Lucas 6

Pular Fuuta-Jallon New Testament (FUF_PBT) vs BKJ

Sair da comparação
1 E aseweere goo, ɗun ko *ɲalaande fowteteende nden, hari Iisaa no rewude e gese ngawri, taalibaaɓe makko ɓen no woocora cawti ɗen gese, worsa ɗi, ɲaama.
1 E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.
2 Fariisiyaaɓe* goo wi'i: «Ko honɗun waɗanton koo ko dagaaki e ɲalaande fowteteende nden?»
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?
3 Kono Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Hara on jangaali ko Daawuuda waɗunoo kon fewndo o weelaa, kanko e yimɓe wondunooɓe e makko ɓen?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?
4 O naati ka nder suudu Alla, o ƴetti bireediije weeɓitaaɗe fii sadaka ɗen, o ɲaami ko daganinoo *yottinooɓe sadaka ɓen tun kon, o okkori kadi wonduɓe e makko ɓen.»
4 Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?
5 Onsay o wi'i: «Ko *Ɓii-Aaden on woni jom ɲalaande fowteteende nden.»
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.
6 E aseweere goo, Iisaa naati ka juulirde, o woni e jannugol. Tawi goɗɗo no nder ton mo jungo mun ɲaamo maayi.
6 E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Nde tawnoo jannooɓe fii Sariya on ɓen e Fariisiyaaɓe ɓen no faalaa heɓude ko ɓe lamitora, ɓe tooɲa Iisaa, tawi hiɓe ndaara si o ɲawnday e asewe, ɗun ko ɲalaande fowteteende nden.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.
8 Kono tawi Iisaa no andunoo ɗin miijooji maɓɓe. Onsay o wi'i maaya-jungoojo on: «Immo daroɗaa ka hakkunde ɗoo.» On immii, darii.
8 Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.
9 Onsay Iisaa wi'i ɓe: «Mi landike on, hara no dagii ka goɗɗo waɗa ko moƴƴi maa ko boni, danda wonkii maa wona sabu makki e aseweere?»
9 Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?
10 Onsay o ndaari ɓe fow, o wi'i on neɗɗo: «Fontu jungo maa ngon.» On fonti ngo, jungo makko ngon selli.
10 E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.
11 Ɗun tikkini Fariisiyaaɓe ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen fota, ɓe woni e yeddondirgol ko honɗun ɓe waɗata Iisaa.
11 E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.
12 E nder ɗen balɗe ɗon, Iisaa yaari ka fello fii toragol Alla, o waali toraade.
12 E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.
13 Ɓay weetii, o noddi taalibaaɓe makko ɓen, o suɓii sappoo e ɗiɗo e maɓɓe, o toɗɗii ɓe *sahaabaaɓe:
13 E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 ɗun ko Sim'uunu, on mo o jammi Petruusu, e Andaraawu neene-gooto Sim'uunu on, e Yaaquuba e Yuuhanna e Filiipu e Bartolomaawu
14 Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,
15 e Matta e Tooma e Yaaquuba mo Alfaa e Sim'uunu tawdaaɗo e fedde *Zelotiiɓe ɓen,
15 Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,
16 e Yahuuda mo Yaaquuba e Yudaasi Iskariiyu, janfoytooɗo mo on.
16 e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.
17 Iisaa jippodi e ɓen taalibaaɓe ɓe o suɓii, o darii e nokkuure ndeylere ka falo. Tawi taalibaaɓe makko ɗuuɗuɓe no e nden nokkuure, wondude e jamaa moolanaaɗo iwruɗo e cenɗe ɗen fow e diiwal Yahuuda ngal e saare Yerusalaam nden e ɗii baŋŋeeji Tiiri e Siduuna ka daande baharu.
17 E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,
18 Ɓen ko arnooɓe heɗagol mo e fii ɲawndegol ɲabbeeli mun. Ɓe jinna tampinnoo ɓen sellinaa.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.
19 Awa kadi mo kala e maɓɓe no faalanoo mo meemude, ɓay himo wondunoo e bawgal ɲawndaynoongal ɓe fow.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.
20 O ɓanti gite makko ɗen, o ndaari taalibaaɓe ɓen, o wi'i: «On malii yo onon miskinɓe,
20 E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.
21 — ausente —
21 Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.
22 — ausente —
22 Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 — ausente —
23 Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.
24 — ausente —
24 Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.
25 — ausente —
25 Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.
26 — ausente —
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 «Kono min mi wi'ay on yo onon ɓee heɗiiɓe lan: Yiɗee ayɓe mon ɓen, moƴƴoɗon e aɲuɓe on ɓen,
27 Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 du'anoɗon huɗooɓe on ɓen, toranoɗon tampinooɓe on ɓen.
28 abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.
29 Mo bantike ma e waɓɓugo, tuɗan mo ngoya kadi. Mo jattii ma waramba, wota a haɗu mo ƴettude fokiya on kadi.
29 Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.
30 Okkor kala toriiɗo ma, hara kadi a ƴantaali ko maa kon e juuɗe jattuɓe ma ɓen.
30 Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.
31 Waɗanee yimɓe ɓen wano faaliraɗon yo ɓe waɗan on non.
31 E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.
32 «Si on yiɗii yiɗuɓe on ɓen, haray ko moƴƴere honde heɓoyton? Ko fii hay junuubankeeɓe ɓen no yiɗi yiɗuɓe ɓe ɓen.
32 Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.
33 Si on moƴƴike e moƴƴiiɓe e mo'on ɓen, haray ko moƴƴere honde heɓoyton? Hay junuubanke'en ko non warrata.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.
34 Si on ɲawlii ɓe tanƴiniɗon yoɓitay on ɓen, haray ko moƴƴere honde heɓoyton? Hay junuubanke'en ɲawlindiray fii yo ɓe yoɓitindir.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.
35 Kono yiɗee ayɓe mon ɓen, waɗanon ɓe ko moƴƴi, ɲawlon ɓe hara on habbaaki yoɓiteede. Ɗun on heɓoyay njoddi mawndi, wonoyon kadi ɓiɓɓe Jom Ɓural on, sabu himo moƴƴani dulluɓe ɓen e bonɓe ɓen.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.
36 Wonee yurmeteeɓe wano Baaba mon Jom Ɓural on woniri Yurmeteeɗo non.»
36 Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.
37 «Wota on ɲaawu, ɗun on ɲaawetaake. Wota on felu, ɗun on feletaake. Yaafee, ɗun on yaafoyte.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Okkee, ɗun on okkorte. On etirante sariyaare yeɗɗunde, timmunde, yeƴaande haa juuri, waɗaneɗon ka jiifaaji mon. Ko fii ko sariyaare nde etirɗon nden etiranteɗon.»
38 dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.
39 O wowlani ɓe ngal misal ɗoo, o wi'i: «Hara bunɗo no waawi ɗowude bunɗo? Hara ɓe ɗiɗoo non ɓe yanidaali e nder ngayka?
39 E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?
40 Taalibaajo ɓuraa karamoko mun. Kono kala taalibaajo eltiiɗo wa'ay wa karamoko mun.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 «Ko honno yiirataa lojol wongol ka yiitere musiɗɗo maa on, hara a yi'aali falimawal wongal ka yiitere maa ngal?
41 E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?
42 Ko honno wawrataa wi'ude musiɗɗo maa: ‹Musiɗɗo, accu mi ittane lojol ngol ka yiitere maa›, hara an, a wattanaali yiila e falimawal wongal ka yiitere maa ngal? Ko an yo faasiqiijo, ittu taho falimawal wongal ka yiitere maa ngal, onsay non a yi'ay no ittiranaa musiɗɗo maa on lojol wongol ka yiitere makko ngol.»
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.
43 «Leggal moƴƴal rimataa ɓiɓɓe bonɓe, wano non kadi leggal bongal rimataa ɓiɓɓe moƴƴuɓe.
43 Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.
44 Leggal kala no anditiree ɓiɓɓe mun: ko fii on ittataa ƴibbe e bulle-koɲon, wano non kadi on ittataa sungalae bulle-bete.
44 Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.
45 Neɗɗo moƴƴo on yaltinay moƴƴere ka moƴƴuki ɓernde mun, neɗɗo bonɗo on kadi yaltina bonki ka bonki mun, ko fii ko ko heewi e ɓernde woo hunduko wowlata.»
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 «Ko fii honɗun noddanton mi ‹Koohoojo, Koohoojo›, hara on waɗataa ko mi wi'i on kon?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?
47 Kala neɗɗo arɗo e an, nani waajuuji an ɗin huutori ɗi, mi hollay on no on wa'i.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;
48 On no wa'i wa darnuɗo suudu. Hara o jasu gaawol luggungol haa e fetere, o fuɗɗii ɗon mahude. Nde waamere nden waɗi, ndiyan ɗan ari e suudu ndun, ɗan waawataa ndu dillinde, ko fii daroodi mayru on no tiiɗi.
48 ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.
49 Kono kala nanuɗo konguɗi an ɗin, huutoraali ɗi, on no wa'i wa darnuɗo suudu ndu jasanaaka gaawol. Ilol ndiyan ɗan hawri e mayru tun, ndu yani kisan, fii mayru on mula few.»
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.