Marcos 12
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ACF
1 Ɓawto ɗun Iisaa woni kadi yewtirgol ɓe mise, o wi'i ɓe: «Goɗɗo tutuno *wiiɲu, o howi tutateeri ndin, o jasi ngayka fii ka wiiɲu on oƴƴee, o waɗi bente ka reenoowo on wona, o halfini ndi remooɓe wiiɲu ɓen, o yahi safaari.
1 E começou a falar-lhes por parábolas: Um homem plantou uma vinha, e cercou-a de um valado, e fundou nela um lagar, e edificou uma torre, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra.
2 Ɓay saa'i soɲitugol wiiɲu on hewtii, o immini kurkaadu makko haa e remooɓe wiiɲu ɓen fii yo ɓen jonnan mo ɓiɓɓe wiiɲu geɓal makko ngal.
2 E, chegado o tempo, mandou um servo aos lavradores para que recebesse, dos lavradores, do fruto da vinha.
3 Kono ɓen hendii mo piyi, ɓe immintini mo juuɗe mehe.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o feriram e o mandaram embora vazio.
4 O immini kurkaadu makko goo kadi, ɓe piyi onɗon kadi e hoore, ɓe hersini.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e eles, apedrejando-o, o feriram na cabeça, e o mandaram embora, tendo-o afrontado.
5 O immini kadi tammo, ɓe wari on. E ɗuuɗuɓe ɓe o imminnoo piyaa, woɓɓe waraa.
5 E tornou a enviar-lhes outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns feriram e a outros mataram.
6 «Tawi ko ɓiɗɗo makko yiɗaaɗo on tun o luttirnoo. Ka sakkitorun o immini mo haa e maɓɓe, himo wi'a: ‹Ɓe teddinay ɓiɗɗo an on.›
6 Tendo ele, pois, ainda um seu filho amado, enviou-o também a estes por derradeiro, dizendo: Ao menos terão respeito ao meu filho.
7 «Kono kamɓe remooɓe wiiɲu ɓen ɓe haldi: ‹Ɓay ko oo woni ronoowo on, waren mo, ɗun ndondi ndin wontanay en!›
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Onsay ɓe nangi mo, ɓe wari, ɓe bugii ka ɓaawo tutateeri wiiɲu.»
8 E, pegando dele, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Iisaa wi'i kadi: «Jooni non, hara ko honɗun jom ndin tutateeri wiiɲu waɗata ɓen? On aray, re'a ɓen remooɓe wiiɲu, o jonna tutateeri ndin woɓɓe goo.»
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá, e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Onsay Iisaa wi'i ɓe kadi: «E hara on jangaali ko bindi ɗin wi'i kon? Ko fii hiɗi wi'i wonde:
10 Ainda não lestes esta Escritura:A pedra, que os edificadores rejeitaram,Esta foi posta por cabeça de esquina;
11 Ɗun ko e Joomiraaɗo on iwri,
11 Isto foi feito pelo Senhor E é coisa maravilhosa aos nossos olhos?
12 Ɓay ɓe faamii wonde ko fii maɓɓe Iisaa waɗani ngal misal, ɓe woni e ɗaɓɓugol feere no ɓe nangira mo, kono hari hiɓe huli jamaa on. Onsay ɓe acci mo ɗon, ɓe yahi.
12 E buscavam prendê-lo, mas temiam a multidão; porque entendiam que contra eles dizia esta parábola; e, deixando-o, foram-se.
13 Onsay ɓe immini e Iisaa *Fariisiyaaɓe goo e yimɓe Heroodu goo fii ko nangira mo konguɗi makko ɗin.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem nalguma palavra.
14 Ɓen ari, wi'i mo: «Karamoko'en meɗen andi ko on nunɗuɓe, awa kadi on ɗenƴotaako hay gooto, ko fii on ɓurdindinaa yimɓe ɓen, hiɗon jannirde laawol Alla ngol goonga. E hara no haani ka men yoɓa lanɗo mawɗo Roomu on sagalle, kaa haanaa? Meɗen haani yoɓude kaa men haanaa yoɓude?»
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és homem de verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas à aparência dos homens, antes com verdade ensinas o caminho de Deus; é lícito dar o tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Nde tawnoo Iisaa no andi faasiqiyaagal maɓɓe ngal, o jaabii ɓe, o wi'i: «Ko fii honɗun ndarndorton mi? Addanee lan *dinaruuru, mi ndaara.»
15 Então ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me uma moeda, para que a veja.
16 Ɓe addi wooturu. Iisaa landii ɓe wi'i: «Ko nandolla hombo e bindi hombo woni e mayru?»
16 E eles lha trouxeram. E disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Onsay o wi'i ɓe: «Jonnitee lanɗo mawɗo Roomu on ko makko kon, jonniton Alla kadi ko mun kon.» Ɓe ŋalɗi e makko.
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E maravilharam-se dele.
18 Sadduusiyaaɓe*, wi'uɓe wonde ummutal alaa ɓen, ari landii Iisaa, ɓe wi'i mo:
18 Então os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele, e perguntaram-lhe, dizendo:
19 «Karamoko'en, e hino ko Muusaa wi'i men kon: Si goɗɗo maayii accii ɓeyngu e ɓaawo ɓiɗɗo, haray miɲɲiraawo on mayɗo no haani ƴettude on keynguujo mo o acci fii no o heɓirana on kotiraawo makko jurriya.
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de alguém, e deixasse a mulher e não deixasse filhos, seu irmão tomasse a mulher dele, e suscitasse descendência a seu irmão.
20 Tawa non ɓen ɓiɓɓe ko ɓe njeeɗiɗo. Arano on jombii, maayii, accaali jurriya.
20 Ora, havia sete irmãos, e o primeiro tomou a mulher, e morreu sem deixar descendência;
21 Ɗimmo on kadi ƴettii on keynguujo, maayii, accaali jurriya. Tammo on kadi wano non.
21 E o segundo também a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 Tawii hay gooto e ɓen njeeɗiɗo accaali jurriya. Ɓay feƴƴii e maɓɓe ɓe fow, debbo on kadi maayii.
22 E tomaram-na os sete, sem, contudo, terem deixado descendência. Finalmente, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Ɓay hari ɓen njeeɗiɗoo non resii on debbo, ko hombo e ɓen on debbo wontanoyta ka ummutal?»
23 Na ressurreição, pois, quando ressuscitarem, de qual destes será a mulher? porque os sete a tiveram por mulher.
24 Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «E hino ko waɗi kon si hiɗon e nder palji, ko fii on alaa faamude bindi ɗin, on alaa faamude kadi bawgal Alla ngal.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura não errais vós em razão de não saberdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Ko fii ka ummutal, worɓe ɓen resataa, rewɓe ɓen kadi resetaake, kono ɓe wa'ay wa malaa'ikaaɓe ɓen ka kammuuli.
25 Porquanto, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos que estão nos céus.
26 E on jangaali ka deftere Muusaa fii mayɓe ɓen kan e ummutal maɓɓe ngal, ko Alla daalani mo kon ka binde pitahun, wonde: ‹Ko min woni Alla Ibraahiima e Alla Issaaqa e Alla Yaaquuba›?
26 E, acerca dos mortos que houverem de ressuscitar, não tendes lido no livro de Moisés como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Awa Alla wonaa Alla mayɓe ɓen kono ko o Alla wurɓe ɓen. Awa on faljii few!»
27 Ora, Deus não é de mortos, mas sim, é Deus de vivos. Por isso vós errais muito.
28 Goɗɗo e jannooɓe fii Sariya on ɓen, ɓay nanii ko ɓe yewtidi kon, o ndaarii kadi o tawii Iisaa jaaborii no moƴƴiri, o ɓadii, o landii mo: «E nder yamirooje ɗen fow ko honɗun adii?»
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os tinha ouvido disputar, e sabendo que lhes tinha respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Iisaa jaabii, wi'i: «E hino ko adii kon: ‹Heɗitee yo *Banii-Isra'iila'en, Alla Joomiraaɗo men on ko Joomiraaɗo gooto,
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 awa kadi yo a yiɗir Alla Joomiraaɗo maa on ɓernde maa nden fow e wonkii maa kin fow e hakkil maa kin fow e doole maa ɗen fow.›
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento, e de todas as tuas forças; este é o primeiro mandamento.
31 E hino ko hikki ɗon kon: ‹Yo a yiɗir ɲokondo maa on wano yiɗirɗaa hoore maa non. Yamirooje goo ɓurɗe ɗee mawnude alaa.› »
31 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 On jannoowo fii Sariya on wi'i mo: «Moƴƴii, yo karamoko'en, on wowlii goonga wi'ugol Alla ko Bajjo, goɗɗo goo kadi alaa ko wonaa kanko,
32 E o escriba lhe disse: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que há um só Deus, e que não há outro além dele;
33 yiɗira mo ɓernde mun nden fow e hakkil mun kin fow e doole mun ɗen fow, e yiɗirgol ɲokondo mun wa hoore mun, ɗun no ɓuri sadakaaji sunneteeɗi ɗin fow e ɗiya sadakaaji fow.»
33 E que amá-lo de todo o coração, e de todo o entendimento, e de toda a alma, e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Ɓay Iisaa ndaarii tawii o jaaborii hakkil, o wi'i mo: «A woɗɗondiraa e *laamu Alla ngun.» Ɓawto ɗun hay gooto suusaali mo landaade.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém ousava perguntar-lhe mais nada.
35 Wa fewndo ko Iisaa jannata ka *juulirde mawnde, o wi'i: «Ko honno jannooɓe fii Sariya on ɓen waawiri wi'ude wonde *Almasiihu on ko jurriya Daawuuda?
35 E, falando Jesus, dizia, ensinando no templo: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 E hin-le, immorde e *Ruuhu Seniiɗo on, Daawuuda tigi no wi'i:
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo:O Senhor disse ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
37 «Daawuuda tigi wi'ii Almasiihu on ‹Joomi›, haray ko honno non Almasiihu on woniri jurriya makko?»
37 Pois, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é logo seu filho? E a grande multidão o ouvia de boa vontade.
38 O wi'i ɓe e nder ko o waajotoo kon: «Reenee e ɓee jannooɓe fii Sariya on, ɗun ko ɓee yiɗuɓe jindidugol e dolokkaaji njani, yiɗi hiwreede ka fottirɗe,
38 E, ensinando-os, dizia-lhes: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 yiɗi saffawol aranol ngol ka juulirɗe, yiɗi ndaɗɗule arane ɗen ka nafagol.
39 E das primeiras cadeiras nas sinagogas, e dos primeiros assentos nas ceias;
40 Hiɓe jatta galleeji keynguuɓe, hiɓe junna julɗe maɓɓe fii yiingo. Awa ɓen heɓoyay ɲaawooje ɓurɗe sattude.»
40 Que devoram as casas das viúvas, e isso com pretexto de largas orações. Estes receberão mais grave condenação.
41 Onsay Iisaa jooɗii ka yeeso arkawal sadaka, o woni e ndaarugol waɗaynooɓe ton kaalisi ɓen. Alɗuɓe buy waɗi ton kaalisi ɗuuɗuɗi.
41 E, estando Jesus assentado defronte da arca do tesouro, observava a maneira como a multidão lançava o dinheiro na arca do tesouro; e muitos ricos deitavam muito.
42 O yi'i kadi keynguujo baaso no liɓa ton tammahoy ɗiɗoy, fotaykoy e peccun gootun si mbuuɗu feccaama nay.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, deitou duas pequenas moedas, que valiam meio centavo.
43 Onsay kanko Iisaa o noddi taalibaaɓe makko ɓen, o wi'i ɓe: «Ka haqiiqa mi andinii on, ko oo keynguujo baaso itti kon no ɓuri ko ɓeya fow itti kon waɗi ka arkawal sadaka.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deitou mais do que todos os que deitaram na arca do tesouro;
44 Ko fii ɓeya fow ko ko ɓurtani ɗun kon ɓe waɗi, kono kanko keynguujo on e waasiɗude, ko ko o mari kon fow fii ko o wuurira o waɗoyi ton.»
44 Porque todos ali deitaram do que lhes sobejava, mas esta, da sua pobreza, deitou tudo o que tinha, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.