Atos 15
Kura Aləkawalə ŋga Əntaŋfə (GDE) vs NTLH
1 Tə'i hara ənji shi daga də Yahudiya aa Antakiya, təya dzəgunə ka ənji nə'unə, təya ba, “Maɗa *maryaminyamuunə makə ŋga alə'aada ŋga Muusa, pooshi unə ka upaa luupaanə.”
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Kə ɗii i Bulusə da Barənaba mabizhinə da ənjitsa. Waɓənəkii a gwazəgi ka shaŋə. Makə uurəgi haalakii aanətii, ənjə a sləkee ka i Bulusə da Barənaba da hara ənji nə'unə aa Urusaliima, kaa təya dzə aaɓii masləkee ənja da matakəŋwanyinə ŋga Ikəliisiya agyanə waɓəətsa.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Makə sləkee ənji nə'unə ka tii, təya maɗə, təya paləgi dasəkə hanyinə ŋga Finikiya da ŋga *Samariya, təya dzə də baaba habara ŋga zhi'inə ŋga hara slikərənə ka ənji nə'unə. Fanə ŋga ənji nə'unə ha'ə, agi ɗanə nə tii mooɗasəka.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Makə mbu'i tii aa Urusaliima, kə liwə ənji Ikəliisiya da masləkee ənji da matakəŋwanyinə ŋga Ikəliisiya tə tii də mooɗasəka. I Bulusə a baaba ka tii sətə slənyi Əntaŋfə daciitii patə.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Amma hara ənji nə'unə kurəgə ŋga Farisanyinə a maɗətə, təya ba, “Ma ənjitsa, tyasə, see a ryaminya tii, ənjə a ba ka tii təya nə'u bariya ŋga Muusa.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Wata masləkee ənji da matakəŋwanyinə ŋga Ikəliisiya a dza də nə ka tsaamənə agyanə waɓəətsa.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Makə ta'avə tii ka ɗaaɗa waɓənə ahadatii, Piita a maɗətə, əŋki ci: “Ndzəkəŋushi'ina, makə sətə shii unə, daga ŋukə ta'i Əntaŋfə tə nyi ahadoonə kaa hara slikərənə a fa Ŋunyi Habara da maki, təya luuvə.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Kə shii Əntaŋfə ədzəmə ŋga taa wu patə, ca seeda tə tii də vii ka tii Malaaɓa Ma'yanə makə sətə vii ci kaamə əsə.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Matəkeemə ci ahadaamə da tii. Putə ŋga vii gooŋgatii kuɓəgi ci ədzəmətii makə naamə.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Makə ha'ə ɗii əna, ka mi saŋə cuuna alə haliminə ŋga Əntaŋfə də kaanə ka ənji nə'unə tə bariya ŋga Muusa? Taa amə da dzədzəshi'inaamə maa, kə təkuree amə ka nə'utə bariyaakii.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Amma kə vii amə gooŋga oo'i, putə ŋga pwapoonə ŋga Slandanə Yeesu upaa amə luupaanə makə sətə upaa tii natii əsə.”
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Daɓaala a ndzaa kəɗa'ə, təya ənə ka fanə a ma i Barənaba da Bulusə, təya ba ka tii sə ŋga hurəshishiitə ɗii Əntaŋfə ka hara slikərənə daciitii.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Makə uudəpaa tii waɓənə, Yakubu a maɗətə, ca jikəvə, əŋki ci: “Fatəmə, ndzəkəŋushi'inə.
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Əndzə'i əna bii Simoonə kaamə makə sətə 'watəgi Əntaŋfə nəhənə tə hara slikərənə kaa ca taɗəgi hara ənji agitii, təya ndzaa ka ənjaakii.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Kə ɗii waɓəətsə mbərə mbərə da ŋga anabiinə makə sətə ɗii manaahəkii oo'i,
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 ‘Əŋki Slandana: Ma aakəŋwa, ka shinə nə nyi
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 kaa hara ənjə a alə tə nyi Slandanətii,
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Ha'ə bii Slandanə ətə bagi uushi'iitsə daga ŋukə.’ ”
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Yakubu a tsakə banə, əŋki ci, “Ma nee nyi naaki, ma hara slikərənə ənə ca zhi'wa aaɓii Əntaŋfə, gaama irəla tə tii.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Amma, naahaamə ka tii ləkaləkatə də banə, ga təya adə zəmətə ɗii ənji ka uuləminə taa sləmənyinə, acii ma ətsa, ajijinə. Ga təya aləhiinə, ga təya tsəɓə luutə malamə ənji uurakii, ga təya adə idəna.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Acii ma bariya ŋga Muusa, daga ŋukə, taa ka ŋgutə vəranə patə, tə'i ənji waaza agyanəkii, ənjə a jaŋga asəkə *kuvə də'wanyinə taa ŋgutə *uusərə ŋga əpisəka.”
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Fanə ŋga masləkee ənji da matakəŋwanyinə ŋga Ikəliisiya ləɓə da ənji Ikəliisiya patə tə waɓəətsa, wata təya anə uura ŋga taɗə ənji ahadatii, kaa təya sləkee ka tii aa Antakiya, tii da i Bulusə da Barənaba. Wata təya taɗə tə Yahuda ətə ci ənjə a 'wa Barəsaba, tii da Silasə. Matakəŋwanyinə nə tii ahada ənji nə'unə əsə.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Wata təya sləkee ka tii də ləkaləkatəkii. Wiinə sətə nyaahə tii asəkə ləkaləkatəkii:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 “Kə fii inə oo'i, kə gi hara ənji ahadeenə, təya dzə ka maɗee ka haŋkala goonə də waɓənə, təya kəɗəpaa tuunə. Ma ətsa, əntaa inə bii ka tii ɗanə ha'ə.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Ma caamiinə, makə kə gi waɓənə geenə ka rəgwa rəŋwə, kə dəɓee ina taɗə ənji ahadeenə, ina sləkee ka tii koonə, təya dzə da i mooɗəkii gaamə Barənaba da Bulusə.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Ma təya, kə vigi tii əpinatii ka putə ŋga slənə ŋga Slandanaamə Yeesu Aləmasiihu.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ci nee unə ka i Yahuda da Silasə ahadoonə, tii na ba koonə də matii sətə nyaahiinə.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Kə kaɗeesəkə ka Malaaɓa Ma'yanə da inə patə oo'i, geena tsakəənə koonə kərənə pamə palee ka uushi'iitə ndzaa tyasə, waatoo,
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 goona adə sətə ɗii ənji ka uuləminə taa sləmənyinə, goona adə idəna, goona tsəɓə luutə malamə ənji uurakii, goona aləhiinə. Maɗa kə təŋapaa unə noonə nə ka ɗaaɗa tsarə uushi'iitsa, ka ndzaanə nuunə jamə. Ta'avəmə jamə.”
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Makə kapaa ənji tə i Bulusə, təya palə aa Antakiya, təya dzatə də ənji nə'unə, təya vii ka tii ləkaləkatəta.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Makə jaŋgatə tii, kə ɗii tii maŋushinə ka shaŋə acii kə vii waɓəətsə ka tii ŋgeerənə.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Ma i Yahuda da Silasə, *anabiinə nə tii, kə waɓi tii ŋgaaŋga'ə ka ənji nə'unə, təya tsakə ka tii ŋgeerənə.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Makə banee tii davə gi'u, ənji nə'unə a kəree ka tii də jamənə. Yahuda da Silasə a ənə aaɓii ənjitə sləkee ka tii. [
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 Amma, ma nee Silasə, kə dəɓee ca ənəgi davə.]
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Ma i Bulusə da Barənaba, kə ənəgi tii də Antakiya, təya dzəgunə ka ənja, təya dzə də waaza waɓənə ŋga Slandana, tii da hara ənji nə'unə laŋə əsə.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Makə ta'avə tii davə, Bulusə a ba ka Barənaba, “Ənaaŋwə ka caamatə ənji nə'uutə shi aŋwa waazii ka tii waɓənə ŋga Slandanə taa ka ŋgutə vəranə, kaaŋwa tsaamətə taa iitə nə tii agi nə'unə.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Ma Barənaba əsə, kə mwayi ci 'waanənə tə Yoohana ətə ci ənjə a 'wa Marəkusə.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Amma kə caamə Bulusə, madəɓeemə Yoohana a dzə da tii, acii kə shi ca bwasee ka tii də Paməfiliya, ma'uudəpaamə ci slənəkii da tii.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Wata təya ɗaanə mabizhinə, təya təkəgi. Barənaba a ŋgərə tə Marəkusə, təya dəmə kumbawalə, təya palə aanə hanyinə ŋga Kipərusə.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Amma, ma Bulusə, kə ŋgirə ci tə Silasə. Makə ɗii ənji ka tii də'wa, təya kavə tə tii aacii Slandana kaa ca ɗa ka tii pwapoonə agi wiigi'inatii, wata təya palə.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Kə wiigi'itə i Bulusə hanyinə ŋga Siriya da ŋga Silikiya, təya dzə də baabanə ka ənji nə'unə kaa təya tsakə ndzaanə də ŋgeerənə agi vii gooŋgatii.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.