Marcos 6
Ko woni Amaana Keso (FUH) vs VC
1 Iisa he *aahiiɓe mum ndilli wuro Jayrus, pa'i Nasaratu, wuro ngo Iisa mawnunoo nder mum.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 *Nyalaane fowteteene jaaƴi, o fuɗɗi waajaade nder *waajordu Nasaratu. Jama'aare hettinaniide waaju makko fuu haayɗinaama. Nden ɓe keddii iɓe mbi'a :
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Hanaa ya kanko woni sekkeejo oo ? Hanaa kanko woni ɓii-Mariyaama naa ? Hanaa kanko woni mawnu Yakuuba, Yoses, Yahuuda he Simon'en ? Minyiraaɓe makko rewɓe no ngondi he meeɗen.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Amma Iisa jaabii ɓe wi'i ko annabiijo no teddinee nokku fuu sey nder wuro mum, hakkune rimdaaɓe mum, he nder ɓaade mum'en.
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Ko ƴaari junngo makko ngo o yowi dow nyawɓe gom, o nyawti ɓe, Iisa heɓaay waɗi haayne baa worre ɗon.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Rafi goonɗinol maɓɓe haayɗini Iisa sanne.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Nyannde gom o noddi *lilaaɓe makko sappo e ɗiɗo ɓeen, o liliri ɓe ɗiɗɗiɗo. O hokki ɓe baawɗe riiwude ginnaaji,
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 o wi'i ɓe :
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Ɓornee paɗe mooɗon, to ƴaaree toggooje ɗiɗi.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Nder wuro fuu ngo ngarɗon, ɓaade fuu nde njippiɗon nder mum, njooɗee nder mayre sey nyannde ndilloton.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Nde on ngari nder nokkuure, nde nii himɓe njaɓɓaaki on naa kettinanaaki on, nde nii on ummake ndilludu, piɗɗee sollaare koyɗe mooɗon ngam ɗum laatanoo ɓe seeda gacce maɓɓe.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 *Aahiiɓe ɓeen ummii, njehi no mbaajoo, no mbi'a himɓe tuuba.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Ɓe ndiiwi ginnaaji ɗuɗɗi, ɓe mbuji himɓe heewɓe nebbam, himɓe ɓeen nyawti.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Innde Iisa walaa fuu to yehaay. *Hirudus, laamiiɗo leydi Galili, nani habaru Iisa no waɗee. No woodi wi'ooɓe Yahaaya gaɗoowo *batisma ummitii. Ngam majjum waɗi, omo waɗa kaayɗe.
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Woɓɓe no mbi'a o Eliya. Woɓɓe duu no mbi'a o annabiijo nii non hano annabiiɓe aranɓe.
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Wakkati *Hirudus nani haalaaji ɗii, o tinni omo ƴama hoore makko omo wi'a :
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Hirudiya duu no jogitani Yahaaya ngam sabbu ko o wi'i *Hirudus ɗum. O tefi laawol fuu no o waɗata, o waɗa Yahaaya waree. Amma o heɓaay laawol majjum,
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 ngam *Hirudus no teddina Yahaaya sanne. Omo anndi duu ko Yahaaya gorko ceniiɗo non, dartiiɗo. Omo hakkilii he makko sanne. Haalaaji ɗi Yahaaya haaldata he makko no jiiɓodira hakkillo makko. Amma fuu nii haɗataa omo nana belɗum hettinaade haalaaji Yahaaya.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Balɗe no njaha balɗe no ngarta faa nyannde gom ɗum fotodiri he nyalaane nde *Hirudus rimaa. Nyannde mum *Hirudus hawri himɓe ɓadiiɓe ɗum. O hawri hawjiiɓe laamu, o hawri hooreeɓe soogeeji, ngam ɓe kiirto wuro makko. Nyannde mum duu Hirudiya heɓi laawol no waɗata ko Yahaaya waree.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Jama'aare ndee fuu wari hawri, sey ɓii-Hirudiya debbo naati no woma. Ɗum weli *Hirudus he warɓe kawri ɓeen fuu.
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 *Hirudus huni, wi'i kam no hokkan suka debbo oo huune fuu ko eeli ɗum, baa se tawi feccere leydi mum non.
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Suka debbo oon wurtii, wi'i innum :
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Sey suka debbo oon doggi, yehi to *Hirudus wi'i mo :
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Wakkati *Hirudus nanunoo haala kaa, ɓerne makko metti faa hanaa seɗɗa. O hiɗaa egginde haala makko ngam hunayeere nde o waɗi yeeso noddaaɓe ɓeen fuu.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Nder soogeeji doomooɓe mo ɓeen, o lili soogeeru gom, taƴowa hoore Yahaaya, waddaa. Soogeeru nduun yehi, taƴi hoore Yahaaya,
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 tummbi nder le'al, waddi, hokki suka debbo oon. Suka debbo oon duu hokki nde innum.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Wakkati aahiiɓe Yahaaya ɓeen nanunoo ɗum, ɓe ngari, ɓe kooƴi ɓanndu Yahaaya, ɓe mooɓowi.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Nyannde gom *lilaaɓe sappo e ɗiɗo ɓeen ngari kaalani Iisa, to kam'en mbaajii he ko kam'en ngaɗi.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Himɓe no njaha, no ngarta dow maɓɓe faa ɓe keppi fuu to ɓe njooɗoo ɓe nyaama. Sey Iisa wi'i ɓe :
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Nden ɓe naati laana, kamɓe tan, ɓe ndilli.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Amma wakkati ɓe ndillannoo, himɓe heewɓe annditii to ɓe pa'i. Nden ɓe ƴuwri seraaji ɗiin fuu, ɓe ndoggi, ɓe artowi ɓe.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Wakkati Iisa wurtinoo laana kaan, o hi'i jama'aare ndeen, ɓe njurminii mo sanne, ngam iɓe nanndi baali ɗi ngalaa duroowo. O tinni omo waajoo ɓe
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 dow kujje keewɗe faa jenngi. Sey *aahiiɓe makko ɓadii, mbi'i mo :
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Accu jama'aare ndeen sankitoo, ɓe naata nder gure he nokkuuje ɓadiiɗe, ngam ɓe coodowa ko nyaamee.
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Iisa jaabii ɓe, wi'i :
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Sey Iisa wi'i ɓe :
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Nden Iisa wi'i *aahiiɓe mum, ɓe njonna jama'aare ndeen cefe cefe dow huɗo hecco ɗon da.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 *Aahiiɓe ɓeen njonniri jama'aare ndeen cefe hemre hemre, he cefe woygu woygu.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Iisa hooƴi buuruuje joy ɗeen e liƴƴi ɗiɗi ɗiin, tiggitii, yetti Alla. Nden o helti buuruuje ɗeen, o hokki *aahiiɓe ɓeen njeddana himɓe. He liƴƴi ɗiin duu, o waɗiri non.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Jama'aare ndeen fuu nyaami faa haari.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 *Aahiiɓe ɓeen kawrodiri buuru e liƴƴi koddiiɗum ɗum, ɗum hebbini kandeeje sappo e ɗiɗi.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Nyannde mum worɓe ujunaaji joyo nyaami buuru oon.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Gaɗa nyamnol worɓe ujunaaji joyo ɓeen, Iisa wi'i *aahiiɓe mum naata laana, peddita ardoo ɗum, njaha fonngo gooto hedde Baytisayda. Kanko duu o sallimoo jama'aare ndeen.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 O seedi he jama'aare ndeen, o nyakki waamnde faa o du'oo.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Naange yani, laana *aahiiɓe ɓeen no caka peta ngaan. Iisa duu, kam tan no darii dow fonngo ngo ɓe ndillunoo dow mum.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Fajiri wakkati Iisa hi'unoo ko laana *aahiiɓe ɓeen no fotta henndu, awƴaaki makka duu no tampinii. Iisa dilli he koyɗe dow ndiyam ɗaam, tayni ɓe. O hewti ɓe, faa omo tefa yawtude he maɓɓe.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 — ausente —
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 O naati laana kaan, henndu nduun darii. Haayne majjum nanngi *aahiiɓe ɓeen sanne.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Ngam ɓerɗe maɓɓe no bumɗe, ɓe paamaay maana nyamnol worɓe ujunaaji joyo ɓeen.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Ɓe pedditi peta ngaan, ɓe njottii leydi Genesaret, ɓe ndarii.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Wakkati ɓe mburtii laana kaan, himɓe annditi Iisa.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Wonnooɓe toon cankitii nder seraaji ɗiin fuu. Ɓe tinni iɓe ada nyawɓe maɓɓe dow kooƴirɗe maayɓe, iɓe njaara nokku fuu to ɓe nani Iisa woni.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Nokku fuu to Iisa yehi, rumtoowo non, siire non naa nder huɓeere non, o tawan himɓe no pukkina nyawɓe mum'en hunnduko luumo, iɓe eela mo, o acca nyawɓe ɓeen meema baa nii hunnduko jabbaare makko non. Nyawɓe heɓuɓe meemii mo ɓeen fuu nyawti.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.