Atos 16
Kura Aləkawalə ŋga Əntaŋfə (GDE) vs NVT
1 I Bulusə a mbu'u aa Dyarəba da Lisətira. Təya lapaa əndə'i əndə nə'unə davə ətə ɗii ləməkii Timooti, uuzənə ŋga əndə'i mitə Yahuda. Ma miita, əndə nə'unə nə ki əsə. Ma dii, əndə Gərikə nə ci.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Ma Timooti, agi dəlaginə nə ənji nə'unə ŋga Lisətira da Ikuniya də ci.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Kə uu'i Bulusə kaa təya wiigi'i tii da Timooti, wata ca ŋgərə tə ci, ca *ryaminyagi tə ci, acii kə shii Yahudiitə davə patə oo'i, ma dii, əndə Gərikə nə ci.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Ma daba'əkii, təya ndzaŋə wiigi'inə ka vəra ka vəra, təya dzə də baabanə ka ənji nə'unə tə bariyatə kapaa masləkee ənji da matakəŋwanyinə ŋga Ikəliisiya də Urusaliima kaa təya nə'utə.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Də ha'ə kiŋə ənji nə'unə ndihə ndihə agi vii gooŋgatii. Taa ŋgutə uusərə patə nə laŋənatii ka tsakənə əsə.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Ma daba'əkii, kə mwayi tii dzənə ka waaza waɓənə ŋga Slandanə aanə hanyinə ŋga Asiya, amma kə təŋapaa Malaaɓa Ma'yanə tə tii. Wata təya paləgi aanə hanyinə ŋga Firigiya da ŋga Galatiya.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Makə mbu'i tii aagyanə riɓinə ŋga hanyinə ŋga Misiya, təya alə dəməgərənə aanə hanyinə ŋga Bitiniya. Amma maluuvəmə Ma'yanə ŋga Yeesu ka tii.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Wata təya pitəgi tə Misiya, təya jimagərə aa Tərawasə.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Ma uusərakii davəɗə, kə sənii Bulusə davə oo'i, kə nee ci ka əndə Makiduuniya kəŋə, ca kədii tə Bulusə, ca ba, “Tyaŋagi aanə hanyinə ŋga Makiduuniya, kaa ha shi ka tsakənə tiinə.”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Daba'ə səniinaakii, pii ina tasəka dzənə aanə hanyinə ŋga Makiduuniya. Acii kə shii inə oo'i, Əntaŋfə 'wii tiinə ka waaza ka tii Ŋunyi Habara.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Wata ina dəmə kumbawalə də Tərawasə, ina kəŋee da i aa Samutərasə. Pukənə ŋga ha ina palə aa Niyapuli.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Ina maɗə davə, ina palə aa Filipi, vəraatə palee də ɗuunuunə agyanə əndə'i purəŋanə ŋga hanyinə ŋga Makiduuniya, vəranə ŋga ənji Rooma əsə. Ina banee gi'u asəkə vəraatsa.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Ma *uusərə ŋga əpisəka, kə dəməgiinə aa uura mayi ŋga vəranə, ina dzə aama gəəra. Mbu'u ka lapaanə niinə ha ŋga ɗa də'wa ŋga Yahudiinə davə. Wata ina lapaa. Davə ndzaa inə, ina waɓə ka makiitə dzii də nə davə.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Tə'i əndə'i minə ətə ɗii ləmətə Lidiya ca fa tiinə. Ma kya, mitə Tiyatira nə ki. Ɗərə də madizə kəjeerənyinə ŋga mandalə kwaɓa nə slənatə. Əndə ŋgwalənə tə Əntaŋfə nə ki əsə. Kə wunəgi Slandanə ədzəmətə. Ha'ə kya kavə haŋkalatə ka sətə ci Bulusə a ba.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Kə liwə ki yiɓə bapətisəma da ənji yatə patə, kya kədii tiinə, əŋki ki, “Makə kə shii unə ndilə ndilə oo'i, kə vii nyi gooŋga ka Slandana, yoo, see a dzuunə ka nee ka yaaki.” Kya tsakə kədiinə tiinə, keena palə.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Ma ka əndə'i uusəra, ina dzə ka ha ŋga ɗa də'wa, ina lapaa əndə'i uundzə rəmənə, mava. Əndə ginaaji nə ki, agi kuranə nə ki uushi'inə kama kama putə ŋga ginaajiitə ashitə. Agi dzanə nə ki də kwaɓa laŋə ka slanjiinətə əsə də kwaaranə.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Wata nə'unə tiinə da i Bulusə nə ki, kya dzə də ka vurənə, kya ba, “Ma ənjitsa, ənji ŋga maɗuunə Əntaŋfə nə tii. Rəgwa ŋga luupaanə nə tii ka banə koonə.”
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Ha'ə kə ta'avə ki baanə laŋə ka ɗanə makə ətsa. Ca zhimagi tə Bulusə asəkəkii ka shaŋə. Ca zhi'wagi, ca ba ka ginaajiitə ashitə, “Wanyinə ca ba ka hə də ləmə ŋga Yeesu *Aləmasiihu: bwasee ka ki!” Wata pii ginaajiitə a bwasee ka ki ka saa'ita.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Makə nee slanjiinətə oo'i, kə njiikəgi rəgwa ŋga upaanatii, təya kəəsətə tə i Bulusə da Silasə, təya kərə tə tii aasəkə luuma aakəŋwacii ənji la gəŋwanə.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Makə kirə tii tə tii aakəŋwaciitii, kə bii tii, əŋki tii, “Ma ənjina, agi gwazənə nə tii haŋkala ŋga vəraana, wiinə boo, *Yahudiinə nə tii.
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Agi dzəgunənə nə tii alə'aadatə madəɓeemə kaamə, kaama slənəgi, amə ənji Rooma.”
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Daŋkana a guŋuunə ka tii patə, mala gəŋwanyinə a səəɗəgi kəjeerənə ashitii, təya ba ka ənjə a fəəslə tə tii də kurəpa.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Makə fəsləgi ənji tə tii purə'i purə'i, təya fəɗə tə tii, təya əjigərə tə tii aa furəshina, təya ba ka əndə nəhə furəshina kaa ca pa'əgi tə tii ŋga'ə.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Fanə ŋga əndə nəhə furəshina naakii, wata ca ŋgərə tə tii, ca əjigərə ancakuvə ŋga furəshina, ca aanəgi səɗətii ashi madiigərə rintənyinə.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Ma ahada vəɗa, Bulusə da Silasə a ɗa də'wa, təya ka wanyanə ka Əntaŋfə. Ənji furəshina a dzə də fanə tə tii.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Mata'avəmə dəŋwa'ə, hanyinə a gəgədzə patə. Ha'ə mwavəɗə ŋga kuvə furəshina a udzəgi. Pii wata makuvənyinə a wunəgi patə. Mahyakahyaka'ə ŋga taa wu agi ənji furəshina əsə, kə piitəgi.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Makə və'ihə əndə nəhə furəshina, ma ca nee, mawuunəkii nə makuvənyinə patə. Wata ca də'yagi ŋgila purəŋanaakii kaa ca ɓələgi naakii na. Ma nə ci ka nəhənə, kə huyipaa ənji furəshina satii.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Amma Bulusə a maɗee ka uurakii, ca ba ka ci, “Ga ha ɓələgi naaku na, ganə niinə patə!”
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Əndətə a ba ka ənjə a kira ka ci gunə, wata ca huyi aaɓii i Bulusə da Silasə, ca gərə'waanə akəŋwaciitii. Shishinəkii a dzə də udzənə acii ŋgwalənə.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Ca fə'yagi tə tii agyə, ca ba, “Ya əna, iitə ɗanəki kaa nya upaa luupaana?”
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 I Bulusə da Silasə a ba ka ci, “Vii gooŋga ka Yeesu Slandana: ka upaanə nə hə luupaanə da yaaku patə.”
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Wata təya waɓə ka ci da ənji yaakii patə agyanə Slandana.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Pii agi vəɗəkii ha'ə ca ŋgərə tə tii, ca cakuɓəgi ka tii uyiginatii. Saa'ikii yiɓə ənji ka ci bapətisəma da yaakii patə əsə.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Ca kərə tə tii aa hakii aasii, ca ŋgiragi ka tii zəma, ca ɗa mooɗasəkə da yaakii patə putə ŋga vii gooŋgatii.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Makə puki ha, mala gəŋwanyinə a sləkee ka soojiinə ka banə oo'i: “Wa ənjitə a palə satii.”
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Əndə nəhə furəshina a dzə ka banə ka i Bulusə, əŋki ci, “Kə sləkee mala gəŋwanyinə ka banə koonə, a paluunə səgoonə. Acii ha'ə, gimagimə, una dzə səgoonə agi jamənə.”
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Amma əŋki Bulusə, “Akəŋwacii ənji fəəsli tii tiinə, wiinə malamə ənji keenə gəŋwanə, təya əjigərə tiinə aa furəshina. Wiinə əsə uushi rəŋwə niinə da ənji Rooma. Yoo, təya kapaa tiinə də ma'umbeekii nii? Pooshi ka ɗanə! Wa təya shi də natii na, təya shi ka kapaanə tiinə.”
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Soojiinə a ənəpaa də waɓənəkii ka mala gəŋwanyinə. Makə fii tii oo'i, uushi rəŋwə da ənji Rooma nə i Bulusə da Silasə, kə ŋgwaləgi tii.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Wata təya shi ka kədii tifyaginə aciitii, təya kapaa tə tii, təya ba ka tii, wa təya bwasee ka vəranəkii.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 I Bulusə da Silasə a gimagi asəkə furəshina, təya palə aasii aa ha Lidiya, təya lapaa ənji nə'unə davə, təya waɓə ka tii kaa təya ndzaa ndihə ndihə də ŋgeerənə agi nə'unə tə Slandana. Ma daba'əkii, təya palə satii.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.