Lucas 24
Fulfulde Burkina NT (FUH_SIM) vs ACF
1 Gilla puɗal naange nyannde go'aɓerde e jeɗɗiire,rewɓe ɓeen ponndii to saabeere toon, ɓe kooƴii nebbeele uurɗe ɗe ɓe moƴƴinnoo ɗeen.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Ɓe tawi hayre ndeen tallitaama, ittaama e dammbugal saabeere ndeen.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Ammaa nde ɓe naatunoo ndeen, ɓe tawaay ɓanndu Iisaa, joomii ɓe.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 E ley no hakkillooji maɓɓe mbemmborii noon, inan worɓe ɗiɗo punti, ina ndarii yeeso maɓɓe, ina ɓornii kaddule jalbooje.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Kulol nanngi ɓe, ɓe leeƴini geese maɓɓe e leydi. Wakkati oon worɓe ɓeen mbi'i ɓe: —Ko waɗi oɗon piloo buurɗo hakkunde maayɓe?
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 O walaa ɗo, o ummitake. Miccitee ko o haalannoo on leydi Galili ɗuum
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 nde o wi'unoo: «Ina tilsi Ɓii Neɗɗo wattee e juuɗe luttuɓe, de tontee e leggal palaangal, de ummitoo nyannde tataɓerde.»
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 Ndeen ɓe miccii haala Iisaa kaan.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Ɓe ƴuwi to saabeere toon, ɓe njeccii, ɓe kaalanowi ɗum sappo e ngo'o ɓeen e wonduɓe e muɓɓen fuu.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Rewɓe ɓeen ngoni: Mariyama mo Magdala, e Yowanna, e Mariyama inna Yaakuuba e rewɓe wonduɓe e muɓɓen. Ɓe kaalani ɗum nulaaɓe ɓeen.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Nulaaɓe ɓeen ndaardi haala maɓɓe kaan hono njiiɓiika, njaɓaay goonɗinde ɓe.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 De Piyeer kaa ummii, doggi, yehi saabeere toon. Nde o yuurninoo ley mayre ndeen, kasanke oon tan o yi'i. O yeccii wuro, imo wemmbii saabe ko waɗi ɗuum.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Nyalooma oon pay, ɗiɗo e ley taalibaaɓe ɓeen kooƴi laawol wuro wi'eteengo Emayus. Hakkunde wuro ngoon e Urusaliima ina waɗa kilooji sappo e go'o.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Iɓe pillodoo e dow ko waɗi ɗuum fuu.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 E ley filla maɓɓe ɗo ɓe kokkundurta hakkillooji ɗoon, Iisaa e hoore muuɗum hewti ɓe, ina yaada e maɓɓe.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Ammaa gite maɓɓe uddaa taa ɓe anndita mo.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 O wi'i ɓe: —Ɗume pillotoɗon e jahaangal mooɗon ngal? Ɓe ndarii, ɓerɗe maɓɓe metti.
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Gooto maɓɓe bi'eteeɗo Kiliyopas jaabii mo, wi'i: —Ndelle hakkunde weerɓe Urusaliima wo aan tan woni mo faamaay ko waɗi toon ley balɗe ɗe naa?
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 O wi'i ɓe: —Ɗume? Ɓe mbi'i mo: —Ko waɗi e Iisaa Nasaraatuujo oon. Wo o annabaajo, jom baawɗe ley haala makko e golle makko yeeso Laamɗo e yimɓe fuu.
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 De hooreeɓe almaami'en e mawɓe meeɗen ngatti mo ley juuɗe laamu faa o jukkee jukkungo maayde, tonti mo e leggal palaangal.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Min cikkiino kanko rimɗinta Israa'iila. Ammaa katin du, hannden woni nyalooma tataɓo ko ɗum waɗi.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Wooɗi rewɓe amin woɓɓe du ngaɗii min kaayeefi. Ɓe njehii to saabeere toon illa fajiri,
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 de ɓe tawaay ɓanndu makko toon. Ɓe ngarti, ɓe mbi'i maleyka'en ɓanganii ɓe, mbi'i imo wuuri.
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Caggal ɗuum, woɓɓe amin njehi to saabeere toon, tawri no rewɓe ɓeen mbiiri noon, de ɓe nji'aay mo kanko kaa.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 Ndeen Iisaa wi'i ɓe: —Hey onon famɗuɓe hakkillo! Ɓerɗe mooɗon njaawaa goonɗinde ko annabaaɓe kaali fuu!
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Wanaa ina tilsi Almasiihu torree de naata ley teddeengal muuɗum naa?
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 Ndeen o faamini ɓe ko Binndi Ceniiɗi ɗiin fuu kaali dow makko, gilla e Tawreeta Muusaa faa e dewte annabaaɓe.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Nde ɓe ɓattinoo wuro ngo ɓe ponndii ngoon ndeen, o waɗi hono o jiɗɗo faltaade.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Ammaa ɓe nyaagii mo, ɓe mbi'i: —Heddoda e amin, sabo hiirii, jemma warii. O naati, o jippodii e maɓɓe.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Nde ɓe njooɗinoo iɓe nyaama ndeen, o hooƴi buuru, o yetti Laamɗo, o heltii buuru oon, o hokki ɓe.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Ndeen gite maɓɓe peertii, ɓe annditi mo. Wakkati oon o lalli e gite maɓɓe.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Ndeen iɓe mbi'undura hakkunde maɓɓe: —Wanaa ɓerɗe men na mbeli, na muuyi nanude sanne nde o haaldannoo e meeɗen dow laawol ndeen, imo faamina en Binndi ɗiin naa?
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Wakkati oon, ɓe ummii ɓe njeccii Urusaliima. Ɓe tawtowi toon sappo e ngo'o ɓeen, ina kawriti e yaadiraaɓe muɓɓen.
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 Ɓeen mbi'i ɓe: —Goonga, Iisaa Joomiraaɗo ummitake, o ɓanganii Simon.
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Ɗiɗo ɓeen du kaalani ɓe ko waɗi e laawol muɓɓen, e no ɓe annditiri Iisaa nde heltunoo buuru ndeen.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 Nde ɓe kaalannoo ɗum ndeen, Iisaa funti darii hakkunde maɓɓe, wi'i ɓe: —Jam wondu e mooɗon!
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Nesiiji maɓɓe taƴi, ɓe kuli, ɓe miilii ko ɓe nji'ata ɗuum wo mbeelu.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 De o wi'i ɓe: —Ɗume kulɗon? Ko waɗi oɗon cikkitira ley ɓerɗe mon?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Ndaaree juuɗe am e koyɗe am, wo miin jaati. Meemee kam, ndaaron. Sabo mbeelu walaa teewu, walaa ƴi'e hono no njiiruɗon kam ni.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Nde o haalunoo ɗum ndeen, o holli ɓe newe juuɗe makko e koyɗe makko.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 E ley ko ɓe kunngii goonɗinde saabe seyo maɓɓe e kaayeefi, o wi'i ɓe: —Oɗon ngoodi ɗo ko nyaametee naa?
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Ɓe ngaddani mo tayre liingu nduppaangu.
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 O jaɓi nde, o nyaami yeeso maɓɓe.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Caggal ɗuum, o wi'i ɓe: —Ko winndaa ley Tawreeta Muusaa e dewte annabaaɓe e Jabuura dow am ɗuum fuu, ina tilsi ɗum tabita. Kulle ɗeen jaati ngoni ko kaalannoomi on nde ngondunoomi e mooɗon ndeen.
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Wakkati oon, o omti hakkillooji maɓɓe faa ɓe paama Binndi ɗiin.
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 O wi'i ɓe: —Ina winndaa Almasiihu torrete faa maaya, ummitoto hakkunde maayɓe nyannde tataɓerde,
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 de tuubugol e yaafagol hakkeeji gooynete e lenyi fuu saabe innde makko. Ɗum fuɗɗan gilla Urusaliima.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Onon ngoni seedotooɓe kulle ɗeen!
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 Miin, mi nuldan on ko Baaba aadii ɗuum. Onon kaa, keddee ley ngalluure nde, faa nde baawɗe gonɗe dow ɗeen njippii e mooɗon.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 O yaari ɓe faa ɗakkol Baytaniya, o ƴepti juuɗe makko, o barkini ɓe.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Wakkati mo o barkini ɓe oon, o seedi e maɓɓe, o ƴeentinaa dow kammu.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Ɓe cujidani mo. Caggal ɗuum, ɓe njeccodii Urusaliima e seyo manngo.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Wakkati fuu iɓe tawee ley suudu dewal mawndu, iɓe njetta Laamɗo.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.