Lucas 6
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARIB
1 E aseweere goo, ɗun ko *ɲalaande fowteteende nden, hari Iisaa no rewude e gese ngawri, taalibaaɓe makko ɓen no woocora cawti ɗen gese, worsa ɗi, ɲaama.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Fariisiyaaɓe* goo wi'i: «Ko honɗun waɗanton koo ko dagaaki e ɲalaande fowteteende nden?»
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Kono Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Hara on jangaali ko Daawuuda waɗunoo kon fewndo o weelaa, kanko e yimɓe wondunooɓe e makko ɓen?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 O naati ka nder suudu Alla, o ƴetti bireediije weeɓitaaɗe fii sadaka ɗen, o ɲaami ko daganinoo *yottinooɓe sadaka ɓen tun kon, o okkori kadi wonduɓe e makko ɓen.»
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 Onsay o wi'i: «Ko *Ɓii-Aaden on woni jom ɲalaande fowteteende nden.»
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 E aseweere goo, Iisaa naati ka juulirde, o woni e jannugol. Tawi goɗɗo no nder ton mo jungo mun ɲaamo maayi.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Nde tawnoo jannooɓe fii Sariya on ɓen e Fariisiyaaɓe ɓen no faalaa heɓude ko ɓe lamitora, ɓe tooɲa Iisaa, tawi hiɓe ndaara si o ɲawnday e asewe, ɗun ko ɲalaande fowteteende nden.
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 Kono tawi Iisaa no andunoo ɗin miijooji maɓɓe. Onsay o wi'i maaya-jungoojo on: «Immo daroɗaa ka hakkunde ɗoo.» On immii, darii.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 Onsay Iisaa wi'i ɓe: «Mi landike on, hara no dagii ka goɗɗo waɗa ko moƴƴi maa ko boni, danda wonkii maa wona sabu makki e aseweere?»
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 Onsay o ndaari ɓe fow, o wi'i on neɗɗo: «Fontu jungo maa ngon.» On fonti ngo, jungo makko ngon selli.
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 Ɗun tikkini Fariisiyaaɓe ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen fota, ɓe woni e yeddondirgol ko honɗun ɓe waɗata Iisaa.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 E nder ɗen balɗe ɗon, Iisaa yaari ka fello fii toragol Alla, o waali toraade.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 Ɓay weetii, o noddi taalibaaɓe makko ɓen, o suɓii sappoo e ɗiɗo e maɓɓe, o toɗɗii ɓe *sahaabaaɓe:
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 ɗun ko Sim'uunu, on mo o jammi Petruusu, e Andaraawu neene-gooto Sim'uunu on, e Yaaquuba e Yuuhanna e Filiipu e Bartolomaawu
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 e Matta e Tooma e Yaaquuba mo Alfaa e Sim'uunu tawdaaɗo e fedde *Zelotiiɓe ɓen,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 e Yahuuda mo Yaaquuba e Yudaasi Iskariiyu, janfoytooɗo mo on.
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 Iisaa jippodi e ɓen taalibaaɓe ɓe o suɓii, o darii e nokkuure ndeylere ka falo. Tawi taalibaaɓe makko ɗuuɗuɓe no e nden nokkuure, wondude e jamaa moolanaaɗo iwruɗo e cenɗe ɗen fow e diiwal Yahuuda ngal e saare Yerusalaam nden e ɗii baŋŋeeji Tiiri e Siduuna ka daande baharu.
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 Ɓen ko arnooɓe heɗagol mo e fii ɲawndegol ɲabbeeli mun. Ɓe jinna tampinnoo ɓen sellinaa.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Awa kadi mo kala e maɓɓe no faalanoo mo meemude, ɓay himo wondunoo e bawgal ɲawndaynoongal ɓe fow.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 O ɓanti gite makko ɗen, o ndaari taalibaaɓe ɓen, o wi'i:
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 On malii yo onon weelaaɓe fewndo ɗoo,
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 On wonay malaaɓe nde yimɓe ɓen aɲi on
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 Nden ɲande, weltee, jiɲon welo-welo,
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 Kono bone wonanii on onon alɗuɓe ɓen,
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 Bone wonanii on onon ɓee haaruɓe jooni,
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 Bone wonanii on nde yimɓe ɓen fow wowli on ko moƴƴi,
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 «Kono min mi wi'ay on yo onon ɓee heɗiiɓe lan: Yiɗee ayɓe mon ɓen, moƴƴoɗon e aɲuɓe on ɓen,
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 du'anoɗon huɗooɓe on ɓen, toranoɗon tampinooɓe on ɓen.
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Mo bantike ma e waɓɓugo, tuɗan mo ngoya kadi. Mo jattii ma waramba, wota a haɗu mo ƴettude fokiya on kadi.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 Okkor kala toriiɗo ma, hara kadi a ƴantaali ko maa kon e juuɗe jattuɓe ma ɓen.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Waɗanee yimɓe ɓen wano faaliraɗon yo ɓe waɗan on non.
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 «Si on yiɗii yiɗuɓe on ɓen, haray ko moƴƴere honde heɓoyton? Ko fii hay junuubankeeɓe ɓen no yiɗi yiɗuɓe ɓe ɓen.
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 Si on moƴƴike e moƴƴiiɓe e mo'on ɓen, haray ko moƴƴere honde heɓoyton? Hay junuubanke'en ko non warrata.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Si on ɲawlii ɓe tanƴiniɗon yoɓitay on ɓen, haray ko moƴƴere honde heɓoyton? Hay junuubanke'en ɲawlindiray fii yo ɓe yoɓitindir.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Kono yiɗee ayɓe mon ɓen, waɗanon ɓe ko moƴƴi, ɲawlon ɓe hara on habbaaki yoɓiteede. Ɗun on heɓoyay njoddi mawndi, wonoyon kadi ɓiɓɓe Jom Ɓural on, sabu himo moƴƴani dulluɓe ɓen e bonɓe ɓen.
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 Wonee yurmeteeɓe wano Baaba mon Jom Ɓural on woniri Yurmeteeɗo non.»
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 «Wota on ɲaawu, ɗun on ɲaawetaake. Wota on felu, ɗun on feletaake. Yaafee, ɗun on yaafoyte.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 Okkee, ɗun on okkorte. On etirante sariyaare yeɗɗunde, timmunde, yeƴaande haa juuri, waɗaneɗon ka jiifaaji mon. Ko fii ko sariyaare nde etirɗon nden etiranteɗon.»
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 O wowlani ɓe ngal misal ɗoo, o wi'i: «Hara bunɗo no waawi ɗowude bunɗo? Hara ɓe ɗiɗoo non ɓe yanidaali e nder ngayka?
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 Taalibaajo ɓuraa karamoko mun. Kono kala taalibaajo eltiiɗo wa'ay wa karamoko mun.
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 «Ko honno yiirataa lojol wongol ka yiitere musiɗɗo maa on, hara a yi'aali falimawal wongal ka yiitere maa ngal?
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Ko honno wawrataa wi'ude musiɗɗo maa: ‹Musiɗɗo, accu mi ittane lojol ngol ka yiitere maa›, hara an, a wattanaali yiila e falimawal wongal ka yiitere maa ngal? Ko an yo faasiqiijo, ittu taho falimawal wongal ka yiitere maa ngal, onsay non a yi'ay no ittiranaa musiɗɗo maa on lojol wongol ka yiitere makko ngol.»
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 «Leggal moƴƴal rimataa ɓiɓɓe bonɓe, wano non kadi leggal bongal rimataa ɓiɓɓe moƴƴuɓe.
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Leggal kala no anditiree ɓiɓɓe mun: ko fii on ittataa ƴibbe e bulle-koɲon, wano non kadi on ittataa sungala e bulle-bete.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Neɗɗo moƴƴo on yaltinay moƴƴere ka moƴƴuki ɓernde mun, neɗɗo bonɗo on kadi yaltina bonki ka bonki mun, ko fii ko ko heewi e ɓernde woo hunduko wowlata.»
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 «Ko fii honɗun noddanton mi ‹Koohoojo, Koohoojo›, hara on waɗataa ko mi wi'i on kon?
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 Kala neɗɗo arɗo e an, nani waajuuji an ɗin huutori ɗi, mi hollay on no on wa'i.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 On no wa'i wa darnuɗo suudu. Hara o jasu gaawol luggungol haa e fetere, o fuɗɗii ɗon mahude. Nde waamere nden waɗi, ndiyan ɗan ari e suudu ndun, ɗan waawataa ndu dillinde, ko fii daroodi mayru on no tiiɗi.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 Kono kala nanuɗo konguɗi an ɗin, huutoraali ɗi, on no wa'i wa darnuɗo suudu ndu jasanaaka gaawol. Ilol ndiyan ɗan hawri e mayru tun, ndu yani kisan, fii mayru on mula few.»
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.