Apocalipse 18
Kura Aləkawalə ŋga Əntaŋfə (GDE) vs ARA
1 Ma daba'ə ha'ə, kə nee nyi ka əndə'i malaa'ika ca jima dadagyə. Da i baawəɗa laŋə nə ci. Tə'i ɓərənə guŋutə də ci əsə, ɓərənəkii ɓərəgi patənə ŋga duuniya.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Ca ŋgəree ka uurakii, əŋki ci, “Kə kulii ki, kə kulii maɗuunə Babila. Kə zə'ugi ki ka ha ŋga ndzaanə ŋga taa ŋgutə tsarə ŋga ginaajinyinə kama kama, da ŋga taa ŋgutə tsarə ŋga ma'ajijinə shaara ətə ci ənjə a kaaree.
2 Então, exclamou com potente voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, covil de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo gênero de ave imunda e detestável,
3 Acii kə tsəkuvə ki slikərənyinə ŋga duuniya patə, kya dzəgunətə ka tii aləhiinə. Də ha'ə kavə ki ənji ka upaa maɓətəsəkə ŋga Əntaŋfə putə ŋga aləhiinatii. Kə baa meeminə ŋga duuniya də ki. Ənji ɗa fiiriinə əsə, kə ɗagi tii gəna putə ŋga moo uushi'inatə.”
3 pois todas as nações têm bebido do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Wata nya fa əndə'i uura dadagyə, ca ba, “'Ya'ə ənjaaki, shigimə sə goonə asəkə vəraatsa, goona jigunyi slənə 'waslyakəənatə, acii goona upaa ciɓəətə nii ta ciɓə.
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: Retirai-vos dela, povo meu, para não serdes cúmplices em seus pecados e para não participardes dos seus flagelos;
5 Shigimə, acii ma 'waslyakəənatə, kə dzii də nə laŋə, ha'ə kə mbu'ya aadəgyə aaɓii Əntaŋfə. Kə buurətə Əntaŋfə bwaya haalatə əsə.
5 porque os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou dos atos iníquos que ela praticou.
6 Wa bwaya bwayaanatə a ənə aanətə. Wa ciɓəətə njii ta ciɓə də ənjə a ənə aanətə satə, wa ənjə a ənə ka jikətənə ka ki. Wa ənjə a ki'itə ka ki, ənjə a natə ka ki kwalakatə də ma'iza'u sə ŋga sanə, palee ka ətə njii ta ɗa ka ənja.
6 Dai-lhe em retribuição como também ela retribuiu, pagai-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturai dobrado para ela.
7 Wa ənjə a ciɓə də ki makə sətə njii ta ɗuunətə natə na, əndə wahə nji ki, kya dzə də banə oo'i, ‘Wanyinə dasə, kwatamə nə nyi, əntaa mooryafinə nə nyi, pooshi uushi ca ɓəzee ka səkəki shaŋə!’
7 O quanto a si mesma se glorificou e viveu em luxúria, dai-lhe em igual medida tormento e pranto, porque diz consigo mesma: Estou sentada como rainha. Viúva, não sou. Pranto, nunca hei de ver!
8 Acii ha'ə, agi uusəra rəŋwə nə asara a kulyaanə ka ki həma'ə, waatoo, məətənə da maɓətəsəkə da maɗəfənə, ənjə a ətsagi tə ki də gunə, acii ma Əntaŋfə Slandana, maɗuunəkii nə ci. Ci ca lagi ka ki gəŋwanə.”
8 Por isso, em um só dia, sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será consumida no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julgou.
9 Ma meeminə ŋga duuniya ətə baa də ki, maa nee tii ka makiirənə ŋga ətsanə ŋga vəraatsa, ka tuunə nə tii acii agi wahə nji tii davə.
9 Ora, chorarão e se lamentarão sobre ela os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, quando virem a fumaceira do seu incêndio,
10 Təya kəŋaanə dzaɗə ka tsaamənə, ŋgwalii tii acii ga təya saanə ciɓə da i tii patə, təya ba, “Kayitu! Kayitu! Maɗuunə vəranə ŋga Babila! Da i ŋgeerənə nji hə. Amma, ndza'ə gi'u kə lagi gəŋwanaaku!”
10 e, conservando-se de longe, pelo medo do seu tormento, dizem: Ai! Ai! Tu, grande cidade, Babilônia, tu, poderosa cidade! Pois, em uma só hora, chegou o teu juízo.
11 Ənji ɗa fiiriinə asəkə duuniya əsə, təya tuu agyanətə, təya ɓəzəgi səka, acii pooshi əndə ɗərə uushi'inatii ma'ə.
11 E, sobre ela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque já ninguém compra a sua mercadoria,
12 Waatoo, əndzənə da hara tibisənyinə ŋga ɓəzə gəna, i matsahu faariitə da məghərəvənə davə, i ŋunyi kəjeerənyinə ŋga ɓəzə gəna kama kama makə marəmənyinə i garədoomanyinə, i ŋunyi ənfuginə kama kama, i dagwa uushi'iitə ci ənjə a ɗa də linyinə ŋga coona i də ənfuginə, i dagwa uushi'inə ətə ci ənjə a ɗa də tibisənyinə taa faariinə.
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Ma ənjitsa, kə irəgi tii ka ki də harii uushi'inə kama kama əsə, shaashimənyinə kama kama da hara banyinə kama kama ətə ca zənə ŋga'ə, da inaba, da i maara da i ŋunyi əmputə aləkamaara da i səkəŋwa, i liinə da baginə, təhinə da i moota təhinə, da i maviinə, waatoo, ənji shiŋkinə. Ma uushi'iitsə patə, pooshi əndə ɗərənə aciitii ma'ə.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, unguento, bálsamo, vinho, azeite, flor de farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carros, de escravos e até almas humanas.
14 Wata təya tuu agyanə vəranəkii, təya ba, “Patənə ŋga uushi'iitə kavə hə nəku aanəkii, kə ətee hə. Patənə ŋga gənaaku əsə, pooshi ma'ə, paa hə ka ənənə ka upaanə ma'ə boo.”
14 O fruto sazonado, que a tua alma tanto apeteceu, se apartou de ti, e para ti se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca jamais serão achados.
15 Ma ənji ɗa fiiriinə ətə upaa gəna dagi ɗərəginə də uushi'inə asəkə vəranəkii, kə kəŋaanə tii dzaɗə, ŋgwalii tii acii ga təya saanə ciɓə da i tii, təya tuu, təya ŋgəərə ma,
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, conservar-se-ão de longe, pelo medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 təya ba, “Kayitu! Kayitu! Maɗuunə vəranə! Ma ŋga ŋukə, kə njii kwa ŋgaaŋga ŋunyi kəjeerənyinə ŋga əndədəzə kama kama, i ŋga ənduuɗa, ha ŋgaaŋga uushi'inə ŋga əndzənə i ŋga ŋunyi faariinə ka geeginə ka hə ka rəmənə.
16 dizendo: Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura, e de escarlata, adornada de ouro, e de pedras preciosas, e de pérolas,
17 Ndza'ə gi'u ətee hə ka gənaaku patə.”
17 porque, em uma só hora, ficou devastada tamanha riqueza! E todo piloto, e todo aquele que navega livremente, e marinheiros, e quantos labutam no mar conservaram-se de longe.
18 Makə nee tii ka makiirənə ŋga guutə ca ətsa tə vəraatsa, təya ka vurənə, təya ba, “Pooshi vəranə ətə gi aashi vəraatsə də ɗuunuunə.”
18 Então, vendo a fumaceira do seu incêndio, gritavam: Que cidade se compara à grande cidade?
19 Təya fəɗə hanyinə agyanətii, təya tuu, təya ŋgəərə ma, təya ba, “Kayitu! Kayitu! Maɗuunə vəranə! Patənə ŋga ənjitə da i kumbawalatii, də gənaaku ɗii tii gəna, wata kaa ha ətee ka uushi'inaaku patə ndza'ə gi'u!” Də ha'ə uudəpaa tii tuunatii agyanə vəraatsa.
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua opulência, porque, em uma só hora, foi devastada!
20 Acii ha'ə, wa patənə ŋga ənji dadagyə a ɗa mooɗasəka putə ŋga zamaginə də ki. Ɗamə mooɗasəka, ənji ŋga Əntaŋfə da masləkee ənja da anabiinə, acii kə ki'i Əntaŋfə koonə noonə ashitə.
20 Exultai sobre ela, ó céus, e vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus contra ela julgou a vossa causa.
21 Ma daba'əkii, wata əndə'i maɗuunə malaa'ika a ŋgərətə faara. Mbərə mbərə nə zəzəkəənə ŋga faarakii da ŋga maɗuunə təŋwa. Wata ca kagərə aagi uunəva, əŋki ci, “Ha'ə nə ənjə a zamagi də maɗuunə vəranə ŋga Babila də ŋgeerənə, pooshi ənjə na nee ka ki ma'ə shaŋə!
21 Então, um anjo forte levantou uma pedra como grande pedra de moinho e arrojou-a para dentro do mar, dizendo: Assim, com ímpeto, será arrojada Babilônia, a grande cidade, e nunca jamais será achada.
22 Pooshi ənji na fa wanyanə da kəzhimbərə asəkə vəranəkii ma'ə, da ənji ədə lyambyaɗa taa uutəma shaŋə. Pooshi ənji na nee ka ənji slənə ŋga ciinə kama kama ma'ə əsə. Pooshi ənji na fa ədənə də təŋwə shaŋə ma'ə, shikə shikə nə vəranəkii a ndzaanə.
22 E voz de harpistas, de músicos, de tocadores de flautas e de clarins jamais em ti se ouvirá, nem artífice algum de qualquer arte jamais em ti se achará, e nunca jamais em ti se ouvirá o ruído de pedra de moinho.
23 Pooshi ənjə na nee ka ɓərənə ŋga garəkuwa asəkə vəranəkii ma'ə shaŋə. Mooɗasəkə ŋga kərə maɗanə əsə, pooshi ənjə na fa ma'ə shaŋə. Ma ŋga ŋukə, ənji ɗa fiiriinə ŋga vəranəkii palee də ŋgeerənə asəkə duuniya patə. Kə gəpətəgi ki də ənji ŋga slikərənyinə patə də uushi'inatə ŋga jirakənə.”
23 Também jamais em ti brilhará luz de candeia; nem voz de noivo ou de noiva jamais em ti se ouvirá, pois os teus mercadores foram os grandes da terra, porque todas as nações foram seduzidas pela tua feitiçaria.
24 Də ha'ə upaa ki ciɓa, acii asəkə vəranəkii lapaa ənji idənə ŋga anabiinə da ŋga hara ənji ŋga Əntaŋfə. Awa, davə lapaa ənji idənə ŋga ənji patə ətə ɓəələgi ənji asəkə duuniya.
24 E nela se achou sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.