Marcos 6

Fulfulde Burkina NT (FUH_SIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Iisaa dilli nokku oon, hooti wuro ngo mawni ngoon. Taalibaaɓe muuɗum njokki ɗum.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Nde nyalaande fowteteende yottinoo ndeen, o fuɗɗi waajaade ley suudu waajordu nduun. Nanɓe waaju makko ɓeen, ɗum haaynii ɗum'en, heddii ina mbi'a: —Toy o heɓi ɗum? Noy o heɓiri hakkillo ngo? Ndaar! Noy neɗɗo waawiri waɗirde kaayeefiiji ɗi?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Yalla wanaa kanko woni cehoowo leɗɗe, ɓii Mariyama naa? Wanaa o mawnoo Yaakuuba e Yuusufi e Yahuuda e Simon? Wanaa enen e banndiraaɓe makko rewɓe koddi naa? Ɗum saabanii ɓe salaade mo.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Wakkati oon, o wi'i ɓe: —Annabaajo ina teddinee e nokku fuu si wanaa e ley wuro muuɗum e hakkunde rimdaaɓe muuɗum e ley suudu mum.
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Iisaa heɓaay waɗude ɗoon fay kaayeefi gooto, si wanaa ko yowi junngo muuɗum e nyawɓe seeɗa, danni ɗum'en.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 De ko ɓe ngoonɗinaay mo ɗuum haaynake mo. No Iisaa nuliri taalibaaɓe muuɗum sappo e ɗiɗo ɓeen (Matta 10.1, 5-15, Lukka 9.1-6) Caggal ɗuum, Iisaa yiiltii e gure piiliiɗe ɗoon ɗeen, ina waajoo.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 O noddi taalibaaɓe sappo e ɗiɗo ɓeen, o nuliri ɗum'en ɗiɗo ɗiɗo. O hokki ɓe baawɗe riiwude ginnaaji,
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 o wi'i ɓe taa ɓe njaada e fay huunde si wanaa cabbi. Taa ɓe kooƴa buuru naa mbasu naa kaalisi e ley njiibaaji maɓɓe.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 O yamiri ɓe ɓe ɓornoo paɗe, de taa ɓe kooƴa saayaaji ɗiɗi.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 O wi'i ɓe katin: —Galle fuu mo njippiɗon, keddoɗon ɗoon faa nde ndilloton e nokku oon.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Si on ngarii e nokkuure de yimɓe njaɓɓaaki on naa kettindanaaki on, ndillon toon, piɗɗon sollaare maɓɓe wonnde e koyɗe mon faa laatanoo ɓe seedee e dow bonanda maɓɓe.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Ɓe njehi, ɓe mbaajii yimɓe ɓeen tuuba,
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 ɓe ndiiwi ginnaaji keewɗi, ɓe ngatti nebbam dow ko'e nyawɓe heewɓe ɓe cellini ɗum'en.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Hirudus, kaananke oon, nani haala Iisaa ina haalee, sabo innde Iisaa sankitake faa yaaji. Woɓɓe ina mbi'a wo o Yaayaa lootoowo lootagal batisimaoon ummitii e maayde, ɗuum waɗi de imo jogii baawɗe waɗude kaayeefiiji.
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Woɓɓe ina mbi'a wo o annabi Iliyaasa. Woɓɓe du ina mbi'a wo o annabaajo hono annabaaɓe arandeeɓe ɓeen ni.
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Nde Hirudus nannoo ɗum ndeen, wi'i: —Yaayaa mo taƴunoomi hoore mum oon, kam iirtii!
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Tawi Hirudus yamiriino Yaayaa nanngee, haɓɓee, uddee ley kasu. O waɗii ɗum saabe Hirudiya jom suudu mawniiko bi'eteeɗo Filipu mo o ɓaŋunoo oon.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Sabo Yaayaa ina wi'annoo mo: —Daganaaki ma teetaa jom suudu mawna.
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Hirudiya mettaa e Yaayaa faa ina yiɗi o waree, de heɓaay laawol,
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 sabo Hirudus ina hulannoo Yaayaa, ina anndunoo o gorko ponnditiiɗo, ceniiɗo. Ɗum waɗi de imo haybannoo ɗum. Si o hettindake haala muuɗum fu, hakkillo makko jiiɓoto, wooɗi du imo yiɗi hettindanaade ɗum.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Ammaa, Hirudiya heɓi laawol warude mo nyannde rimeede Hirudus wartunoo. Hirudus waɗani howruuɓe muuɗum e hooreeɓe sordaasiiɓe ɓeen e inndee-anndee'en Galili ɓeen fuu hiraande mawnde.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Ɓii Hirudiya debbo naati ina wama. Ɗum weli Hirudus e jooɗodiiɓe e muuɗum fuu. O wi'i suka debbo oon: —Haalanam ko njiɗɗaa faa mi waɗane.
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 O hunanii ɗum, o wi'i o hokkan ɗum huunde fuu ko nyaagii mo, fay si tawi wo feccere laamu makko.
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 De suka debbo oon yalti, wi'i inna muuɗum: —Ɗume kaanumi nyaagaade mo? Inniiko oon jaabii mo, wi'i: —Nyaaga mo hoore Yaayaa lootoowo lootagal batisima oon!
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Suka debbo oon henyii, yeccii to kaananke oon, nyaagii ɗum, wi'i: —Ko njiɗumi, ngaddanaa kam joonin joonin wo hoore Yaayaa lootoowo lootagal batisima oon e ley le'al!
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Ɓernde Hirudus metti sanne. Ammaa saabe ko hunii ɗuum e saabe noddaaɓe ɓeen, o yiɗaa yaltude e konngol makko ngool.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Wakkati oon o neli gooto e sordaasiiɓe doomooɓe mo ɓeen, o yamiri ɗum waddowa hoore Yaayaa. Sordaasi oon yeccii, naati ley kasu toon, taƴi hoore Yaayaa,
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 tummbi ley le'al, waddi, hokki suka debbo oon. Suka debbo oon du hokki inna mum.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Nde taalibaaɓe Yaayaa ɓeen nannoo ɗum ndeen, ngari kooƴi ɓanndu makko nduun, ngattowi ɗum e saabeere.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Nulaaɓe ɓeen ngarti to Iisaa, kaalani ɗum ko ngaɗi ɗuum e ko mbaajii ɗuum fuu.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 O wi'i ɓe: —En njaha nokkuure ferwunde, keɓon fowtinaade seeɗa. Ko o wi'i noon ɗuum wo saabe yaha-warta yimɓe na heewi ɗoon, faa kanko e taalibaaɓe makko ɓeen, ɓe kunngii heɓude fay no ɓe nyaamira.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Ɓe njehi ɓe naatowi laana, ɓe peƴƴiti, ɓe toowti kamɓe tan e nokku perwuɗo.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Yimɓe heewɓe nji'ii iɓe njaha, annditi to ɓe ponndii. Heewɓe ƴuuri e gure ɗeen fuu, kenyanii to ɓe ponndii toon, arti ɓe yottaade.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Nde o yaltunoo e laana kaan ndeen, o yi'i jamaa keewɗo. O yurmii ɓe sanne, sabo iɓe nga'i hono no baali ɗi ngalaa duroowo ni. O heddii imo waajoo ɓe kulle keewɗe.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Nde hiirunoo ndeen, taalibaaɓe ɓeen ɓattitii mo, mbi'i: —Joonin hiirii, katin du nokku o wo ladde ɓolde.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Mbi'aa jamaa o sankitoo e gure e nokkuuje ɓadiiɗe ɗo faa coodowa ko nyaama.
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 O jaabii ɓe, o wi'i: —Onon e ko'e mooɗon, kokkee ɓe ko ɓe nyaama! Ndeen ɓe ƴami mo, ɓe mbi'i: —Ndelle aɗa yiɗi min kooƴa buuɗi cardi keme ɗiɗi min coodanowa ɓe buuru ko ɓe nyaama?
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Wakkati oon, o wi'i ɓe: —Noy foti buuruuje ɗe njogiɗon? Njehee ndaarowee! Nde ɓe njahunoo ɓe kumpitowii ndeen, ɓe mbi'i mo: —Buuruuje joy e liƴƴi ɗiɗi min njogii.
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 O yamiri taalibaaɓe ɓeen njoƴƴinira jamaa oon feere feere dow huɗo hecco.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Ɓe njooɗorii feere feere, hemre hemre, e capanɗe njoyo njoyo.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 O hooƴi buuruuje joy ɗeen e liƴƴi ɗiɗi ɗiin, o tiggitii kammu, o yetti Laamɗo. O heltii buuru oon, o hokki taalibaaɓe makko peccana yimɓe ɓeen. Hono noon liƴƴi ɗiɗi ɗiin du.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Ɓe fuu ɓe nyaami faa ɓe kaari.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Taalibaaɓe ɓeen kawrunduri kedde buuru e liƴƴi ɗeen, kebbini kandeeje sappo e ɗiɗi.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Nyaamuɓe buuru oon ɓeen, fay worɓe tan ngaɗii hono ujunaaje njoyo.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Wakkati oon fu, Iisaa yamiri taalibaaɓe muuɗum naata laana kaan, ardoo ɗum peƴƴita njaha Baytisayda gere ooto maayo ngoon. Kanko du, o waynoo jamaa oon tafon.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Nde o seedunoo e jamaa oon ndeen, o ƴeeŋowi dow waamnde faa o waɗa du'aare.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Nde jemma warnoo ndeen, tawi laana kaan ina woni hakkunde maayo toon, Iisaa tan heddii e leydi.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 O sooynii taalibaaɓe ɓeen ina cummbako mbaawi fuu, sabo wo ɓe hawrooɓe e henndu. Nde ɓadinoo weetude ndeen, o wari to maɓɓe imo yaha e koyɗe dow ndiyam ɗaam, faa o hesi faltaade ɓe.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Kaa nde ɓe njiinoo mo imo yaha e dow ndiyam ɗaam ndeen, ɓe cikki wo ɗum mbeelu, ɓe keddii iɓe mbaayda,
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 sabo ɓe fuu, nde ɓe njiinoo mo ndeen, nesiiji maɓɓe taƴi. Wakkati oon Iisaa wi'i ɓe: —Cellinee ɓerɗe mon! Wo miin. Taa kulee!
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 O naati laana kaan, o tawti ɓe, de henndu nduun darii. Ɗum haaynii ɓe sanne.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Ɓe paamaayno haaynde nde Iisaa waɗiri buuru oon ndeen, sabo ɓe wumɓe ɓerɗe.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Ɓe peƴƴiti maayo ngoon, ɓe njottii leydi Genesaret, ɓe ndarii ɗoon.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Wakkati ɓe njalti e laana kaan ndeen, yimɓe ɓeen annditi mo,
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 cankitii e seraaji ɗiin fuu, ina njowa nyawɓe muɓɓen e dow daɗɗooji, ina ngadda nokku fuu ɗo nani imo woni.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Katin du ɗo Iisaa tawaa fuu, gilla e ley gure faa e galluuje faa e ladde, yimɓe ɓeen ngaddan nyawɓe muɓɓen e taliyaaje, ina ŋaaroo mo o acca ɓe meema fay si wo kommbol saaya makko. Meemuɗo ngol du fuu daɗii.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.