təkəgi bəra'i, kəshanə dagyə kura'ə aa dəgərə.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Ma gawə ŋga soojiinə, kəŋə nə ci ka tsaamənə tə Yeesu. Makə nee ci ka əntənaakii, wata əŋki ci, “Tantanyinə, ma əndətsa, uuzənə ŋga Əntaŋfə nə ci.”
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Tə'i hara makinə davə ca tsaama dzaɗə. Ahadatii nə i Mariyaama Magədalina, da Saloomi, ba'a Mariyaama məci i Yakubu uundzəkii tii da Yoosi.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Tii nja nə'u tə ci, təya tsakə tə ci saa'itə nji ci də Galili. Tə'i hara makinə laŋə ca tsaamə əsə, ətə shi atsakii aa Urusaliima.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Ɗanə ŋga kədəwanə, makə ɗii ci, ma pukətə hakii, *uusəra ŋga əpisəka,
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 wata Yusufu əndə Aramatiya a shi. Ma ca, gawə nə ci ahada *mətərəkinə. Bislyə nə ci agi gəra saa'itə nə Əntaŋfə a ɗa ŋwaŋuunaakii əsə. Makə shi ci, ca satə uuɗəfa, ca dzə aaɓii Pilaatu, ca kədii rəgwa kaa ca dzə ka ŋgiragərə wə ŋga Yeesu.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Fanə ŋga Pilaatu ha'ə, kə ɗii ka ci ka sə ŋga hurəshishinə nə fanə oo'i, kə uugi Yeesu əntəginə. Wata ca sləkee ka ənjə a 'wa tə gawə ŋga soojiinə, kaa ca ləgwa amakii maɗa ha'ə tanyi.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Makə paaratəgi ci ha'ə ama gawə ŋga soojiinə oo'i, kə uugi ci əntəginə, wata ca vii rəgwa ka Yusufu.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Yusufu a dzə ka ira marəma, ca dzə ka ŋgiragərə wə ŋga Yeesu, ca haɗətə asəkə marəməta, ca dzə ka baneenə ka ci asəkə gu'u ətə tələpaa ənji ashi pasla, ca dəlavə faara aama gu'ukii.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Ma Mariyaama Magədalina tii da Mariyaama məci Yoosi, kə nee tii ka hatə banee ənji ka Yeesu asəkə gu'ukii.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.