Mateus 14
Fulfulde Burkina NT (FUH_SIM) vs NVT
1 Wakkati oon, Hirudus hooreejo leydi Galili oon nani kabaaru Iisaa ina haalee.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 O wi'i gollooɓe makko: —Ɗum wo Yaayaa lootoowo lootagal batisima! Wo kanko iirtii! Ɗum waɗi de imo jogii baawɗe waɗude kaayeefiiji.
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Tawi Hirudus yamiriino Yaayaa nanngee, haɓɓee, uddee ley kasu. O waɗii ɗum saabe debbo bi'eteeɗo Hirudiya, jom suudu mawniiko bi'eteeɗo Filipu.
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 Sabo Yaayaa ina wi'annoo Hirudus: —Daganaaki ma teetaa Hirudiya, sabo o dee mawna.
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Hirudus na yiɗunoo warude mo ammaa suusaano yimɓe ɓeen, sabo ɓe fuu iɓe njogorii Yaayaa wo annabaajo.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Ɗum le, nyannde miccitagol rimeede Hirudus, ɓii Hirudiya debbo wami yeeso noddaaɓe ɓeen. Hirudus weltii sanne,
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 faa hunii hokkan mo huunde fuu ko o ŋaarii ɗum.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Surbaajo oon jokki haala inna muuɗum, wi'i Hirudus: —Waddanam ɗo hoore Yaayaa lootoowo lootagal batisima oon e ley le'al!
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Ɗum metti ɓernde Hirudus. Ammaa saabe ko hunii ɗuum e saabe noddaaɓe ɓeen, yamiri surbaajo oon hokkee ko ŋaarii ɗuum.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 O nuli goɗɗo yaha taƴowa hoore Yaayaa ley kasu toon.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Hoore ndeen taƴaa tummbaa ley le'al, de hokkaa suka debbo oon. Kam du hokkowi nde inna muuɗum.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Taalibaaɓe Yaayaa ɓeen ngari kooƴi ɓanndu nduun, uwoyi. Caggal ɗuum, ɓe njehi, ɓe kaalanowi Iisaa ko waɗi ɗuum.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Nde Iisaa nannoo kabaaru maayde Yaayaa ndeen, dilli ɗoon, naati laana ndiyam. O fonndii nokku perwuɗo, kanko tan. Nde yimɓe nannoo ɗum fu, njalti e galluuje ɗeen, takkii daande maayo ngoon, njokki mo.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Nde o yaltunoo e laana kaan ndeen, o yi'i jamaa keewɗo. O yurmii ɗum'en sanne, o danni nyawɓe wonɓe ley muɓɓen.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Nde hiirunoo ndeen, taalibaaɓe ɓeen ɓattitii Iisaa, mbi'i ɗum: —Joonin kaa hiirii. Nokku o du wo ladde. Mbi'aa jamaa oon yaha, naatowa gure faa coodowa ko nyaama toon.
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 O jaabii ɓe, o wi'i: —Fotaa ko ɓe njaha. Onon e ko'e mooɗon, kokkee ɓe ko ɓe nyaama.
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Ɓe njaabii mo, ɓe mbi'i: —Buuruuje joy e liƴƴi ɗiɗi tan min njogii.
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 O wi'i ɓe: —Ngaddanee kam ɗum ga.
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 O yamiri yimɓe ɓeen njooɗoo dow huɗo. O hooƴi buuruuje joy ɗeen e liƴƴi ɗiɗi ɗiin, de o tiggitii kammu, o yetti Laamɗo. O taƴi buuru oon, o hokki taalibaaɓe ɓeen kokka jamaa oon.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Ɓe fuu ɓe nyaami faa ɓe kaari. Taalibaaɓe ɓeen kawrunduri kelte keddiiɗe ɗeen, kebbini kandeeje sappo e ɗiɗi.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Nyaamuɓe ɓeen ina ngaɗa hono worɓe ujunaaje njoyo ko waldaa e rewɓe e sukaaɓe.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Wakkati oon ni, o yamiri taalibaaɓe ɓeen naata laana kaan, ardoo peƴƴita maayo ngoon, faa o waynoo jamaa oon.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Caggal o waynake jamaa oon, o ƴeeŋowi dow waamnde faa o waɗa du'aare kanko tan. Naange yanii, tawi kanko tan woni toon.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Ndeen tawi laana kaan woɗɗowake ley ndiyam toon. Bempeƴƴe ina piya ka, sabo ika hawra e henndu.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Nde ɓadinoo weetude ndeen, imo wara to taalibaaɓe ɓeen, imo yaha e koyɗe dow ndiyam ɗaam.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Ammaa nde ɓe nji'unoo mo imo yaha dow ndiyam ɗaam fu, nesiiji maɓɓe taƴi, ɓe mbi'i: —Wo ɗum mbeelu! Ɓe mbaaydiri kulol.
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Wakkati oon fu, Iisaa wi'i ɓe: —Cellinee ɓerɗe mon! Wo miin. Taa kulee!
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Piyeer jaabii mo, wi'i: —Joomam, si wo aan fu, njamiraa kam mi wara to maa dow ndiyam ɗam.
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Iisaa jaabii mo, wi'i: —War! Piyeer yalti laana kaan, ina yaha dow ndiyam ɗaam, ina fonndii to Iisaa.
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Ammaa nde o yi'unoo henndu nduun sattii ndeen, o huli. O fuɗɗi yoolaade. O wulli, o wi'i: —Joomam, hisinam!
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Wakkati oon fu, Iisaa foorti junngo mum, nanngi mo, wi'i: —Hey pamɗuɗo goonɗinal. Ko waɗi cikkitirɗaa?
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Caggal ɗuum ɓe ɗiɗo fuu, ɓe naati laana kaan. Wakkati oon, henndu nduun darii.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Ndeen taalibaaɓe wonɓe ley laana kaan ɓeen cujidani mo, mbi'i: —Tannyoral, aan woni Ɓii Laamɗo!
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Ɓe peƴƴiti maayo ngoon, ɓe njottii leydi Genesaret.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Worɓe nokku oon annditi mo, kaalani leydi ndiin fuu garol makko. Yimɓe ɓeen ngaddani mo nyawɓe muɓɓen fuu.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Ɓe nyaagii mo o acca nyawɓe ɓeen meema fay si wo kommbol saaya makko tan. Meemuɗo ngol du fuu daɗii.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.