Tito 2
الَکْوَلَ ک ٜسَلْ (FUV) vs VC
1 اَمَّا اَنْ، اٜکِّتِنْ غٛونغَ؞
1 O teu ensinamento, porém, seja conforme à sã doutrina.
2 وِعُ ندٛتِّعٜنْ تٛع ٻٜ نغَرْتَ جَرٛوٻٜ، اَمَّا ٻٜ نغَرْتَ ٻٜ حَکِّيلٛ، ٻٜ شُرَ کٛعٜ مَٻّٜ؞ اٜ حَانِ ٻٜ کٛولٛو اَللَّه نَاع سٜطَّ، ٻٜ کٜىٰوَ يِدّٜ اٜ مُݧَلْ؞
2 Os mais velhos sejam sóbrios, graves, prudentes, fortes na fé, na caridade, na paciência.
3 نٛنْ مَا اٜکِّتِنَا مَدُعٜنْ نجٛوطٛو جٛنْدٜ حَانُندٜ رٜوْٻٜ تٛکُّٻٜ يٜىٰسُ نجٛوطٛو؞ تٛع ٻٜ نغَرْتَ بِعٛوٻٜ حَالَاجِ کَلُّطِ دٛوْ وٛٻّٜ، کٛو غِطُٻٜ نجَرُ؞ ٻٜ نغَرْتَ اٜکِّتِنٛوٻٜ کٛ وٛوطِ،
3 Assim também as mulheres de mais idade mostrem no seu exterior uma compostura santa, não sejam maldizentes nem intemperantes, mas mestras de bons conselhos.
4 نغَمْ ٻٜ اٜکِّتَ رٜوْٻٜ سُکَاٻٜ نٛ نغِطِرْتَ وٛرْٻٜ مَٻّٜ اٜ ٻِٻّٜ مَٻّٜ،
4 Que saibam ensinar as jovens a amarem seus maridos, a quererem bem seus filhos,
5 اٜ نٛ ٻٜ نغَرْتِرْتَ شُرٛوٻٜ کٛعٜ مَٻّٜ، غٛودُٻٜ ٻٜرْطٜ لَاٻُطٜ، ڤَامَنٛوٻٜ وُرٛ مَٻّٜ، اَادِلِعٜنْ، تٛکّٛوٻٜ کٛ وٛرْٻٜ مَٻّٜ مبِعِٻٜ، نغَمْ تٛع طُمْ يَوَنَ وٛلْدٜ اَللَّه؞
5 a serem prudentes, castas, cuidadosas da casa, bondosas, submissas a seus maridos, para que a palavra de Deus não seja desacreditada.
6 نٛنْ مَا وَغِّنْ کَيٜعٜنْ ٻٜ شُرَ کٛعٜ مَٻّٜ؞
6 Exorta igualmente os moços a serem morigerados,
7 اَمَّا اَنْ وَرْتُ کٛ ٻٜ اٜکِّتٛتٛو ندٜرْ کٛ نغَطَتَا فُو؞ وَطُ حَکِّيلٛ اٜ غٛونغَ ندٜرْ اٜکِّتِنْکِ مَاطَ؞
7 e mostra-te em tudo modelo de bom comportamento: pela integridade na doutrina, gravidade,
8 حُوتِرْ بٛلِيطٜ بٛطّٜ طٜ نغٜدَّتَاکٜ؞ ندٜنْ ٻٜنْ طٛنْ غِطْٻٜ نغٜدَّ ٻٜ شٜمْتَيْ نغَمْ ٻٜ کٜٻَتَا غٛطُّمْ کَلُّطُمْ طُمْ ٻٜ مبِعَتَ دٛوْ مٜىٰطٜنْ؞
8 linguagem sã e irrepreensível, para que o adversário seja confundido, não tendo a dizer de nós mal algum.
9 وِعُ مَشُّٻٜ نغَطَ کٛ جٜيْٻٜٻٜ مبِعِٻٜ، ٻٜ مبٜلْنَنَٻٜ ٻٜرْطٜ ندٜرْ کٛو طُمٜ؞ تٛع ٻٜ شَلٛو کٛ ٻٜ مبِعِ،
9 Exorta os servos a que sejam submissos a seus senhores e atentos em agradar-lhes. Em lugar de reclamar deles
10 تٛع ٻٜ نغُجَّنَٻٜ؞ اَمَّا کٛو ندٜيٜ ٻٜ کٛلَّ ٻٜ غَطٛوٻٜ بٛطُّمْ اٜ ٻٜ نغَطَ کٛ حَانِ ٻٜ نغَطَ، نغَمْ ندٜرْ کٛو طُمٜ طُمْ ٻٜ نغَطَتَ ٻٜ مَوْنِنَ اٜکِّتِنٛلْ اَللَّه کِسْنٛووٛ مٜىٰطٜنْ؞
10 e defraudá-los, procurem em tudo testemunhar-lhes incondicional fidelidade, para que por todos seja respeitada a doutrina de Deus, nosso Salvador.
11 نغَمْ اَللَّه حٛلِّي يِدّٜ مَوْندٜ ندٜ اٛ وَطِ لَاوٛلْ کِسْندَمْ نغَمْ يِمْٻٜ فُو؞
11 Manifestou-se, com efeito, a graça de Deus, fonte de salvação para todos os homens.
12 يِدّٜ ندٜنْ اٜکِّتِنِيعٜنْ اَلٜنْ جٛنْدٜ ندٜ اَللَّه يِطَا اٜ سُونٛ فِي دُونِيَارُ، نجٛوطٛوطٜنْ ندٜرْ دُونِيَارُ اٜنْ شُرَ کٛعٜ مٜىٰطٜنْ، اٜنْ نغَطَ کٛ حَانِ، اٜنْ تٛکَّ اَللَّه اٜ ٻٜرْندٜ غٛعٛ؞
12 Veio para nos ensinar a renunciar à impiedade e às paixões mundanas e a viver neste mundo com toda sobriedade, justiça e piedade,
13 اٜنْ کٜطٛو ݧَلْندٜ بَرْکِطِنَاندٜ ندٜ کَاٻُطٜنْ، ݧَلْندٜ ندٜ تٜدُّنغَلْ اَللَّه مٜىٰطٜنْ مَوْطٛ يٜىٰسُ اَلْمَسِيحُ کِسْنٛووٛ وَنْغَتَ؞
13 na expectativa da nossa esperança feliz, a aparição gloriosa de nosso grande Deus e Salvador, Jesus Cristo,
14 يٜىٰسُ حٛکِّي حٛورٜ مُوطُمْ نغَمْ مٜىٰطٜنْ نغَمْ اٛ رِمْطِنَعٜنْ دَغَ کٛو ندٜيٜ حَلّٜىٰندٜ، اٛ وَرْتِرَعٜنْ يِمْٻٜ مَاکٛ لَٻّٜ، غِطْٻٜ وَطُکِ بٛطُّمْ؞
14 que se entregou por nós, a fim de nos resgatar de toda a iniqüidade, nos purificar e nos constituir seu povo de predileção, zeloso na prática do bem.
15 اٜکِّتِنْ فُو فِي طُعُمْ، حُوتِرْ لَامُ مَاطَ ندٜرْ سٜمْبِطِنْکِ اٜ حَٻَنْکِ يِمْٻٜ؞ تَاع جَٻُ غٛطّٛ يَوَنْمَا؞
15 Eis o que deves ensinar, pregar e defender com toda a autoridade. E que ninguém te menospreze!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tito 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.