Mateus 25
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARA
1 «Awa laamu kammu ngun no wa'i wa nde jiwɓe sappo ƴetti lampuuji mun, yahi fii fottoygol e jom jomba.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Tawi njowo e maɓɓe ko njofooɓe, ɓeya njowo ko faamuɓe.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Ko njofooɓe ɓen ƴettata lampuuji mun ɗin, ɓe ronki naɓorde nebban ko ɓe huɓɓinira ɗi,
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 kono faamuɓe ɓen kaɲun ardi e lampuuji e tindohoy nebban.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Nde tawnoo jom jomba neeɓii, fow soƴƴii ɗaanii.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 «Ɓay wonii tumbere jemma, ewnaa: ‹E hino jom jomba! Yaltee fii jaɓɓagol mo!›
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Onsay ɓen jiwɓe immii, ɓe eɓɓindanii lampuuji maɓɓe ɗin.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Njofooɓe ɓen wi'i faamuɓe ɓen: ‹Okkoree men nebban, ko fii lampuuji amen ɗin no e fii ɗaanagol!›
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 Faamuɓe ɓen jaabii ɓe, wi'i: ‹Oo'o, ɗan yonataa! Yahee soodoyon ka yeeyooɓe ɓen.›
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 «Fewndo ko ɓe yahi soodoygol, jom jomba hewti. Hebulinooɓe ɓen naatidi e makko ka peera, baafe ɗen ombaa.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 Ɓay nettii, ɓeya jiwɓe kadi ari, ɓe wi'i: ‹Koohoojo, Koohoojo, udditanee men!›
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Kono o jaabii ɓe, o wi'i: ‹Ka haqiiqa, mi andaa on!› »
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Onsay Iisaa wi'i: «Awa wattanee yiila, ko fii on andaa ɲalaande e saa'i nde mi arata.»
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 «Laamu Alla ngun no wa'i kadi wa neɗɗo fokkituɗo safaari. O noddi kurkaduuɓe mun, o halfini ɓe jawle makko ɗen.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 O jonni goɗɗo on *talanji jowi, o jonni oya talanji ɗiɗi, o jonni tammo on talanru wooturu, mo bee e taaqa mun, onsay o yahi e safaari makko.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Ɗon kisan hendiiɗo talanji jowi ɗin yahi gollitiroyi ɗi, o heɓoyi talanji jowi e hoore majji.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Wano non kadi hendiiɗo talanji ɗiɗi on, o heɓi e hoore majji talanji ɗiɗi.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Kono hendinooɗo talanru wooturu on, o yahi, o jasi ngayka, o iri mbuuɗi jom makko ɗin.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 «Ɓay neeɓoyii, jom ɓen kurkaaduuɓe arti. O landitii ɓe ko honno ɓe golliri.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Hendinooɗo talanji jowi on ɓadii, o addidi ɗi e talanji jowi goo kadi, o wi'i: ‹Koohoojo, on acciranno talanji jowi, awa e hino talanji jowi kadi ko mi heɓi e hoore majji kon.›
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 Jom makko wi'i mo: ‹A waɗii ko moƴƴi, yo kurkaaduujo moƴƴo holniiɗo. Ko fii a nunɗii e hoore ko fanɗi, mi waɗete e hoore ko ɗuuɗi. Weltodu e jom maa!›
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 «Hendinooɗo talanji ɗiɗi on kaɲun kadi ɓadii, wi'i: ‹Koohoojo, on acciranno talanji ɗiɗi, e hino talanji ɗiɗi ko mi heɓi e hoore majji kon.›
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 Jom makko wi'i mo: ‹A waɗii ko moƴƴi, yo kurkaaduujo moƴƴo holniiɗo. Ko fii a nunɗii e hoore ko fanɗi, mi waɗete e hoore ko ɗuuɗi. Weltodu e jom maa!›
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 «Hendinooɗo talanru wooturu on kaɲun kadi ɓadii, wi'i: ‹Koohoojo, ɓay miɗo andunoo ko a neɗɗo sattuɗo fii, soɲitoowo ko a aawaa e wa'oowo ko a sankaa,
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 mi huli, mi yahi, mi iroyi talanru maa ndun ka nder leydi. E hino ndu, jaɓu ko jeyɗaa kon.›
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 «Jom makko jaabii mo wi'i: ‹Ko an yo jiyaaɗo bonɗo puyɗo! E hiɗa andunoo mi soɲitay ko mi aawaa, maa mi wa'ay ko mi sankaa?
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Awa, hiɗa haanunoo accude mbuuɗi an ɗin e juuɗe gollitirooɓe ɗi ɓen, ɗun, nde mi artunoo woo, mi hettayno ɗi mi jeynoo ɗin e hoore tono!›
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 «Onsay jom makko wi'i: ‹Jaɓitee ɗi e juuɗe makko, jonnon ɗi oo jogiiɗo talanji sappo ɗin!
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Ko fii ko marɗo on ɓeydantee haa ɗuuɗa, kono mo maraa on jaɓitante hay yeru ko o mari kon.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Awa, jiyaaɗo fussaaqiijo on, bugee mo ka niwre ka ɓuri woɗɗude, ka wullaandu e ŋatindiro ɲiiƴe woni ton!› »
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 «Tuma *Ɓii-Aaden on ardoyi e mangural mun ngal, wondude e malaa'ikaaɓe ɓen fow, o jooɗoyto ka jullere makko laamu darjinnde.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Onsay leƴƴi ɗin fow mottindirte yeeso makko. O sendindira yimɓe ɓen, wano ngaynaako sendindirirta baali e be'i.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 O waɗira baali ɗin ka sengo makko ɲaamo, be'i ɗin ka sengo makko nano.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 «Onsay Lanɗo on wi'ay wonirɓe ka sengo mun ɲaamo ɓen: ‹Aree, yo ɓe Ben an barkini! Hendoɗon ndondi laamateeri eɓɓananoondi on ndin gila ka fuɗɗoode aduna on.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Ko fii mi weelano, okkorɗon mi ko mi ɲaama, mi ɗonɗano, okkorɗon mi ko mi yara, mi wonno koɗo, wernuɗon mi,
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 mi holi, holtinɗon mi, mi ɲawi, dankiɗon mi, mi sokaa, ndaaruɗon mi.›
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 «Onsay feewuɓe ɓen jaaboyto mo, wi'a: ‹Joomi, ko honde tuma men yi'u-maa hiɗa weelaa, men okkor-maa ko ɲaamaa, maa ka ɗonɗaɗaa, men okkor-maa ko yaraa?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 E ko honde tuma men yi'u-maa ko a koɗo, men wernu-maa, e ka holuɗaa, men holtin-maa?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 E ko honde tuma men yi'u-maa hiɗa nawni, maa hiɗa sokii, men yahi e maa?›
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 Onsay Lanɗo on jaaboto ɓe, wi'a: ‹Ka haqiiqa mi andinii on, nde tawnoo on waɗanii ɗun ɓurɗo fanɗude e musiɓɓe an ɓen, tawi ko min waɗanɗon ɗun.›
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 «Ɓawto ɗun o wi'a wontirɓe ka nano makko ɓen: ‹Pottitee lan, yo huɗaaɓe, yahee ka yiite poomayankeewe eɓɓanaange Ibuliisa e malaa'ikaaɓe mun.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Ko fii mi weelano, on okkoraano lan ko mi ɲaama, mi ɗonɗaa, on okkoraali lan mi yara,
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 mi woni koɗo, on wernaali lan, mi holi, on holtinaali lan, mi nawni, mi sokaa, on ndaaraali lan!›
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 «Onsay kamɓe kadi ɓe jaaboyto, ɓe wi'a: ‹Joomi, ko honde tuma men yi'u-maa hiɗa weelaa, maa hiɗa ɗonɗaa, maa ko a koɗo, maa hiɗa holi, maa hiɗa nawni, maa e kaso, men wallaali ma?›
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 «Onsay o jaaboyto ɓe, o wi'a: ‹Ka haqiiqa mi andinii on, nde tawnoo on waɗanaali ɗun goɗɗo e ɓee ɓurɓe fanɗude, tawi ko min woni on waɗanaali ɗun!›
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Ɓen non nawrete ka lette poomayankeeje. Kono feewuɓe ɓen nawrete ka *ngurndan poomayankejan.»
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.