Romanos 9
Pular Fuuta-Jallon New Testament (FUF_PBT) vs ARA
1 Miɗo wowlude goonga e nder humondiral an e *Almasiihu on, mi fenataa, fondo an ngon no seeditorande lan *Ruuhu Seniiɗo on:
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, testemunhando comigo, no Espírito Santo, a minha própria consciência:
2 miɗo wondi e sokola tiiɗuɗo e muuseendi duumiindi ka ɓernde.
2 tenho grande tristeza e incessante dor no coração;
3 Ko fii mi yeloyto wonugol min tigi malkisaaɗo, sendee e Almasiihu on fii musiɓɓe an ɓen, ɗun ko musidal an ngal ka ƴiiƴan,
3 porque eu mesmo desejaria ser anátema, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas, segundo a carne.
4 ɓen ɓe tawata ko *Isra'iilayankeeɓe. Ko kamɓe Alla jogori wa ɓiɓɓe. Ko ɓen mangu ngun e *ahadiiji ɗin e Sariya on e dewal ngal e fodaariiji ɗin,
4 São israelitas. Pertence-lhes a adoção e também a glória, as alianças, a legislação, o culto e as promessas;
5 e maamankaaku Isra'iila'en ngun wonani. Awa kadi Almasiihu on ko ƴiiƴan maɓɓe, on Wonɗo Alla e dow kala huunde, mo mantoore wonani haa poomaa. Aamiina!
5 deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para todo o sempre. Amém!
6 Hinaa fii daaluyee Alla on ko meereejo. Ko fii hinaa jurriya Isra'iila ndin fow woni Isra'iilayanko.
6 E não pensemos que a palavra de Deus haja falhado, porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas;
7 Wonaa jurriya Ibraahiima on fow woni ɓiɓɓe makko, kono no windii: «Ko e *Issaaqa jurriya maa on nodditirtee.»
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos seus filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 E maanaa, hinaa ɓiɓɓe ɓen ka ƴiiƴan woni fayɓe Alla, kono ko ɓiɓɓe fodaari ndin toɗɗaa wonugol jurriya.
8 Isto é, estes filhos de Deus não são propriamente os da carne, mas devem ser considerados como descendência os filhos da promessa.
9 Awa e hino kongol fodaari ndin: «E oo saa'i tigi mi aray, Saarata heɓa ɓiɗɗo.»
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por esse tempo, virei, e Sara terá um filho.
10 Ko ɓeyditii e ɗun, Rifqatu siwti ɗiɗo, ɓe tawata ko oo maamiraawo men wi'eteeɗo Issaaqa woni ben maɓɓe.
10 E não ela somente, mas também Rebeca, ao conceber de um só, Isaque, nosso pai.
11 Hay fewndo tawnoo fayɓe ɓen heɓaaka taho, sakko ɓe waɗa ko boni maa ko moƴƴi, Alla daalanno Rifqatu wonde: «Ko mawɗo on kurkanoytoo tosooko on»,fii no eɓɓoore Alla nden fii suɓagol tabitira, ɗun non wonaa e kuuɗe maɓɓe ɗen tippi, kono ko e kanko Alla, Noddoowo on,
11 E ainda não eram os gêmeos nascidos, nem tinham praticado o bem ou o mal (para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 já fora dito a ela: O mais velho será servo do mais moço.
13 wano no windori non: «Mi yiɗii Yaaquuba, mi aɲii Iisu.»
13 Como está escrito: Amei Jacó, porém me aborreci de Esaú.
14 Ko honɗun wi'eten jooni? Hara angal peewal no e Alla? Pellet oo'o!
14 Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum!
15 Ko fii himo daalani Muusaa wonde: «Mi yurmete on mo mi faalaa yurminde, mi moƴƴoo e on mo mi faalaa moƴƴaade e mun.»
15 Pois ele diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia e compadecer-me-ei de quem me aprouver ter compaixão.
16 Ko ɗun waɗi, ɗun hinaa immorde e faale neɗɗanke, maa e wakkilaare makko, kono ko immorde e Alla, on Yurmeteeɗo.
16 Assim, pois, não depende de quem quer ou de quem corre, mas de usar Deus a sua misericórdia.
17 Ko fii bindi ɗin no wi'i Fir'awna: «Mi ɓantii ma tun fii ɓangingol bawgal an ngal e hoore maa, e fii no innde an nden lolliniree e hoore leydi ndin fow.»
17 Porque a Escritura diz a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para mostrar em ti o meu poder e para que o meu nome seja anunciado por toda a terra.
18 Awa ɗun no holli wonde himo yurmina on mo o faalaa, o sattina ɓernde on mo o faalaa.
18 Logo, tem ele misericórdia de quem quer e também endurece a quem lhe apraz.
19 Miɗo andi a wi'ay lan: «Ɓay ko nii, ko honɗun Alla feliranta yimɓe ɓen? Ko fii ko hombo waawi dartaade faale makko on?»
19 Tu, porém, me dirás: De que se queixa ele ainda? Pois quem jamais resistiu à sua vontade?
20 An non taho, ko hombo wonu-maa ka yeddondiraa e Alla? E hara loonde wi'ay moƴƴinɗo nde on: «Ko honɗun moƴƴiniranɗaa mi nii?»
20 Quem és tu, ó homem, para discutires com Deus?! Porventura, pode o objeto perguntar a quem o fez: Por que me fizeste assim?
21 E hara daaloyankeejo waawataa mahirgol loopal no o faaliraa woo, o moƴƴina ngal loopal gootal looɗe: wonde nden fii haaju hittuɗo, ndeya fii haajuhoy tosokoy?
21 Ou não tem o oleiro direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro, para desonra?
22 E si tawii, e nder ko Alla faalaa hollude tikkere mun nden e ɓangingol bawgal makko ngal kon, o muɲɲanike ɗen looɗe handunooɗe e tikkere makko nden e nder muɲal tiiɗungal, ɗun ko ɗen eɓɓananooɗe fii hayrannde nden?
22 Que diremos, pois, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita longanimidade os vasos de ira, preparados para a perdição,
23 E si tawii non o faalaama andinde ɗen looɗe ɗe o yurmaa ngalu darja makko on, ɗen ɗe o eɓɓannoo fii darja makko on,
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória em vasos de misericórdia, que para glória preparou de antemão,
24 e maanaa ɗun ko enen ɓe o noddi ɓen, hinaa non tun e hakkunde Yahuudiyankeeɓe ɓen, kono kadi e ɓe wonaa Yahuudiyanke ɓen?
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Wano o daaliri non ka deftere oo wi'eteeɗo Husaa'a:
25 Assim como também diz em Oseias: Chamarei povo meu ao que não era meu povo; e amada, à que não era amada;
26 — ausente —
26 e no lugar em que se lhes disse: Vós não sois meu povo, ali mesmo serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Isaaya* kadi no wi'i fii Isra'iilayankeeɓe ɓen:
27 Mas, relativamente a Israel, dele clama Isaías: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 — ausente —
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, cabalmente e em breve;
29 Wano Isaaya wiirunoo non:
29 como Isaías já disse: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, ter-nos-íamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.
30 Ko honɗun non wi'eten jooni? Ɓe wonaa Yahuudiyanke, ɓe ɗaɓɓataano peewal ngal ɓen, ɓe heɓii peewal, ngal peewal iwrungal e gomɗinal ngal.
30 Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, todavia, a que decorre da fé;
31 E hin-le Isra'iilayankeeɓe, ɗaɓɓaynooɓe peewal iwrungal e Sariya on ɓen, ɓe laatinaano waɗugol ko Sariya on yamiri kon fow.
31 e Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 Fii honɗun? Ko fii Isra'iilayankeeɓe ɓen hinaa gomɗinal ɗaɓɓiraynoo peewal ngal, kono ko wa si tawii ko kuuɗe ɗen peewal heɓorta. Ɓe buɓɓii e hayre fegginaynde nden,
32 Por quê? Porque não decorreu da fé, e sim como que das obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 wano windori non:
33 como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de escândalo, e aquele que nela crê não será confundido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.