Tito 1
الَکْوَلَ ک ٜسَلْ (FUV) vs ARIB
1 مِنْ، بُلُسْ مَشُّطٛ اَللَّه لِلَاطٛ يٜىٰسُ اَلْمَسِيحُ وِنْدِ طٜرٜوٛلْ نغٛعٛلْ؞ اٛ سُٻِييَمْ نغَمْ مِ سٜمْبِطِنَ يِمْٻٜ اَللَّه شُٻَاٻٜ دٛوْ حٛولَاکِ يٜىٰسُ، مِ اٜکِّتِنَٻٜ غٛونغَ نغَمْ ٻٜ نجٛوطٛو جٛنْدٜ وٛوطُندٜ يٜىٰسٛ اَللَّه؞
1 Paulo, servo de Deus, e apóstolo de Jesus Cristo, segundo a fé dos eleitos de Deus, e o pleno conhecimento da verdade que é segundo a piedade,
2 غٛونغَ کَعَ وَطَيْ ٻٜ نغَطَ ٻٜرْطٜ دٛوْ حٜٻُکِ يٛنْکِ کِ رٜعَتَا؞ اَللَّه وَطِي اَلْکَوَلْ دٛوْ يٛنْکِ کِنْ کٛ دُونِيَارُ تَغٜىٰ، اٛ بٛو فٜوَتَا؞
2 na esperança da vida eterna, a qual Deus, que não pode mentir, prometeu antes dos tempos eternos,
3 ندٜ شَرٜلْ مَاکٛ وَطِ، کَنْکٛ اَللَّه کِسْنٛووٛ مٜىٰطٜنْ اٛ وَنْغِنِي غٛونغَ کَنْ ندٜرْ وَعَجُ، اٛ وِعِي مِ وَعَجِنَکَ؞
3 e no tempo próprio manifestou a sua palavra, mediante a pregação que me foi confiada segundo o mandamento de Deus, nosso Salvador;
4 نغٛعٛلْ طٜرٜوٛلْ، اَنْ مبِنْدَنْمِنغٛلْ تِيتُسْ، اَ ٻِطّٛ اَمْ مٛ غٛونغَ ندٜرْ حٛولَاکِ يٜىٰسُ؞ اَللَّه ݧَاکٛ مٜىٰطٜنْ مٛ دٛوْ، اٜ يٜىٰسُ اَلْمَسِيحُ کِسْنٛووٛ مٜىٰطٜنْ بَرْکِطِنْمَا، حٛکُّمَا جَمْ؞
4 a Tito, meu verdadeiro filho segundo a fé que nos é comum, graça e paz da parte de Deus Pai, e de Cristo Jesus, nosso Salvador.
5 مِ اَلِيمَ اٜ لٜيْدِ کِرِتِ نغَمْ کٜىٰݧِتَا کٛو طُمٜ کٛ حٛرِي، شُٻَا مَوْٻٜ اٜ کٛو ندِيٜ غَرِيرِ نٛنْ نٛ مبِيمَامِ؞
5 Por esta causa te deixei em Creta, para que pusesses em boa ordem o que ainda não o está, e que em cada cidade estabelecesses anciãos, como já te mandei;
6 دٛولٜ اَرْدِيطٛ ندٜرْ کَوْتَلْ تٛکُّٻٜ يٜىٰسُ وَرْتَ وَلَا کٛ طُمْ حُطِرْتَمٛ، غٛودُطٛ دٜبّٛ غٛعٛتٛ، مٛ ٻِٻّٜ مَاکٛ ٻٜ تٛکُّٻٜ يٜىٰسُ ٻٜ نغَلَا نغِکُّ کَلُّطُمْ کٛو شِيَ حَکِّيلٛ؞
6 alguém que seja irrepreensível, marido de uma só mulher, tendo filhos crentes que não sejam acusados de dissolução, nem sejam desobedientes.
7 ندٜ مَوْطٛ کَوْتَلْ تٛکُّٻٜ يٜىٰسُ اٛ کُوَنٛووٛ اَللَّه، دٛولٜ اٛ وَرْتَ وَلَا کٛ طُمْ حُطِرْتَمٛ؞ تٛع اٛ وَرْتَ مَوْنِنٛووٛ حٛورٜ، کٛو جَوْطٛ مٜتِّنْکِ ٻٜرْندٜ، کٛو جَرٛووٛ، کٛو طَٻِّتٛووٛ حَوْرٜ، کٛو غِطّٛ شٜىٰدٜ؞
7 Pois é necessário que o bispo seja irrepreensível, como despenseiro de Deus, não soberbo, nem irascível, nem dado ao vinho, nem espancador, nem cobiçoso de torpe ganância;
8 اٛ وَرْتَ جَٻّٛتٛوطٛ حٛٻّٜ، غِطّٛ وَطُکِ بٛطُّمْ، شُرْطٛ حٛورٜ مُوطُمْ، اَادِلِيجٛ، شٜنِيطٛ، مٛ حَکِّيلٛ؞
8 mas hospitaleiro, amigo do bem, sóbrio, justo, piedoso, temperante;
9 اٛ وَرْتَ جٛغِيطٛ وٛلْدٜ اَللَّه تَبُّتُندٜ اٜ غٛونغَ نٛ طُمْ اٜکِّتِنِرِمٛ، نغَمْ اٛ وَاوَ سٜمْبِطِنْکِ ٻٜرْطٜ وٛٻّٜ اٛ اٜکِّتِنَٻٜ غٛونغَ؞ طٛنْمَا اٛ وَاوَ حٛلُّکِ غَݧُٻٜ وٛلْدٜ اَللَّه فَرْکُکِ مَٻّٜ؞
9 retendo firme a palavra fiel, que é conforme a doutrina, para que seja poderoso, tanto para exortar na sã doutrina como para convencer os contradizentes.
10 کَدِمَا اٜ وٛودِ يِمْٻٜ طُطْٻٜ غَݧُٻٜ تٛکَّ غٛونغَ، مٜتٛوٻٜ حَالَاجِ مٜىٰرٜ، مَجِّنٛوٻٜ يِمْٻٜ؞ طُطْٻٜ ندٜرْ يِمْٻٜ ٻٜنْ ٻٜ يَحُودَنْکٛعٜنْ تٛکُّٻٜ يٜىٰسُ؞
10 Porque há muitos insubordinados, faladores vãos, e enganadores, especialmente os da circuncisão,
11 دٛولٜ طُمْ حَٻَنَٻٜ ٻٜ ندٜعِّتَ، نغَمْ اٜ ٻٜ اٜکِّتِنَ کٛ وٛوطَا، اٜ ٻٜ مَجِّنَ يِمْٻٜ وُرٛ‑وُرٛ نغَمْ ٻٜ کٜٻَ شٜىٰدٜ؞
11 aos quais é preciso tapar a boca; porque transtornam casas inteiras ensinando o que não convém, por torpe ganância.
12 غٛطّٛ مٛودِبّٛ مَٻّٜ، کِرِيتِيَنْکٜىٰجٛ، وِعِي، «کِرِيتِيَنْکٛعٜنْ ٻٜ ڤٜوٛوٻٜ کٛو ندٜيٜ، ٻٜ نغِکُّ بٛ مَرْلٜ کَلُّطٜ، ٻٜ ٻٜرْطٜ بَاتُطٜ، وٜىٰلَاٻٜ؞»
12 Um dentre eles, seu próprio profeta, disse: Os cretenses são sempre mentirosos, bestas ruins, glutões preguiçosos.
13 کٛ اٛ وِعِ طُمْ غٛونغَ؞ نغَمْ مَاجُمْ حَٻَنْٻٜ بٛطُّمْ، نغَمْ حٛولَاکِ مَٻّٜ سٜمْبِطَ،
13 Este testemunho é verdadeiro. Portanto repreende-os severamente, para que sejam são na fé,
14 ٻٜ اَلَ حٜتِّندَنَاکِ حَبَرُوجِ فٜوْرٜ طِ يَحُودَنْکٛعٜنْ اٜ دٛوکَاجِ غَݧُٻٜ غٛونغَ؞
14 não dando ouvidos a fábulas judaicas, nem a mandamentos de homens que se desviam da verdade.
15 کٛو طُمٜ اٜ لَاٻَنِ ٻٜ ٻٜرْطٜ لَاٻُطٜ؞ اَمَّا ٻٜ ٻٜرْطٜ طٜ لَاٻَا اٜ ٻٜ نجَٻَايِ غٛونغَ، وَلَا کٛ لَاٻَنِٻٜ، نغَمْ حَکّٜ وٛنِّي ٻٜرْطٜ مَٻّٜ اٜ ݧُمٛلْ مَٻّٜ؞
15 Tudo é puro para os que são puros, mas para os corrompidos e incrédulos nada é puro; antes tanto a sua mente como a sua consciência estão contaminadas.
16 اٜ حٛنْدُکٛ اٜ ٻٜ مبِعَ اٜ ٻٜ اَنْدِ اَللَّه، اَمَّا کٛ ٻٜ نغَطَتَ اٜ حٛلَّ ٻٜ اَنْدَامٛ؞ ٻٜ نٜفْنِيٻٜ، ٻٜ نغَطَتَا کٛ اَللَّه وِعِ، وَلَا کُوغَلْ بٛنْغَلْ نغَلْ ٻٜ مبَاوَتَ وَطُکِ؞
16 Afirmam que conhecem a Deus, mas pelas suas obras o negam, sendo abomináveis, e desobedientes, e réprobos para toda boa obra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tito 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.