2 Coríntios 12
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NVT
1 Bee mi mantoo, fii kala ɗun nafataa. Kono fow e mun yo mi yewtu fii wirnitanɗe e feɲɲinanɗe iwruɗe ka Joomiraaɗo on.
1 É necessário prosseguir com meus motivos de orgulho. Mesmo que isso não me sirva de nada, vou lhes falar agora das visões e revelações que recebi do Senhor.
2 Wonii nii duuɓi sappoo e nay miɗo andi goɗɗo gomɗinɗo *Almasiihu on, naɓanooɗo ka kammu tataɓu, (mi andaa non si ko kanko tigi maa si ko ruuhu makko on, kono Alla kaɲun no andi).
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado ao terceiro céu. Se foi no corpo ou fora do corpo, não sei; só Deus o sabe.
3 — ausente —
3 Sim, somente Deus sabe se foi no corpo ou fora do corpo. Mas eu sei
4 — ausente —
4 que tal homem foi arrebatado ao paraíso e ouviu coisas tão maravilhosas que não podem ser expressas em palavras, coisas que a nenhum homem é permitido relatar.
5 Ko sifa on neɗɗo mi mantorta, kono mi mantortaa hoore an tigi, si hinaa fii lo'ereeji an ɗin.
5 Da experiência desse homem eu teria razão de me orgulhar, mas não o farei; na verdade, minhas fraquezas são minha única razão de orgulho.
6 Si tawii miɗo faalaa mantaade, mi wonataa komoojo, ko fii mi wowloyay goonga, kono mi mantotaako, fii wota goɗɗo tuuman toonin ko o woni yi'irde lan kon, maa ko o woni lan nanirde kon.
6 Se quisesse me orgulhar, não seria insensato de fazê-lo, pois estaria dizendo a verdade. Mas não o farei, pois não quero que ninguém me dê crédito além do que pode ver em minha vida ou ouvir em minha mensagem,
7 Sabu ɗee feɲɲinanɗe mawɗe ɗe mi feɲɲinanaa, mi heɓuno ko tampinirimmi wa bullal ka ɓandu an fii wota mi manto, ɗun ko mo Ibuliisa imminnoo fii tampingol lan.
7 ainda que eu tenha recebido revelações tão maravilhosas. Portanto, para evitar que eu me tornasse arrogante, foi-me dado um espinho na carne, um mensageiro de Satanás para me atormentar e impedir qualquer arrogância.
8 Laabiiji tati miɗo jeejude Joomiraaɗo on yo o woɗɗintinan ɗun,
8 Em três ocasiões, supliquei ao Senhor que o removesse,
9 o jaabii lan: «Moƴƴere an nden yonii ma, ko fii bawgal an ngal ko e nder lo'ere nden ɓangata.» Awa mi ɓeyday mantaade fii lo'ereeji an ɗin, fii no bawgal Almasiihu on wonira e hoore an.
9 mas ele disse: “Minha graça é tudo de que você precisa. Meu poder opera melhor na fraqueza”. Portanto, agora fico feliz de me orgulhar de minhas fraquezas, para que o poder de Deus opere por meu intermédio.
10 Ko ɗun waɗi si miɗo weltii fii lo'ereeji ɗin e hoyreeji ɗin e sattendeeji ɗin e cukkanɗe ɗen e anndeeji ɗin fii Almasiihu on. Ko fii, nde mi laatii lo'uɗo, ko onsay mi woni dolnuɗo.
10 Por isso aceito com prazer fraquezas e insultos, privações, perseguições e aflições que sofro por Cristo. Pois, quando sou fraco, então é que sou forte.
11 Mi wa'uno wa komoojo, kono ko onon karhunoo mi, ɓay ko onon haanuno kuljude lan! Ko fii hay huunde mi seedaa e ɓen «sahaabaaɓe townitiiɓe», fii kala hinaa mi huunde.
11 Vocês me obrigaram a agir como insensato. Vocês é que deveriam me elogiar, pois, embora eu nada seja, não sou inferior a esses “superapóstolos”.
12 Maandeeji holluɗi fii sahaabaaɓe ɓen waɗiraama yeeso mon ŋaɲɲannde tiiɗunde, ɗun ko maandeeji e kuuɗe e kaawakeeji moƴƴi.
12 Quando estive com vocês, certamente dei provas de que sou apóstolo, pois com grande paciência realizei sinais, maravilhas e milagres entre vocês.
13 Ko honɗun ɗeya *mofte heɓi ko on heɓaali, si wonaa mi wonanaali on dongal? Awa yaafanee lan on ella ɗon!
13 A única coisa que não fiz, e que faço nas outras igrejas, foi me tornar um peso para vocês. Perdoem-me por essa injustiça!
14 Awa e hino, miɗo faalaa yahude ka mon tammun, e hoore mi wonoytaa dongal mon, ko fii mi alaa ɗaɓɓude ko mon kon, kono ko onon tigi, ɓay hinaa paykoy koy haani marande mawɓe mun ɓen, kono ko mawɓe ɓen haani marande fayɓe mun ɓen.
14 Agora irei visitá-los pela terceira vez e não serei um peso para vocês. Não quero seus bens; quero vocês. Afinal, os filhos não ajuntam riquezas para os pais. Ao contrário, são os pais que ajuntam riquezas para os filhos.
15 Min mi wonay anniyiiɗo fii fawtagol, e mi fawtoto hoore an fii wonkiiji mon ɗin. Si mi ɓurtii on yiɗude, e hara giggol mon ngol e telen-ma an ɗuytoto?
15 Por vocês, de boa vontade me desgastarei e gastarei tudo que tenho, embora pareça que, quanto mais eu os ame, menos vocês me amam.
16 Awa, mi wonanaali on dongal. E hara mi laatike neɗɗo ƴoyɗo? Kaa mi hendorii on janfa?
16 Talvez reconheçam que não fui um peso para vocês, mas pensem que, mesmo assim, fui astuto e usei de artimanhas para tirar proveito de vocês.
17 Kaa mi rewii e goɗɗo e ɓe mi imminani on ɓen fii huutorgol on?
17 Mas como? Algum dos homens que lhes enviei se aproveitou de vocês?
18 Awa, mi wakkilinii Tiituusa fii yahugol ka mon, mi immindinii mo e musiɗɗo goo. Enee, taw si hara Tiituusa huutorii on onon fii heɓugol goɗɗun? E taw si hara kadi men jokkaali anniyee gooto e eɓɓooje goote?
18 Quando insisti com Tito para que fosse visitá-los e enviei com ele outro irmão, por acaso Tito os explorou? Não temos nós o mesmo espírito e andamos nos passos um do outro, agindo do mesmo modo?
19 No gasa hiɗon sikka gila neeɓii wonde men danditoto woni e telen-ma mon. Awa, ko yeeso Alla e innde Almasiihu on men woni yewtirde. Ɗun fow non, yo yiɓɓe, ko fii tiiɗingol on.
19 Talvez vocês pensem que estamos apresentando desculpas. Não é verdade. Dizemos tais coisas como servos de Cristo, tendo Deus como testemunha. Tudo que fazemos, amados, é para fortalecê-los.
20 Ko fii miɗo huli, nde mi hewtoyi, no gasa mi tawroya on hara hinaa no mi faaliraa non, e min kadi no gasa hara hinaa no faaliraɗon non. Miɗo huli wota taw no gasa hara ko yeddondiral e nawliigu e monee e haasidi e ɲoore e baddi e mawnintinaare e jiiɓoldu woni hakkunde mon.
20 Pois temo que, ao visitá-los, não goste daquilo que encontrarei e vocês não gostem de minha reação. Temo que encontre brigas, inveja, ira, egoísmo, calúnia, intrigas, arrogância e desordem.
21 Miɗo huli, nde mi hewtoyi ka mon, wota Alla an on hersinoyan kadi e yeeso mon, mi wona e yoomugol fii waɗunooɓe junuubu ɗuuɗuɓe, ɓe ronki tuubude ngal angal laaɓal e jinaa e jiiɓaare nde ɓe waɗi nden.
21 Sim, temo que, ao visitá-los outra vez, Deus me humilhe diante de vocês e eu venha a me entristecer porque muitos de vocês não abandonaram os pecados que cometiam no passado e não se arrependeram de sua impureza, sua imoralidade sexual e seu anseio por prazeres sensuais.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.