Lucas 2
Kura Aləkawalə ŋga Əntaŋfə (GDE) vs BKJ
1 Ma agi zamanatə pwayi ənji tə Yoohana, tə'i maɗuunə ŋwaŋwə ŋga ha də Rooma ətə ɗii ləməkii Agusətusə. Kə bii ci oo'i, a naahətə ənji ləmə ŋga ənji patə agyanə hanyinaakii.
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
2 Ci nə təkəŋwatə naahənə, ətə ɗii agi ŋwaŋuunə ŋga Kiriniyusə, ŋgwaməna ŋga hanyinə ŋga Siriya.
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
3 Aciikii patənə ŋga ənja, kə ma'i tii, kə pyalə tii aa vəra aa hatii, kaa ənjə a dzə ka naahəvə ləmətii.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
4 Wata Yusufu a maɗə də Nazaratu anə hanyinə ŋga Galili, ca palə aa Bayitilaama anə hanyinə ŋga Yahudiya, hatə pwayi ənji tə ŋwaŋwə *Dawuda. Acii, ma ca, agi slikərənə ŋga Dawuda shigi ci.
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
5 Kə gi tii ka naahə ləmətii da minaakii Mariyaama. Ma saa'ikii, ki də ɗasəka.
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 — ausente —
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
7 — ausente —
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
8 Ma davə agyanə hanyinəkii, tə'i magəriinə də bilə ca nəhə dabanyinatii davəɗə.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
9 Wata ma təya nee, wiitsə malaa'ika ŋga Əntaŋfə Slandanə kə jigagi ka tii, ɗuunuunə ŋga Əntaŋfə a ləkutətə tə tii. Ɓərənə nə ha agyanətii makə doosərə. Wata dzabala a dzagi tə tii.
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
10 Əŋki malaa'ika ka tii, “Goona ŋgwalə. Acii ma shinaaki, ka ba koonə ŋunyi habara ətə na ɗa maŋushinə ka patənə ŋga ənja.
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
11 Waatoo, ma ənshinə davəɗə, kə pwayi ənji koonə Maluwa, asəkə vəranə ŋga Dawuda; ci nə *Aləmasiihu Slandana.
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Wiinə sətə na ɓaarii koonə tə ci: ka lanə nuunə idənə uuzənə maləkutəkii də kadəmbula, pərəɓə asəkə sətə ci dabanyinə a zəmə asəkəkii.”
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
13 Pii wata wiitsə daɓaala ŋga malaa'ikanyinə, təya ləɓəgərə da malaa'ikata, təya dəla də Əntaŋfə, əŋki tii:
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
14 “Ŋga Əntaŋfə nə ɗuunuunə dagyə;
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 Wata malaa'ikanyiitə a unee ka magəriitə, təya ənə satii aadəgyə, wata əŋki magəriinə ahadatii, “Ma ɗanaama, dzaamə aa Bayitilaama əndzə'i əndzə'i kaama dzə ka neenə də ginaamə ka səndə sləkee Əntaŋfə ka malaa'ikaakii ka banə kaamə.”
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
16 Wata təya maɗə, təya palə aa Bayitilaama pii pii. Mbu'unatii, təya lapaa tə i Mariyaama da Yusufu; wiinə idənə uuzənə əsə pərəɓə asəkə sətə ci dabanyinə a zəmə asəkəkii.
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Makə nee tii ka idənə uuzənə, təya ndzaŋə baaba sətə bii malaa'ikatə ka tii agyanə uuzəətə.
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
18 Kə ɗii ka ənji patə ka sə ŋga hurəshishinə nə sətə ndzaa magəriitə ka baabanə.
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
19 Amma, ma Mariyaama, kə kəsəpaa ki waɓəətsə patə agi haŋkalatə, kya kaala hiimatə agyanəkii.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
20 Ma daba'əkii, magəriitə a ənə satii. Təya dzə də ɗuunətənə tə Əntaŋfə, təya dəla də ci. Acii ma sətə fii tii da sətə nee tii də ginətii pata, weewee makə sətə bii malaa'ikatə ka tii lapaa tii.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
21 Makə ɗii luuma rəŋwə, kə mbu'ya uusəra ŋga *ryaminiyagi uuzənə. Wata ənjə a ryaminiyagi tə ci, ənjə a ɗəkə ka ci ləmə Yeesu, makə sətə shi malaa'ikatə a bii ka məci, ki ma'ə maɗasəkamə.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
22 Yoo, kə mbu'i uusəra ŋga ɗa sətə bii bariya ŋga Muusa kaa ŋugiginə a ɗa kaa təya ənə ka ndzaanə malaaɓakii. Wata təya ŋgərə uuzənə, təya kərə tə ci aasəkə vəranə ŋga Urusaliima ka kapaanə tə ci akəŋwacii Əntaŋfə Slandanə kaa ca ndzaanə ka naakii.
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
23 Acii tə'i manaahəkii asəkə bariya ŋga Slandanə, oo'i, “Taa ŋgutə təkəŋwatə pawa, maɗa uundzə ŋgura, wa ənjə a kapaa akəŋwacii Əntaŋfə kaa ca ndzaanə ka naakii.”
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao Senhor);
24 Ma gi tii əsa, i ka vii sə ŋga ɗa də sataka, makə sətə bii bariya ŋga Əntaŋfə, waatoo kurəkutiinə bəra'i taa uuji bilyamasariinə bəra'i.
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
25 Tə'i əndə'i əndə də Urusaliima ɗii ləməkii Simiyoonə. Əndə gooŋga nə ci. Agi ŋgwalənə nə ci tə Əntaŋfə. Ma ca, agi gəra shinə ŋga əndə luupaanə tə ənji *Isərayiila nə ci bislya. Kə ndzaa Malaaɓa Ma'yanə da ci əsə.
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Kə bii Malaaɓa Ma'yanə ka ci, “Paa ha əntə maɗaamə hə kə nee ka Aləmasiihu, waatoo *Mataɗəkii ŋga Əntaŋfə.”
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Ma ka əndə'i uusəra, kə kirə Malaaɓa Ma'yanə tə Simiyoonə aasəkə yi ŋga Əntaŋfə. Makə kira i dii Yeesu da məci tə uuzənə aa dəvə əsə ka ɗaaɗa ka ci uushi'iitə baabii Əntaŋfə asəkə ləkaləkatə,
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
28 wata Simiyoonə a nee ka ci, ca ŋgərətə tə ci də bəra'itə cii. Ca kuyirii tə Əntaŋfə, əŋki ci:
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
29 “'Ya'ə Slandana, ma ənə ɗii əna, ma sətə shi ha bii, kə ɗatə hə tanyi. Aciikii agi jamənə nə nyi. Ka mbeenə nə hə ka kapaa ka nyi rəgwa, kaa nya dzə aa vəra.
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
30 Acii kə nee nyi də ginəki saaki ka əndənə sləkee hə kaa ca shi ka luupaa ənja.
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
31 Taa wu patə əsa, ka shiinə nə ci oo'i, agi luupaanə nə hə ənja.
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 Ci nə maɓərə hatə na ɓaarii tə hə ka patənə ŋga ənji agi duuniya; ci əsə na ɗuunətə tə ənjaaku Isərayiila.”
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
33 Fanə ŋga i dii da məci tə sətə ndzaa Simiyoonə ka baabanə agyanə uuzənatii, kə ɗii ka tii ka sə ŋga hurəshishinə dərəva.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
34 Wata Simiyoonə a kəgya ka tii barəkaanə acii Əntaŋfə. Ma daba'əkii, əŋki ci ka Mariyaama məci Yeesu, “Kə nee hə ka uuzəəna, Əntaŋfə ta'i tə ci. Ɓəzəkii nə ənji Isərayiila a puu'u putaakii, ɓəzəkii nə ənjə a mbəɗə əsə. Ka ndzaanə nə ci ka əndətə na ɓaarii oo'i, ma Əntaŋfə, agi ɗa slənə nə ci. Amma ka kaareenə nə ənji ka ci.
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
35 Də ha'ə makə ətsa, ka kuzhi'yaginə nə ci maŋgəɗə uushə a ədzəmə ɓəzə ənja. Ma hə naaku, Mariyaama, kadə zəmənə nə ədzəməku tə hə, makə də ŋgila jiɓə ənji tə hə.”
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
36 Tə'i əndə'i minə ɗii ləmətə Hanatu. Anabi nə ki. Uuzənə ŋga Fanuyilə agi slikərənə ŋga Asarə nə ki. Ma kya, iirə minə nə ki, kə fəzhi ki tighəsə pu'unə aji ənfwaɗə. Fəzə məɗəfə tanə ɗapaa tii da ŋgurii, ca əntəgi.
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 Ma kya, kə iirə ki agi mooryafiinə. Mabwaseemə ki ka ndzaanə asəkə yi ŋga Əntaŋfə. Agi gərə'unə nə ki ka Əntaŋfə taa guci patə. Waatoo, kya ɗa də'wa, kya ɗa suumaya əsə.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
38 Ma saa'itə kira ənji tə Yeesu, kə dzəənə ki ɗaŋə, wata ki maa, kya ndzaŋə kuyiriinə tə Əntaŋfə. Kya waɓə haala ŋga uuzəətə ka patənə ŋga ənjitə ca gəra luupaanə ŋga Əntaŋfə tə Urusaliima.
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
39 Makə uudəpaa i Yusufu da Mariyaama ɗaaɗagi sətə bii bariya ŋga Slandanə patə, təya ənə satii aa hatii aa vəra, waatoo aa Nazaratu anə hanyinə ŋga Galili.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
40 Gərənə nə uuzənə, ca dzə də upaa ŋgeerənə da hiima. Kə ɗaanə Əntaŋfə ka ci barəkaanə əsə.
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Taa ŋgutə fəzə patə, maɗa zhi'wa kumənə ŋga *Pasəka, agi dzənə nə i dii Yeesu da məci aa Urusaliima.
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
42 Makə ɗii Yeesu fəzə pu'u aji bəra'i, təya 'waanə tə ci aa Urusaliima ka kumənəkii makə sətə izee ənji ka ɗanə.
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
43 Uudənə ŋga kumənəkii, təya maɗə ka palənə satii aasii. Asee, ma Yeesu, kə ənəgi ci saakii də Urusaliima. Amma, mashiimə i dii da məci.
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
44 Ma nə tii ka nəhənə, ahada hara ənjitə gi tii nə ci. Təya kagi uusəra pa'ə ka wiinə. Makə ɗii ci, maneemə tii ka ci, təya gwaŋə ka aalənə tə ci ahada duura da i ahada ənjitə shii tə tii.
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
45 Makə maneemə tii ka ci, təya ənəgərə cəkwə aa Urusaliima də aalənə tə ci.
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
46 Təya lapaa tə ci ka makkənə ŋga uusəra asəkə yi ŋga Əntaŋfə, ci dasə aɓii maliminə ŋga *Yahudiinə. Ca fa sətə nji təya baaba, ca laagwa ka tii uushi'inə.
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
47 Ənjitə nja fa waɓənaakii patə, kə ɗii ka tii ka sə ŋga hurəshishinə, acii də haŋkala nji Yeesu a jiikə ka maliminə.
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Makə nee i dii da məci ka ci aɓii maliminə ha'ə, kə ɗii ka tii ka sə ŋga hurəshishinə ŋgaaŋga'ə. Wata əŋki məci ka ci, “Uuzənaakya, ka mi ɗii hə diinə ha'ə kwa? Kə nee hə, kə sakəlagi haŋkala geenə da duu ɗii ka ha ŋga aalənə tə hə.”
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
49 Wata Yeesu a jikəvə ka tii, əŋki ci, “Ka mi njuuna aalə tə nya? Mashiimuunə oo'i, kə dəɓee nya ndzaanə ga Daadə asii kwa?”
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
50 Amma, mashiimə tii ginə ŋga sətə bii ci ka tii.
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Wata ca maɗə, ca palə atsatii aa Nazaratu. Agi baneenə nə ci ka nəkii akəŋwaciitii uusəra patə. Ma məci, kə kəsəpaa ki uushi'iitsə ɗaaɗii patə agi haŋkalatə.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
52 Gərənə nə Yeesu, tsakənə nə hiimaakii. Kə kaɗeesəkə ci ka Əntaŋfə da i ka ənji əsə.
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.