Atos 15
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NTLH
1 Onsay woɓɓe iwri ka diiwal Yahuuda ari e jannugol musiɓɓe ɓen, wi'a: «Si on sunninaaka tippude e aada Muusaa on, haray on waawetaake dandeede.»
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Ɓay yeddondiral njanal e yewtere tiiɗunde wonii hakkunde maɓɓe e Puulusa e Barnabaasi fii ɗun, onsay musiɓɓe ɓen aadii yo Puulusa e Barnabaasi e woɓɓe goo hakkunde maɓɓe yaadu Yerusalaam, ɓe tawoya *sahaabaaɓe ɓen e ardotooɓe *moftal ngal fii nden huunde.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Ɓay moftal ngal wattii ɓe e laawol, ɓe yahi ɓe taƴitoyi Fenisii e Samariiya, e hoore hiɓe fillitanoo ɓen musiɓɓe wonɓe e ɗen ca'e, ɓe fensita ko honno ɓe wonaa Yahuudiyanke ɓen jaɓiri laawol ngol. Ɗun wonani musiɓɓe ɓen fow weltaare njande.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Ɓay ɓe hewtii Yerusalaam, moftal ngal e sahaabaaɓe ɓen e ardotooɓe moftal ngal tolni ɓe, kamɓe kadi ɓe fillitanii ɓen ko Allaahu on waɗini ɓe kon fow.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Onsay woɓɓe e fedde *Fariisiyaaɓe gomɗinɓe ɓen hawtii, wi'i: «No haani ka ɓe wonaa Yahuudiyanke ɓen sunninee, ɓe yamiree ɗoftagol Sariya Muusaa on.»
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Onsay sahaabaaɓe ɓen e ardotooɓe moftal ngal yiitidi fii ndaarangol ndun muraadu.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Ɓay yeddondiral ngal tiiɗii hakkunde maɓɓe, onsay Petruusu hawtii, wi'i ɓe: «Musiɓɓe, hiɗon andi wonde, gila ka ɲalaaɗe arane, Allaahu on suɓino lan e hakkunde mon fii no ɓe wonaa Yahuudiyanke ɓen nanira daaluyee Kibaaru Moƴƴo on, ɓe gomɗina.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Alla, on Anduɗo ko woni e ɓerɗe, o seeditoranike ɓe yeɗugol ɓe *Ruuhu Seniiɗo on wano men non.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 O waɗaali hay fus ko serti hakkunde men e maɓɓe, ko fii ko gomɗinal maɓɓe ngal o laɓɓiniri ɓerɗe maɓɓe ɗen.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Jooni non, ko honɗun ndarndoranton Alla rondugol taalibaaɓe ɓen dongal ngal enen tigi e baabiraaɓe men ɓen en waawaali townude?
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Kono ko moƴƴere Iisaa Joomi on tanƴinorɗen dandeede, kamɓe kadi-le wano non.»
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Onsay mbatu ngun fow deƴƴiti, ɓe heɗii Barnabaasi e Puulusa, ɓen fillitanii ɓe kala maandeeji e kaawakeeji moƴƴi ɗi Allaahu on waɗini ɓe e hakkunde ɓe wonaa Yahuudiyanke ɓen.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Ɓay ɓe gaynii yewtude, Yaaquuba kadi ƴetti haala kan, wi'i: «Heɗee lan yo musiɓɓe an!
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 En nanii ko Sim'uunu Petruusu fillitanii en kon, ko honno Allaahu on haajiraa e ɓe wonaa Yahuudiyanke ɓen gila ka fuɗɗoode, o ƴetti jamaa e hakkunde maɓɓe ko wona e innde makko.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Konguɗi annabaaɓe ɓen no fotti e ɗun-le, ko fii no windii:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 ‹Ɓawto ɗun mi artoyay,
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 fii no yimɓe heddiiɓe ɓen ɗaɓɓira Joomiraaɗo on,
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Ko Joomiraaɗo on daali ɗun,
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Yaaquuba wi'i kadi: «Ko ɗun waɗi si mi miijii wonde moƴƴaa ka sincanen ɓen ɓe wonaa Yahuudiyanke tuubanɓe Alla satteende.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Kono windanen ɓe tun, wi'en ɓe yo ɓe terto tuunintinorgol sanamuuji e jinaa e ɲaamugol jiibe e ƴiiƴan.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Ko fii, gila e ɗiya jamaanuuji feƴƴuɗi, Muusaa no mari yimɓe e saare kala ko waajoo fii makko, ɓay hiɗen jangude fii ɗun e aseweere kala ka juulirɗe.»
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Onsay sahaabaaɓe ɓen e ardotooɓe moftal ngal e moftal ngal fow ndaari tawi no moƴƴi ka ɓe suɓa woɓɓe e hakkunde maɓɓe, ɓe wattida ɓe e Puulusa e Barnabaasi fii ko yaha Antiyoosi-Sirii. Onsay ɓe suɓii Yahuuda, jammaaɗo Barsabaa, e Silaasi, tawi ɓen ɗiɗo ko ɓe ɓe musiɓɓe ɓen teddini fota.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Ɓe wattidi ɓe e ɓatakuru ndu tawata ko ɗunɗoo windii ton:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 «Men nanii wonde woɓɓe e amen jiiɓiroyii on konguɗi maɓɓe haa ɓe aaninii wonkiiji mon ɗin, ɓen-le wonaa menen yamiri ɓe ɗun.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Men taw no moƴƴi, e nder nanondiral amen, ka men suɓoo woɓɓe, men immindinana on ɓe e ɓee yiɓɓe amen, ɗun ko Barnabaasi e Puulusa,
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 ɗun ko ɓee weeɓituɓe ngurndan mun ɗan fii innde Iisaa Almasiihu Joomi men on haa takko mayde.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ko men imminiri Yahuuda e Silaasi, ko ko yewta on e hunduko fii ko woni kon ka ɓatakuru.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Ko fii menen e Ruuhu Seniiɗo on men taw no moƴƴi ka men ronka on fawude dongal goo, si hinaa ɗii haanuɗi ɗoo:
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 ɗun non ko yo on terto tebbeeli sakkanaaɗi sanamuuji e ƴiiƴan e mummunteeji jiibuɗi e jinaa. Si on reenike e ɗun, haray on waɗii ko moƴƴi. Yo jam wonu e mon!»
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Onsay kamɓe imminaaɓe ɓen ɓe waynii, ɓe yahi Antiyoosi-Sirii, ɓe wattoyi ɓatakuru ndun e juuɗe mbatu mooɓiingu ɗon ngun.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Ɓay ɓatakuru ndun jangaama, ɓe weltori kon ko ɓe wakkilinaa.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Nde tawnoo Yahuuda e Silaasi ko haalooɓe ko Alla longini ɗun, ɓe ɓeydi wakkilinde musiɓɓe ɓen, ɓe tiiɗiniri ɓe kadi konguɗi buy.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Ɓay ɓe neeɓidii e maɓɓe seeɗa, musiɓɓe ɓen newnitani ɓe ruttagol ka imminnooɓe ɓe ɓen e dow ɓuttu.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 Kono Silaasi kaɲun tawi luttugol mo ton no moƴƴi.
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Puulusa kadi e Barnabaasi lutti koɗaade Antiyoosi-Sirii ɗon e jannugol feɲɲindina e yimɓe buy fii daaluyee Joomiraaɗo on.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Balɗe seeɗa ɓawto ɗun, Puulusa wi'i Barnabaasi: «Yiltitoɗen, ndartoyen musiɓɓe ɓen e nder ca'e ɗe waajiɗen fii daaluyee Joomiraaɗo on e mun ɗen fow, fii andugol ko honno ɓe fewndori.»
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Tawi Barnabaasi no faalaa yo ɓe yaadu e Yuuhanna jammaaɗo Markuusa.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Kono Puulusa ndaari tawi haanaa ka ɓe yaada e on yiltinooɗo ɓaawo maɓɓe gila Pamfilii, salii ɓe ɗowtude ka golleeji maɓɓe.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Hakkee yeddondiral ngal tiiɗii hakkunde maɓɓe, ɓe sakkitori seedugol. Onsay Barnabaasi ƴetti Markuusa, ɓe bakii ɗon e laana ndiyan fii yahugol Siipuru.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Puulusa kaɲun suɓii Silaasi ko o yaada, ɓawto musiɓɓe ɓen halfinde mo kanko Puulusa sulfu Joomiraaɗo on.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Onsay ɓe yahi, ɓe taƴitoyi Sirii e Silisii, e hoore hiɓe tiiɗina mofte ɗen.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.