João 8
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs VC
1 Iisaa kaɲun yaari ka Fello *Zaytuuni.
1 Dirigiu-se Jesus para o monte das Oliveiras.
2 Kono no weetirnoo, o arti kadi ka *juulirde mawnde. Jamaa on fow kadi ari e makko, o jooɗii, o woni e jannugol ɓe.
2 Ao romper da manhã, voltou ao templo e todo o povo veio a ele. Assentou-se e começou a ensinar.
3 Onsay jannooɓe fii Sariya on ɓen e *Fariisiyaaɓe ɓen addi debbo mo ɓe nangi no waɗa jinaa, ɓe joɗɗini mo hakkunde.
3 Os escribas e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher que fora apanhada em adultério.
4 Ɓe wi'i Iisaa: «Karamoko, oo debbo nanga no waɗa jinaa.
4 Puseram-na no meio da multidão e disseram a Jesus: Mestre, agora mesmo esta mulher foi apanhada em adultério.
5 Ko fii ka Sariya, Muusaa no yamiri fiɗugol sifa oo kaaƴe. An non, ko honɗun wi'uɗaa?»
5 Moisés mandou-nos na lei que apedrejássemos tais mulheres. Que dizes tu a isso?
6 Tawi ko ɓe wonnoo wi'irde ɗun, ko fii ndarndagol mo fii no ɓe heɓira feere no ɓe tooɲira mo.
6 Perguntavam-lhe isso, a fim de pô-lo à prova e poderem acusá-lo. Jesus, porém, se inclinou para a frente e escrevia com o dedo na terra.
7 Nde tawnoo hiɓe catii e landagol mo tun, o ɓantii, o wi'i ɓe: «On mo aldaa e junuubu hakkunde mon yo ado fiɗude mo hayre.»
7 Como eles insistissem, ergueu-se e disse-lhes: Quem de vós estiver sem pecado, seja o primeiro a lhe atirar uma pedra.
8 O ugginii kadi, o woni e windugol ka leydi.
8 Inclinando-se novamente, escrevia na terra.
9 Ɓay wonii ɓen nanii ɗun, ɓe sortori gooto gooto, gila e ɓurɓe mawnude ɓen, lutti ɗon Iisaa tun e debbo wonnooɗo on ka hakkunde.
9 A essas palavras, sentindo-se acusados pela sua própria consciência, eles se foram retirando um por um, até o último, a começar pelos mais idosos, de sorte que Jesus ficou sozinho, com a mulher diante dele.
10 Ɓawto ɗun Iisaa ɓantii, wi'i mo: «Debbo, honto tooɲuɓe ma ɓen woni? E hay gooto fawaali ma ɲaawoore?»
10 Então ele se ergueu e vendo ali apenas a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão os que te acusavam? Ninguém te condenou?
11 Debbo on jaabii, wi'i: «Koohoojo, hay gooto.»
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. Disse-lhe então Jesus: Nem eu te condeno. Vai e não tornes a pecar.
12 Ɓawto ɗun Iisaa yewti yimɓe ɓen, o wi'i: «Ko min woni Ndaygu aduna on. Kala on jokkuɗo lan yahataa han kadi ka nder niɓe, e hoore ɗun, ontigi heɓay ndaygu ngurndan ɗan.»
12 Falou-lhes outra vez Jesus: Eu sou a luz do mundo; aquele que me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Sabu ɗun Fariisiyaaɓe ɓen wi'i mo: «Hiɗa seeditanaade hoore maa, awa seeditoore maa nden wonaa goonga.»
13 A isso, os fariseus lhe disseram: Tu dás testemunho de ti mesmo; teu testemunho não é digno de fé.
14 Iisaa kadi jaabii ɓe, wi'i: «Hay si mi seeditani hoore an, haray nden seeditoore an ko goonga, ko fii miɗo andi ko honto mi iwi e ko honto mi yahata. Kono onon on andaa ko honto mi iwi e ko honto mi yahata.
14 Respondeu-lhes Jesus: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é digno de fé, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho nem para onde vou.
15 Onon, ko no yimɓe ɓen ɲaawirta non ɲaawirton, min non, mi ɲaawataa hay gooto.
15 Vós julgais segundo a aparência; eu não julgo ninguém.
16 Min si mi ɲaaway, haray ɲaawoore an nden ko nde goonga, ko fii haray wonaa min tun, miɗo wondi e Baabaajo on, ɗun ko on Nuluɗo lan.
16 E, se julgo, o meu julgamento é conforme a verdade, porque não estou sozinho, mas comigo está o Pai que me enviou.
17 No windii ka Sariya mon wonde seeditoore ɗiɗo ko goonga.
17 Ora, na vossa lei está escrito: O testemunho de duas pessoas é digno de fé {Dt 19,15}.
18 Min miɗo seeditanaade hoore an, awa kadi Baabaajo, Nuluɗo lan on, no seeditaade fii an.»
18 Eu dou testemunho de mim mesmo; e meu Pai, que me enviou, o dá também.
19 Onsay ɓen wi'i mo: «Ko honto non ben maa woni?»
19 Perguntaram-lhe: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não conheceis nem a mim nem a meu Pai; se me conhecêsseis, certamente conheceríeis também a meu Pai.
20 Ko ka nder nokkuure ka arkawal sadaka ngal woni ɗon, Iisaa wowli ɗii konguɗi, fewndo ko o jannata ka juulirde mawnde. Laatii hay gooto nangaali mo, ko fii hari saa'i makko on hewtaali taho.
20 Estas palavras proferiu Jesus ensinando no templo, junto aos cofres de esmola. Mas ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Iisaa wi'i ɓe fahin: «Mi yahay, kono on ɗaɓɓitay lan, maayon e nder junuubu. Onon on waawataa hewtoyde ka min mi yahata ton.»
21 Jesus disse-lhes: Eu me vou, e procurar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Onsay hooreeɓe Yahuudiyankeeɓe ɓen wi'indiri: «E hara o wartoto, ɓay o wi'ii: ‹On waawataa hewtoyde ka mi yahata ton›?»
22 Perguntavam os judeus: Será que ele se vai matar, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 O wi'i ɓe kadi: «Onon ko on ɓe ley gaa, min ko mo mi ka dow. Ko fii onon, ko on ɓe oo aduna, min non wonaa mo mi oo aduna.
23 Ele lhes disse: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima. Vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Ko ɗun waɗi si mi wi'ay on, on maayay e nder junuubi mon. Ko fii, si on gomɗinaali wonde ko min woni Wonɗo on, on maayay e nder junuubu mon.»
24 Por isso vos disse: morrereis no vosso pecado; porque, se não crerdes o que eu sou, morrereis no vosso pecado.
25 Onsay ɓen landii mo: «Ko hombo wonu-maa an?»
25 Quem és tu?, perguntaram-lhe eles então. Jesus respondeu: Exatamente o que eu vos declaro.
26 E telen-ma mon, miɗo mari buy ko mi wowla e ko mi ɲaawa. Kono Nuluɗo lan on ko o goonga, awa kadi ko mi naniri mo kon, mi hollay ɗun aduna on.»
26 Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a vosso respeito, mas o que me enviou é verdadeiro e o que dele ouvi eu o digo ao mundo.
27 Laatii ɓe faamaali ko fii Baabaajo on o yewti ɓe.
27 Eles, porém, não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Iisaa wi'i ɓe fahin: «Nde yowuɗon *Ɓii-Aaden on, onsay on anday ko min woni Wonɗo on, awa kadi mi alaa waɗude hay huunde immorde e an min, kono ko wano Baabaajo on jannirimmi non mi woni yewtirde.
28 Jesus então lhes disse: Quando tiverdes levantado o Filho do Homem, então conhecereis quem sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo do modo como o Pai me ensinou.
29 Nuluɗo lan on no wondi e an, o accitaali lan min tun, ko fii min miɗo waɗude soono woo ko welata mo kon.»
29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Ɓay o wowlirii nii, ɗuuɗuɓe gomɗini mo.
30 Tendo proferido essas palavras, muitos creram nele.
31 Onsay Iisaa wi'i Yahuudiyankeeɓe gomɗinɓe mo ɓen: «Si on duumike e wuurirgol kongol an ngol, haray ka haqiiqa, ko on taalibaaɓe an.
31 E Jesus dizia aos judeus que nele creram: Se permanecerdes na minha palavra, sereis meus verdadeiros discípulos;
32 Onsay on anday goonga on, goonga on watta on rinɗinaaɓe.»
32 conhecereis a verdade e a verdade vos livrará.
33 Onsay ɓen jaabii mo, ɓe wi'i: «Menen ko men jurriya Ibraahiima, haa hande men wonaali maccuɓe hay gooto. Ko honno non wi'irtaa men wonay rinɗinaaɓe?»
33 Replicaram-lhe: Somos descendentes de Abraão e jamais fomos escravos de alguém. Como dizes tu: Sereis livres?
34 Iisaa jaabii, wi'i: «Ka haqiiqa haqiiqa mi andinii on, kala waɗoowo junuubu haray ko o maccuɗo junuubu.
34 Respondeu Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo homem que se entrega ao pecado é seu escravo.
35 Maccuɗo wontataa ɓeynguure jeyɗo ɗun haa poomaa, kono ɓiɗɗo on ko ɗon jeyaa haa poomaa.
35 Ora, o escravo não fica na casa para sempre, mas o filho sim, fica para sempre.
36 Ko ɗun waɗi si Ɓiɗɗo on non rinɗinii on, haray on wonii rimɓe tigi.
36 Se, portanto, o Filho vos libertar, sereis verdadeiramente livres.
37 Miɗo andi wonde ko on jurriya Ibraahiima, kono hiɗon ɗaɓɓude no wariron mi, ko fii kongol an ngol heɓaali werde e mon.
37 Bem sei que sois a raça de Abraão; mas quereis matar-me, porque a minha palavra não penetra em vós.
38 Min non miɗo wowlude ko mi yi'i ka Ben an kon. Kono onon hiɗon waɗude ko nanirɗon baaba mon kon.»
38 Eu falo o que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que aprendestes de vosso pai.
39 Onsay ɓen jaabii mo, ɓe wi'i: «Ko Ibraahiima woni ben amen.»
39 Nosso pai, replicaram eles, é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 Kono jooni onon, hiɗon ɗaɓɓude no wariron mi, min oo neɗɗo wowlanɗo on goonga mo mi naniri Alla, kono Ibraahiima kan waɗaali ko nandi e ɗun.
40 Mas, agora, procurais tirar-me a vida, a mim que vos falei a verdade que ouvi de Deus! Isso Abraão não o fez.
41 Ko kuuɗe baaba mon ɗen wonɗon waɗude!»
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Retrucaram-lhe eles: Nós não somos filhos da fornicação; temos um só pai: Deus.
42 Onsay Iisaa wi'i ɓe: «Si tawii ko Alla wonnoo Ben mon, on yiɗayno lan, ko fii ko ka Alla mi iwri, mi ari. Mi aranaa hoore an, kono ko kanko nulimmi.
42 Jesus replicou: Se Deus fosse vosso pai, vós me amaríeis, porque eu saí de Deus. É dele que eu provenho, porque não vim de mim mesmo, mas foi ele quem me enviou.
43 E ko fii honɗun on alaa faamude ko mi woni on wowlande kon? Ko ɓay on waawataa heɗaade konguɗi an ɗin.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? É porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Ko fii, ko Ibuliisa woni baaba mon, e hin-le hiɗon faalaa waɗude faaleeji baaba mon ɗin. On-le o woniino waroowo gila ka fuɗɗoode, o jaɓaali daraade e goonga, ɓay goonga on alaa e makko. Nde o wowli fenaande nden woo, haray ɗun ko e jikku makko on iwri, ko fii ko o fenoowo, awa kadi ko o baaba penaale.
44 Vós tendes como pai o demônio e quereis fazer os desejos de vosso pai. Ele era homicida desde o princípio e não permaneceu na verdade, porque a verdade não está nele. Quando diz a mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Min non, ɓay miɗo wowlude goonga, on hoolotaako lan.
45 Mas eu, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 Ko hombo e mon waawi hollude wonde mi waɗii junuubu? Si mi wowlii goonga, ko honɗun haɗata hooloɗon mi?
46 Quem de vós me acusará de pecado? Se vos falo a verdade, por que me não credes?
47 Ko fii, mo Alla on heɗoto daaluyeeji Alla ɗin. Kono onon, on heɗotaako, ɓay hinaa on ɓe Alla.»
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus, e se vós não as ouvis é porque não sois de Deus.
48 Onsay Yahuudiyankeeɓe ɓen jaabii mo, wi'i: «Kere men alaa goonga si men wi'i ko a Samariyankeejo, awa kadi jinna no e maa?»
48 Responderam então os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que estás possesso de um demônio?
49 Kono Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Min, jinna alaa e an, kono mi teddinay woni Ben an, kono onon hiɗon hayfinde lan.
49 Respondeu-lhes Jesus: Eu não estou possesso de demônio, mas honro a meu Pai. Vós, porém, me ultrajais!
50 Min mi alaa ɗaɓɓande hoore an darja. No woodi Wonɗo lan ɗaɓɓande, ɲaawa kadi.
50 Não busco a minha glória. Há quem a busque e ele fará justiça.
51 Ka haqiiqa haqiiqa mi andinii on, mo ɗoftike kongol an ngol, o maayataa few.»
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá jamais a morte.
52 Yahuudiyankeeɓe ɓen wi'i mo: «Jooni non men andii jinna no e maa. Ko fii Ibraahiima maayiino, annabaaɓe ɓen kadi wano non, an non hiɗa wi'ude: mo ɗoftike kongol an ngol, o maayataa few.
52 Disseram-lhe os judeus: Agora vemos que és possuído de um demônio. Abraão morreu, e também os profetas. E tu dizes que, se alguém guardar a tua palavra, jamais provará a morte...
53 E hara a ɓuru Ibraahiima baaba amen mawnude? On-le maayii, annabaaɓe ɓen kadi maayii. Ko hombo waɗuɗaa hoore maa?»
53 És acaso maior do que nosso pai Abraão? E, entretanto, ele morreu... e os profetas também. Quem pretendes ser?
54 Iisaa jaabii ɓe kadi, wi'i: «Si mi mawninii hoore an, haray darja an on ko fus. Ko Ben an darjintammi, on mo wi'uɗon ko Alla mon.
54 Respondeu Jesus: Se me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; meu Pai é quem me glorifica, aquele que vós dizeis ser o vosso Deus
55 E hara-le on andaa mo, min non miɗo andi mo. Si mi wi'iino mi andaa mo, harayno mi wonii fenoowo, mi wa'ii wa mon. Kono-le miɗo andi mo, miɗo ɗoftii kongol makko ngol.
55 e, contudo, não o conheceis. Eu, porém, o conheço e, se dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vós. Mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 Ben mon Ibraahiima weltorno yi'ugol ɲalaande arugol an, ɓay o yi'ii nde, o weltii.»
56 Abraão, vosso pai, exultou com o pensamento de ver o meu dia. Viu-o e ficou cheio de alegria.
57 Hooreeɓe Yahuudiyankeeɓe ɓen kadi wi'i mo: «Hay a heɓaali duuɓi cappanɗe jowi, a yi'ii Ibraahiima?»
57 Os judeus lhe disseram: Não tens ainda cinqüenta anos e viste Abraão!...
58 Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Ka haqiiqa haqiiqa mi andinii on, ado Ibraahiima woodeede, hari min miɗo woodaa.»
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: antes que Abraão fosse, eu sou.
59 Ko sabu ɗin konguɗi ɓe hocciri kaaƴe fii fiɗugol mo, kono Iisaa suuɗii, yalti ka juulirde mawnde.
59 A essas palavras, pegaram então em pedras para lhas atirar. Jesus, porém, se ocultou e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.