2 Coríntios 7

Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ɓay non hiɗen mari wano ɗii fodaariiji, yo yiɓɓe, laɓɓinoɗen e kala ko tuuninta ɓandu ndun e ruuhu on, e hoore timmingol laaɓal ngal e nder kulol Alla.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Wernee men ka ɓerɗe mon, ko fii men fawɲaaki hay e gooto, men bonnaali kadi hay gooto, awa kadi men huutoraali hay gooto.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Hinaa fii felugol on mi wi'iri ɗun, ko fii hari mi wi'uno wonde hiɗon ka ɓerɗe amen, woni ngurndan, woni mayde.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Miɗo mari hoolaare tiiɗunde e telen-ma mon, miɗo mari ko mi mantora fii mon fota, miɗo wakkilinaa fota, miɗo heewi weltaare e nder ɗii satteendeeji amen fow.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Ko fii gila men hewti Masedonii, men heɓaali feere no men fowtora hay seeɗa, men tampiniraama noone fow, gere ka kene, kulol ka nder.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Kono Alla, Wakkilinoowo miskinɓe ɓen, o wakkilinirii men ardu Tiituusa ndun.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Wonaa non ardu makko ndun tun o wakkiliniri men, kono kadi, ko wakkilaare nde wakkilinɗon mo nden. O sifanike men faale mon tiiɗuɗo on e gonɗi mon ɗin e cataare mon nden fii an. Ɗun waɗi haa weltaare an nden ɓurti tiiɗude.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Hay si tawii mi sokolinirii on ɓatakuru an ndun, mi ninsaa ɗun jooni, hay si tawii miɗo ninsunoo. Ko fii miɗo sutii wonde ndun ɓatakuru ko sokolini on ko haa seeɗa.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Fewndo ɗoo miɗo weltii, hinaa non fii ko sokolɗon kon, kono ko fii ko sokola mon on addi on e tuubuubuyee kon, ko fii on sokoliniraama no Alla yiɗiri, ɓay on heɓiraali men bone woo.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Ko ɗun waɗi, sokola mo Alla yiɗi on adday tuubuubuyee nawroowo e kisiyee mo en ninsataa, e hin-le sokola oo aduna ko addata ko mayde.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Awa on yi'ii ko oo sokola mo Alla yiɗi waɗi e mon kon: ɗun ko wakkilaare, e faale danditagol tooɲe, e ko tikkuɗon kon, e ko ŋalɗuɗon fii bone waɗaaɗo on, e faale mon moƴƴo fii yi'itugol lan, e cataare mon nden, e hebulaare mon nden fii donkingol bonnuɗo on. On holliri noone fow wonde on tawaaka e nduu muraadu.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Awa si mi windanii on, hinaa sabu fawɲiiɗo on, maa fawɲaaɗo e mun on, kono ko fii no jogitorɗon men non feeɲirana on onon tigi yeeso Alla.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Ko ɗun waɗi si men wakkilinaa. Kono e hoore nden wakkilaare amen, men ɓurti weltorde weltaare nde Tiituusa weltinaa nden, on mo on fow weltinɗon ɓernde mun.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Si tawii mi mantorii fii mon yeeso makko seeɗa, haray mi hersiraa ɗun, kono ko wano ko men yewtata on saa'i woo kon woniri goonga non, ko non ko men mantori moggo Tiituusa kon woniri kadi goonga.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Awa kadi giggol ngol o joganii on ngol ko tiiɗungol, tuma kala o anditi ko ɗoftiɗon mo kon on fow e noone no tolnirɗon mo non kulol e teddungal.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Miɗo weltori waawugol hoolorgol on e kala huunde.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.