Mateus 27

Fulfulde Burkina NT (FUH_SIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Gilla fajiri, hooreeɓe almaami'en e mawɓe lenyol ɓeen fuu kawriti, ndarni anniya warude Iisaa.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 Ɓe kaɓɓi mo, ɓe njaari mo, ɓe ngatti mo e juuɗe Pilaatu goforneer oon.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Nde Yahuuda jambiiɗo Iisaa oon yi'unoo no Iisaa saroraa wo bareteeɗo fu, mimsiti. O wartiri buuɗi cardi capanɗe tati ɗiin to hooreeɓe almaami'en e mawɓe lenyol ɓeen.
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 O wi'i ɗum'en: —Mi luttii ko njambiimi mo walaa feloore ɗuum! Ɓe njaabii mo, ɓe mbi'i: —Ko jomi min? Wo aan ɗum woodani.
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Yahuuda faɗɗi ceede ɗeen ley suudu dewal mawndu nduun, dilli. Ndeen yehi, hooƴi ɓoggol, waritowii.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 Hooreeɓe almaami'en ɓeen kooƴi ceede ɗeen, mbi'i: —Dagaaki ceede ɗe ngattee ley keesu oon, sabo wo ɗum njobdi ƴiiƴam.
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Ɓe ndawridi dow majjum, de ɓe kooƴi ceede ɗeen, ɓe coodi ngesa mahoowo looɗe, ɓe ngaɗi nga caabeeje weerɓe.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 Ɗum waɗi de ngesa ngaan ina wi'ee «Ngesa Ƴiiƴam» faa hannden.
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 Noon haala ka annabi Yeremiya haalnoo kaan tabintiniraa nde wi'unoo:
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 — ausente —
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 Iisaa darii yeeso goforneer oon. Oon ƴami mo, wi'i: —Aan woni kaananke Alhuudiyankooɓe oon naa? O jaabii, o wi'i: —Aan e hoore maa haali.
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Ammaa nde hooreeɓe almaami'en e mawɓe lenyol ɓeen pelannoo mo ndeen, o nootaaki fay huunde.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Ndeen Pilaatu wi'i mo: —A nanataa ko ɓe ceedante ɗuum fuu naa?
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Ammaa o jaabaaki faa'e. Ɗum haaynii goforneer oon sanne.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Wakkati Iidi Faltagol fuu, goforneer oon ina woowi yoofande yimɓe ɓeen kasuujo gooto mo njiɗi yoofaneede.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Wakkati oon, ina woodi kasuujo jom innde, bi'eteeɗo Iisaa Barabas.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 E ley ko jamaa oon hawriti ɗuum, Pilaatu ƴami ɓe, wi'i: —Moy njiɗuɗon mi yoofana on: Iisaa Barabas naa Iisaa bi'eteeɗo Almasiihu oon?
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 Si goonga, Pilaatu faamii wo kiram waɗi de ɓe kokkitiri Iisaa.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Katin du, wakkati o jooɗinoo ley sarordu oon, jom suudu makko neli e makko, wi'i: —Celaa gorko ponnditiiɗo oon, sabo jemma hankin koyɗi makko tampinii kam sanne.
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 Hooreeɓe almaami'en e mawɓe lenyol ɓeen ndunƴi jamaa oon nyaagoo Pilaatu yoofana ɓe Barabas, de wara Iisaa.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Goforneer oon ƴamtindii ɓe: —Moy e ɗiɗo ɓeen njiɗuɗon mi yoofana on? Ɓe njaabii, ɓe mbi'i: —Barabas!
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 Pilaatu ƴami ɓe, wi'i: —Ndelle, noy ngaɗammi Iisaa bi'eteeɗo Almasiihu oon? Ɓe fuu ɓe njaabii, ɓe mbi'i: —Tontu mo e leggal palaangal!
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 O ƴami ɓe, o wi'i: —Ɗume o waɗi ko boni? De ɓe ɓeydi ƴeewnaade semmbe, iɓe mbi'a: —Tontu mo e leggal palaangal!
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Ndeen Pilaatu yi'i walaa ko waawi, tawi du muurtere ina ummoo. O hooƴi ndiyam, o looti juuɗe makko yeeso yimɓe ɓeen, o wi'i ɓe: —Miin kaa, baka am walaa e rufugol ƴiiƴam gorko o. Wo onon ɗum woodani.
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Ɓe fuu ɓe njaabii, ɓe mbi'i: —Ƴiiƴam makko ina yowii dow amin, minen e ɓiɓɓe amin!
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Ndeen, Pilaatu yoofani ɓe Barabas, de yamiri Iisaa fiyee dorri. Caggal ɗuum, o hokkitiri ɗum tontowee e leggal palaangal.
26 — ausente —
27 Sordaasiiɓe goforneer ɓeen njaari Iisaa to galle laamorde ley huɓeere toon. Ɓe ngaddi fedde sordaasiiɓe ɓeen fuu piilii mo.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 Ɓe ɓorti mo kaddule makko, ɓe ɓorni mo saaya mboɗeeha.
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 Caggal ɗuum, ɓe canyi taarde gi'e, ɓe kippi e hoore makko, ɓe ngatti loosol e junngo makko nyaamo. Ndeen ɓe kofii yeeso makko, iɓe njalnoroo mo, iɓe mbi'a: —Foofoo, kaananke Alhuudiyankooɓe!
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 Ɓe tutti dow makko, ɓe kooƴi loosol ngool iɓe piya mo hoore.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Nde ɓe tilinoo jalnoraade mo ndeen, ɓe itti saaya kaan, ɓe ɓorni mo kaddule makko. Ndeen ɓe njaari mo faa ɓe tontowa mo e leggal palaangal.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Nde ɓe njaltannoo ngalluure ndeen fu, ɓe kawri e gorko jeyaaɗo Sireene bi'eteeɗo Simon. Sordaasiiɓe ɓeen ndoolɗi mo o wakkoo leggal Iisaa palaangal ngaal.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Ɓe njottowii nokku bi'eteeɗo Golgata (maanaa majjum woni «Nokku Laalagal Hoore»).
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 Ɓe kokki Iisaa cabijam njillunduraaɗam e kaankaanngel faa o yara. Nde o meeɗunoo ɗum ndeen, o salii yarude.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Nde ɓe tontunoo mo e leggal palaangal ndeen, ɓe pecciri kaddule makko cumnal.
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 Caggal ɗuum, ɓe njooɗii toon iɓe ndooma mo.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 Ɓe mbinndi sabaabu ko tonti mo, ɓe takki ɗum ɗo tiimtude hoore makko ɗoon. Binndi dow maggal na mbi'a: O wo Iisaa, Kaananke Alhuudiyankooɓe.
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Tawi du, yanooɓe ɗiɗo tontidaa e makko, gooto gere nyaamo makko, gooto du gere nano makko.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Yimɓe faltotooɓe ɗoon ɓeen ina njenna mo, ina ndimmba ko'e muɓɓen,
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 ina mbi'a: —Aan liɓoowo suudu dewal mawndu de nyiɓtoo ndu ley balɗe tati, dannu hoore maa! Si wo a Ɓii Laamɗo, jippa leggal palaangal ngal!
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Hono noon, hooreeɓe almaami'en e jannginooɓe Tawreeta e mawɓe lenyol ɓeen fuu ina njalnoroo mo, ina mbi'a:
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 —O dannii woɓɓe, de o waawaa dannude hoore makko. Wo o kaananke Israa'iila. Jonle, o jippoo leggal palaangal ngal, faa ngoonɗinen mo.
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 O halfinii hoore makko Laamɗo. Laamɗo hisina mo joonin si na yiɗi mo. Sabo o wi'ii wo o Ɓii Laamɗo.
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Yanooɓe tontaaɓe ɗakkol makko ɓeen du ina mbonkoroo mo noon.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Gilla hakkunde naange, nimre waɗi e leydi fuu faa wakkati yamnde tati kiiral naange.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Wakkati yamnde tati kiiral naange, Iisaa feekii feekaango toowngo, wi'i: — Eli, Eli, lama sabaktani? (Ɗum na fiirta «Laamɗo am, Laamɗo am! Ɗume saabii de njoppuɗaa kam?»)
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Nde woɓɓe dariiɓe toon ɓeen nannoo ɗum ndeen, mbi'i: —Wo annabi Iliyaasa o noddata!
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Wakkati oon ni, gooto doggi waddowi tekkere, suuwi nde e ndiyam lammuɗam, haɓɓi nde e loosol. De o fonndini hunnduko Iisaa faa muyta.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Ammaa heddiiɓe ɓeen mbi'i: —Yoppu. Ndaaren yalla Iliyaasa waran danna mo.
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Caggal ɗuum, Iisaa feekii feekaango toowngo katin, de yoofi yonki muuɗum.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Wakkati oon, lefol paliingol ley suudu dewal mawndu ngool seekii gilla dow faa ley, laatii taƴe ɗiɗi. Leydi dimmbii, kaaƴe ceekii.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 Caabeeje udditii, de seniiɓe maaynooɓe heewɓe iirtii.
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 Caggal ko Iisaa iirtii ɗuum, ɓe njalti e caabeeje ɗeen, ɓe naati ngalluure seniinde ndeen. Yimɓe heewɓe nji'i ɓe.
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Sordaasiiɓe doomuɓe Iisaa ɓeen e hooreejo muɓɓen nji'ii no leydi dimmborii e ko waɗi ɗuum fuu. Ɓe kuli sanne, ɓe mbi'i: —Si goonga ni, o wo Ɓii Laamɗo!
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 Rewɓe heewɓe ina ngoni to toowti, ina kaynoo. Wo ɓe jokkunooɓe Iisaa gilla Galili faa ɓe ngollana ɗum.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 Mariyama mo Magdala e Mariyama inna Yaakuuba e Yuusufi, kam e inna ɓiɓɓe Jebede ina ngoni hakkunde maɓɓe.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Nde hiirnoo fu, gorko jom jawdi jeyaaɗo Arimatiya wari. Imo wi'ee Yuusufi. Kam du wo taalibaajo Iisaa.
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 O yehi to Pilaatu, o ŋaarii ɗum ɓanndu Iisaa. Pilaatu yamiri o hokkee ndu.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 O hooƴi ɓanndu nduun, o fiili ɗum e kasanke keso.
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 O watti ɗum e saabeere heyre nde o wasannoo hoore makko e hayre. Caggal ɗuum, o talliti hayre teddunde, o uddiri dammbugal saabeere ndeen, o dilli.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Mariyama mo Magdala e Mariyama goɗɗo oon ina njooɗii ɗoon, ina kucciti e saabeere ndeen.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Jaango majjum wo nyalaande fowteteende. Hooreeɓe almaami'en e Farisa'en kawriti to Pilaatu,
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 mbi'i ɗum: —Joomii amin, min miccitake kiiloowo yimɓe oon wi'iino nde wuurnoo ndeen, balɗe tati caggal maayde muuɗum iirtoto.
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Ndelle, njamiraa saabeere ndeen doomee faa nyalooma tataɓo oon faltoo, taa taalibaaɓe makko ngara mbujja ɓanndu makko mbi'a yimɓe ɓeen o ummitake hakkunde maayɓe. Ndeen kaa, hiila cakitiika kaan ɓuran arandeeha kaan bonde.
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Pilaatu wi'i ɓe: —Inan sordaasi'en ndaarooɓe. Njehee, kooƴee ɗum'en, ndoomira saabeere ndeen no mbaawiri fuu.
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Ɓe njehi hayboyde saabeere ndeen: ɓe takki ommboode ndeen, ɓe ngaɗi maande dow mayre, ɓe ndarni ɗoon sordaasiiɓe ndaarooɓe.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.