Atos 7
Ko woni Amaana Keso (FUH) vs VC
1 Mawɗo *cakkanooɓe Alla tawaaɗo nder hawriine dawrooɓe ndeen ƴami Etiyen wi'i :
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Nden Etiyen jaabii mo wi'i :
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 O wi'i mo :
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 —Nden *Ibrahim dilli nder leydi Kaldiya, o jooɗowi nder wuro Haran. Gaɗa maayde baabiiko, o dilli toon o wari nder leydi ndi ngonɗon nder mum hannden ndii.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Alla ronnaay mo, baa kuulal naa yabbere nder mayri. Amma Alla waɗi alkawal hokkude mo leydi ndii, ndi laatoo halal-mulal makko, kanko e jippotooɓe he makko. Dey nder wakkati mum, *Ibrahim walaano ɓiɗɗo baa gooto.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Alla wi'i mo kaden : Jippotooɓe he maaɗa no peran koɗowa nder leydi gom, ɓe torree duuɓi keme nay, ɓe ngaɗee maccuɓe.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Amma mi jukkan leydi torrundi ɓe, waɗi ɓe maccuɓe. Nden ɓe ngarta nder nokkuure ndee, ɓe teddina kam.
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Alla haɓɓidii *Ibrahim amaana, juulnol laatii alaama kolloowo amaana oon. Ngam majjum waɗi *Ibrahim juulni Isiyaaku balɗe jeɗɗi gaɗa dimeeki mum. Isiyaaku duu juulni Yakuuba, Yakuuba kam duu juulni ɓiɓɓe mum worɓe sappo e ɗiɗo, laatiiɓe maamiraaɓe meeɗen.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 Maamiraaɓe meeɗen nder haasidaaku mum'en nanngi Yusufu, connani yehooɓe Misira gom, amma Alla no wondi he makko.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 Alla soptini mo he torraaji makko fuu, moƴƴani mo hokki mo hakkillo yeeso Firawna, laamiiɗo Misira. Firawna ardini Yusufu, dawrana ko watta nder ɓaade mum he ko waɗetee nder Misira fuu.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 Nder jamaanu ardaaki makko, rafo manngo gom waɗi nder kappa kuula leydi Misira e leydi Kanaana. Ngo torri himɓe sanne, maamiraaɓe meeɗen ngalaa fuu ko nyaamata.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Wakkati Yakuuba nanunoo ko Misira no woodi nyaamdu, lili ɓiɓɓe mum. Maamiraaɓe meeɗen coodowa nyaamdu. Ɓe njehi, ɓe ngarti.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Nder coƴƴitaaki maɓɓe ɗiɗaɓi, Yusufu wannginani ɓe hoore mum. Nii waɗi ko Firawna duu anndi lenyol Yusufu.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Nden Yusufu lilani bammum Yakuuba he koreeji mum, himɓe lasooji tato e sappo he joyo ngara Misira.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Nden Yakuuba he koreeji mum ngari Misira. O jooɗii toon faa ɓe maayi gooto gooto, kanko he ɓiɓɓe makko, maamiraaɓe meeɗen.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Nder ngesa nga *Ibrahim soodunoo he ɓiɓɓe Hamor nder wuro Sikem, toon ɓe mooɓaa.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 Nde wakkati mo Alla humnannoo ko wi'unoo *Ibrahim ɗum yottinoo, Ibrankooɓe ɗuuɗi sanne nder leydi Misira.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Nder wakkati mum duu, laamiiɗo gom, mo anndaa Yusufu, mellaa nder Misira.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Laamiiɗo oon ƴoyni lenyol meeɗen, torri maamiraaɓe men, tilsinii ɓe, ɓe mboppa cukaloy maɓɓe maaya.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Nder wakkati mum *Muusa rimaa, omo horsi he Alla. Lebbi tati tan o waɗi wuro baabiiko, nden kanko duu o woppaa.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Wakkati o woppanoo, ɓii-Firawna debbo hooƴi mo, jogii hano ɓiyum reedu.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 *Muusa ekkita hikmaaku Misirankooɓe fuu, o laatii neɗɗo baawɗo haala e golle.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 Wakkati *Muusa waɗunoo duuɓi lasooji ɗiɗi, nyannde gom o anniyi tuntowaade banndiraaɓe makko Isra'ilankooɓe.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Sey o hi'i Misiranke gom no torra Isra'ilanke gom, o tettini mo, o wari Misiranke oon ngam yoptanaade banndiiko.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 *Muusa no miila ko banndiraaɓe mum no paamowan ko har junngo mum Alla hisinirta ɓe, amma ɓe paamaay.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Jaangoore mum *Muusa hi'i Isra'ilankooɓe ɗiɗo gom no kaɓa. Nden o tefi fonnude ɓe, sey o ƴami ɓe, o wi'i : « Hey ! Onon, on banndiraaɓe ! Ɗume waɗi oɗon piyodira ? »
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Sey gonɗo no torra banndum oon tutii *Muusa wi'i mo : Moy watti ma ardoɗaa min naa kiitoɗaa min ?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 Naa miin duu, aɗa hiɗi mbaraa kam non, no mbarirɗaa Misiranke oo keeŋa ?
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Wakkati *Muusa nanunoo haalaaji ɗii, doggi, suuɗowi nder leydi Madiyan, to o rimi ɓiɓɓe worɓe ɗiɗo.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 Duuɓi lasooji ɗiɗi gaɗa mum, maleykaajo gom wanngani *Muusa nder ladde yeeruure, takkol waamnde *Sinayi nder ɗemle hiite wuumoore gom wonnde no jaɓa.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Wakkati o hi'unoo ɗum, ɗum haayɗini mo. Wakkati o ummii faa o daarowa ɗum, sey o nani daane Alla wi'i mo :
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 Miin woni Alla maamiraaɓe maaɗa, Alla mo *Ibrahim, Isiyaaku e Yakuuba tokkunoo. Sey *Muusa huli, darii, no diwna faa waawtaa daari wuumoore ndeen.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Nden Joomiraawo wi'i mo : Ɓortu paɗe maa, ngam nokkuure nde ndariɗaa dow mum ndee no seniine.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Mi hi'i torra himɓe am wonɓe nder leydi Misira. Mi nani duu uumaali maɓɓe. Mi wari ngam soptinde ɓe. Jooni war, mi lile nder Misira.
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 *Muusa mo Isra'ilankooɓe calinoo faa mbi'i moy watti mo o ardoo ɓe naa o hiitoo ɓe, kanko nii Alla lili he maɓɓe. Har hunnduko maleykaajo bannganɗo mo, Alla waɗi mo ardiiɗo e coptinoowo maɓɓe.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 *Muusa oon duu nii, wurtini ɓe nder leydi Misira. Nder duuɓi lasooji ɗiɗi, o waɗi kaayɗe e alamaaji gom nder Misira, nder maayo Maaliya he nder ladde yeeruure.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 *Muusa gooto oon duu wi'unoo Isra'ilankooɓe : Alla no lildan on annabiijo gom hano am, burtotooɗo hakkune mooɗon.
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Wakkati jama'aare ndeen hawrunoo nder ladde yeeruure, *Muusa laatii naatuɗo hakkune maamiraaɓe meeɗen he maleykaajo bannganɗo mo dow waamnde *Sinayi. Kanko duu heɓi haalaaji kokkooji mbuurnam, hokki en ɗi.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 Amma maamiraaɓe men tokkaay ko o wi'i. Ɓe calii mo, hakkillooji maɓɓe fuu kuybiti har Misira.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Nden ɓe mbi'i Haaruuna waɗana ɓe tooruure ardotoone ɓe ngam hakiika *Muusa wurtini ɓe nder Misira amma ɓe anndaa fuu ko heɓi mo.
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Nder balɗe mum ɓe ngaɗi ga'el gom, ngel laatii tooruure maɓɓe. Ɓe ngaɗani ngel *sadaka, ɓe nani belɗum golle juuɗe maɓɓe.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Amma Alla duu tottiti ɓe, acci ɓe, ɓe ndewa koode hano no ɗum winndiraa nder dewtere annabiiɓe. Alla wi'i nder mayre :
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Aa'a. On ndonndaakina hukumuuru Moloko, tooruure mon
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 —Nder ladde yeeruure ndeen, maamiraaɓe meeɗen no ngoodunoo *hukumuuru, nyiɓaanu hano no Alla tinndiniri *Muusa nyiɓol mayru nii. Kayru hollata Alla no wondi he maɓɓe.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 *Hukumuuru ndu maamiraaɓe meeɗen ndoni, kayru ɓe njaari nder leydi ndi ɓe koni, ɓe teeti he lenyi gom ɗi Alla riiwi yeeso maɓɓe nder ardaaki Yosu'a. Ndu jooɗake faa nder jamaanu Daawda,
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 keɓuɗo moƴƴere Alla Yakuuba. Daawda tefi laawol he makko ngam nyiɓande mo suudu nder mayri,
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 amma Suleymaanu nyiɓi ndu.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 Dey Alla Toowɗo jooɗotaako nder suudu ndu ɓiɓɓe aadama nyiɓi hano no o wi'iri ɗum har kunndule annabiiɓe, wakkati o wi'unoo :
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Kammu woni jooɗorde laamu am
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 Hanaa junngo am tagi huune fuu naa ?
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 —Onon tiɓɓe-nyiireeɓe, ɓe ɓerɗe mum'en tottiti Alla, ɓe noppi mum'en cukki. Wakkati fuu oɗon caloo *Ruuhu Ceniiɗo, onon he maamiraaɓe mooɗon on fuu on go'o.
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Annabiijo oye non maamiraaɓe mooɗon torraay ? Ɓe mbari duu annabiiɓe, haalunooɓe illa hanaa hannden dow garki Dartiiɗo, gorko oo mo njammbiɗon, mbarɗon.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Onon keɓuɓe *Tawreeta he juuɗe maleykaaɓe, on njogaaki nde.
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Wakkati hawriine dawrooɓe ndeen nanunoo haalaaji Etiyen ɗii, ɓe nani mone makko sanne sanne faa iɓe ƴakkana mo nyiiƴe.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Amma Etiyen keewɗo *Ruuhu Ceniiɗo, ndarii no tiggitii kammu. Sey o hi'i teddungal Alla, o hi'i Iisa no ndarii nyaamo Alla.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Nden o wi'i :
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Ɓe cukki noppi maɓɓe, ɓe kuuɓi sanne, ɓe fuu, ɓe pa'i mo.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 Ɓe pooɗi mo, ɓe mburtini nder huɓeere ndeen. Nden ɓe tinni iɓe paɗɗira mo kaaƴe faa ɓe mbara mo. Seediiɓe ɗum ɓorti kolte mum'en kalfini jokolle gom bi'eteeɗo Sol.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Wakkati ɓe ngonnoo iɓe paɗɗira mo kaaƴe, o du'ii, o wi'i :
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Nden o dicci, o huuɓi, o wi'i :
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.