Hebreus 6
Kura Aləkawalə ŋga Əntaŋfə (GDE) vs NTLH
1 Acii ha'ə, dzaamə aakəŋwa də slənə uushi'inə ŋga matanənyinə, gaama ndzəhənəənə ka təkəŋwatə dzəgunənə agyanə rəgwa ŋga Aləmasiihu. Waatoo, gaama ndzəhənəənə ka dzəgunənə ka ənji, wa təya bwasee ka slənə uushi'itə ca kərə tə tii ka əntənə, da wa təya vii gooŋga ka Əntaŋfə.
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 Ha'ə əsə, gaama ndzəhənəənə ka dzəgunənə ka ənji agyanə yiiɓə bapətisəma, da agyanə kavə ciinə agyanə ənda, da agyanə maɗənə ŋga maməətə ənja, da agyanə gəŋwanə uusəra ŋga muudinə.
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Amma, ma ɗanaamə, dzaamə aakəŋwa də dzəgunə uushi'inə ŋga matanənyinə, maɗa kə luuvə Əntaŋfə.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 Acii ma ənjitə nee ka gooŋgaanə ŋga Əntaŋfə, təya upaa barəkaanaakii, təya upaa Malaaɓa Ma'yanə,
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 waatoo, ənjitə təɓətə ndikə ndikənə ŋga waɓənə ŋga Əntaŋfə da baawəɗa ŋga ŋwaŋuunaakii ətə na shi,
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 ma tsarə ŋga ənjitsə, maɗa kə ŋusləgi tii, təya vii ba'ə ka Əntaŋfə, pooshi səkii ca ənyatə də tii aaba'ə bahə təya baanə ka ci. Acii kə ənyi tii ka gwa'avənə tə Uuzənə ŋga Əntaŋfə aashi ənfwa. Də ha'ə kavə tii ənji ka bərapaanə tə ci.
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 Buurətaamə agyanə hanyinə ənə ci patənə ŋga vənə ca ndzəmə anəkii anəkii, ca ifəgərə patə aagikii, sə ŋga zəma a gyaavagi ŋgaaŋga'ə agikii kaa ənjitə ca uuza zəməkii a nafagi. Ma hanyiitsa, ka ci ɗavə Əntaŋfə barəkaanə.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 Amma maɗa wata kuzhinyinə da dəhənyinə gyaavagi parəkə davə agi hanyinəkii, pooshi nafakii. Ka gəra naalanə ŋga Əntaŋfə nə hanyinəkii, gunə a ətsagi tə ci həhəɗə.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Kaɗashinyinə geena, taa ŋgahi kə waɓiinə koonə ha'ə, kə shii inə weewee, ma unə, agi nə'utənə nuunə makə sətə diɓə, koona shii upaa luupaanə.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Ma Əntaŋfə, əndə gooŋga nə ci, pooshi slənə goonə ka zaanənə ka ci. Ha'ə əsə nə uuɗəətsə cuuna uuɗə tə hara ənji nə'unə, kə cakuunə tə tii agi ləməkii. Kə shii ci agi dzənə nuunə aakəŋwa də tsakənə tə tii. Pooshi ka zaanənə ka ci.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Ma sətə ciina moo, wa patənə goonə a ɗa gazhi'waanə ha'ə ca'ə ka muudinə, koona shii upaa patənə ŋga uushi'iitə kii unə nuunə davə.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Pooshi inə ka uuɗənə una ndzaanə ka manya'inə, amma, ma mooniinə, a nə'uunə dərəpə ŋga ənjitə vii gooŋga, təya sə'watə, acii tii na upaa sətə ɗii Əntaŋfə aləkawalə ŋga viinə.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 Ma saa'itə ɗii Əntaŋfə aləkawalə ka Ibərahiima, makə ɗii ci pooshi əndə palee ka ci bahə jiɗənə də ləməkii, kə ji'i ci də ləməkii saakii.
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 Əŋki ci ka ci, “Tantanyinə ka ɗanə nə nyi ka hə barəkaanə, ha ta makə ciŋgəra.”
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Ma Ibərahiima, kə kəŋaanə ci ndihə ndihə, wata kə upaa ci sətə ɗii Əntaŋfə ka ci aləkawaləkii.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 Ma ənjə a jiɗə, agi ŋgərənə nə tii ləmə ŋga əndətə palee ka tii, təya jiɗəgi. Jiɗənə ca lagi gəŋwanə ŋga taa mi patə agi mabizhinəkii.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Acii ha'ə, ma ənjitə na upaa sətə ɗii Əntaŋfə aləkawalə ŋga viinə ka tii, makə mwayi ci ɓaariinə ka tii paŋgəraŋə oo'i, paa ci na zə'u də waɓənə, see ca tsakətəgi də jiɗa.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 Ma aləkawalaakii da jiɗaakii, pooshi ka zə'unə, pooshi Əntaŋfə ka jirakənə də tii əsə. Ma amə ənə huyi ka ndzəŋwə ndzəŋunə aaɓiikii, ma uushi'iitsə bəra'i, agi viinə nə tii kaamə ŋgeerənə ka shaŋə a ədzəmaamə, ama kəŋaanə ndihə ndihə agi kanətə kii amə ŋga upaa uushi acii Əntaŋfə.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 Uushi'iitsə kii amə naamə davə kavə taamə ka dzənə gəŋə agi ndzaanə gaamə, ama kəŋaanə ndihə. Putə ŋga kanəkii mbu'u naamə kura'ə aasəkə hatə malakii də gwada, waatoo, malaaɓa ha ŋga Əntaŋfə.
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 Ma hatsa, ci nə hatə 'watəgi Yeesu dəmənə kaamə aadəvə ka madəɓama gaamə. Acii ma ca, kə ndzaa ci ka maɗuunə limanə ka ca'ə ndəŋwə ndəŋwə. Dərəpə ŋga Maləkisadakə cii kəya nə'u.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.