Atos 13
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NTLH
1 Tawi haalooɓe ko Alla longini ɗun e jannooɓe no e nder *moftal wongal ngal Antiyoosi-Sirii, ɓen-le ko Barnabaasi e Sim'uunu jammaaɗo Ɓaleejo, e Lukiyuusi, oo mo Sirenii, e Saawulu e Manayiina, ɗun ko oo ne'idaaɗo e *Heroodu lanɗo diiwal ngal.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 E nder ko ɓe rewaynoo Joomiraaɗo on kon, ɓe hoora, *Ruuhu Seniiɗo on wi'i ɓe: «Waɗanee lan Barnabaasi e Saawulu feere fii golle ɗe mi noddiri ɓe ɗen.»
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Ɓay ɓe gaynii hoorude toroo, ɓe *fawi juuɗe maɓɓe ɗen e hoore Barnabaasi e Saawulu, ɓe nuli ɓe.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Ɓen ɓe Ruuhu Seniiɗo on immini, ɗun ko Barnabaasi e Saawulu, ɓe yahi Seluusi, ɓe bakii ɗon e laana ndiyan fii yahugol Siipuru.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Ɓay ɓe hewtii Saalamini, ɓe feɲɲini daaluyee Alla on ka juulirɗe Yahuudiyankeeɓe ɓen. Tawi hiɓe wondi e oo wi'eteeɗo Yuuhanna jammaaɗo Markuusa fii ko wallitoo ɓe.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Ɓawto ɗun, ɓay ɓe taƴitoyii ndee suriire fow haa ɓe hewtoyii Paafuusa, ɓe tawi ɗon mbileejo goo, tawi on ko Yahuudiyankeejo waɗitiiɗo annabaajo, tawi on no wi'ee Bar-Iisaa.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Tawi himo wondi e on addaaɗo lamminaa ngal diiwal, ɗun ko oo wi'eteeɗo Sargiisu Puulusa, tawi on lanɗo ko jooma-hakkiljo. On lanɗo noddi Barnabaasi e Saawulu ɓay himo faalanoo nanude daaluyee Alla on.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Kono oo wi'eteeɗo Elimaasi, ɗun ko mbileejo on, (ko fii ko non innde makko nden firiraa), o dartii ɓe, tawi himo ɗaɓɓude fii no o bonnira gomɗinal lanɗo on.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Onsay Saawulu, himo wi'ee kadi Puulusa, heewuɗo Ruuhu Seniiɗo on, tenƴini on mbileejo, o wi'i:
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 «Ko an yo heewuɗo kala noone ƴoyre e bonki, ɓiɗɗo Ibuliisa, gaɲo kala peewal, a accataa bonnugol laawi feewuɗi Joomiraaɗo on?
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Jooni non heɗo! Joomiraaɗo on fawete jungo, wumaa, wona e saa'i mo a yi'ataa naange ngen.» Ɗon kisan niɓɓitani mo, niwre tiiɗunde yani e makko, o woni e memugol, tawi himo ɗaɓɓa woɓɓe ko ɗowa mo.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Ɓay on lanɗo yi'ii kon ko waɗi, o ŋalɗi fii jannde Joomi on, o gomɗini.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Ɓay kanko Puulusa e wondiɓɓe makko ɓen ɓe iwii Paafuusa, ɓe bakii ɗon e laana ndiyan fii yahugol Pergii, ɗun ko e nder ndii leydi wi'eteendi Pamfilii. Ɓay ɓe hewtii ɗon, Yuuhanna jammaaɗo Markuusa on seedi ɗon e maɓɓe, o yiltitii Yerusalaam.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Ɓay ɓe iwii Pergii, ɓe jokkitii laawol maɓɓe haa ɓe hewti ka saare Antiyoosi-Pisidii. Ɓe naati ɗon e nder juulirde, ɓe jooɗii, ɗun hawri e *ɲalaande fowteteende, ɗun ko e *aseweere nden.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Ɓay fii Sariya on e fii annabaaɓe ɓen gaynaama jangeede, yeesooɓe juulirde nden immini woɓɓe e maɓɓe ko wi'a ɓe: «Musiɓɓe, si tawii hiɗon mari konguɗi wakkilinayɗi jamaa on, haray yewtee.»
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Onsay kanko Puulusa o immii, o townani ɓe jungo, o wi'i: «Ko onon yo *Banii-Isra'iila'en e onon ɓee hulooɓe Alla, heɗitee!
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Alla oo jamaa Isra'iilayankeeɓe suɓike baabiraaɓe men ɓen, on Yaɲɲuɗo kadi oo jamaa fewndo ko ɓe woni tuŋarankeeɓe e nder ndii leydi *Misira, o yaltiniri ɓe ton kadi sookewo makko dolnungo ngon.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 O muɲɲanii ɓe kadi wa telen duuɓi cappanɗe nay ka wulaa.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Onsay ɓay o mulii leƴƴi jeeɗiɗi e nder ndii leydi *Kanaana, o yeɗi baabiraaɓe men ɓen laral leydi ɓen ndin.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Ɗun fow waɗi e nder duuɓi teemeɗɗe nay e cappanɗe jowi.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Ɓawto ɗun ɓe torii heɓugol lanɗo. Onsay Alla addani ɓe Saawulu ɓiɗɗo Kiisi on, jeyaaɗo e oo bolondaa *Buniyamiinu, ko laamoo ɓe e nder duuɓi cappanɗe nay.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Ɓay o follii onɗon, o lamminani ɓe Daawuuda, ɗun ko on mo o seeditornoo ɗunɗoo, o daali: ‹Mi taw Daawuuda mo Yassaa'u ko neɗɗo waalaniiɗo lan e ɓernde, timminoowo faaleeji an ɗin fow.›
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Kanko Puulusa o wi'i kadi: «Ko tippude e fodoore makko nden kanko Alla waɗi si Iisaa jibinaa e nder bolondaa Daawuuda on, fii ko wonana Isra'iila'en dandoowo.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Ado o arude, hari Yaayaa waajike jamaa Isra'iilayankeeɓe ɓen fow fii *lootagol maande tuubuubuyee.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Fewndo kanko Yaayaa o timminaynoo golle makko ɗen, o wi'uno: ‹Hinaa min woni on mo sikkuɗon, kono on no ara ɓaawo an ɗoo, on mo mi hewtaa hay firtugol ɓoggi paɗe mun!›
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 Kanko Puulusa o wi'i kadi: «Ko onon yo musiɓɓe an, ɓiɓɓe bolondaa Ibraahiima, e hulooɓe Alla wonɓe hakkunde mon, ko haa e men enen ngol daalol kisiyee addaa.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Ko fii yimɓe Yerusalaam ɓen e lamɓe mun ɓen andaali ko hombo woni Iisaa, awa kadi ɓe faamaali konguɗi annabaaɓe wonaaɗi jangeede ɗin asewe kala, ɓe laatiniri ɗi ɲaawugol mo.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 E hoore ɓe heɓaali hujja happanɗo mo wareede, kono ɓe torii Pilaatu yo o waru mo.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Ɓe laatiniri nii ko windinoo kon fii makko. Onsay ɓe tippini mo ka *leggal altindiraangal, ɓe wallini mo e nder qaburu.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Kono Allaahu on immintini mo e hakkunde mayɓe ɓen.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Ɓen yaadaynooɓe e makko gila Jaliilu haa Yerusalaam, yi'itike mo e nder balɗe buy, ɓen ko seedeeɓe makko jooni yeeso jamaa on.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 — ausente —
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 — ausente —
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 «Kon ko Alla immintini Iisaa e hakkunde mayɓe ɓen, hara o luttaali ka ɲolu, ko ɗun o daalunoo, o wi'i:
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Kanko Puulusa o wi'i: «E hoore ɗun, no wi'aa nokku goo kadi:
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 Puulusa wi'i fahin: «Kono nde Daawuuda waɗunoo faaleeji Alla ɗin e nder jamaanu makko ngun, o maayuno, o tawtinaa baabiraaɓe makko ɓen, o ɲoli.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Kono on mo Allaahu on immintini laataaki ɲolɗo.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 «Ko onon non, yo musiɓɓe amen, andee dey ko sabu makko kanko Iisaa feɲɲiniranaɗon yaafuyee junuubaaji ɗin.
38 — ausente —
39 Kala on hooliiɗo mo jogorte feewuɗo e hoore kala ko on waawetanooke jogoreede feewuɗo e nder Sariya Muusaa on.
39 — ausente —
40 Ko ɗun waɗi si men wi'ay on, reenee fii wota ko wi'aa kon ka defte annabaaɓe ɓen hawru e mon, ɗun-le ko ɗunɗoo:
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 ‹Ndaaree onon ɓee yawitiiɓe,
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Ɓay Puulusa e Barnabaasi fokkitii yaltude ka juulirde ɗon, ɓe saatinaa e aseweere aroore nden, ɗun ko ɲalaande fowteteende nden, fii yewtugol fii ɗun.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Ɓay mottondiral ngal lannii, Yahuudiyankeeɓe buy e naatuɓe e diina Yahuudiyanke buy jokki Puulusa e Barnabaasi, ɓe yewtidi e maɓɓe. Onsay Puulusa e Barnabaasi wakkilini ɓe fii tabitugol, haɓɓitoo e moƴƴere Alla nden.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 E aseweere hikkunde ɗon nden, fayda saare nden fow mottondiri fii heɗagol daaluyee Joomiraaɗo on.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Ɓay Yahuudiyankeeɓe ɓen yi'ii on jamaa, ɓe nawli, ɓe yeddi ko Puulusa yewtaynoo kon, ɓe hoyni mo.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Onsay Puulusa e Barnabaasi yewtiri pellital, wi'i ɓe: «Hari ko e mon taho daaluyee Allaahu on haananoo yottineede. Kono ɓay on bugitike, awa kadi on waɗaali hoore mon handuɓe e *ngurndan poomayankejan ɗan, men yaaray ka ɓe wonaa Yahuudiyanke ɓen.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Ko fii, ko nii Joomiraaɗo on yamiriri men, o daali:
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Ɓay ɓe wonaa Yahuudiyanke ɓen nanii ɗun, ɓe weltii, ɓe manti daaluyee Joomiraaɗo on, tawnooɓe no muuyanaa ngurndan poomayankejan ɗan ɓen fow gomɗini.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Tawi daaluyee Joomiraaɗo on no layude e nder leydi ndin fow.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Kono Yahuudiyankeeɓe ɓen ƴuuni e maɓɓe rewɓe teddinaaɓe rewooɓe Alla, e mokobaaɓe saare nden, ɓen waɗi jokke e hoore Puulusa e Barnabaasi, ɓe raɗii ɓe ka diiwal maɓɓe.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Ko ɗun waɗi si Puulusa e Barnabaasi honki mbullaari paɗe mun ɗen e Yahuudiyankeeɓe wonɓe ton ɓen, ɓe yaari Ikoniim.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Fii kala ɗun waɗii, tawi taalibaaɓe wonɓe Antiyoosi-Pisidii ɓen kan no heewi weltaare e Ruuhu Seniiɗo on.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.