Lucas 24
Kura Aləkawalə ŋga Əntaŋfə (GDE) vs NAA
1 Ma tsəɗakə uusəra alatə, kə ma'i makiita, təya ŋgərəənə maarətə dii tii, təya dzə aa ma gu'u.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Ma gi təya, kə dalagi ənji faaratə pya'ə ənji də ma ŋga gu'ukii.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 Ma təya dəməgərə, wata malapaamə tii wə ŋga Yeesu Slandana.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Kə pa'əənə ka tii ma, pooshi tii shii sə ŋga banə. Ma təya nee, kə jigagi ŋguyirənə bəra'i da i kəjeerənə ca ɓərə ashitii.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Wata ŋgwalənə a kəsəgi tə tii, təya gwaŋee ka nətii aa panə aa panə. Əŋki ŋguyiriitə ka tii, “Mi cuuna aalə Əndə vii əpinə agi maməətə ənji kwa?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Ma ca, kə ma'i ci, paa ci ma'ə ganə. Buurətəmə sətə bii ci koonə, ci ma'ə anə hanyinə ŋga Galili.
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 Kə bii ci koonə, ma ca, *Uuzənə ŋga ənda, tyasə ka viinə nə ənji tə ci ka ma'waslyakə ənja; ənjə a gwa'avə tə ci aashi ənfwa, ca əntə, ca maɗətə agi maməətə ənji ka makkənə ŋga uusəra.”
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Wata pii makiitə a buurətə waɓəətə ŋga Yeesu,
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 təya maɗə gatə a ma gu'u, təya dzə ka dzəgunəgi ətsə patə ka *lyawarənə ŋga Yeesu pu'u aməntaŋə da i ka hara ənjitə nja nə'u tə ci.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Ma makiitsə ɗii ha'ə, tii nə Mariyaama Magədalina, Yawana, da Mariyaama məci Yakubu da hara makinə. Tii bii sətsə ha'ə ka masləkee ənja.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Amma, ma masləkee ənja, kə ŋgirə tii waɓənə ŋga makiitsə ka uushi zaɓə, pooshi tii luuvə.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Patə da ha'ə, ma Piita, kə ma'i ci, ca huyipaa aanə gu'wa. Ca gwaŋaanə ka riŋgəɗənə. Ma ca nee, wata kəjeerənə mbəɗaanə. Kə ɗii ka ci ka sə ŋga hurəshishinə. Ca palə saakii.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Uusərakii ha'ə, *lyawarənə ŋga Yeesu bəra'i a dzə aasəkə əndə'i vəranə ɗii ləməkii Imawusə. Kiloomeeta pu'u aməntaŋə nəndə ahada vəranəkii da vəranə ŋga Urusaliima.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Təya dzə də waɓə haala ŋga sətə ɗaaɗii patə.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Asee, ma saa'itə təya waɓə ha'ə, kə lapaa Yeesu də naakii nə tə tii. Nə'ushinə nə tii da ci.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Agi neenə nə tii ka ci, amma pooshi tii puləgi oo'i, ci.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Əŋki Yeesu ka tii, “Mi cuuna dzə də waɓənə ahadoonə, una dzə də wiina?” Wata təya kəŋaanə. Kə dzəgəpaa maɓətəsəkə tə tii.
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Tə'i əndə'i əndə agitii ətə ɗii ləməkii Kəliyapasə. Əŋki ci ka Yeesu, “Patənə ŋga ənji də Urusaliima, kə shii tii sətə ɗaaɗii davə kwakwatə. Yoo, wata hə daanəku nə mu'umə ətə mashiimə nii?”
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Əŋki Yeesu ka tii, “Ŋgutə uusha?” Əŋki tii ka ci, “Ya sətə ɗii tə Yeesu əndə Nazaratu. Ma ca, anabi nji ci, əndə baawəɗa ka rəgwa sləna da rəgwa waɓənə akəŋwacii Əntaŋfə da akəŋwacii ənji patə.
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Kə vii madiigərə limanyinə da matakəŋwanyinə geenə tə ci ka ənja, kaa təya ɗa gəŋwanə ŋga ɓələnə tə ci. Təya gwa'avə tə ci aashi ənfwa.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Ma ina, kə kii inə niinə oo'i, ci nə əndətə nja dzə ka luupaanə tə ənji *Isərayiila. Amma wiinə ɗii, makkənə ŋga uusəra ənshinə makə ɗaaɗii uushi'iitsa.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ha'ə maa, tə'i hara makinə ahadeenə kəɗəpaa tiinə. Acii ma ənshinə pədeerənə tsəɗaka, kə wuuri tii aanə gu'u.
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 Ma dzənətii, malapaamə tii wə ŋga Yeesu davə. Wata təya shi ka banə keenə oo'i, kə shigi malaa'ikanyinə ka tii; təya ba ka tii oo'i, da i əpinə nə ci.
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Tə'i hara ənji əsə ahadeenə gi aanə gu'u, təya lapaa ha'ə tanyi makə sətə bii makiita. Amma paa tii nee ka ci.”
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Wata əŋki Yeesu ka tii, “Una, pooshi nuunə! Malyaɓatanyinə nuunə ka rəgwa ŋga luuvə sətə waɓi anabiinə patə.
25 Então ele lhes disse:
26 Madəɓeemə *Aləmasiihu a ciɓə makə ətsə, kaa Əntaŋfə a vii ka ci ɗuunuunə kwa?”
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Wata ca ndzaŋə dzəgunətə ka tii sətə bii malaaɓa ləkaləkatə agyanə naakii na. Waatoo, ndzaŋənə asəkə ləkaləkatənyinə ŋga Muusa, ca uudəpaa də ŋga anabiinə patə.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Makə mbu'i tii kədəhə da vəraatə ci lyawariitə bəra'i a dzə aa dəvə, ɗanə nə Yeesu makə pitəginə aakəŋwa.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Amma təya kəsəpaa tə ci, əŋki tii, “Baa amə ganə, acii kə uugi kədəwanə ɗanə, wiinə vəɗə ka ɗanə.” Wata Yeesu a dəməgərə atsatii.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Təya ndzaanə ka zəma. Ca ŋgərə buroodi, ca kuyirii tə Əntaŋfə, ca ɓaatsəpaa, ca vii ka tii.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Wata kə dzəgi sətə səməɗəgi ginətii, təya puləgi də ci. Amma kə rarə'igi ci akəŋwaciitii.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Əŋki tii ahadatii, “Ya makə njii kəya waɓə kaaŋwə a rəgwa, ca dzəgunətə kaaŋwə agyanə sətə bii malaaɓa ləkaləkatə, əntaa kə njaaŋwa fa shiiwə asəkə ədzəmaaŋwə kwa?”
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Wata təya maɗətə ka tsaakii ha'ə, təya ənəgərə aa Urusaliima. Mbu'unatii, təya lapaa tə lyawarənə ŋga Yeesu pu'u aməntaŋə da hara ənjitə aɓitii.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Neenatii ka lyawariitə bəra'i, wata əŋki tii ka tii, “Gooŋga tanyi! Kə ma'i Yeesu Slandanə agi maməətə ənja. Kə shigi ci ka Simoonə.”
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Fanatii ha'ə, wata təya ndzaŋə dzəgunə ka tii sətə ɗaaɗii a rəgwa, i makə sətə puləgi tii də Yeesu, ci ka ha ŋga ɓaatsəpaa buroodi.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Tii ma'ə ka waɓənə ha'ə, ma nee tii, kəŋə nə Yeesu də naakii nə ahadatii. Əŋki ci ka tii, “Wa jamənə a ndzaanə ahadoonə!”
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Kə ŋgwali tii, kə li'i ma'yanatii. Acii ma nə tii ka nəhənə, ɓərəhinə shigərə aagitii.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Wata əŋki Yeesu ka tii, “Mi li'i ma'yanə goona? Ka mi də hiimatsə ha'ə a nuuna?
38 Mas ele lhes disse:
39 Tsaamətəmə ciinəki da səɗəki. Də ha'ə shiinuunə oo'i, nyi ənə weewee. Ma ɗanuuna, ndaaɓətəmə tə nyi, tsaamətəmə tə nyi koona shii. Ma ɓərəhinə kamə, pooshi luwə ashikii, pooshi ilə əsə makə səndə cuuna nee ashiki.”
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Ma ca dzə də waɓənə ha'ə, ca ɓaarii ka tii ciinəkii da səɗəkii.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Kə ɗii lyawarənə mooɗasəkə laŋə. Kə ɗii ka tii ka sə ŋga hurəshishinə ka shaŋə. Ha'ə maa, ma'ə tii mambeemə ka luuvənə. Əŋki Yeesu ka tii, “Tə'i unə da zəmə kwa?”
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Wata təya ŋgərə masəərə hərəfinə, təya vii ka ci.
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 Ca ŋgərə hərəfiitə, ca adə, ginətii a nee.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Ma daba'əkii, əŋki Yeesu ka tii, “Wiinə sətə njii kya baaba koonə, nyi ma'ə ahadoonə: kə dəɓee sətə nyaahə ənji agyanəki patə a ɗa, waatoo, sətə asəkə bariya ŋga Muusa, da asəkə ləkaləkatənyinə ŋga anabiinə da asəkə Jabuura əsə.”
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Wata Yeesu a wunəgi nətii kaa təya mbee ka paaratə sətə asəkə ləkaləkatəkii.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Əŋki ci ka tii, “Wiinə sətə nyaahə ənji agyanəki: tyasə see a ciɓə Aləmasiihu, ca əntə. Ma ka makkənə ŋga uusəra, ca maɗətə agi maməətə ənja.
46 E disse-lhes:
47 Ma daba'əkii, ənjə a waaza ka ənji agyanə baanə ka Əntaŋfə da upaa tifyaginə ŋga 'waslyakəənə. Ma waazaatsa, də Urusaliima ca ndzaŋə, ca mbu'u ka patənə ŋga ənji agi duuniya.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Unə nə seedawiinə ŋga uushi'iitsa.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Ma sətə bii Daadə viinə koonə, ka sləkeenə nə nyi koonə. Amma ndzaamə ganə asəkə vəranə zəku'i see maɗa jima baawəɗa koonə dadagyə.”
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Ma daba'əkii, wata ca fəɗə tə lyawarənaakii, təya palə aaba'ə vəranə kədəhə da vəranə ŋga Bayitaniya. Mbu'unatii, wata ca maɗee ka ciinəkii kaa ca ɗaanə ka tii barəkaanə.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Ma ca dzə də ɗa ka tii barəkaanə, wata kə təkəgi ci da tii ha'ə, ca ndərəgi aadəgyə.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Ma təya, kə gərə'waanə tii ka ɗuunətənə tə ci. Ma daba'əkii, wata təya maɗə, təya ənəgərə aa Urusaliima də maŋushinə.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Uusərə patə nji təya dəla də Əntaŋfə asəkə yaakii.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.