Atos 20
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NVT
1 Ɓay murtaldu ndun accii, Puulusa ɓanniti taalibaaɓe ɓen. Ɓay o gaynii ɓe wakkilinde, o waynii ɓe, o immii, o fokkitani yahugol Masedonii.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 O taƴitoyi ɗen leyɗe e hoore himo yewta yimɓe ɓen nooneeji no ɓe wakkilora, onsay o hewtoyi Gereesi.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Onsay o koɗii ɗon lebbi tati, hari himo woniri ƴettugol ɗon laana ndiyan, yaara Sirii. Kono nde tawnoo Yahuudiyankeeɓe ɓen no eɓɓani mo janfa, o aadii yiltitagol Masedonii.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Hari ko o wondi ko ɗowta mo, ko oo ɓiɗɗo Piruusi mo Biriyata wi'eteeɗo Sopateere, e Aristarke e Sekondiisu, on ko mo Tesalonii, e Gayuusi, on kadi ko mo Derbata, e Timotee e Tikiiki e Torofiimi, ɓee fow ko ɓe iwdi *Aazii.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Ɓen woni yeeso, ɓe habboyii men Turuwaasi.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Menen kadi, ɓay *Juldeere Bireedi ɗe Aldaa e Lewen nden feƴƴii, men bakii e laana ndiyan Filipii. E nder balɗe jowi men tawoyi ɓe Turuwaasi, men waɗi ɗon balɗe jeeɗiɗi.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 E asewe kiikiiɗe, men mooɓondiri fii ɲaamidugol. Nde tawnoo Puulusa ruttoto bimbi nden ɲande, o yewtidi e tawanooɓe ɓen, o junni yewtere makko nden haa tumbere jemma.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Tawi lampuuji ɗuuɗuɗi no ka suudu dow-dowru ka men mottondirnoo ɗon.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Tawi kadi suka no wi'ee Etikuusi no jooɗinoo e damun tosokun e on koore tammo. O ƴetti ɗoyngol luggungol e nder ko Puulusa juutini yewtere nden kon, o accitii ka koore ton sabu ɗoyngol ngol, o yani. O imminaa, tawi o maayii.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Onsay Puulusa tippii, o ugginii e hoore makko, o ƴetti mo, o tambii, o wi'i: «Wota on aanu, ko fii himo wuuri.»
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Ɓay kanko Puulusa o ƴawitoyii, o taƴiti bireedi on, o ɲaami. Ɓawto ɗun, o yewti kadi ko juuti haa wa ka peeral fajiri. Onsay o yahi.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Ɓawto ɗun, suka on nattaa ko o wurɗo, ɗun wonani ɓe welo-welo mawngo.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Onsay menen men hikkanii men yeeso, men bakii ɗon e laana ndiyan fii yahugol Asoosi ka men haanunoo yiitidude e Puulusa ɗon, ɓay hari kanko o aadike wonde o seppay.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Ɓay o tawoyii men Asoosi, men ƴawni mo ka laana fii yaadugol e makko Mitileeni.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Ɓay men iwii ɗon, men jokki baharu on haa men hewtoyi bimbi nden ɲande yeeso Kiyoo. E ɲallal hikkungal ɗon ngal kadi, men meemoyi ka wi'etee ɗon Samoosi. Ɓawto ngal ɲallal ɗon kadi, men hewtoyi Miletii.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Tawi Puulusa no miijinoo feƴƴugol Efeesi tun hara daraaki, fii wota o tongo e nder Aazii on. Ko fii hari himo hawji hewtoygol Yerusalaam fii Juldeere *Pentakosta nden, si tawii ɗun no waawi mo gasande.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Ko onsay, ko o woni Miletii ɗon, kanko Puulusa o immini ko yahana ardotooɓe *moftal ngal Efeesi.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Ɓay ɓen arii, o wi'i ɓe: «Hiɗon andi ko honno mi wondiri e mo'on yeru ko mi woni ɗoo kon, gila ɲande mi tippi Aazii.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 E hoore ɗun mi kurkanike Joomiraaɗo on, e hoore yankinaare fow, e nder gonɗi, e hakkunde ndarndeede wonanɗun lan janfaaji immorde e Yahuudiyanke'en.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 E ɓaawo suuɗugol on hay huunde, miɗo feɲɲinande on, janna on e hakkunde fow e ka cuuɗi kala ko wondani on e nafa,
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 e seedintinangol Yahuudiyankeeɓe ɓen e *Gereekiyankeeɓe ɓen fii tuubangol Alla e gomɗingol Iisaa Joomi men on.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 «Jooni yo mi yahu Yerusalaam, ɓay Ruuhu Allaahu on no haɓɓitii e ɗun, e hoore mi andaa ko heɓoytammi ton.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Ko woni tun, gila saare heɓi e saare, *Ruuhu Seniiɗo on no seedintinande lan wi'ammi wonde, kaɓɓi e satteendeeji no sabbii lan.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Kono mi waɗaa ngurndan an ɗan ko goɗɗun, wa si tawii hiɗan hitti e an, fii tun yo mi timmin jinduruuji an ɗin e golle ɗe mi heɓiri Iisaa Joomi on ɗen, ɗun ko seeditagol fii Kibaaru Moƴƴo fii moƴƴere Alla nden.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 «Jooni miɗo andi, on yi'itataa lan hande kadi, ɗun ko onon ɓee ɓe mi rewi hakkunde mun, mi waajii fii *laamu Alla ngun.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Ko ɗun waɗi, miɗo seedaade hande wonde si goɗɗo e mon halkike, haray wonaa min waɗi.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Ko fii mi suuɗaali on hay huunde, mi ɓanginanii on eɓɓoore Alla nden fow.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Jooni reenee, reenidon hoore mon e wuro ngo Ruuhu Seniiɗo on waɗi on e hoore mun ngon, fii no ayniron moftal Alla ngal o heɓiri ƴiiƴan ɓiɗɗo makko on tigi.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Miɗo andi si mi iwoyii ɗoo, caapaali hunƴuɗi aroyay hakkunde mon ɗi tawata accoytaa wuro ngon.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Awa kadi woɓɓe hawtoyto e hakkunde mon, hara hiɓe wowla haalaaji ɓoyliiɗi fii pooɗugol taalibaaɓe ɓen e maɓɓe.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Awa on wattanoyay yiila, anditon, e nder duuɓi tati jemma e ɲalorma mi accaali waajagol mo kala e mon e hoore gonɗi.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 «Jooni mi ƴettii on, mi halfinii Alla e daaluyee moƴƴere makko nden, ko on mari bawgal fii mawningol on e yeɗugol on ndondi wondude e yimɓe Alla ɓen fow.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Mi himmanaali kaalisi e kaŋŋe e conci hay gooto.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Onon tigi hiɗon andi ko juuɗe an ɗen mi golliri fii ko mi hatonjini e mun kon e ko wondiɓɓe an ɓen hatonjini e mun kon.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 E nder ɗun fow, mi hollii on yo on gollir nii fii yo on wallito lo'uɓe ɓen, anditon kadi konguɗi Iisaa Joomi on ko o wi'i kon kanko tigi wonde: ‹Ko okkugol ɓuri moƴƴude edii okkoreede.› »
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Ɓay o gaynii yewtude ɗun, onsay o jiccii fii du'ondirgol e maɓɓe ɓe fow.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Onsay ɓe fow ɓe hirbii mo kanko Puulusa, ɓe lunnii e hoore gonɗi tiiɗuɗi.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Ko ɓurnoo ɓe sokolinde kon, ko ko o wi'unoo ɓe kon wonde ɓe yi'itataa mo hande kadi. Onsay ɓe ɗowtiti mo haa ka laana ndiyan.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.