2 Coríntios 1
Kura Aləkawalə ŋga Əntaŋfə (GDE) vs VC
1 Wiinə ləkaləkatə ca dzə koonə daciiki Bulusə, masləkee əndə ŋga Yeesu *Aləmasiihu makə sətə mwayi Əntaŋfə. Inə da ndzəkəŋushi'inaamə Timooti ca nəhəpaa tuunə Ikəliisiya ŋga Əntaŋfə də Koorintiya da patənə ŋga ənji ŋga Əntaŋfə anə hanyinə ŋga Akaya.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Wa Əntaŋfə Dəsənaamə da Slandanaamə Yeesu Aləmasiihu a ɗa koonə pwapoonə, təya vii koonə ndzaanə jamə.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Dəlaamə də Əntaŋfə Dii Slandanaamə Yeesu Aləmasiihu. Dənə ətə ca nəhə təgunuunə gaamə nə ci, daciikii ci patənə ŋga tsakənə a shi.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 Agi tsakənə nə ci taamə agi patənə ŋga mabuurənə gaamə, kaama shii mbee ka tsakənə tə hara ənji gaamə, ama banee ka ma'yanətii də tsarə ŋga tsakəətə cakə Əntaŋfə taamə.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Makə sətə ɗii amə ləɓə da Aləmasiihu agi saasa ciɓənyinaakii, ha'ə əsə naamə ləɓə da ci dərəva agi tsakənə ŋga Əntaŋfə taamə daciikii.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Maɗa kə ciɓiinə, keena shii tsakənə tuunə da luupaanə tuunə. Maɗa kə upaa inə tsakənə tiinə əsə, keena shii tsakənə tuunə, una upaa ŋgeerənə ŋga kəŋənə ndihə ndihə, una sə'watə tsarə ŋga ciɓənə ciina sə'wa.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Kə shii inə pooshi uushi ca guguɗee koonə. Acii kə shii inə, makə sətə ɗii amə ləɓə agi sa ciɓənyinə geenə, ha'ə əsə ləɓə naamə agi tsakəənə ciina upaa.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Ndzəkəŋushi'ina, ŋga'ə keenə una shii tsarə ŋga ciɓətə sii inə anə hanyinə ŋga Asiya. Ma ciɓəkii, kə palee ka ŋgeerii inə. Ha'ə maa, kə ŋgərəgiinə hiima ŋga ndzaanə da əpinə ameenə.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 Ma fatiinə ashiinə, makə kə lagi ənji gəŋwanə ŋga ɓəələnə tiinə. Amma ma slənyi ətsə patə, acii geena gi'i neenə na, amma keena shii gi'inə tə Əntaŋfə tanə, Əndə maɗee ka maməətə ənja.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Kə luupaa ci tiinə acii bwaya tsarə ŋga əntəətsa, ka tsakənə nə ci tiinə əsə. Tə ci gi'iinə, kaa ca ənə ka luupaanə tiinə.
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 Ma unə əsə, tsakəmə tiinə də də'wa. Maɗa ənji laŋə ɗii də'wa ka putə geenə, maa ɗii Əntaŋfə keenə barəkaanə, ənji laŋə na kuyirii tə ci putə ŋga barəkaanəkii.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Cakərə'inə geenə patə, ma ndzaanə geenə ganə a duuniya, ma palee maa, ndzaanə geenə ahadoonə, ndzaanə geenə də malaaɓa mooɗəfa da gooŋgaanə əsə. Ma ndzaa inə ha'ə, əntaa də shiinə tsarə ətə ŋga əndə shiŋkinə, amma dagi pwapoonə ŋga Əntaŋfə.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 — ausente —
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 — ausente —
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 Ma ətsa, kə ɗii nyi aniya ŋga dzənə dagoonə, kaa nya jikətə koonə ɗa maŋushinə geenə.
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 Waatoo, kə mwayi nyi ŋusləgərənə dagoonə, nya dzə aa Makiduuniya, nya ənya dagoonə əsə, koona shii tsakənə tə nyi ka dzəginə aa Yahudiya.
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 Ya agi zə'unə ŋga aniyaakya, kə təkuree nyi ka kəŋee ka naaki nə ka ɗa uushi rəŋwə kwa? anii ɗa uushi'inə makə ənji *duuniya saŋə cii kya ɗa? Ka banə nə nyi “Awa” a ba ma kwa? Pooshi.
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Makə sətə weewee əndə gooŋga nə Əntaŋfə, ma waɓənə geenə koonə, əntaa a ba ma.
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 Acii ma Yeesu Aləmasiihu *Uuzənə ŋga Əntaŋfə ətsə waazii inə da Silasə da Timooti koonə agyanəkii, əntaa a ba ma nə awaakii, amma taa guci patə tantanyinə ca shiigi amakii.
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Acii ci nə “Awa” ŋga patənə ŋga aləkawalənyinə ŋga Əntaŋfə. Ci ɗii caama luu “Aamiina” dacii Yeesu Aləmasiihu ka ɗuunətənə də Əntaŋfə.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 Əntaŋfə kaɓətə taamə ka hakii dashi Aləmasiihu, ca taɗə taamə,
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 ca ɗaanə sagidaakii aagyanaamə, ca vii kaamə Ma'yanaakii a ədzəmaamə ka ɓaarəginə oo'i, tə'i hara uushi'inə ɗəkəpaa ci kaamə.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Ma bwasee nyi ka dzənə aa Koorintiya, acii ga nya dzə ka tsakəvə koonə buurə uushi'inə. Əntaŋfə nə seedawaaki, ci shii sətə a ədzəməki.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Əntaa baawəɗa geenə ciina moo ɓaarənə koonə agyanə vii gooŋga goonə. Pooshi. Kə shii inə, ndihə ndihə nuunə agi vii gooŋga goonə. Ma caama slənə doonə, koona uuɗa də səka.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.