João 8

الَکْوَلَ ک ٜسَلْ (FUV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 اَمَّا يٜىٰسُ يَحِ حٛشّٜىٰرٜ ندٜ لٜطّٜ جَيْتُنْ؞
1 Dirigiu-se Jesus para o monte das Oliveiras.
2 ندٜ فِنِ اِلَا سُبَکَ اٛ سٛعِّي وُرٛ شٜنِينغٛ؞ يِمْٻٜ طُطْٻٜ کَوْرِتِ حَادٜ مَاکٛ، اٛ جٛوطِي اٛ فُطِّي اٜکِّتِنْکِٻٜ؞
2 Ao romper da manhã, voltou ao templo e todo o povo veio a ele. Assentou-se e começou a ensinar.
3 سٜيْ مٛودِٻّٜ اَتَّوْرَ اٜ فَارِسَنْکٛعٜنْ نغَدِّ دٜبّٛ نَنْغَاطٛ اٜ وَطَ نجٜىٰنُ؞ ٻٜ نغَطِ دٜبّٛ اٛنْ دَرِي يٜىٰسٛ يِمْٻٜ غٛنْٻٜ طٛنْ فُو؞
3 Os escribas e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher que fora apanhada em adultério.
4 ٻٜ مبِعِ يٜىٰسُ، ‏«‏مٛودِبّٛ، اٛعٛ دٜبّٛ نَنْغَامَ اٜ مٛ وَطَ نجٜىٰنُ؞
4 Puseram-na no meio da multidão e disseram a Jesus: Mestre, agora mesmo esta mulher foi apanhada em adultério.
5 ندٜرْ اَتَّوْرَ مُوسَ وِعِيعٜنْ کُبٛرٛوطٜنْ اِرِ دٜبّٛ اٛعٛ کَاپٜ مبَرٜنْمٛ؞ جٛونِ اَنْ، طُمٜ مبِيطَا؟»‏
5 Moisés mandou-nos na lei que apedrejássemos tais mulheres. Que dizes tu a isso?
6 ٻٜ پَمُمٛ پَمٛلْ نغٛعٛلْ نغَمْ ٻٜ ڤٛوندَمٛ ٻٜ کٜٻَ کٛ ٻٜ نغُلّٛرْتٛومٛ؞ اَمَّا يٜىٰسُ تُرِي فُطِّ وِنْدِرْکِ حٛوندُ مُوطُمْ اٜ لٜيْدِ؞
6 Perguntavam-lhe isso, a fim de pô-lo à prova e poderem acusá-lo. Jesus, porém, se inclinou para a frente e escrevia com o dedo na terra.
7 ندٜ ٻٜ نغَطِ کَ پَمُکِمٛ، سٜيْ اٛ اُمِّي، اٛ دَرِي، اٛ وِعِٻٜ، ‏«‏فُو مٛ مٜىٰطَايِ وَطُکِ حَکّٜ ندٜرْ مٛوطٛنْ اَرْتَ حُبَاکِ دٜبّٛ اٛعٛ حَيْرٜ؞»‏
7 Como eles insistissem, ergueu-se e disse-lhes: Quem de vós estiver sem pecado, seja o primeiro a lhe atirar uma pedra.
8 سٜيْ اٛ فُطِّتِ اٛ تُرِي، اٛ وِنْدِ اٜ لٜيْدِ؞
8 Inclinando-se novamente, escrevia na terra.
9 ندٜ ٻٜ نَنِ کٛ اٛ وِعِ، ٻٜ ندِلِّ غٛعٛتٛ‑غٛعٛتٛ، ندٛتِّعٜنْ اَرْتِ دِلُّکِ؞ طُمْ اَلِ يٜىٰسُ طٛنْ کَنُمْ تَنْ، دٜبّٛ اٛنْ اٜ دَرِي يٜىٰسٛ مَاکٛ؞
9 A essas palavras, sentindo-se acusados pela sua própria consciência, eles se foram retirando um por um, até o último, a começar pelos mais idosos, de sorte que Jesus ficou sozinho, com a mulher diante dele.
10 يٜىٰسُ اُمِّي، دَرِي، وِعِمٛ، ‏«‏تٛ ٻٜ نغٛنِ؟ اٜ وٛودِ تَپَنْطٛمَ کِيتَ؟»‏
10 Então ele se ergueu e vendo ali apenas a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão os que te acusavam? Ninguém te condenou?
11 دٜبّٛ اٛنْ نٛوتِي وِعِ، ‏«‏مٛودِبّٛ، وَلَا کٛو غٛعٛتٛ؞»‏
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. Disse-lhe então Jesus: Nem eu te condeno. Vai e não tornes a pecar.
12 يٜىٰسُ فُطِّتِ مٜتَنِ يِمْٻٜ وِعِ، ‏«‏مِنْ وٛنِ جَيْنغٛلْ دُونِيَارُ؞ فُو تٛکُّطٛيَمْ يَحَتَا ندٜرْ ݧِوْرٜ، اَمَّا حٜٻَيْ جَيْنغٛلْ يٛنْکِ؞»‏
12 Falou-lhes outra vez Jesus: Eu sou a luz do mundo; aquele que me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 سٜيْ فَارِسَنْکٛعٜنْ مبِعِمٛ، ‏«‏اَ حٛکَّ شٜيْدَ حٛورٜ مَاطَ، کٛ مبِعَتَا نَاع طُمْ غٛونغَ؞»‏
13 A isso, os fariseus lhe disseram: Tu dás testemunho de ti mesmo; teu testemunho não é digno de fé.
14 يٜىٰسُ وِعِٻٜ، ‏«‏کٛو تٛ مِ حٛکِّي شٜيْدَ حٛورٜ اَمْ، کٛ مبِعَيْمِ طُمْ غٛونغَ، نغَمْ اٜ مِ اَنْدِ تٛ پِوٛيْمِ اٜ تٛ نجَحَيْمِ؞ اَمَّا اٛنٛنْ اٛنْ اَنْدَا تٛ پِوٛيْمِ اٜ تٛ نجَحَيْمِ؞
14 Respondeu-lhes Jesus: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é digno de fé, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho nem para onde vou.
15 اٛنْ نغَطَ کِيتَ نٛ يِمْٻٜ دُونِيَارُ نغَطِرْتَ کِيتَ، مِنْ بٛو وَلَا مٛ نغَطَنْمِ کِيتَ؞
15 Vós julgais segundo a aparência; eu não julgo ninguém.
16 اَمَّا فُو اٜ نٛنْ تٛ مِ وَطِي کِيتَ، کِيتَ اَمْ طُمْ غٛونغَ، نغَمْ نَاع مِنْ تَنْ وَطَتَ کِيتَ کَنْ، اَمَّا مِنْ اٜ ݧَاکٛ اَمْ لِلٛيْطٛيَمْ وَطَتَکَ؞
16 E, se julgo, o meu julgamento é conforme a verdade, porque não estou sozinho, mas comigo está o Pai que me enviou.
17 ندٜرْ اَتَّوْرَ مٛوطٛنْ طُمْ وِنْدِ وِيکِي شٜيْدَ کَ يِمْٻٜ طِطٛ کٛکِّ اٜ کَ وٛودِ غٛونغَ؞
17 Ora, na vossa lei está escrito: O testemunho de duas pessoas é digno de fé {Dt 19,15}.
18 اٜ مِ حٛکَّ شٜيْدَ حٛورٜ اَمْ، ندٜنْ ݧَاکٛ اَمْ لِلٛيْطٛيَمْ مَا اٜ حٛکَّ شٜيْدَ اَمْ؞»‏
18 Eu dou testemunho de mim mesmo; e meu Pai, que me enviou, o dá também.
19 ٻٜ مبِعِمٛ، ‏«‏تٛيٜ ݧَاکٛ مَاطَ اٛنْ وٛنِ؟»‏
19 Perguntaram-lhe: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não conheceis nem a mim nem a meu Pai; se me conhecêsseis, certamente conheceríeis também a meu Pai.
20 يٜىٰسُ مٜتِي حَالَ کَعَ شَرٜلْ کٛ اٛ اٜکِّتِنْتَ ندٜرْ وُرٛ شٜنِينغٛ حَادٜ اَکْوَاتِيجِ تٛ طُمْ رٜسَتَ دٛکّٜ نغَمْ اَللَّه؞ اَمَّا وَلَا نَنْغُطٛمٛ نغَمْ شَرٜلْ مَاکٛ وَطَايِ تَوْ؞
20 Estas palavras proferiu Jesus ensinando no templo, junto aos cofres de esmola. Mas ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 سٜيْ يٜىٰسُ فُطِّتِ وِعِ يِمْٻٜ ٻٜنْ، ‏«‏مِ دِلَّيْ، اٛنْ طَٻِّتَيْيَمْ، اَمَّا اٛنْ مَايَيْ ندٜرْ حَکّٜ مٛوطٛنْ؞ تٛ نجَحَيْمِ بٛو، اٛنْ مبَاوَتَا يَاکِ؞»‏
21 Jesus disse-lhes: Eu me vou, e procurar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 طُعُمْ وَطِ اَرْدِيٻٜ يَحُودَنْکٛعٜنْ مبِعِ، ‏«‏اٛ وَرَيْ حٛورٜ مَاکٛ وٛنْ طٛنْ؟ کٛو کَنْجُمْ اٛ يِطِ وِيکِ ندٜ اٛ وِعِ، ‏‹‏تٛ نجَحَيْمِ اٛنْ مبَاوَتَا يَاکِ؟›‏ »‏
22 Perguntavam os judeus: Será que ele se vai matar, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 اَمَّا يٜىٰسُ وِعِٻٜ، ‏«‏اٛنٛنْ دَغَ دُونِيَارُ ندُعُ پِوٛيْطٛنْ، مِنْ بٛو دَغَ دٛوْ پِوٛيْمِ؞ اٛنٛنْ دُونِيَارُ جٜيِعٛنْ، مِنْ نَاع دُونِيَارُ جٜيِيَمْ؞
23 Ele lhes disse: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima. Vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 مِ وِعِيعٛنْ اٛنْ مَايَيْ ندٜرْ حَکّٜ مٛوطٛنْ، غٛونغَ اٛنْ مَايَيْ ندٜرْ حَکّٜ مٛوطٛنْ سٜيْ نِ تٛ اٛنْ نجَٻِي مِنْ وٛنِ مٛ مبِيمِعٛنْ؞»‏
24 Por isso vos disse: morrereis no vosso pecado; porque, se não crerdes o que eu sou, morrereis no vosso pecado.
25 ٻٜ مبِعِمٛ، ‏«‏اَنْ اَ مٛيٜ؟»‏
25 Quem és tu?, perguntaram-lhe eles então. Jesus respondeu: Exatamente o que eu vos declaro.
26 اٜ وٛودِ فِي طُطُّمْ طُمْ نغِطُمِ وِيکِ دٛوْ مٛوطٛنْ، کَدِنْ اٜ وٛودِ فِي طُطُّمْ طُمْ نغِطُمِ تَپَنْکِعٛنْ کِيتَ دٛوْ مَاجُمْ؞ اَمَّا اٛنْ طٛنْ لِلٛيْطٛيَمْ اٜ وٛودِ غٛونغَ؞ کٛ نَنْمِ تٛ مَاکٛ تَنْ مبِعَيْمِ دُونِيَارُ؞»‏
26 Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a vosso respeito, mas o que me enviou é verdadeiro e o que dele ouvi eu o digo ao mundo.
27 ٻٜ ڤَامَايِ يٜىٰسُ اٜ مٜتَنَٻٜ دٛوْ ݧَاکٛ مٛ دٛوْ؞
27 Eles, porém, não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 سٜيْ يٜىٰسُ وِعِ، ‏«‏شَرٜلْ نغٜلْ پٜفْتُطٛنْ ٻِي نٜطّٛ، اٛنْ اَنْدَيْ مِنْ وٛنِ اٛنْ طٛنْ مٛ مبِعَيْمِ؞ کَدِنْ اٛنْ اَنْدَيْ فُو کٛ نغَطَيْمِ نَاع اٜ لَامُ اَمْ نغَطِرَيْمِطُمْ، اَمَّا کٛ ݧَاکٛ اَمْ اٜکِّتِنِيَمْ مبِعَيْمِ؞
28 Jesus então lhes disse: Quando tiverdes levantado o Filho do Homem, então conhecereis quem sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo do modo como o Pai me ensinou.
29 اٛنْ طٛنْ لِلٛيْطٛيَمْ اٜ وٛنْدِ اٜ اَمْ، اٛ اَلَايِيَمْ مِنْ تَنْ، نغَمْ کٛو ندٜيٜ اٜ مِ وَطَ کٛ وٜلْنَنْتَمٛ ٻٜرْندٜ؞»‏
29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 شَرٜلْ نغٜلْ يٜىٰسُ وِعَتَ نٛنْ، طُطْٻٜ کٛولِيمٛ؞
30 Tendo proferido essas palavras, muitos creram nele.
31 سٜيْ يٜىٰسُ وِعِ يَحُودَنْکٛعٜنْ کٛولِيٻٜمٛ، ‏«‏تٛ اٛنْ تٛکِّي اٜکِّتِنٛلْ اَمْ، اٛنْ تٛکُّٻٜيَمْ ٻٜ غٛونغَ؞
31 E Jesus dizia aos judeus que nele creram: Se permanecerdes na minha palavra, sereis meus verdadeiros discípulos;
32 ندٜنْ اٛنْ اَنْدَيْ غٛونغَ، غٛونغَ بٛو رِمْطِنَيْعٛنْ؞»‏
32 conhecereis a verdade e a verdade vos livrará.
33 ٻٜ مبِعِمٛ، ‏«‏مِنْ تَانِرَاٻٜ اِبْرَاهِمْ، مِنْ مٜىٰطَايِ وَرْتُکِ مَشُّٻٜ غٛطّٛ؞ نٛ وَطَتَ مبِعَا، ‏‹‏طُمْ رِمْطِنَيْمِنْ؟›‏ »‏
33 Replicaram-lhe: Somos descendentes de Abraão e jamais fomos escravos de alguém. Como dizes tu: Sereis livres?
34 يٜىٰسُ وِعِٻٜ، ‏«‏اٜ مِ وِعَعٛنْ غٛونغَ، کٛو مٛيٜ غَطٛووٛ حَکّٜ اٛ مَشُّطٛ حَکّٜ؞
34 Respondeu Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo homem que se entrega ao pecado é seu escravo.
35 مَشُّطٛ جٛوطَتَاکٛ ندٜرْ وُرٛ حَا اَبَدَا، اَمَّا ٻِطّٛ وٛنِ جٛوطٛتٛوطٛ ندٜرْ مَاغٛ حَا اَبَدَا؞
35 Ora, o escravo não fica na casa para sempre, mas o filho sim, fica para sempre.
36 نغَمْ نٛنْ تٛ ٻِطّٛ اٛنْ رِمْطِنِيعٛنْ، اٛنْ کٜٻِي رِمْطِنٜىٰکِ کِ غٛونغَ؞
36 Se, portanto, o Filho vos libertar, sereis verdadeiramente livres.
37 اٜ مِ اَنْدِ اٛنْ تَانِرَاٻٜ اِبْرَاهِمْ، فُو اٜ نٛنْ اٛنْ طَٻِّتَ وَرْکِيَمْ، نغَمْ اٛنْ نجَٻَايِ اٜکِّتِنٛلْ اَمْ؞
37 Bem sei que sois a raça de Abraão; mas quereis matar-me, porque a minha palavra não penetra em vós.
38 اٜ مِ وِعَعٛنْ کٛ نغِيمِ تٛ ݧَاکٛ اَمْ، اٛنٛنْ بٛو اٛنْ نغَطَ کٛ نَنْطٛنْ دَغَ تٛ ݧَاکٛ مٛوطٛنْ؞»‏
38 Eu falo o que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que aprendestes de vosso pai.
39 ٻٜ مبِعِمٛ، ‏«‏اِبْرَاهِمْ وٛنِ ݧَاکٛ اَمِنْ؞»‏
39 Nosso pai, replicaram eles, é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 اَمَّا جٛونِ اٛنْ طَٻِّتَ وَرْکِيَمْ، مِنْ بِيطٛعٛنْ غٛونغَ کَ نَنْمِ دَغَ تٛ اَللَّه؞ طُعُمْ نَاع کَنْجُمْ اِبْرَاهِمْ وَطِ؞
40 Mas, agora, procurais tirar-me a vida, a mim que vos falei a verdade que ouvi de Deus! Isso Abraão não o fez.
41 اٛنْ نغَطَ کٛ ݧَاکٛ مٛوطٛنْ وَطِ؞»‏
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Retrucaram-lhe eles: Nós não somos filhos da fornicação; temos um só pai: Deus.
42 يٜىٰسُ وِعِٻٜ، ‏«‏دَا اَللَّه وٛنِ ݧَاکٛ مٛوطٛنْ، دَا اٛنْ نغِطَيْيَمْ، نغَمْ دَغَ تٛ مَاکٛ پِوٛيْمِ، جٛونِ بٛو اٜ مِ طٛعٛ؞ مِ وَرَايِ نغَمْ حٛورٜ اَمْ، اَمَّا کَنْکٛ لِلٛيِيَمْ؞
42 Jesus replicou: Se Deus fosse vosso pai, vós me amaríeis, porque eu saí de Deus. É dele que eu provenho, porque não vim de mim mesmo, mas foi ele quem me enviou.
43 نغَمْ طُمٜ اٛنْ ڤَامَايِ کٛ مبِيمِ؟ کَنْجُمْ وٛنِ نغَمْ اٛنْ مبَاوَتَا جَٻُکِ وٛلْدٜ اَمْ؞
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? É porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 اٛنٛنْ اٛنْ ٻِٻّٜ ݧَاکٛ مٛوطٛنْ شٜيْطَنْ، کٛ نغِطّٛنْ وٛنِ نغَطٛنْ کٛ ݧَاکٛ مٛوطٛنْ يِطِ؞ دَغَ اَرَنْدٜ اٛ غَطٛووٛ وَرْحٛورٜ؞ وَلَا کٛ وَنِّمٛ اٜ غٛونغَ، نغَمْ اٛ وَلَا غٛونغَ؞ تٛ اٛ فٜوِي، طُمْ نغِکُّ مَاکٛ، نغَمْ اٛ ڤٜوٛووٛ، ݧَاکٛ فٜوْرٜ؞
44 Vós tendes como pai o demônio e quereis fazer os desejos de vosso pai. Ele era homicida desde o princípio e não permaneceu na verdade, porque a verdade não está nele. Quando diz a mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 اَمَّا نغَمْ مِ وِعِ غٛونغَ، اٛنْ کٛولَاکِيَمْ؞
45 Mas eu, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 مٛيٜ ندٜرْ مٛوطٛنْ وَاوَتَ تَبِّتِنْکِ مِ وَطِي حَکّٜ؟ تٛ نِ غٛونغَ مبِعَيْمِ، نغَمْ طُمٜ اٛنْ کٛولَتَاکٛيَمْ؟
46 Quem de vós me acusará de pecado? Se vos falo a verdade, por que me não credes?
47 کٛو مٛيٜ مٛ اَللَّه جٜيِ اٜ نَنَ کٛ اَللَّه وِعِ؞ کٛ حَطِعٛنْ نَنْکِ کٛ مبِيمِ وٛنِ اٛنٛنْ نَاع طُمْ ٻٜ اَللَّه؞»‏
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus, e se vós não as ouvis é porque não sois de Deus.
48 مَوْٻٜ يَحُودَنْکٛعٜنْ نٛوتِي مبِعِمٛ، ‏«‏نَاع طُمْ غٛونغَ مِنْ مبِعِ ندٜ مِنْ مبِعِ اَ سَمَارِيَنْکٜىٰجٛ ندٜنْ اَ وٛودِ غِنّٛلْ؟»‏
48 Responderam então os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que estás possesso de um demônio?
49 يٜىٰسُ وِعِٻٜ، ‏«‏مِ وَلَا غِنّٛلْ، اَمَّا ݧَاکٛ اَمْ کٛکَّيْمِ مَنْغُ، اٛنٛنْ بٛو اٛنْ نجَوَنَيَمْ؞
49 Respondeu-lhes Jesus: Eu não estou possesso de demônio, mas honro a meu Pai. Vós, porém, me ultrajais!
50 مِ طَٻِّتَنْتَا حٛورٜ اَمْ تٜدُّنغَلْ، اَمَّا اٜ وٛودِ غٛطّٛ طَٻِّتَنَيْطٛيَمْنغَلْ، کَنْکٛ وٛنِ غَطَيْطٛ کِيتَ؞
50 Não busco a minha glória. Há quem a busque e ele fará justiça.
51 اٜ مِ وِعَعٛنْ غٛونغَ، فُو غَطٛووٛ کٛ مبِيمِ، اٛ مَايَتَا؞»‏
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá jamais a morte.
52 يَحُودَنْکٛعٜنْ مبِعِمٛ، ‏«‏جٛونِ اٜ مِنْ اَنْدِ اَ وٛودِ غِنّٛلْ؞ اِبْرَاهِمْ مَايِي، نٛنْ مَا اَنَّبٛعٜنْ، اَمَّا اَ وِعِي فُو غَطٛووٛ کٛ مبِيطَا مَايَتَا؞
52 Disseram-lhe os judeus: Agora vemos que és possuído de um demônio. Abraão morreu, e também os profetas. E tu dizes que, se alguém guardar a tua palavra, jamais provará a morte...
53 اَ ٻُرِي ݧَاکٛ اَمِنْ اِبْرَاهِمْ؟ اٛ مَايِي، نٛنْ مَا اَنَّبٛعٜنْ حٛرِيٻٜ مَايِي؞ مٛيٜ ݧُمَتَا غٛنْطَا؟»‏
53 És acaso maior do que nosso pai Abraão? E, entretanto, ele morreu... e os profetas também. Quem pretendes ser?
54 يٜىٰسُ نٛوتِي وِعِ، ‏«‏تٛ مِ تٜدِّنِي حٛورٜ اَمْ، تٜدُّنغَلْ اَمْ وَرْتِي مٜىٰرٜ؞ ݧَاکٛ اَمْ مٛ مبِعٛتٛنْ وٛنِ اَللَّه مٛوطٛنْ، کَنْکٛ وٛنِ تٜدِّنْطٛيَمْ؞
54 Respondeu Jesus: Se me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; meu Pai é quem me glorifica, aquele que vós dizeis ser o vosso Deus
55 کٛو ندٜ اٛنْ اَنْدَامٛ، اَمَّا مِنْ اٜ مِ اَنْدِمٛ؞ دَا مِ وِعِينٛعٛنْ مِ اَنْدَامٛ، دَا مِ وَرْتِي ڤٜوٛووٛ بٛ مٛوطٛنْ؞ اَمَّا اٜ مِ اَنْدِمٛ، اٜ مِ تٛکَّ وٛلْدٜ مَاکٛ؞
55 e, contudo, não o conheceis. Eu, porém, o conheço e, se dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vós. Mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 ݧَاکٛ مٛوطٛنْ اِبْرَاهِمْ اٜ وٜلْوٜلْتَ تٛ اٛ ݧُمِي دٛوْ ݧَلْندٜ ندٜ نغَرَيْمِ؞ اٛ يِعِيندٜ، اٛ بٛو نَنِي بٜلْطُمْ؞»‏
56 Abraão, vosso pai, exultou com o pensamento de ver o meu dia. Viu-o e ficou cheio de alegria.
57 ٻٜ مبِعِمٛ، ‏«‏اَ حٜوْتَايِ دُوٻِ 50 تَوْ، اَمَّا اَ وِعَ اَ يِعِي اِبْرَاهِمْ؟»‏
57 Os judeus lhe disseram: Não tens ainda cinqüenta anos e viste Abraão!...
58 يٜىٰسُ وِعِٻٜ، ‏«‏اٜ مِ وِعَعٛنْ غٛونغَ، کٛ اِبْرَاهِمْ دَݧٜىٰ اٜ مِ طٛنْ؞»‏
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: antes que Abraão fosse, eu sou.
59 ندٜ اٛ وِعِ نٛنْ، سٜيْ ٻٜ کٛشِّ کَاپٜ نغَمْ ٻٜ کُبٛومٛ، اَمَّا يٜىٰسُ سُوطِ حٛورٜ مُوطُمْ، وُرْتِي ندٜرْ وُرٛ شٜنِينغٛ نغٛنْ دِلِّ؞
59 A essas palavras, pegaram então em pedras para lhas atirar. Jesus, porém, se ocultou e saiu do templo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.