Gálatas 6
الَکْوَلَ ک ٜسَلْ (FUV) vs ACF
1 اٛنٛنْ بَنْدِرَاٻٜ اَمْ، تٛ اٛنْ نغِعِي غٛطّٛ اٜ وَطَ حَکّٜ، اٛنٛنْ کٜىٰوُٻٜ رُوحُ اَللَّه سٜيْ شٛعّٛنْمٛ دٛوْ لَاوٛلْ ندٜرْ حَکِّيلٛ؞ اَمَّا ڤَامَنٜىٰ کٛعٜ مٛوطٛنْ، تٛع اٛنٛنْ مَا نغَطٛنْ حَکّٜ؞
1 Irmãos, se algum homem chegar a ser surpreendido nalguma ofensa, vós, que sois espirituais, encaminhai o tal com espírito de mansidão; olhando por ti mesmo, para que não sejas também tentado.
2 مبَلِّندِرٜىٰ ندٜرْ تٛرَّاجِ مٛوطٛنْ؞ تٛ اٛنْ نغَطِي نٛنْ، اٛنْ نغَطِي کٛ دٛوکَ اَلْمَسِيحُ وِعِ؞
2 Levai as cargas uns dos outros, e assim cumprireis a lei de Cristo.
3 تٛ غٛطّٛ اٜ ݧُمَ کَنُمْ طُمْ غٛطُّمْ کٛو ندٜ نَاع اٛ غٛطُّمْ، اٜ مٛ مَجِّنَ حٛورٜ مَاکٛ؞
3 Porque, se alguém cuida ser alguma coisa, não sendo nada, engana-se a si mesmo.
4 کٛو مٛيٜ فٛوندَ کُوطٜ مُوطُمْ يِعَ تٛ طٜ بٛطّٜ؞ ندٜنْ اٛ مَنْتٛرٛو حٛورٜ مَاکٛ نغَمْ کٛ اٛ وَطِ نَاع سٜيْ تٛ اٛ فٛوندِي حٛورٜ مَاکٛ اٜ غٛطّٛ؞
4 Mas prove cada um a sua própria obra, e terá glória só em si mesmo, e não noutro.
5 نغَمْ کٛو مٛيٜ دٛولٜ حٛشَّ تٜدّٛرَلْ مُوطُمْ؞
5 Porque cada qual levará a sua própria carga.
6 فُو اٜکِّتِنَاطٛ وٛلْدٜ اَللَّه اٜ حَانِ اٛ سٜنْدِدَ فُو فِي بٛطُّمْ طُمْ اٛ وٛودِ اٜ اٜکِّتِنْطٛمٛ؞
6 E o que é instruído na palavra reparta de todos os seus bens com aquele que o instrui.
7 تٛع اٛنْ مَجِّنْ کٛعٜ مٛوطٛنْ، اَللَّه پٛيْرَتَاکٜ؞ فُو کٛ نٜطّٛ اَاوِ، کَنْجُمْ اِتَّتَ؞
7 Não erreis: Deus não se deixa escarnecer; porque tudo o que o homem semear, isso também ceifará.
8 اَاوُطٛ وَطُکِ کٛ ٻَنْدُ مُوطُمْ يِطِ، دَغَ ندٜرْ وَطُکِ کٛ ٻَنْدُ مَاکٛ يِطِ، اٛ فٛوطَنَيْ حٛورٜ مَاکٛ حَلْکٜرٜ؞ اَمَّا اَاوُطٛ وَطُکِ کٛ رُوحُ اَللَّه يِطِ، دَغَ ندٜرْ وَطُکِ کٛ رُوحُ طُمْ يِطِ اٛ حٜٻَيْ يٛنْکِ کِ رٜعَتَا؞
8 Porque o que semeia na sua carne, da carne ceifará a corrupção; mas o que semeia no Espírito, do Espírito ceifará a vida eterna.
9 تٛع اٜنْ شٛمُ وَطُکِ کٛ وٛوطِ، نغَمْ تٛ شَرٜلْ وَطِي اٜنْ کٜٻَيْ بَرْکَ، تٛ اٜنْ اَلَايِ وَطُکِ کٛ وٛوطِ؞
9 E não nos cansemos de fazer bem, porque a seu tempo ceifaremos, se não houvermos desfalecido.
10 نغَمْ مَاجُمْ فُو شَرٜلْ نغٜلْ کٜٻْطٜنْ، اٜنْ نغَطَنْ کٛو مٛيٜ کٛ وٛوطِ، کٛ ٻُرِ مَا وٛنِ ٻٜنْ طٛنْ تٛکُّٻٜ يٜىٰسُ بَنْدِرَاٻٜ مٜىٰطٜنْ؞
10 Então, enquanto temos tempo, façamos bem a todos, mas principalmente aos domésticos da fé.
11 ندَارٜىٰ اِرِ بِنْدِ مَوْطِ طِ مبِنْدٛنٛيْمِعٛنْ اٜ جُنْغٛ اَمْ؞
11 Vede com que grandes letras vos escrevi por minha mão.
12 ٻٜنْ طٛنْ يِمْٻٜ مَوْنِنٛوٻٜ کٛعٜ مَٻّٜ نغَمْ کٛ طُمْ وَطَنِٻٜ اٜ ٻَنْدُ، کَمْٻٜ نغِطِ دٛولٜ طُمْ نَادَعٛنْ؞ اٜ ٻٜ نغَطَ نٛنْ نغَمْ تٛع ٻٜ تٛرّٜىٰ نغَمْ غَافَانغَلْ اَلْمَسِيحُ؞
12 Todos os que querem mostrar boa aparência na carne, esses vos obrigam a circuncidar-vos, somente para não serem perseguidos por causa da cruz de Cristo.
13 نغَمْ کٛو ٻٜنْ طٛنْ نَادَاٻٜ مَا ٻٜ تٛکَّتَا کٛ اَتَّوْرَ وِعِ، اَمَّا فُو اٜ نٛنْ اٜ ٻٜ نغِطِ طُمْ نَادَعٛنْ ٻٜ مَوْنِنَ حٛورٜ نغَمْ ٻٜ نغَطِي طُمْ نَادِيعٛنْ؞
13 Porque nem ainda esses mesmos que se circuncidam guardam a lei, mas querem que vos circuncideis, para se gloriarem na vossa carne.
14 اَمَّا مِنْ، کٛو سٜطَّ مِ مَوْنِنْتَا حٛورٜ اَمْ سٜيْ نِ دٛوْ غَافَانغَلْ جٛومِرَاوٛ مٜىٰطٜنْ يٜىٰسُ اَلْمَسِيحُ؞ بَرْکَ مَيْدٜ مَاکٛ دٛوْ غَافَانغَلْ، کٛ وٛنِ ندٜرْ دُونِيَارُ وَرْتِي مٜىٰرٜ تٛ اَمْ، مِنْ مَا مِ وَرْتِي مٜىٰرٜ تٛ مَيْرُ؞
14 Mas longe esteja de mim gloriar-me, a não ser na cruz de nosso Senhor Jesus Cristo, pela qual o mundo está crucificado para mim e eu para o mundo.
15 نغَمْ وَلَا فٜىٰرٛوتِرٛلْ حَکُّندٜ نَادَاطٛ اٜ مٛ نَادَاکَ؞ کٛ ٻُرِ وٛنِ اَللَّه وَرْتِرَ نٜطّٛ کٜسٛ؞
15 Porque em Cristo Jesus nem a circuncisão, nem a incircuncisão tem virtude alguma, mas sim o ser uma nova criatura.
16 جَمْ اَللَّه اٜ يُرْمٜىٰندٜ مَاکٛ تَبِّتَ تٛ ٻٜنْ طٛنْ تٛکّٛوٻٜ اٜکِّتِنٛلْ نغٛعٛلْ، وَاتٛ يِمْٻٜ اَللَّه ٻٜ غٛونغَ؞
16 E a todos quantos andarem conforme esta regra, paz e misericórdia sobre eles e sobre o Israel de Deus.
17 مِ يٛتِّنَيْ اٜ وِيکِ، تٛع غٛطّٛ ٻٜيْدَ وَنُّکِيَمْ، نغَمْ تَبٛوجٜ طٜ نغٛودُمِ اٜ ٻَنْدُ کٛلِّي مِ مَشُّطٛ يٜىٰسُ؞
17 Desde agora ninguém me inquiete; porque trago no meu corpo as marcas do Senhor Jesus.
18 جٛومِرَاوٛ مٜىٰطٜنْ يٜىٰسُ اَلْمَسِيحُ بَرْکِطِنَعٛنْ اٛنْ فُو بَنْدِرَاٻٜ اَمْ؞ اَامِنْ؞
18 A graça de nosso Senhor Jesus Cristo seja, irmãos, com o vosso espírito! Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.