João 4
Fulfulde Burkina NT (FUH_SIM) vs VC
1 Farisa'en nanii wi'aama Iisaa ina loota yimɓe lootagal batisima, ina heɓa taalibaaɓe faa ɓuri Yaayaa.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 Tawi Iisaa e hoore muuɗum kaa lootaay fay gooto, wo taalibaaɓe muuɗum.
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Nde Iisaa nannoo ko haalanoo e muuɗum fu, dilli leydi Yahuudiya, yeccii leydi Galili.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Sanaa o rewa ley leydi Samariya.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 O yottii ngalluure Samariya wi'eteende Sikar ɗakkol ngesa nga Yaakuuba hokkunoo ɓiyum Yuusufi ngaan.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Ɗoon ɓunndu Yaakuuba nduun woni. Tawi Iisaa tampii du e jahaangal ngaal, de jooɗii daande ɓunndu nduun faa fowta. Wakkati oon wo hakkunde naange.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Samariyanke debbo wari ƴoogude. Iisaa wi'i mo: —Hokkam ndiyam, mi yara!
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Tawi taalibaaɓe makko ɓeen njehii ley ngalluure toon faa coodowa nyaamdu.
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Debbo oon wi'i Iisaa: —Noy waɗi de aan, Alhuudiyanke, aɗa ŋaaroo kam miin, Samariyanke, ndiyam faa njaraa? Sabo Alhuudiyankooɓe e Samariyankooɓe wo harmundurɓe.
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Iisaa jaabii mo, wi'i: —Si aɗa anndunoo no dokke Laamɗo poti, e bi'uɗo ma kokkaa ɗum ndiyam yara oon, a nyaagotono mo, o hokke ndiyam nguurndam njaraa.
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Debbo oon wi'i mo: —Joomam, a walaa cafirgal. Ɓunndu ndu ina luggi. Toy keɓataa ndiyam nguurndam ɗaam?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Aan, aɗa ɓuri maama amin Yaakuuba kokkuɗo min ɓunndu ndu oon teddude naa? Kanko e ɓiɓɓe makko e daabaaji makko fuu, e mayru ɓe njaratano.
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Iisaa jaabii mo: —Neɗɗo fuu jarɗo ndiyam ɗam ɗomɗan katin,
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 ammaa jarɗo ndiyam ɗam kokkammi ɗaam fuu, ɗomɗataa faa abada. Sabo ndiyam ɗam kokkammi ɗaam laatanto ɗum ndiyam iloojam mbuurnoojam ɗum nguurndam nduumiiɗam.
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Debbo oon wi'i: —Joomam, hokkam ndiyam ɗaam taa mi ɗomɗa katin, sakko mi wartana ƴoogude ɗo katin.
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Iisaa wi'i mo: —Yahu noddoy gora, ngardon!
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Debbo oon jaabii mo: —Mi walaa goriiwo. Iisaa wi'i mo: —A haalii goonga ko mbiiɗaa a walaa goriiwo ɗuum.
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 A ɓaŋanooma worɓe njoyo. Mo ngonduɗaa joonin oon du, wanaa gora. A haalii goonga.
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Debbo oon wi'i mo: —Joomam, laaɓanii kam a annabaajo.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Maamiraaɓe amin ndewii Laamɗo dow waamnde nde, de onon Alhuudiyankooɓe kaa, oɗon mbi'a to Urusaliima tan Laamɗo haani reweede.
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Iisaa wi'i mo: —Banndam debbo, goonɗinam: wakkati waran, nde ndewoton Baabiiwo tawee wanaa e waamnde nde, wanaa Urusaliima.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Onon Samariyankooɓe, oɗon ndewa ko on anndaa, de minen Alhuudiyankooɓe, ko min anndi min ndewata, sabo kisindam to Alhuudiyankooɓe ƴuurata.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Wakkati ina wara, yottake jaati, nde rewirooɓe Laamɗo goonga ɓeen ndewirta ɗum Ruuhu e goonga. Wo rewooɓe hono ɓeen Baabiiwo filotoo.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Laamɗo wo Ruuhu. Rewooɓe mo ɓeen sanaa ndewira mo ruuhu e goonga.
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Debbo oon wi'i: —Miɗo anndi Cuɓaaɗo bi'eteeɗo Almasiihu oon wo garoowo. Nde o wari fu, o humpitan min huunde fuu.
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Iisaa wi'i mo: —Wo ɗum miin, mo kaaldataa oon.
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Wakkati oon fu, taalibaaɓe makko ɓeen njottii. Ko Iisaa haaldata e debbo oon ɗuum haaynii ɓe, de fay gooto maɓɓe ƴamaay mo ɗume o haajaa e debbo oon naa ko waɗi imo haalda e muuɗum.
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Ndeen debbo oon yoppi loonde muuɗum toon, fornyii wuro haalanowi yimɓe, wi'i:
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 —Ngaree ndaaree gorko kaaltanɗo kam ko ngaɗunoomi fuu. Yalla wanaa kanko woni Almasiihu naa?
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Ɓe njalti ngalluure, ɓe ponndii to Iisaa.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Wakkati oon, taalibaaɓe ɓeen nyaagii mo, ina mbi'a: —Moodibbo, tinna nyaamu!
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 O jaabii ɓe, o wi'i: —Miɗo jogii ko mi nyaama ko on anndaa.
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Taalibaaɓe ɓeen ina ƴamundura: —Ɗum le, won gaddanɗo mo ko nyaametee naa?
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Iisaa wi'i ɓe: —Nyaamdu am wo waɗude muuyɗe Nulɗo kam oon e yottinde golle muuɗum.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Onon, oɗon mbi'a: «Faa hannden lebbi nay de tayri wara.» De miin kaa miɗo wi'a on: ƴeptee gite mon, ƴeewee gese fuu ɓenndii, njonii taƴeede.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Taƴoowo heɓan mbarjaari, resana nyaamri ndi nguurndam nduumiiɗam, faa aawuɗo e taƴuɗo fuu ceyodoo.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Ɗum tabintinta banndol bi'oowol: «Goɗɗo ina aawa, goɗɗo ina taƴa.»
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Mi nulii on taƴowon ngesa nga on tampanaay. Woɓɓe tampi, de oɗon mbeltii e tampiri muɓɓen.
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Samariyankooɓe heewɓe ley ngalluure ndeen ngoonɗinii Iisaa saabe haala debbo ceediiɗo de wi'i: «O haaltanii kam ko ngaɗunoomi fuu.»
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Nde Samariyankooɓe ɓeen njottinoo Iisaa ndeen, nyaagii mo o wonda e muɓɓen. O waɗi ɗoon balɗe ɗiɗi.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Yimɓe heewɓe ngoonɗini mo katin saabe konngol makko.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Ɓe mbi'i debbo oon: —Joonin, wanaa saabe haalaaji maa ɗiin tan min ngoonɗiniri. Ko min ngoonɗiniri dey, minen e ko'e amin, min nanii konngol makko, min annditii kanko jaati woni Kisinoowo adunaaru.
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Caggal balɗe ɗiɗi ɗeen, o dilli ɗoon, o yehi Galili.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Kanko e hoore makko o seedake: «Annabaajo teddintaake e ley wuro muuɗum.»
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Nde o yottinoo Galili ndeen, Galilinkooɓe njaɓɓorii mo juuɗe ɗiɗi, sabo kamɓe du ɓe njehiino iidi Urusaliima, ɓe nji'iino ko o gollunoo ley iidi ndiin ɗuum.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Ndeen Iisaa warti Kaana ley leydi Galili, ɗo o waylitinnoo ndiyam o waɗi ɗam cabijam ɗoon. Ina woodi howruujo kaananke gomma mo ɓiyum sellaa ley Kafarnahum.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Nde howruujo oon nannoo Iisaa ƴuurii Yahuudiya wartii Galili fu, yehi to Iisaa, nyaagii ɗum jippoo dannanowa ɗum ɓiyum ɓadiiɗo maayde.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Iisaa wi'i mo: —Si on nji'aay maandeeji e kaayeefiiji fu, on ngoonɗintaa.
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Howruujo kaananke oon wi'i mo: —Joomam, en njaha gilla ɓiyam oon maayaay.
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Iisaa wi'i mo: —Hootu, ɓiya daɗii. Gorko oon goonɗini ko Iisaa wi'i ɗum, hooti.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Ko o hootata ɗuum, gollooɓe makko kawrowi e makko dow laawol, kaalani mo, mbi'i: —Ɓiya oon daɗii.
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 O ƴami ɓe wakkati oye suka o samtanaa. Ɓe mbi'i mo: —Yamnde go'o ɓadagol sallifana keeŋan jontere ndeen yoppi mo.
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Baaba suka oon annditi wakkati oon jaati Iisaa wi'unoo ɗum: «Ɓiya oon daɗii!» Nii kanko e koreeji makko fuu ɓe ngoonɗiniri Iisaa.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Ɗum woni maande ɗiɗaɓerde nde Iisaa golli leydi Galili. O waɗii ɗum nde o ƴuurnoo leydi Yahuudiya.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.