Atos 20

Ko woni Amaana Keso (FUH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Wakkati fitina Efeesu oon hantunoo, Pol hawri aahiiɓe ɓeen, semmbinɗini ɓe, nden wayni ɓe, dilli fa'i Makedoniya.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Wakkati o warunoo Makedoniya, o semmbinɗini goonɗinɓe toon ɓeen har yewtereeji makko keewɗi. Nden o dilli o fa'i leydi Geres.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 O jooɗii Geres lebbi tati. Wakkati o naatannoo laana yahde Siriya, o nani ko *Yahudankooɓe ngaɗi haɓɓi-daane dow makko. Nden o anniyi soƴƴaade Makedoniya.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Omo wondi Sopater ɓii-Pirrus jeyaaɗo Bereya, Aristarkus, Sekundus jeyaaɓe Tesalonika, Gayus jeyaaɗo Derbe. Timote, Tikikus e Torofimus jeyaaɓe leydi Asiya duu no ngondi he makko.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Ɓe ngoni ardiiɓe, ndoomowi min, minen e Pol nder Torowas.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Gaɗa *Juulɗe buuru mo walaa ƴuufinirɗum, min ummii, min naati laana yahde Filipi. Balɗe joy gaɗa mum min kewti Torowas, min ngaɗi jeɗɗiire toon.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 — ausente —
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 — ausente —
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Pol junni waaju mum sanne, tawi jokolle gom bi'eteeɗo Ewtikus no jooɗii dow finetere. O ŋoŋi faa o ɗaanii. Ɗoyngol makko moddi sey o ɓiltii illa finetere suudu tataɓuru nduun, o saami. Ko himɓe ngara ada mo, tawi o maayi.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Nden Pol jippii, turii dow makko, wunndii mo, no wi'a himɓe pukkina hakkillooji mum'en, o maayaay, nden ummintini mo he maayde.
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Pol ƴeenyi, taƴi buuru, nyaami, warti, waajii faa weeti, nden dilli.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Jokolle oon horraa no wuuri. Ɗum fukkini ɓerɗe maɓɓe sanne.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Pol anniyi yahde Asos he koyɗe, nden min ardi, min naati laana yahde Asos to Pol tawoyta min.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Wakkati o tawi min Asos, min naddi laana, min pa'i Mitilene.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Min ummii Mitilene, jaangoore mum min ngari daane duune Kiyos. Min ummii Kiyos, weeti min ngari takkol duune Samos. Min ummii Samos, min ndilli nyalooma gooto, nden min ngari Miletus.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Pol hiɗaa daraade Efeesu, ngam to o ɓooyu nder Asiya. Omo hari, nyalaane Juulɗe kettol alkamaari bi'eteeɗe Pentakota ngara, tawa omo *Ursaliima.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Nder Miletus Pol waɗi lilaaɓe noddowa ardiiɓe hawriine goonɗinɓe Efeesu.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Wakkati ɓe ngarnoo, o wi'i ɓe :
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Mi gollani Joomiraawo nder leesinaaku, nder mettal ɓerne e torra, wakkati haɓɓi-daaneeji *Yahudankooɓe gaɗaaɗi dow am.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Oɗon anndi ko mi suuɗaay on, huune fuu waawde nafude on. Mi waajake on, mi janngini on hakkune himɓe he nder ɓaadeeji mooɗon.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Mi holli Yahudanke e mo hanaa Yahudanke fuu tuuba, ngoonɗina Iisa Joomiraawo meeɗen.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Joonin, *Ruuhu Ceniiɗo tilsini kam mi yaha *Ursaliima, mi anndaa ko hewtoytoo kam toon.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Amma ko anndumi woni, nder huɓeere fuu, *Ruuhu Ceniiɗo hollii kam ko torra e kasu ndoomi kam.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Amma miin kay, mi daaraay yonki am goɗɗum. Golle waajaade *Habaru lobbo he moƴƴere Alla, ko Iisa Joomiraawo meeɗen halfini kam, kam woni ko ngiɗumi humnude no wooɗiri.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 Jooni miɗo anndi ko on ngi'ataa kam kaden, onon ɓe hakkune mum'en mbaajiimi *Habaru lobbo oo.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Ngam majjum waɗi nder daane toowne, miɗo wi'a on : Nde gooto nder mooɗon seli laawol, hanaa gacce am non.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Ngam mi waajake on dow siri mo Alla waɗani ɓiɓɓe aadama fuu, walaa fuu ko cuuɗumi on.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Kakkilee he ko'e mooɗon, ndeenee njawdi ndi *Ruuhu Ceniiɗo halfini on. Laatoɗon durooɓe hawriine goonɗinɓe Alla. Iisa mursi yonki mum ngam hisinde nde.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Miɗo anndi ko gaɗa am ir bonɓe ɓee, ɓe guri dawaaɗi, keppataa naatude hakkune mooɗon, ɓe accataa hawriine ndeen duu.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Baa hakkune mooɗon, no waɗan fenooɓe ngam pooɗa *aahiiɓe gom tokka ɗum'en.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Kakkilee ndenne, miccitee ko duuɓi tati nii, jemma e nyalooma miɗo fooɗa noppi mooɗon dow maɓɓe. Miɗo woyana on ɗum wakkati fuu.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 Jooni, mi halfini on he Alla e haala mum moƴƴuka. Haala ngooduka baawɗe sinngude hawriine mooɗon. Har makka duu Alla no waawi hokki on ndonngu ngu o fodani seniiɓe makko.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Mi suunaaka ceede, kanŋe naa koltal neɗɗo mooɗon fuu.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Oɗon anndi ko juuɗe am ngollirmi faa keɓumi ko mbuuriranmi he ko fiirti haajuuji wonduɓe he am.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Mi holli on duu ko oɗon kaani gollude ngam wallude ɓe ngalaa baawɗe. Mi holli on duu ko oɗon kaani miccitaade haalaaji ɗi Iisa Joomiraawo meeɗen haali, wakkati o wi'unoo : « Kokkuɗo no ɓuran kokkaaɗo welwelo. »
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Nden Pol hofidii he maɓɓe, du'ii.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Ɗum nanngi ɓerɗe maɓɓe faa gonɗi no mbanjanoo ɓe. Ɓe kippi dow makko, iɓe mbunndoo mo ngam hollude mo enɗam.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Ɓerɗe maɓɓe mboni. Amma ko ɓuri bonnude ɓerɗe maɓɓe woni ko Pol wi'i ɓe ngi'ataa ɗum kaden. Ɓe ɗowtiri mo faa to laana kaan.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.