Atos 20
Pular Fuuta-Jallon New Testament (FUF_PBT) vs ARA
1 Ɓay murtaldu ndun accii, Puulusa ɓanniti taalibaaɓe ɓen. Ɓay o gaynii ɓe wakkilinde, o waynii ɓe, o immii, o fokkitani yahugol Masedonii.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos, e, tendo-os confortado, despediu-se, e partiu para a Macedônia.
2 O taƴitoyi ɗen leyɗe e hoore himo yewta yimɓe ɓen nooneeji no ɓe wakkilora, onsay o hewtoyi Gereesi.
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 Onsay o koɗii ɗon lebbi tati, hari himo woniri ƴettugol ɗon laana ndiyan, yaara Sirii. Kono nde tawnoo Yahuudiyankeeɓe ɓen no eɓɓani mo janfa, o aadii yiltitagol Masedonii.
3 onde se demorou três meses. Tendo havido uma conspiração por parte dos judeus contra ele, quando estava para embarcar rumo à Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Hari ko o wondi ko ɗowta mo, ko oo ɓiɗɗo Piruusi mo Biriyata wi'eteeɗo Sopateere, e Aristarke e Sekondiisu, on ko mo Tesalonii, e Gayuusi, on kadi ko mo Derbata, e Timotee e Tikiiki e Torofiimi, ɓee fow ko ɓe iwdi *Aazii.
4 Acompanharam-no [até à Ásia] Sópatro, de Bereia, filho de Pirro, Aristarco e Secundo, de Tessalônica, Gaio, de Derbe, e Timóteo, bem como Tíquico e Trófimo, da Ásia;
5 Ɓen woni yeeso, ɓe habboyii men Turuwaasi.
5 estes nos precederam, esperando-nos em Trôade.
6 Menen kadi, ɓay *Juldeere Bireedi ɗe Aldaa e Lewen nden feƴƴii, men bakii e laana ndiyan Filipii. E nder balɗe jowi men tawoyi ɓe Turuwaasi, men waɗi ɗon balɗe jeeɗiɗi.
6 Depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles naquele porto, onde passamos uma semana.
7 E asewe kiikiiɗe, men mooɓondiri fii ɲaamidugol. Nde tawnoo Puulusa ruttoto bimbi nden ɲande, o yewtidi e tawanooɓe ɓen, o junni yewtere makko nden haa tumbere jemma.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos com o fim de partir o pão, Paulo, que devia seguir viagem no dia imediato, exortava-os e prolongou o discurso até à meia-noite.
8 Tawi lampuuji ɗuuɗuɗi no ka suudu dow-dowru ka men mottondirnoo ɗon.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Tawi kadi suka no wi'ee Etikuusi no jooɗinoo e damun tosokune on koore tammo. O ƴetti ɗoyngol luggungol e nder ko Puulusa juutini yewtere nden kon, o accitii ka koore ton sabu ɗoyngol ngol, o yani. O imminaa, tawi o maayii.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante o prolongado discurso de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo e foi levantado morto.
10 Onsay Puulusa tippii, o ugginii e hoore makko, o ƴetti mo, o tambii, o wi'i: «Wota on aanu, ko fii himo wuuri.»
10 Descendo, porém, Paulo inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a vida nele está.
11 Ɓay kanko Puulusa o ƴawitoyii, o taƴiti bireedi on, o ɲaami. Ɓawto ɗun, o yewti kadi ko juuti haa wa ka peeral fajiri. Onsay o yahi.
11 Subindo de novo, partiu o pão, e comeu, e ainda lhes falou largamente até ao romper da alva. E, assim, partiu.
12 Ɓawto ɗun, suka on nattaa ko o wurɗo, ɗun wonani ɓe welo-welo mawngo.
12 Então, conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Onsay menen men hikkanii men yeeso, men bakii ɗon e laana ndiyan fii yahugol Asoosi ka men haanunoo yiitidude e Puulusa ɗon, ɓay hari kanko o aadike wonde o seppay.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos fora determinado, devendo ele ir por terra.
14 Ɓay o tawoyii men Asoosi, men ƴawni mo ka laana fii yaadugol e makko Mitileeni.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Ɓay men iwii ɗon, men jokki baharu on haa men hewtoyi bimbi nden ɲande yeeso Kiyoo. E ɲallal hikkungal ɗon ngal kadi, men meemoyi ka wi'etee ɗon Samoosi. Ɓawto ngal ɲallal ɗon kadi, men hewtoyi Miletii.
15 dali, navegando, no dia seguinte, passamos defronte de Quios, no dia imediato, tocamos em Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Tawi Puulusa no miijinoo feƴƴugol Efeesi tun hara daraaki, fii wota o tongo e nder Aazii on. Ko fii hari himo hawji hewtoygol Yerusalaam fii Juldeere *Pentakosta nden, si tawii ɗun no waawi mo gasande.
16 Porque Paulo já havia determinado não aportar em Éfeso, não querendo demorar-se na Ásia, porquanto se apressava com o intuito de passar o dia de Pentecostes em Jerusalém, caso lhe fosse possível.
17 Ko onsay, ko o woni Miletii ɗon, kanko Puulusa o immini ko yahana ardotooɓe *moftal ngal Efeesi.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os presbíteros da igreja.
18 Ɓay ɓen arii, o wi'i ɓe: «Hiɗon andi ko honno mi wondiri e mo'on yeru ko mi woni ɗoo kon, gila ɲande mi tippi Aazii.
18 E, quando se encontraram com ele, disse-lhes: Vós bem sabeis como foi que me conduzi entre vós em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 E hoore ɗun mi kurkanike Joomiraaɗo on, e hoore yankinaare fow, e nder gonɗi, e hakkunde ndarndeede wonanɗun lan janfaaji immorde e Yahuudiyanke'en.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, lágrimas e provações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram,
20 E ɓaawo suuɗugol on hay huunde, miɗo feɲɲinande on, janna on e hakkunde fow e ka cuuɗi kala ko wondani on e nafa,
20 jamais deixando de vos anunciar coisa alguma proveitosa e de vo-la ensinar publicamente e também de casa em casa,
21 e seedintinangol Yahuudiyankeeɓe ɓen e *Gereekiyankeeɓe ɓen fii tuubangol Alla e gomɗingol Iisaa Joomi men on.
21 testificando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus [Cristo].
22 «Jooni yo mi yahu Yerusalaam, ɓay Ruuhu Allaahu on no haɓɓitii e ɗun, e hoore mi andaa ko heɓoytammi ton.
22 E, agora, constrangido em meu espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali me acontecerá,
23 Ko woni tun, gila saare heɓi e saare, *Ruuhu Seniiɗo on no seedintinande lan wi'ammi wonde, kaɓɓi e satteendeeji no sabbii lan.
23 senão que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que me esperam cadeias e tribulações.
24 Kono mi waɗaa ngurndan an ɗan ko goɗɗun, wa si tawii hiɗan hitti e an, fii tun yo mi timmin jinduruuji an ɗin e golle ɗe mi heɓiri Iisaa Joomi on ɗen, ɗun ko seeditagol fii Kibaaru Moƴƴo fii moƴƴere Alla nden.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, contanto que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 «Jooni miɗo andi, on yi'itataa lan hande kadi, ɗun ko onon ɓee ɓe mi rewi hakkunde mun, mi waajii fii *laamu Alla ngun.
25 Agora, eu sei que todos vós, em cujo meio passei pregando o reino, não vereis mais o meu rosto.
26 Ko ɗun waɗi, miɗo seedaade hande wonde si goɗɗo e mon halkike, haray wonaa min waɗi.
26 Portanto, eu vos protesto, no dia de hoje, que estou limpo do sangue de todos;
27 Ko fii mi suuɗaali on hay huunde, mi ɓanginanii on eɓɓoore Alla nden fow.
27 porque jamais deixei de vos anunciar todo o desígnio de Deus.
28 Jooni reenee, reenidon hoore mon e wuro ngo Ruuhu Seniiɗo on waɗi on e hoore mun ngon, fii no ayniron moftal Alla ngal o heɓiri ƴiiƴan ɓiɗɗo makko on tigi.
28 Atendei por vós e por todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastoreardes a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Miɗo andi si mi iwoyii ɗoo, caapaali hunƴuɗi aroyay hakkunde mon ɗi tawata accoytaa wuro ngon.
29 Eu sei que, depois da minha partida, entre vós penetrarão lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Awa kadi woɓɓe hawtoyto e hakkunde mon, hara hiɓe wowla haalaaji ɓoyliiɗi fii pooɗugol taalibaaɓe ɓen e maɓɓe.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás deles.
31 Awa on wattanoyay yiila, anditon, e nder duuɓi tati jemma e ɲalorma mi accaali waajagol mo kala e mon e hoore gonɗi.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, por três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, a cada um.
32 «Jooni mi ƴettii on, mi halfinii Alla e daaluyee moƴƴere makko nden, ko on mari bawgal fii mawningol on e yeɗugol on ndondi wondude e yimɓe Alla ɓen fow.
32 Agora, pois, encomendo-vos ao Senhor e à palavra da sua graça, que tem poder para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Mi himmanaali kaalisi e kaŋŋe e conci hay gooto.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes;
34 Onon tigi hiɗon andi ko juuɗe an ɗen mi golliri fii ko mi hatonjini e mun kon e ko wondiɓɓe an ɓen hatonjini e mun kon.
34 vós mesmos sabeis que estas mãos serviram para o que me era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 E nder ɗun fow, mi hollii on yo on gollir nii fii yo on wallito lo'uɓe ɓen, anditon kadi konguɗi Iisaa Joomi on ko o wi'i kon kanko tigi wonde: ‹Ko okkugol ɓuri moƴƴude edii okkoreede.› »
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é mister socorrer os necessitados e recordar as palavras do próprio Senhor Jesus: Mais bem-aventurado é dar que receber.
36 Ɓay o gaynii yewtude ɗun, onsay o jiccii fii du'ondirgol e maɓɓe ɓe fow.
36 Tendo dito estas coisas, ajoelhando-se, orou com todos eles.
37 Onsay ɓe fow ɓe hirbii mo kanko Puulusa, ɓe lunnii e hoore gonɗi tiiɗuɗi.
37 Então, houve grande pranto entre todos, e, abraçando afetuosamente a Paulo, o beijavam,
38 Ko ɓurnoo ɓe sokolinde kon, ko ko o wi'unoo ɓe kon wonde ɓe yi'itataa mo hande kadi. Onsay ɓe ɗowtiti mo haa ka laana ndiyan.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele dissera: que não mais veriam o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.