Atos 21
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NTLH
1 Ɓay men sertii e maɓɓe, men bakii ɗon e laana ndiyan, men fewni haa Koosi. Bimbi nden ɲande men yahi Rodeesi. Ɓay men iwii ɗon kadi, men yahi Patara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Ɓay men tawii ɗon laana lumbooha yaara Fenisii, men bakii ɗon, men yahi.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Ɓay men ɓattike Siipuru, onsay men acciri ɗon ka nano, men yaari telen Sirii fii tippinoygol ko laana kan rondii kon Tiiri.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Ɓay men tawii taalibaaɓe ɓen ɗon, men woni balɗe jeeɗiɗi. Immorde e Ruuhu Allaahu on ɓe wi'i Puulusa: «Wota yahu Yerusalaam.»
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Ɓay ɗen balɗe jeeɗiɗi timmii, men yahi. Onsay kamɓe fow e rewɓe maɓɓe ɓen e ɓiɓɓe maɓɓe ɓen, ɓe ɗowtiti men, men yaadi haa men yalti saare nden, ɗun ko ka sera ndiyan, men jiccii, men du'ondiri.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Onsay men waynondiri e maɓɓe, men bakii ka laana, kamɓe ɓe yiltitii ka maɓɓe.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Ɓay men gaynii ko yaaretee laana ndiyan kon, ɗun ko gila Tiiri haa Potolemaayi, men hiwrondiri e musiɓɓe gomɗinɓe wonɓe ɗon ɓen, men wondi e maɓɓe ɲallal.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Bimbi nden ɲande, men yahi men hewtoyi Seezariiya, men naatiri ka suudu Filiipu oo waajotooɗo fii Kibaaru Moƴƴo on, tawdaaɗo e njeeɗiɗooɓe ɓen, men weeri ka makko.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Tawi himo mari jiwɓe nayo haalooɓe ko Alla longini ɗun ɓe andaali gorko.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Nde tawnoo men waɗii ɗon balɗe buy, haaloowo ko Alla longini ɗun wi'eteeɗo Agabuusi, iwruɗo ka diiwal Yahuuda, ari tawi men.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 O ƴetti dattol Puulusa ngol, o haɓɓitii juuɗe e koyɗe, o wi'i: «E hino ko *Ruuhu Seniiɗo on wi'i kon: ‹Oo neɗɗo jeyɗo ngol dattol, Yahuudiyankeeɓe ɓen haɓɓiray mo nii Yerusalaam, ɓe watta mo e juuɗe ɓe wonaa Yahuudiyanke ɓen.› »
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Ɓay menen e ɓen yimɓe hoɗuɓe e nden nokkuure men nanii ɗun, men jeeji Puulusa fii wota o yahu Yerusalaam.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Kono Puulusa jaabii men, wi'i: «Ko honɗun wulloton, bonnon mi ɓernde? Ko fii min hinaa fii haɓɓegol tun mi hebulanii, kono ko hay maayugol Yerusalaam fii innde Iisaa Joomi on.»
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Nde tawnoo o jaɓaali yilteede e ko o anniyii kon, men haɓɓitaaki hande kadi, kono men wi'i: «Yo kodduruyee Joomiraaɗo on waɗu!»
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Ɓay ɗen balɗe ɗon feƴƴii, men eɓɓindii, men yahi Yerusalaam.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Taalibaaɓe goo ɓe Seezariiya ɗowti men ka goɗɗo no wi'ee Manasuuna mo Siipuru, on ko taalibaajo gila ko neeɓi, fii ko werna men.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Ɓay men hewtii Yerusalaam, musiɓɓe ɓen jaɓɓori men weltaare.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Bimbi nden ɲande menen e Puulusa men ari ka Yaaquuba, ardotooɓe *moftal ngal kadi fow ari ɗon.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Ɓay Puulusa gaynii ɓe hiwraade, o nangi e fillitanagol ɓe, fensita ko Allaahu on waɗi e hakkunde ɓe wonaa Yahuudiyanke ɓen e nder golle makko ɗen.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 E nder ko ɓe heɗii mo kon, ɓe mawnini Alla, e hoore ɗun ɓe wi'i mo: «Musiɗɗo, a yi'ii ittiri guluuje guluuje Yahuudiyankeeɓe ko gomɗini, e hoore ɓe fow hiɓe haɓɓitii e Sariya on.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 E hoore ɓe yeetaama wonde hiɗa jannude Yahuudiyankeeɓe wonɓe e hakkunde ɓe wonaa Yahuudiyanke ɓen fow wota ɓe jokku Sariya Muusaa on, ɗun ko wi'ugol ɓe wota ɓe sunnin fayɓe maɓɓe ɓen e wota ɓe jokku naamuuji ɗin.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Hara ko honɗun waɗeten? Ko fii pellet ɓe anday wonde a arii.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Ko ɗun waɗi si men wi'ete yo a waɗu ko men wi'u-maa kon. No e hakkunde amen yimɓe nayo woonduɓe woondoore.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Ƴettu ɓen, laɓɓindinoɗaa e maɓɓe, fawtoɗaa njoddi fembagol maɓɓe ngol, ɗun fow anday goonga alaa e ko ɓe wowlanaa kon fii maa, kono an kadi hiɗa ɗoftii Sariya on.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Kono fii ɓe wonaa Yahuudiyanke, gomɗinɓe ɓen, men tawi no moƴƴi ka men windana ɓe, yo ɓe reeno e tebbeeli sakkanaaɗi sanamuuji e ƴiiƴan e mummunteeji jiibuɗi e jinaa.»
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Bimbi nden ɲande, Puulusa ƴetti ɓen yimɓe nayo, o laɓɓindinodi e maɓɓe, o naati ka *juulirde mawnde. O feɲɲini ko honde tuma e ɲalaaɗe ɗen laɓɓinagol maɓɓe ngol timmata, sadaka mo bee e maɓɓe waɗee.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Ka balɗe jeeɗiɗi ɗen timmata ɗon, ɓay Yahuudiyankeeɓe ɓe *Aazii ɓen yi'ii mo ka juulirde mawnde, ɓe ƴuuni jamaa on fow, ɓe fawi mo juuɗe,
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 e hoore hiɓe ewnoo, wi'a: «Isra'iilayankeeɓe*, wallee men! E hino neɗɗo wonɗo jannude fow on nokku woo nokku fii liddagol jamaa on, liddoo Sariya on, liddoo kadi ndee nokkuure. E hay o naadii *Gereekiyankeeɓe ka juulirde mawnde, o tuuninii ndee nokkuure hormorde!»
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 (Ko woni sabu ɗun ko tawde hari ɓe yiidiino mo e oo Efeesiyankoojo wi'eteeɗo Torofiimi ka saare, haa ɓe sikki wonde Puulusa naadii mo ka juulirde mawnde.)
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Onsay saare nden fow memminii, yimɓe ɓen dogi iwri e cenɗe ɗen fow, ɓe nangi Puulusa, ɓe pooɗi mo, ɓe itti ka juulirde mawnde, baafe ɗen ombaa kisan.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Wa ko ɓe eɓɓata fii warugol mo, tawi hooreejo dental suufaaɓe Roomu ɓen nanii wonde jiiɓoldu waɗii e nder Yerusalaam fow.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Ɗon kisan, o ƴetti suufaaɓe e yeesooɓe mun, ɓe wubbani ɓen eɓɓunooɓe warugol Puulusa. No ɓe yiirunoo on hooreejo e ɓen suufaaɓe, ɓe acciti piyugol mo.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Onsay on hooreejo ɓadii mo kanko Puulusa, o nangi mo, o yamiri yo ɓe jolku mo jolokooje ɗiɗi. O landii non ko hombo woni oo e ko honɗun o waɗi.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Kono tawi e nder jamaa on, woɓɓe no ewnoo wi'a goɗɗun, ɓeya kadi no wi'a goɗɗun goo, tawi kanko hooreejo on o waawaali andude ko woni haqiiqa fii murtaldu ndun. Onsay o yamiri yo ɓe naɓu mo ka daaka suufaaɓe ɓen.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Wa ko Puulusa ƴawata ɓorɗi ɗin, suufaaɓe ɓen kutii mo tambii sabu hunƴeendi jamaa on.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Ko fii hari konu yimɓe ɓen no jokki mo, no ewnoo, wi'a: «Waree mo!»
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Wa ko kanko Puulusa o naadetee ka daaka suufaaɓe ɓen, o landii hooreejo dental suufaaɓe ɓen, o wi'i: «E hara a newnanay lan yeetagol ma goɗɗun?»
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 E hara hinaa an woni oo Misirayankoojo, wonuɗo sabu nduu murtaldu ko feƴƴi koo, dogidi e ɓee ittooɓe ko'e guluuje nayo ka wulaa?»
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Kanko Puulusa o wi'i mo: «Min, ko mi Yahuudiyankeejo mo Tarsiisu, ɗun ko e nder Silisii, jeyaaɗo e saare nde tawata wonaa hayfunde. Mi jeejii ma newnanan yewtugol jamaa on.»
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Onsay on hooreejo newnani mo. Kanko Puulusa o immii, o darii ka hoore ɓorɗi, o yeƴani jamaa on jungo, deeƴaango tiiɗungo waɗi. Onsay o hewtini ɓe yewtere nden e haala Yahuudiyanke, o wi'i:
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.